ഉന്നത ബോധത്തിന്റെ പ്രകാശം പ്രവർത്തനത്തിലേക്ക് തിരിച്ച് നോക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഫലമായി സൂക്ഷ്മമായതും, മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതും, ദൂരെയുള്ളതുമായ കാര്യങ്ങൾ അറിയാൻ സാധിക്കുന്നു. സൂര്യനിൽ സമ്യമം നടത്തുമ്പോൾ, ലോകങ്ങളുടെ ജ്ഞാനം ലഭിക്കുന്നു. ചന്ദ്രനിൽ സമ്യമം വഴി, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ക്രമീകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് ഉണരുന്നു. ധ്രുവതാരത്തിൽ സമ്യമം വരുത്തുമ്പോൾ, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ചലനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനം ലഭിക്കുന്നു. നാഭികേന്ദ്രത്തിൽ സമ്യമം നടത്തുമ്പോൾ, ശരീരത്തിന്റെ ഘടനയെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് ലഭിക്കുന്നു. കഴുത്തിന്റെ താഴെയുള്ള ഭാഗത്തിൽ സമ്യമം വരുത്തുമ്പോൾ, വിശപ്പും ദാഹവും നിലയ്ക്കുന്നു. കുര്മനാടിയിൽ സമ്യമം ചെയ്താൽ, മനസ്സിൽ സ്ഥിരതയും സമാധാനവും ലഭിക്കുന്നു. തലയുടെ മുകളില് പ്രകാശത്തില് സമ്യമം വരുത്തുമ്പോൾ, സിദ്ധന്മാരെ ദർശിക്കാൻ കഴിയും. അല്ലെങ്കിൽ, സ്വാഭാവികമായ അഗാധബോധം വഴി, എല്ലാം അറിയാൻ കഴിയും. ഹൃദയത്തിൽ സമ്യമം വരുത്തുമ്പോൾ, മനസ്സിന്റെ സ്വഭാവം അറിയാൻ കഴിയും. സത്ത്വവും ശുദ്ധചൈതന്യവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ടാണ് അനുഭവം ഉണ്ടാകുന്നത്; എന്നാൽ, സ്വന്തം ലക്ഷ്യത്തിൽ സമ്യമം വരുത്തുമ്പോൾ, പുരുഷന്റെ ജ്ഞാനം ലഭിക്കുന്നു. ഇതിൽ നിന്നാണ്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കു അതീതമായ ശ്രവണം, സ്പർശനം, ദർശനം, രുചി, ഗന്ധം തുടങ്ങിയ അനുഭവങ്ങൾ ഉണരുന്നത്. ഈ ശക്തികൾ സമാധിയിൽ തടസ്സങ്ങളാണ്, പക്ഷേ ബാഹ്യമായ അവസ്ഥയിൽ, അവ ശക്തികളായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ബന്ധനത്തിന്റെ കാരണമുള്ളത് ശമിപ്പിക്കുകയും, മനസ്സിന്റെ ചലനം അറിയുകയും ചെയ്താൽ, മറ്റൊരു ശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയും. ഉദാനപ്രാണത്തിൽ പാടവം നേടിയാൽ, വെള്ളം, ചെളി, മുള്ള് തുടങ്ങിയവയിൽ സ്പർശം ഉണ്ടാകാതെ, ഉയരത്തിലേക്ക് ഉയരാൻ കഴിയും. സമാനപ്രാണത്തിൽ പാടവം നേടിയാൽ, അഗ്നി ഉണർത്താനുള്ള ശക്തി ലഭിക്കുന്നു. ചെവി-ആകാശം തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിൽ സമ്യമം വരുത്തുമ്പോൾ, ദൈവിക ശ്രവണം ലഭിക്കുന്നു. ശരീരം-ആകാശം തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിൽ, പഞ്ചസൂത്രത്തിന്റെ ഭാരംപോലുള്ള ലഘുത്വം നേടുമ്പോൾ, ആകാശത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയും. "മഹാവിദേശ" എന്ന പുറംലോക പ്രവർത്തനം ഉണരുമ്പോൾ, പ്രകാശത്തിന്റെ മറ കാണാനാവില്ല. സ്ഥൂലത, സ്വഭാവം, സൂക്ഷ്മത, സംയുക്തം, ലക്ഷ്യം എന്നിവയിൽ സമ്യമം വരുത്തുമ്പോൾ, ഭൂതങ്ങളിൽ പാടവം നേടാം. അതിൽ നിന്ന്, അണുവായി മാറുന്നതും, ശരീരത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയും, ഭൂതഗുണങ്ങളിൽ അജയ്യതയും ലഭിക്കുന്നു. ശരീരപൂർണ്ണതയിൽ, സൗന്ദര്യം, കൃപ, ശക്തി, വജ്രപോലുള്ള ദൃഢത എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഗ്രഹണപ്രക്രിയ, സ്വഭാവം, അഹങ്കാരബോധം, സംയുക്തം, ലക്ഷ്യം എന്നിവയിൽ സമ്യമം വരുത്തുമ്പോൾ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളിൽ പാടവം നേടാം. അതിന്റെ ഫലമായി, മനസ്സിന്റെ വേഗത, ഇന്ദ്രിയങ്ങളിൽ നിന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യം, പ്രാകൃതമാറ്റത്തിൽ പാടവം എന്നിവ ലഭിക്കുന്നു. സത്ത്വവും പുരുഷനും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം അറിയുന്നവന്, എല്ലാ അവസ്ഥകളിലും ഐശ്വര്യവും, സർവ്വജ്ഞതയും ലഭിക്കുന്നു. ഈ ശക്തികളിലും വൈരാഗ്യം പുലർത്തി, അശുദ്ധിയുടെ വിത്തുകൾ നശിച്ചാൽ, കൈവല്യത്തിന് എത്താം. ഉയർന്ന ലോകങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സിദ്ധന്മാർ ക്ഷണിക്കുമ്പോൾ, ആകർഷണവും അഭിമാനവും ഒഴിവാക്കണം, കാരണം അതിൽ അനിഷ്ടമായ ഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ക്ഷണം, അതിന്റെ ക്രമം എന്നിവയിൽ സമ്യമം വരുത്തുമ്പോൾ, വിവേകജ്ഞാനം ലഭിക്കുന്നു. ജാതി, ലക്ഷണം, സ്ഥലം എന്നിവയുടെ അന്യോന്യഭേദം ഇല്ലാതാക്കുമ്പോൾ, സാമാന്യമായ കാര്യങ്ങളിൽ വ്യത്യാസം അറിയാൻ കഴിയും. വിവേകജ്ഞാനം, മോക്ഷദായകവും, സർവ്വവ്യാപകവും, എല്ലാ വസ്തുക്കളിലും അതീതവും, ക്രമരഹിതവുമാണ്. സത്ത്വവും പുരുഷനും തമ്മിൽ സമത്വം വരുമ്പോൾ, കൈവല്യമാണ്. സിദ്ധികൾ ജന്മം, ഔഷധം, മന്ത്രം, തപസ്സ്, സമാധി എന്നിവയിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്നു. പ്രകൃതിയുടെ അധികം നിറയുമ്പോൾ, മറ്റൊരു ജാതിയിലേക്ക് മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നു. കാരണമുള്ളത് ഈ മാറ്റത്തിന് തുടക്കം നൽകുന്നില്ല; മറിച്ച്, തടസ്സങ്ങൾ നീക്കുമ്പോഴാണ്, കർഷകൻ പോലെയാണ്, മാറ്റം ഉണ്ടാകുന്നത്. സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട മനസ്സുകൾ അഹങ്കാരബോധത്തിൽ നിന്നാണ് ഉണരുന്നത്. പല മനസ്സുകൾ വ്യത്യസ്ത പ്രവർത്തനങ്ങളിലാണെങ്കിലും, ഒരൊറ്റ മനസ്സാണ് പ്രേരകമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഇവയിൽ, ധ്യാനത്തിൽ നിന്നുള്ള മനസ്സിന്, വാസനകളില്ല. യോഗികൾക്കു കർമ്മം neither white nor black; മറ്റുള്ളവർക്കു, കർമ്മം മൂന്നുവിധമാണ്. അതിൽ നിന്ന്, ഫലത്തിന് അനുസരിച്ചുള്ള വാസനകൾ മാത്രം പ്രകടമാവുന്നു. സ്മരണയും വാസനകളും ഒരേ സ്വഭാവമുള്ളതായതിനാൽ, ജന്മം, സ്ഥലം, കാലം എന്നിങ്ങനെയുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടായാലും, അതിന്റെ തുടർച്ച നിലനിൽക്കുന്നു.