ततः तदुत्थानात् क्लेशकर्मणां निवारणं सम्पद्यते। यदा सर्वमलावरणानि अपोहतानि, तदा अनन्तज्ञानस्य प्रकाशात् ज्ञेयं स्वल्पमेव अवशिष्यते। तस्मात् गुणानां परिपाकक्रमः स्वार्थसमाप्त्याः अनन्तरं समाप्तिं गच्छति। स एव क्रमः यः क्षणानां अनुक्रमेण, परिवर्तनानां च समाप्त्याः विवेचनीयः दृश्यते। अन्ते, मोक्षः सः, यत्र गुणाः स्वस्वमूलं प्रति निवर्तन्ते, पुरुषस्य न किंचित् प्रयोजनम् अवशिष्यते, अथवा चितिः स्वस्वरूपे एव तिष्ठति।