अनुभूतविषयासंप्रमोषः स्मृतिः
अभ्यासवैराग्याभ्यां तन्निरोधः
तत्र स्थितौ यत्नो ऽभ्यासः
स तु दीर्घकालनैरन्तर्यसत्कारासेवितो दृढभूमिः
दृष्टानुश्रविकविषयवितृष्णस्य वशीकारसंज्ञा वैराग्यम्
तत् परं पुरुषख्यातेर् गुणवैतृष्ण्यम्
वितर्कविचारानन्दास्मितारूपानुगमात् संप्रज्ञातः
विरामप्रत्ययाभ्यासपूर्वः संस्कारशेषो ऽन्यः
भवप्रत्ययो विदेहप्रकृतिलयानाम्
श्रद्धावीर्यस्मृतिसमाधिप्रज्ञापूर्वक इतरेषाम्
तीव्रसंवेगानाम् आसन्नः
मृदुमध्याधिमात्रत्वात् ततो ऽपि विशेषः
ईश्वरप्रणिधानाद् वा
क्लेशकर्मविपाकाशयैर् अपरामृष्टः पुरुषविशेष ईश्वरः
तत्र निरतिशयं सर्वज्ञबीजम्
पूर्वेषाम् अपि गुरुः कालेनानवच्छेदात्
तस्य वाचकः प्रणवः
तज्जपस् तदर्थभावनम्
ततः प्रत्यक्चेतनाधिगमो ऽप्य् अन्तरायाभावश् च
व्याधिस्त्यानसंशयप्रमादालस्याविरतिभ्रान्तिदर्शनालब्धभूमिकत्वानवस्थितत्वानि चित्तविक्षेपास् ते ऽन्तरायाः
दुःखदौर्मनस्याङ्गमेजयत्वश्वासप्रश्वासा विक्षेपसहभुवः
तत्प्रतिषेधार्थम् एकतत्त्वाभ्यासः
मैत्रीकरुणामुदितोपेक्षाणां सुखदुःखपुण्यापुण्यविषयाणां भावनातश् चित्तप्रसादनम्
प्रच्छर्दनविधारणाभ्यां वा प्राणस्य
विषयवती वा प्रवृत्तिर् उत्पन्ना मनसः स्थितिनिबन्धनी
विशोका वा ज्योतिष्मती
वीतरागविषयं वा चित्तम्
स्वप्ननिद्राज्ञानालम्बनं वा
यथाभिमतध्यानाद् वा
परमाणुपरममहत्त्वान्तो ऽस्य वशीकारः