ଏହି ଅବସ୍ଥାରୁ ସମସ୍ତ କ୍ଳେଶ ଓ କର୍ମର ଶେଷ ହୁଏ। ଏହା ପରେ, ଜ୍ଞାନ ଅସୀମ ହୋଇଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଅଶୁଦ୍ଧି ଓ ଆବରଣ ଦୂର ହୋଇଯାଏ, ତେଣୁ ଜଣାଯିବା ଯଥାର୍ଥ ବସ୍ତୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଳ୍ପ ରହିଯାଏ। ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ, ଗୁଣମାନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ତାଙ୍କର କ୍ରମିକ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଶେଷକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି। ଏହି କ୍ରମ ହେଉଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତମାନେ ଏବଂ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଶେଷ ଯାଏଁ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଅନୁକ୍ରମ। ଶେଷରେ, ମୋକ୍ଷ ହେଉଛି ଗୁଣମାନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କ ମୂଳକୁ ଫେରିଯିବା, ଯେଉଁଠାରେ ପୁରୁଷ ପାଇଁ ତାଙ୍କର କୌଣସି କାମ ରହିନଥାଏ, କିମ୍ବା ଚେତନା ନିଜର ସ୍ୱରୂପରେ ବସିଥାଏ।