பாதஞ்ஜலயோகஸூத்ராணி

योगश् चित्तवृत्तिनिरोधः

யோகம் என்பது மனத்தின் அலைச்சல்களை அடக்குவதாகும்.

तदा द्रष्टुः स्वरूपे ऽवस्थानम्

அப்போது பார்வையாளர் தன் இயற்கையான நிலைமைக்குள் நிலைபெறுகிறார்.

वृत्तिसारूप्यम् इतरत्र

மற்ற சமயங்களில், மன அலைச்சல்களோடு ஒருமை ஏற்படுகிறது.

वृत्तयः पञ्चतय्यः क्लिष्टाक्लिष्टाः

அந்த அலைச்சல்கள் ஐந்து வகை, அவை துன்பம் தருவதாகவும் இல்லாததாகவும் இருக்கும்.

प्रमाणविपर्ययविकल्पनिद्रास्मृतयः

அவை: உண்மை அறிவு, தவறான அறிவு, கற்பனை, தூக்கம், நினைவுகள்.

प्रत्यक्षानुमानागमाः प्रमाणानि

உண்மை அறிவு நேரடி அனுபவம், ஊகம், நம்பகமான சொல் ஆகியவற்றால் உண்டாகிறது.

विपर्ययो मिथ्याज्ञानम् अतद्रूपप्रतिष्ठम्

தவறான அறிவு என்பது பொருளின் உண்மை தன்மையிலிருந்து இல்லாத பொய்யான அறிவாகும்.

शब्दज्ञानानुपाती वस्तुशून्यो विकल्पः

கற்பனை என்பது சொற்களால் உருவாகும் அறிவு, ஆனால் அதற்கு உண்மையான பொருள் இல்லை.

अभावप्रत्ययालम्बना वृत्तिर् निद्रा

தூக்கம் என்பது இல்லாத தன்மையை அடிப்படையாகக் கொண்ட மன அலைச்சல்.

अनुभूतविषयासंप्रमोषः स्मृतिः

நினைவு என்பது அனுபவிக்கப்பட்ட பொருட்களை இழப்பில்லாமல் மனதில் வைத்திருப்பது.

अभ्यासवैराग्याभ्यां तन्निरोधः

அவை பயிற்சி மற்றும் விருப்பமின்மை மூலமாக அடக்கப்படுகின்றன.

तत्र स्थितौ यत्नो ऽभ्यासः

அதில் நிலைத்திருக்க முயற்சிப்பதே பயிற்சி ஆகும்.

स तु दीर्घकालनैरन्तर्यसत्कारासेवितो दृढभूमिः

அந்த பயிற்சி நீண்ட காலம் இடையறாது பக்தியுடன் செய்யப்பட்டால் உறுதியான அடிப்படையாகும்.

दृष्टानुश्रविकविषयवितृष्णस्य वशीकारसंज्ञा वैराग्यम्

கண்டதும் கேட்டதும் ஆகிய பொருட்களுக்கு ஆசை இல்லாமல் கட்டுப்படுத்திக் கொள்வதே விருப்பமின்மை.

तत् परं पुरुषख्यातेर् गुणवैतृष्ण्यम्

அதிகமான விருப்பமின்மை என்பது ஆத்மாவை அறிந்ததால் கூட இயற்கை பண்புகளுக்கு ஆசை இல்லாமை.

वितर्कविचारानन्दास्मितारूपानुगमात् संप्रज्ञातः

விவேகம், ஆராய்ச்சி, ஆனந்தம், 'நான்' என்ற உணர்வு ஆகியவற்றுடன் கூடிய சமாதி அறிவுடன் கூடியதாகும்.

विरामप्रत्ययाभ्यासपूर्वः संस्कारशेषो ऽन्यः

மற்றொரு சமாதி, நிறுத்தும் பயிற்சிக்குப் பின், சஞ்சீவிகள் மட்டும் மீதமிருக்கும் நிலையில் இருக்கும்.

भवप्रत्ययो विदेहप्रकृतिलयानाम्

உடல் இல்லாதவர்களுக்கும், இயற்கையில் கலந்தவர்களுக்கும், பிறவி எடுக்கும் பழைய பழக்கம் தான் காரணமாகிறது.

श्रद्धावीर्यस्मृतिसमाधिप्रज्ञापूर्वक इतरेषाम्

மற்றவர்களுக்கு, நம்பிக்கை, முயற்சி, நினைவு, ஒருமை, அறிவு ஆகியவை முதலில் இருக்கின்றன.

तीव्रसंवेगानाम् आसन्नः

மிகுந்த ஆர்வமுள்ளவர்களுக்கு இலக்கு அருகிலேயே உள்ளது.

मृदुमध्याधिमात्रत्वात् ततो ऽपि विशेषः

இதிலும், மென்மை, நடுத்தர நிலை, தீவிரம் ஆகிய முயற்சிகளால் வேறுபாடு உண்டு.

ईश्वरप्रणिधानाद् वा

அல்லது, ஈசுவரனை பக்தியுடன் நினைப்பதாலும் முடியும்.

क्लेशकर्मविपाकाशयैर् अपरामृष्टः पुरुषविशेष ईश्वरः

ஈசுவரன் என்பது துன்பம், கர்மம், அதன் விளைவு, பழைய எண்ணங்கள் ஆகியவை எதாலும் தொடப்படாத தனிப்பட்ட ஆன்மா.

तत्र निरतिशयं सर्वज्ञबीजम्

அவரிடம் எல்லாம் அறியும் அறிவின் மிக உயர்ந்த விதை உள்ளது.

पूर्वेषाम् अपि गुरुः कालेनानवच्छेदात्

அவர் பழைய முனிவர்களுக்கும் ஆசானாக இருந்தார்; காலம் அவரை கட்டுப்படுத்தவில்லை.

तस्य वाचकः प्रणवः

அவரை குறிக்கும் சொல் 'ஓம்' என்ற ஒலி.

तज्जपस् तदर्थभावनम्

அதை தொடர்ந்து ஜபிப்பதும், அதன் பொருளை மனதில் நிறுத்துவதும் வேண்டும்.

ततः प्रत्यक्चेतनाधिगमो ऽप्य् अन्तरायाभावश् च

இதனால் உள்ளார்ந்த அறிவும், தடைகள் இல்லாமலும் கிடைக்கும்.

व्याधिस्त्यानसंशयप्रमादालस्याविरतिभ्रान्तिदर्शनालब्धभूमिकत्वानवस्थितत्वानि चित्तविक्षेपास् ते ऽन्तरायाः

நோய், சோர்வு, சந்தேகம், கவனக்குறைவு, சோம்பல், கட்டுப்பாடு இல்லாமை, தவறான பார்வை, நிலை அடைய முடியாமை, நிலைமையின்மை ஆகியவை மனதின் கவலைகளும், தடைகளும்.