യോജയുടെ ഉപദേശങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നു. യോഗം, മനസ്സിന്റെ ചലനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ചാണ്. ഈ നിയന്ത്രണത്തിലൂടെ, ദർശകൻ തന്റെ സത്യമായ സ്വഭാവത്തിൽ ഉറപ്പുണ്ടാക്കുന്നു. എന്നാൽ, മറ്റൊരു സമയത്ത്, മനസ്സിന്റെ ചലനങ്ങളുമായി ഐക്യപ്പെടുന്നു. ഈ ചലനങ്ങൾ അഞ്ചിലധികമാണ്, അവ ദുർബലമായതും ദുർബലമല്ലാത്തതും ആകാം. അവയിൽ ശരിയായ അറിവ്, തെറ്റായ അറിവ്, കല്പ്പന, ഉറക്കം, ഓർമ്മ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. ശരിയായ അറിവ് നേരിട്ട് അനുഭവിക്കുന്നതും, ഉപസമാഹാരവും, വിശ്വസനീയമായ സാക്ഷ്യങ്ങളും വഴി ഉണ്ടാകുന്നു. തെറ്റായ അറിവ്, വസ്തുവിന്റെ സത്യമായ സ്വഭാവത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കാത്ത തെറ്റായ അറിവാണ്. കല്പ്പന, വാക്കുകളിൽ നിന്നുള്ള അറിവാണ്, എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ഒരു വസ്തുവും ഇല്ല. ഉറക്കം, അഭാവത്തിന്റെ ആശയത്തിൽ പിന്തുണയുള്ള ഒരു ചലനമാണ്. ഓർമ്മ, അനുഭവിച്ച വസ്തുക്കളുടെ നിലനിൽപ്പാണ്. ഈ ചലനങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം അഭ്യാസത്തിലൂടെയും, വിരക്തിയിലൂടെയും നേടാം. അഭ്യാസം, അതിൽ സ്ഥിരമായി ഉറപ്പുള്ളതായിരിക്കാനുള്ള ശ്രമമാണ്. ഈ അഭ്യാസം, ദൈവഭക്തിയോടെ, അനന്തരമായി തുടരുമ്പോൾ ഉറപ്പായും ഉറച്ചതാകും. വിരക്തി, കാണുന്ന അല്ലെങ്കിൽ കേൾക്കുന്ന വസ്തുക്കളെക്കുറിച്ചുള്ള ആഗ്രഹത്തെ നിയന്ത്രണമാകുന്നു. ഏറ്റവും ഉയർന്ന വിരക്തി, ആത്മാവിന്റെ അറിവിലൂടെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അനാസക്തിയാണ്. സമാധി, വിവേകം, ചിന്തനം, ആനന്ദം, 'ഞാൻ' എന്ന അനുഭവം എന്നിവയോടൊപ്പം ഉണ്ടാകുന്നു. മറ്റൊരു സമാധി, നിശ്ചലതയുടെ അഭ്യാസത്തിന് ശേഷം, വെറും നിഷ്ക്രിയമായ ചിന്തകളെ മാത്രം കൈവശം വയ്ക്കുന്നു. ദേഹരഹിതരായവരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, നിലവിലുള്ളതിന്റെ നിഷ്ക്രിയമായ പ്രവണതയാണ് കാര്യം. മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യത്തിൽ, വിശ്വാസം, ഊർജ്ജം, മനസ്സിലാക്കൽ, ആഴത്തിൽ ചിന്തനം, ജ്ഞാനം എന്നിവ മുൻപ് ഉണ്ടായിരിക്കണം. ശക്തമായ ഉത്സാഹമുള്ളവർക്കു, ലക്ഷ്യത്തിലെത്തുന്നത് അടുത്താണ്. എന്നാൽ, ഇവരിൽ Mild, Moderate, Intense Effort എന്നിങ്ങനെ വ്യത്യാസമുണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ, കർത്താവിനോടുള്ള ഭക്തിയിലൂടെ. Īśvara, ദുർബലതകളിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രമായ ഒരു പ്രത്യേക ആത്മാവാണ്. അവൻ അപ്രതിമമായ സർവജ്ഞതയുടെ വിത്താണ്. കാലത്തിന്റെ കണക്ക് ഇല്ലാതെ, പുരാതനരുടെ ഗുരുവാണ് അവൻ. അവനു 'ഓം' എന്ന പേരാണ്. ഈ ശബ്ദത്തിന്റെ ആവർത്തനം, അതിന്റെ അർത്ഥത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ധ്യാനം, ഉള്ളിൽ ഉള്ള ബോധം ഉണ്ടാക്കുന്നു, കൂടാതെ തടസ്സങ്ങളുടെയും അഭാവം. രോഗം, മന്ദം, സംശയം, ശ്രദ്ധക്കുറവ്, സങ്കടം, സ്വയം നിയന്ത്രണത്തിന്റെ അഭാവം, തെറ്റായ ധാരണ, അവസ്ഥയിൽ എത്താൻ പരാജയം, അസ്ഥിരത - ഇവ മനസ്സിന്റെ തടസ്സങ്ങളാണ്. ഈ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കുന്നതിന്, ഒരു തത്വത്തിന്റെ അഭ്യാസം ചെയ്യണം. സന്തോഷം, കരുണ, ആനന്ദം, സമത്വം എന്നിവയെ വളർത്തിയാൽ, മനസ്സ് വ്യക്തമായിരിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ, ശ്വാസത്തിന്റെ പുറത്താക്കലും നിലനിൽപ്പും വഴി. അല്ലെങ്കിൽ, ഒരു സങ്കല്പത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന മാനസിക പ്രവർത്തനം ഉണ്ടാകാം. അല്ലെങ്കിൽ, ദു:ഖമില്ലാത്ത, പ്രകാശമുള്ള മനസ്സിലേക്കോ, അല്ലെങ്കിൽ, അനുഭവങ്ങൾക്കൊപ്പമുള്ള അറിവിലേക്കോ, അല്ലെങ്കിൽ, ഒരാളുടെ ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ചുള്ള ധ്യാനത്തിലേക്കോ, മനസ്സിനെ തിരിയ്ക്കാം. അവശ്യം, അതിന്റെ സ്വഭാവം മുതൽ ഏറ്റവും വലിയതുവരെ, നിയന്ത്രണം വ്യാപിക്കുന്നു.