തതോ ഽണിമാദിപ്രാദുര്ഭാവഃ കായസംപത് തദ്ധര്മാനഭിഘാതശ് ച
അതിനാൽ, അനിയത്വം മുതലായ ശേഷികളും, ശരീരത്തിലെ പൂർണ്ണതയും, ഭൂതങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങൾ ബാധിക്കാത്തതും ഉണ്ടാകും.
രൂപലാവണ്യബലവജ്രസംഹനനത്വാനി കായസംപത്
ശരീരത്തിലെ പൂർണ്ണതയിൽ, സൗന്ദര്യം, ആകർഷണം, ബലം, വജ്രംപോലെയുള്ള ദൃഢത എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഗ്രഹണസ്വരൂപാസ്മിതാന്വയാര്ഥവത്ത്വസംയമാദ് ഇന്ദ്രിയജയഃ
ഗ്രഹണം, സ്വഭാവം, അഹങ്കാരം, ബന്ധം, ഉദ്ദേശ്യം എന്നിവയിൽ സമ്യമം ചെയ്താൽ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളിൽ പൂർണ്ണമായ പ്രാപ്തി ലഭിക്കും.
തതോ മനോജവിത്വം വികരണഭാവഃ പ്രധാനജയശ് ച
അതിന്റെ ഫലമായി, മനസ്സിന്റെ വേഗത, ഇന്ദ്രിയങ്ങളിൽ നിന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യം, പ്രകൃതിയിൽ പൂർണ്ണമായ പ്രാപ്തി എന്നിവ ലഭിക്കും.
സത്ത്വപുരുഷാന്യതാഖ്യാതിമാത്രസ്യ സര്വഭാവാധിഷ്ഠാതൃത്വം സര്വജ്ഞാതൃത്വം ച
സത്ത്വവും പുരുഷനും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം അറിയുന്നവന് എല്ലാ ഭാവങ്ങളിലും അധിപതിത്വവും സർവ്വജ്ഞതയും ലഭിക്കും.
തദ്വൈരാഗ്യാദ് അപി ദോഷബീജക്ഷയേ കൈവല്യമ്
അവയിൽ പോലും വൈരാഗ്യം പുലർത്തി, ദോഷങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ നശിച്ചാൽ, കൈവല്യം ലഭിക്കും.
സ്ഥാന്യുപനിമന്ത്രണേ സങ്ഗസ്മയാകരണം പുനര് അനിഷ്ടപ്രസങ്ഗാത്
ഉയർന്ന ലോകങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ക്ഷണികമായ ക്ഷണങ്ങൾ വരുമ്പോൾ, അതിൽ ആസക്തിയും അഹങ്കാരവും ഒഴിവാക്കണം, ഇല്ലെങ്കിൽ അനിഷ്ടഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.
ക്ഷണതത്ക്രമയോഃ സംയമാദ് വിവേകജം ജ്ഞാനമ്
ക്ഷണം എന്നതിലും അതിന്റെ ക്രമത്തിലും സമ്യമം ചെയ്താൽ, വിവേകത്തിൽ നിന്നുള്ള ജ്ഞാനം ലഭിക്കും.
ജാതിലക്ഷണദേശൈര് അന്യതാനവച്ഛേദാത് തുല്യയോസ് തതഃ പ്രതിപത്തിഃ
ജാതി, ലക്ഷണം, സ്ഥലം എന്നിവകൊണ്ട് സമാനമായവ തമ്മിൽ വ്യത്യാസം അറിയാൻ കഴിയും.
താരകം സര്വവിഷയം സര്വഥാവിഷയമ് അക്രമം ചേതി വിവേകജം ജ്ഞാനമ്
വിവേകത്തിൽ നിന്നുള്ള ജ്ഞാനം മോക്ഷം നൽകുന്നതും, എല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും, എല്ലായ്പ്പോഴും അതീതമായതും, ക്രമരഹിതമായതുമാണ്.
സത്ത്വപുരുഷയോഃ ശുദ്ധിസാമ്യേ കൈവല്യമ് ഇതി
സത്ത്വവും പുരുഷനും തമ്മിലുള്ള ശുദ്ധി സമമാകുമ്പോൾ, കൈവല്യം ഉണ്ടാകും.
ജന്മൌഷധിമന്ത്രതപഃസമാധിജാഃ സിദ്ധയഃ
ജനനം, ഔഷധം, മന്ത്രം, തപസ്, സമാധി എന്നിവയിലൂടെ സിദ്ധികൾ ലഭിക്കും.
ജാത്യന്തരപരിണാമഃ പ്രകൃത്യാപൂരാത്
പ്രകൃതിയുടെ ആധിക്യത്തിൽനിന്ന്, ഒരു ജന്മം മറ്റൊന്നായി മാറുന്നു.
നിമിത്തമ് അപ്രയോജകം പ്രകൃതീനാം വരണഭേദസ് തു തതഃ ക്ഷേത്രികവത്
കാരണം സ്വതന്ത്രമായി മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല; എന്നാൽ തടസ്സങ്ങൾ നീങ്ങുമ്പോൾ, അതുപോലെ മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നു, കർഷകൻ പോലെ.
നിര്മാണചിത്താന്യ് അസ്മിതാമാത്രാത്
സ്വയംബോധം മാത്രം കൊണ്ടാണ് സൃഷ്ടിച്ച മനസ്സുകൾ ഉദിക്കുന്നത്.
പ്രവൃത്തിഭേദേ പ്രയോജകം ചിത്തമ് ഏകമ് അനേകേഷാമ്
വിവിധ പ്രവൃത്തികളുള്ള അനേകം മനസ്സുകളിൽ, ഒരു മനസ്സാണ് പ്രേരണ നൽകുന്നത്.
തത്ര ധ്യാനജമ് അനാശയമ്
ഇവയിൽ, ധ്യാനത്തിൽ നിന്നുള്ള മനസ്സിന് വാസനകളില്ല.
കര്മാശുക്ലാകൃഷ്ണം യോഗിനസ് ത്രിവിധമ് ഇതരേഷാമ്
യോഗികൾക്ക് കർമ്മം വെളുപ്പോ കറുപ്പോ അല്ല; മറ്റുള്ളവർക്ക് അത് മൂന്നു വിധമാണ്.
തതസ് തദ്വിപാകാനുഗുണാനാമ് ഏവാഭിവ്യക്തിര് വാസനാനാമ്
അതിനാൽ, ഫലത്തിന് അനുയോജ്യമായ വാസനകൾ മാത്രം പ്രകടമാകും.
ജാതിദേശകാലവ്യവഹിതാനാമ് അപ്യ് ആനന്തര്യം സ്മൃതിസംസ്കാരയോര് ഏകരൂപത്വാത്
ജന്മം, സ്ഥലം, കാലം എന്നിവ കൊണ്ട് വേർതിരിച്ചിട്ടും, സ്മൃതിയും വാസനകളും ഒരേ സ്വഭാവമുള്ളതിനാൽ അവയ്ക്ക് തുടർച്ചയുണ്ട്.
താസാമ് അനാദിത്വം ചാശിഷോ നിത്യത്വാത്
ആഗ്രഹം ശാശ്വതമായതിനാൽ അവയ്ക്ക് ആരംഭമില്ല.
ഹേതുഫലാശ്രയാലമ്ബനൈഃ സംഗൃഹീതത്വാദ് ഏഷാമ് അഭാവേ തദഭാവഃ
കാരണം, ഫലം, ആശ്രയം, ആലംബനം എന്നിവയാൽ ഇവ ചേർന്നിരിക്കുന്നതിനാൽ, അവ ഇല്ലെങ്കിൽ ഇവയും ഇല്ലാതാകും.
അതീതാനാഗതം സ്വരൂപതോ ഽസ്ത്യ് അധ്വഭേദാദ് ധര്മാണാമ്
പഴയതും വരാനിരിക്കുന്നതും അവയുടെ സ്വഭാവത്തിൽ തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു, ഗുണങ്ങളുടെ വഴികൾ വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ.
തേ വ്യക്തസൂക്ഷ്മാ ഗുണാത്മാനഃ
അവ, വ്യക്തമായതോ സൂക്ഷ്മമായതോ ആയ ഗുണങ്ങളുടെ സ്വഭാവമാണ്.
പരിണാമൈകത്വാദ് വസ്തുതത്ത്വമ്
മാറ്റം ഒന്നായതിനാൽ, വസ്തുവിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം നിലനിൽക്കുന്നു.
വസ്തുസാമ്യേ ചിത്തഭേദാത് തയോര് വിഭക്തഃ പന്ഥാഃ
വസ്തു ഒരുപോലെയായാലും, മനസ്സുകൾ വ്യത്യാസപ്പെട്ടതിനാൽ, അവയുടെ വഴികൾ വേറെയാണ്.
ന ചൈകചിത്തതന്ത്രം വസ്തു തദപ്രമാണകം തദാ കിം സ്യാത്
വസ്തു ഒരു മനസ്സിനോട് മാത്രം ആശ്രയിച്ചിട്ടില്ല; അത് തെളിയിക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, അതെന്തായിരിക്കും?
തദുപരാഗാപേക്ഷിത്വാച് ചിത്തസ്യ വസ്തു ജ്ഞാതാജ്ഞാതമ്
മനസ്സിന്റെ ഭാവം അനുസരിച്ച് വസ്തു അറിയപ്പെടുകയോ അറിയപ്പെടാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സദാ ജ്ഞാതാശ് ചിത്തവൃത്തയസ് തത്പ്രഭോഃ പുരുഷസ്യാപരിണാമിത്വാത്
മനസ്സിന്റെ മാറ്റങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും അതിന്റെ ഉടമയായ പുരുഷന് അറിയാവുന്നതാണ്, കാരണം പുരുഷന് മാറ്റമില്ല.
ന തത് സ്വാഭാസം ദൃശ്യത്വാത്
മനസ്സ് സ്വയം പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നില്ല, കാരണം അത് ദൃശ്യമാണ്.