ਤਤਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਕਰ੍ਮਨਿਵृਤ੍ਤਿਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਦੁਖ ਤੇ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਾਵਰਣਮਲਾਪੇਤਸ੍ਯ ਜ੍ਞਾਨਸ੍ਯਾਨਨ੍ਤ੍ਯਾਜ੍ ਜ੍ਞੇਯਮ੍ ਅਲ੍ਪਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੇ ਮਲ ਹਟ ਜਾਣ ਤੇ, ਗਿਆਨ ਅਨੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਘੱਟ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕृਤਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪਰਿਣਾਮਕ੍ਰਮਸਮਾਪ੍ਤਿਰ੍ ਗੁਣਾਨਾਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਬਦਲਾਅ ਦੀ ਲੜੀ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਮੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਣਪ੍ਰਤਿਯੋਗੀ ਪਰਿਣਾਮਾਪਰਾਨ੍ਤਨਿਰ੍ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਃ ਕ੍ਰਮਃ
ਲੜੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਪਲਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਅਤੇ ਬਦਲਾਅ ਦੇ ਅੰਤ ਵਜੋਂ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਸ਼ੂਨ੍ਯਾਨਾਂ ਗੁਣਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿਪ੍ਰਸਵਃ ਕੈਵਲ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰੂਪਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਵਾ ਚਿਤਿਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ ਇਤਿ
ਮੁਕਤੀ ਉਹ ਹੈ ਜਦ ਗੁਣਾਂ, ਪੁਰੁਸ਼ ਲਈ ਕੋਈ ਮਕਸਦ ਨਾ ਰਹਿ ਜਾਣ ਤੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੋਤ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਚੇਤਨਾ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।