సా పాదావ్ అవలమ్బ్యాస్య వివశేవ వరాననా । రరాజ చ సురేభస్య పాదలగ్నేవ పద్మినీ
అందమైన ముఖం కలిగిన ఆమె, తనను తాను అదుపు చేసుకోలేక అతని పాదాలను పట్టుకుంది. ఆ దృశ్యం, దేవేంద్రుని పాదానికి అంటుకున్న కమలాన్ని పోలి ప్రకాశించింది.
ఉవాచ చేదం లలితం లసత్స్నేహోత్కయా గిరా । వచో మధురమ్ ఆనన్ది విలాసవలితాక్షరమ్
ఆమె ప్రేమతో నిండిన, ఉల్లాసంగా, మధురంగా, ఆకర్షణతో కూడిన మాటలతో ఇలా పలికింది:
పశ్యామలేన్దువదన మణ్డలీకృతకార్ముకః । అబలామ్ అనుబధ్నాతి మామ్ ఏష కిమనఙ్గకః
చంద్రబింబమైన ముఖముతో ఉన్నవాడా, చూడు! ఈ మన్మథుడు విల్లు ఎక్కించి, బలహీనురాలైన నన్ను వెంబడిస్తున్నాడు. ఇది ఏమిటి, మన్మథుడా?
పాహి మామ్ అబలాం నాథ దీనాం త్వచ్ఛరణామ్ ఇహ । కృపణాశ్వాసనం సాధో విద్ధి సచ్చరితవ్రతమ్
ప్రభూ! నేను బలహీనురాలిని, దయచేసి నన్ను కాపాడండి. నేను ఇక్కడ మీ ఆశ్రయాన్ని కోరుకున్నాను. నేను దుర్దశలో ఉన్నవారిని, మంచి నడవడికతో ఉండే వారిని, ఓ సద్గుణసంపన్నుడా, నాకు ఓదార్పు ఇవ్వండి.
స్నేహదృష్టిమ్ అజానద్భిర్ మూఢైర్ ఏవ మహామతే । ప్రణయా అవగణ్యన్తే న రసజ్ఞైః కదాచన
ఓ జ్ఞానవంతుడా! ప్రేమతో చూసే చూపును అర్థం చేసుకోని మూర్ఖులే స్నేహాన్ని తక్కువగా భావిస్తారు. కానీ, దాని నిజమైన రుచిని తెలిసినవారు ఎప్పుడూ అలాంటి అన్యాయాన్ని చేయరు.
అశఙ్కితోపసమ్పన్నః ప్రణయో ఽన్యోఽన్యరక్తయోః । అధఃకరోతి నిష్యన్దం చాన్ద్రమ్ ఆస్వాదితం ప్రియ
ఒకరినొకరు నిజంగా ప్రేమించే ఇద్దరి మధ్య అనుమానం లేకుండా స్నేహం కలిగినప్పుడు, అది చంద్రుని రుచి లాగ మధురంగా ప్రవహిస్తుంది, ప్రియమైనవాడా.
న తథా సుఖయత్య్ ఏషా చేతస్ త్రిభువనేశతా । యథా పరస్పరానన్దీ స్నేహః ప్రథమరక్తయోః
ఈ లోకముల్లో రాజ్యాధికారం ఎంత ఉన్నా, మొదటి ప్రేమలోని పరస్పర ఆనందం మనసుకు ఇంత సంతోషాన్ని ఇవ్వదు.
త్వత్పాదస్పర్శనేనేయం సమాశ్వస్తాస్మి మానద । చన్ద్రపాదపరామృష్టా యథా నిశి కుముద్వతీ
నీ పాదాల స్పర్శతో నాకు ఎంతో ఊరట కలిగింది, ఓ గౌరవాన్ని ఇచ్చేవాడా. రాత్రి సమయంలో చంద్రుని కాంతి తాకినప్పుడు కమలపువ్వు ఎలా ప్రాణం పోసుకుంటుందో, నేను కూడా అలాగే సాంత్వన పొందాను.
సంస్పర్శామృతపానేన తవ జీవామి సున్దర । చన్ద్రాంశురసపానేన చకోరీ చపలా యథా
నీ స్పర్శ అమృతాన్ని తాగినట్టు నేను జీవిస్తున్నాను, ఓ అందమైనవాడా. చంద్రుని కిరణాల సారం తాగుతూ చకోరపక్షి ఎలా జీవిస్తుందో, నేను కూడా అలాగే బతుకుతున్నాను.
మామ్ ఇమాం చరణాలీనాం భ్రమరీం కరపల్లవైః । ఆలిఙ్గ్యామృతసమ్పూర్ణే సత్పద్మహృదయే కురు
నీ పాదాల దగ్గర తేనెటీగలా అతుక్కుని ఉన్న నన్ను, నీ కమలమయమైన చేతులతో ఆలింగనం చేసుకో, నీ హృదయం అమృతంతో నిండిపోయి పవిత్రంగా ఉంది.
ఇత్య్ ఉక్త్వా పుష్పమృద్వఙ్గీ సా తస్య పతితోరసి । వ్యాఘూర్ణితాలినయనా సుతరావ్ ఇవ మఞ్జరీ
ఇలా చెప్పి, పుష్పంలా మృదువైన అవయవాలు కలిగిన ఆమె అతని ఛాతిపై పడిపోయింది. ఆమె కళ్ళు తేనెటీగల గుంపులా తిరుగుతూ, పువ్వు ఊగినట్లు కనిపించాయి.
తౌ దమ్పతీ తత్ర విలాసకాన్తౌ విలేసతుస్ తాసు వనస్థలీషు । కిఞ్జల్కగౌరానిలఘూర్ణితాసు మత్తౌ ద్విరేఫావ్ ఇవ పద్మినీషు
ఆ dampatulu ఆ అడవి మైదానాల్లో ఆనందంగా సంచరించారు. తెల్లని గాలిలో ఊగిపడుతున్న కమలాల మధ్య మత్తులో ఉన్న రెండు తేనెటీగలలా వారు కలిసి విహరించారు.
మన్దారదామాకులయా వైబుధాసవమత్తయా । తదా తేన తయా సార్ధం ద్వితీయేనామలేన్దునా
మందారవృక్షాలతో నిండిన తోటల్లో, దేవతల అమృతాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, అతడు ఆమెతో కలిసి, మరొక నిర్మల చంద్రుడిలా ఆనందంగా గడిపాడు.
విహృతం మత్తహంసాసు హేమపఙ్కజినీషు చ । తటేష్వ్ అమరవాహిన్యాస్ సహ కిన్నరచారణైః
మత్తులో ఉన్న హంసలు తిరిగే బంగారు కమలాలతో నిండిన సరస్సుల్లో, దేవతానదీ తీరాల్లో, కిన్నరులు, చారణులతో కలిసి వారు సంచరించారు.
పీతమ్ ఇన్దుదలస్యన్ది దేవైస్ సహ రసాయనమ్ । పారిజాతలతాజాలనిలయేషు విలాసినా
పారిజాత వృక్షాల కొమ్మలతో చేసిన మంటపాల్లో, దేవతలతో పాటు, చంద్రుని నుండి జారుతున్న అమృతాన్ని ఆనందంగా త్రాగారు.
చారుచైత్రరథోద్యానలతాదోలాసు లీలయా । చిరం విలసితం వ్యగ్రైస్ సహ విద్యాధరీగణైః
చైత్రరథం లోని అందమైన తోటల్లో, లతాదోళల్లో, విద్యాధరులతో కలిసి ఎంతో కాలం ఆనందంగా ఆడిపాడారు.
నన్దనోపవనాభోగో మన్దరేణేవ వారిధిః । భృశమ్ ఉల్లోలతాం నీతః ప్రమథైస్ సహ శామ్భవైః
నందనవనం లోని విస్తారమైన తోటలు, మందరపర్వతంతో సముద్రంలా కనిపిస్తూ, శివుని సేవకుల సందడితో మరింత ఉల్లాసంగా మారాయి.
బాలహేమలతాజాలజటిలాసు దరీషు చ । భ్రాన్తమ్ ఉన్మత్తరాగేణ మైరవీష్వ్ అబ్జినీష్వ్ ఇవ
పసిహేమలతలు కమ్ముకున్న గుహల్లో, వారు మదనంతో తాళం తప్పిన తేనెటీగల్లా, మేరు పర్వతం లోని కమలాల మధ్య సంచరించారు.
కైలాసవనకుఞ్జేషు తయా సహ విలాసినా । హారేన్దుధవలా రాత్రిః క్షపితా గణగీతిభిః
కైలాసపర్వతం తోటల్లో తన ప్రియసఖితో కలిసి, చంద్రబింబంలా తెల్లగా ఉన్న రాత్రిని గణాల పాటలతో ఆనందంగా గడిపాడు.
గన్ధమాదనశైలస్య విశ్రమ్యోపరి సానుషు । సా తేన కనకామ్భోజైర్ ఆపాదమ్ అభిమణ్డితా
ఆమె తల నుండి పాదాల వరకు బంగారు కమలాలతో అలంకరించబడి, గంధమాదన పర్వత శిఖరాలపై అతనితో కలిసి విశ్రాంతి తీసుకుంది.
లోకాలోకతటాన్తేషు విచిత్రాశ్చర్యహారిషు । క్రీడితం కృతహాసేన రామ తేన తయా సహ
లోకాలొక పర్వత సరిహద్దుల్లోని ఆశ్చర్యకరమైన, మనసును ఆకట్టుకునే ప్రాంతాల్లో ఆమెతో కలిసి రాముడు ఆడుతూ నవ్వుతూ సంతోషంగా గడిపాడు.
మన్దరాన్తరకచ్ఛేషు సార్ధం హరిణశావకైః । అవసత్ స సమాష్ షష్టిం కల్పితామరమన్దిరః
మందర పర్వతపు లోయల్లో జింక పిల్లలతో కలిసి, ఆరు పదేళ్ళు స్వర్గమందిరంలో ఉన్నట్టు ఆనందంగా నివసించాడు.
క్షీరార్ణవతటేష్వ్ అస్య వనితాసహచారిణః । క్షీణం కృతయుగాద్ అర్ధం శ్వేతద్వీపజనైస్ సహ
పాలు సముద్ర తీరాల్లో స్త్రీలతో కలిసి, శ్వేతద్వీప వాసులతో కలిసి, కృతయుగం సగం కాలాన్ని ప్రశాంతంగా గడిపాడు.
గన్ధర్వనగరోద్యానలీలావిరచనైర్ అసౌ । సృష్టానన్తజగత్సృష్టేః కాలస్యానుకృతిం గతః
గంధర్వ నగరాల్లోని తోటలతో ఆటలాడుతూ, అతడు అనంతమైన లోకాల సృష్టిని కాలప్రవాహాన్ని అనుసరించి అనుకరించాడు.
అథావసద్ అసౌ శుక్రః పురన్దరపురే పునః । సుఖం చతుర్యుగాన్య్ అష్టౌ హరిణేక్షణయా సహ
తర్వాత, శుక్రుడు మళ్లీ పురందరుని నగరంలో ఆ హరిణీదృష్టితో కలిసి ఎనిమిది చతుర్యుగాలు సుఖంగా నివసించాడు.
పుణ్యక్షయానుసన్ధానాత్ తతశ్ చావనిమణ్డలే । తయైవ సహ మానిన్యా పపాతాపహృతాకృతిః
తర్వాత, పుణ్యఫలం తగ్గిపోవడంతో, ఆ గర్వభరితురాలితో కలిసి అతడు ప్రకాశాన్ని కోల్పోయిన రూపంతో భూమిపై పడిపోయాడు.
పరాలూనసమస్తాఙ్గో హృతస్యన్దననన్దనః । చిన్తాపరవశో ధ్వస్తస్ సమితీవాహతో భటః
అతని అవయవాలన్నీ విరిగిపోయి, రథం తోటలు లేకుండా, ఆందోళనలో మునిగి, యుద్ధంలో గాయపడి పడిపోయిన యోధుడిలా నశించిపోయాడు.
పతితస్యావనౌ తస్య చిన్తయా సహ దీర్ఘయా । శరీరం శతధా యాతం శిలాపాతీవ నిర్ఝరః
ఆయన నేలపై పడిపోవడంతో, అతని దీర్ఘమైన ఆలోచనలతో కలసి, అతని శరీరం వంద ముక్కలుగా విరిగిపోయింది. అది కొండరాయి మీద పడిన జలపాతంలా చీలిపోయింది.
సంశీర్ణయోర్ దేహకయోశ్ చిత్తే తే వాసనావృతే । విచేరతుస్ తయోర్ వ్యోమ్ని నిర్నీడౌ విహగౌ యథా
ఆ ఇద్దరి శరీరాలు నాశనం అయిపోయి, వారి మనస్సులు వాసనలతో కప్పబడి, వారు గూడు లేని పక్షుల్లా ఆకాశంలో తిరిగారు.
తత్రావివిశతుశ్ చాన్ద్రం తే చిత్తే రశ్మిజాలకమ్ । ప్రాలేయతామ్ ఉపేత్యాశు శాలితామ్ అథ జగ్మతుః
అక్కడ, వారి మనస్సుల్లో వారు చంద్రకాంతి కిరణాల జాలిలో ప్రవేశించారు. వెంటనే మంచుగా మారి, ఆ తరువాత వారు వరిచెట్లుగా మారిపోయారు.