ତତଃ କ୍ଲେଶକର୍ମନିଵୃତ୍ତିଃ
ଏହାଠାରୁ ଦୁଃଖ ଓ କର୍ମର ଶେଷ ହୁଏ।
ତଦା ସର୍ଵାଵରଣମଲାପେତସ୍ଯ ଜ୍ଞାନସ୍ଯାନନ୍ତ୍ଯାଜ୍ ଜ୍ଞେଯମ୍ ଅଲ୍ପମ୍
ସମସ୍ତ ଆବରଣ ଓ ମଳ ଦୂର ହେଲେ, ଅସୀମ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯିବା ଜିନିଷ ଅତ୍ୟନ୍ତ କମ୍ ହୁଏ।
ତତଃ କୃତାର୍ଥାନାଂ ପରିଣାମକ୍ରମସମାପ୍ତିର୍ ଗୁଣାନାମ୍
ଏହାଠାରୁ ଗୁଣମାନେ ନିଜ କାମ ସାରି ରୂପାନ୍ତରର ଅନୁକ୍ରମ ଶେଷ କରନ୍ତି।
କ୍ଷଣପ୍ରତିଯୋଗୀ ପରିଣାମାପରାନ୍ତନିର୍ଗ୍ରାହ୍ଯଃ କ୍ରମଃ
ଯେଉଁ କ୍ଷଣ ଉପରେ ଅନ୍ୟ କ୍ଷଣ ଆସେ ଓ ରୂପାନ୍ତରର ଶେଷ ଦେଖାଯାଏ, ସେହି ଅନୁକ୍ରମକୁ ଅନୁସୂଚିତ କରେ।
ପୁରୁଷାର୍ଥଶୂନ୍ଯାନାଂ ଗୁଣାନାଂ ପ୍ରତିପ୍ରସଵଃ କୈଵଲ୍ଯଂ ସ୍ଵରୂପପ୍ରତିଷ୍ଠା ଵା ଚିତିଶକ୍ତିର୍ ଇତି
ପୁରୁଷ ପାଇଁ ଗୁଣମାନେ ଯେତେବେଳେ କୌଣସି କାମ ରଖେନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ନିଜ ମୂଳକୁ ଫେରିଯାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଚେତନା ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ବସିଥାଏ — ଏହିଠାରେ ମୁକ୍ତି।