ആ ധ്യാനത്തിന്റെ ഫലമായി, എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും, കർമ്മങ്ങളും അവസാനിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, ജ്ഞാനം അനന്തമായിരിക്കുന്നു; എല്ലാ അശുദ്ധികളും മറകളും നീങ്ങിയപ്പോൾ, അറിവിന് ഉണരേണ്ടത് വളരെ കുറവാണ്. അതിനാൽ, ഗുണങ്ങളുടെ പരമ്പരാഗത മാറ്റങ്ങൾ, അവയുടെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കിയതോടെ, സമാപ്തിയിലേക്കെത്തുന്നു. ഈ പരമ്പര അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഓരോ നിമിഷത്തിന്റെ അനന്തരതയും, മാറ്റങ്ങളുടെ അവസാനവും വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഒടുവിൽ, മോക്ഷം എന്നത് ഗുണങ്ങൾ അവരുടെ മൂലത്തിലേക്ക് മടങ്ങുന്നതാണ്, പുരുഷൻക്ക് ഇനി അവയിൽ യാതൊരു ലക്ഷ്യവും ഇല്ല; അതോ, ചൈതന്യം തന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നതാണ്.