సఙ్కల్పితార్థదాయిత్వాద్ దేశస్య మదనేన సా । సర్వాఙ్గం వివశీకృత్య శుక్రాయైవ సమర్పితా
ఆ ప్రదేశం కామంతో ఊరించి, వారి కల్పిత కోరికలు నెరవేర్చినందువల్ల, ఆమె శరీరం మొత్తం మైమరచి, పూర్తిగా శుక్రునికి అర్పించబడింది.
పేతుస్ స్మరశరాస్ తస్యా మృదుష్వ్ అఙ్గేషు భూరిశః । పలాశేష్వ్ ఇవ పద్మిన్యా ధారా నవపయోముచః
ఆమె మృదువైన అవయవాలపై ప్రేమబాణాలు అనేకంగా మృదువుగా పడ్డాయి. అవి పద్మపత్రాలపై కొత్త వానధారలు పడినట్లుగా అనిపించాయి.
సా బభూవ స్మరాధూతా లోలాలివలయాలకా । మన్దవాతవినున్నాయా మఞ్జర్యాస్ సహధర్మిణీ
ఆమె ప్రేమవశమై, చేతికడులు, జుట్టు అలలవలె ఊగుతూ, మృదువైన గాలిలో తేలిపోతున్న పుష్పగుచ్ఛంలా అయింది.
నీలనీరజనేత్రాం తాం హంసవారణగామినీమ్ । మదనః క్షోభయామ్ ఆస పూరః కమలినీమ్ ఇవ
నీలనీరజనయనముగల, హంసనడకతో నడిచే ఆమెను మదనుడు కలకలం చేశాడు. అది పూర్తిగా నీటితో నిండిన కమలవనం అలికడలికలతో కదలినట్లే.
అథ తాం తాదృశీం దృష్ట్వా శుక్రస్ సఙ్కల్పితార్థభాక్ । తమస్ సఙ్కల్పయామ్ ఆస సంహారమ్ ఇవ భూతకృత్
ఆమెను అటువంటి స్థితిలో చూచి, తన కోరిక నెరవేరిన శుక్రుడు, భూతకర్త సంహారాన్ని ఊహించునట్లు, చీకటి ఆలోచించాడు.
త్రివిష్టపస్య దేశో ఽసౌ బభూవ తిమిరాకులః । భూలోకస్యాన్ధతమసో లోకాలోకతటో యథా
ఆ స్వర్గ ప్రాంతం అంతా చీకటితో నిండిపోయింది, భూమిలో లోకాలొక సరిహద్దు ఎట్లా గాఢమైన చీకటిలో మునిగిపోతుందో అలా.
లజ్జాన్ధకారతీక్ష్ణాంశౌ తస్మింస్ తిమిరమణ్డలే । ప్రతిష్ఠామ్ ఆగతే తస్య మిథునస్యేవ మన్మథే
ఆ చీకటి వలయంలో, లజ్జతో కూడిన గాఢమైన చీకటి మధ్య, వాళ్లు ఇద్దరూ ప్రేమలో మునిగిన జంటలా కలిసివున్నారు.
తేషు సర్వేషు భూతేషు గతేష్వ్ అభిమతాం దిశమ్ । తస్మాత్ ప్రదేశాద్ భూలోకం దినాన్తే విహగేష్వ్ ఇవ
అక్కడ ఉన్న అన్ని జీవులు తమకు ఇష్టమైన దిశగా వెళ్లిపోయిన తర్వాత, ఆ ప్రాంతం నుండి వారు పక్షులు సాయంత్రం తమ గూటికి వెళ్లినట్టు భూమికి వచ్చారు.
సా దీర్ఘధవలాపాఙ్గా ప్రవృద్ధమదనా తథా । ఆజగామ భృగోః పుత్రం మయూరీ వారిదం యథా
ఆమె పొడవాటి, ప్రకాశవంతమైన చూపులతో, పెరిగిన మన్మథంతో, భృగు కుమారుని దగ్గరకు మయూరి మేఘాన్ని చేరినట్టు వచ్చింది.
ధవలాగారమధ్యస్థే పర్యఙ్కే పరికల్పితే । వివేశ భార్గవస్ తత్ర క్షీరోద ఇవ మాధవః
తెల్లని గదిలో, అందంగా సిద్ధం చేసిన మంచంపై భృగుకులజుడు ప్రవేశించాడు. అది అమృతసముద్రంలోకి మాధవుడు ప్రవేశించినట్టు అనిపించింది.
సా పాదావ్ అవలమ్బ్యాస్య వివశేవ వరాననా । రరాజ చ సురేభస్య పాదలగ్నేవ పద్మినీ
అందమైన ముఖం కలిగిన ఆమె, తనను తాను అదుపు చేసుకోలేక అతని పాదాలను పట్టుకుంది. ఆ దృశ్యం, దేవేంద్రుని పాదానికి అంటుకున్న కమలాన్ని పోలి ప్రకాశించింది.
ఉవాచ చేదం లలితం లసత్స్నేహోత్కయా గిరా । వచో మధురమ్ ఆనన్ది విలాసవలితాక్షరమ్
ఆమె ప్రేమతో నిండిన, ఉల్లాసంగా, మధురంగా, ఆకర్షణతో కూడిన మాటలతో ఇలా పలికింది:
పశ్యామలేన్దువదన మణ్డలీకృతకార్ముకః । అబలామ్ అనుబధ్నాతి మామ్ ఏష కిమనఙ్గకః
చంద్రబింబమైన ముఖముతో ఉన్నవాడా, చూడు! ఈ మన్మథుడు విల్లు ఎక్కించి, బలహీనురాలైన నన్ను వెంబడిస్తున్నాడు. ఇది ఏమిటి, మన్మథుడా?
పాహి మామ్ అబలాం నాథ దీనాం త్వచ్ఛరణామ్ ఇహ । కృపణాశ్వాసనం సాధో విద్ధి సచ్చరితవ్రతమ్
ప్రభూ! నేను బలహీనురాలిని, దయచేసి నన్ను కాపాడండి. నేను ఇక్కడ మీ ఆశ్రయాన్ని కోరుకున్నాను. నేను దుర్దశలో ఉన్నవారిని, మంచి నడవడికతో ఉండే వారిని, ఓ సద్గుణసంపన్నుడా, నాకు ఓదార్పు ఇవ్వండి.
స్నేహదృష్టిమ్ అజానద్భిర్ మూఢైర్ ఏవ మహామతే । ప్రణయా అవగణ్యన్తే న రసజ్ఞైః కదాచన
ఓ జ్ఞానవంతుడా! ప్రేమతో చూసే చూపును అర్థం చేసుకోని మూర్ఖులే స్నేహాన్ని తక్కువగా భావిస్తారు. కానీ, దాని నిజమైన రుచిని తెలిసినవారు ఎప్పుడూ అలాంటి అన్యాయాన్ని చేయరు.
అశఙ్కితోపసమ్పన్నః ప్రణయో ఽన్యోఽన్యరక్తయోః । అధఃకరోతి నిష్యన్దం చాన్ద్రమ్ ఆస్వాదితం ప్రియ
ఒకరినొకరు నిజంగా ప్రేమించే ఇద్దరి మధ్య అనుమానం లేకుండా స్నేహం కలిగినప్పుడు, అది చంద్రుని రుచి లాగ మధురంగా ప్రవహిస్తుంది, ప్రియమైనవాడా.
న తథా సుఖయత్య్ ఏషా చేతస్ త్రిభువనేశతా । యథా పరస్పరానన్దీ స్నేహః ప్రథమరక్తయోః
ఈ లోకముల్లో రాజ్యాధికారం ఎంత ఉన్నా, మొదటి ప్రేమలోని పరస్పర ఆనందం మనసుకు ఇంత సంతోషాన్ని ఇవ్వదు.
త్వత్పాదస్పర్శనేనేయం సమాశ్వస్తాస్మి మానద । చన్ద్రపాదపరామృష్టా యథా నిశి కుముద్వతీ
నీ పాదాల స్పర్శతో నాకు ఎంతో ఊరట కలిగింది, ఓ గౌరవాన్ని ఇచ్చేవాడా. రాత్రి సమయంలో చంద్రుని కాంతి తాకినప్పుడు కమలపువ్వు ఎలా ప్రాణం పోసుకుంటుందో, నేను కూడా అలాగే సాంత్వన పొందాను.
సంస్పర్శామృతపానేన తవ జీవామి సున్దర । చన్ద్రాంశురసపానేన చకోరీ చపలా యథా
నీ స్పర్శ అమృతాన్ని తాగినట్టు నేను జీవిస్తున్నాను, ఓ అందమైనవాడా. చంద్రుని కిరణాల సారం తాగుతూ చకోరపక్షి ఎలా జీవిస్తుందో, నేను కూడా అలాగే బతుకుతున్నాను.
మామ్ ఇమాం చరణాలీనాం భ్రమరీం కరపల్లవైః । ఆలిఙ్గ్యామృతసమ్పూర్ణే సత్పద్మహృదయే కురు
నీ పాదాల దగ్గర తేనెటీగలా అతుక్కుని ఉన్న నన్ను, నీ కమలమయమైన చేతులతో ఆలింగనం చేసుకో, నీ హృదయం అమృతంతో నిండిపోయి పవిత్రంగా ఉంది.
ఇత్య్ ఉక్త్వా పుష్పమృద్వఙ్గీ సా తస్య పతితోరసి । వ్యాఘూర్ణితాలినయనా సుతరావ్ ఇవ మఞ్జరీ
ఇలా చెప్పి, పుష్పంలా మృదువైన అవయవాలు కలిగిన ఆమె అతని ఛాతిపై పడిపోయింది. ఆమె కళ్ళు తేనెటీగల గుంపులా తిరుగుతూ, పువ్వు ఊగినట్లు కనిపించాయి.
తౌ దమ్పతీ తత్ర విలాసకాన్తౌ విలేసతుస్ తాసు వనస్థలీషు । కిఞ్జల్కగౌరానిలఘూర్ణితాసు మత్తౌ ద్విరేఫావ్ ఇవ పద్మినీషు
ఆ dampatulu ఆ అడవి మైదానాల్లో ఆనందంగా సంచరించారు. తెల్లని గాలిలో ఊగిపడుతున్న కమలాల మధ్య మత్తులో ఉన్న రెండు తేనెటీగలలా వారు కలిసి విహరించారు.
మన్దారదామాకులయా వైబుధాసవమత్తయా । తదా తేన తయా సార్ధం ద్వితీయేనామలేన్దునా
మందారవృక్షాలతో నిండిన తోటల్లో, దేవతల అమృతాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, అతడు ఆమెతో కలిసి, మరొక నిర్మల చంద్రుడిలా ఆనందంగా గడిపాడు.
విహృతం మత్తహంసాసు హేమపఙ్కజినీషు చ । తటేష్వ్ అమరవాహిన్యాస్ సహ కిన్నరచారణైః
మత్తులో ఉన్న హంసలు తిరిగే బంగారు కమలాలతో నిండిన సరస్సుల్లో, దేవతానదీ తీరాల్లో, కిన్నరులు, చారణులతో కలిసి వారు సంచరించారు.
పీతమ్ ఇన్దుదలస్యన్ది దేవైస్ సహ రసాయనమ్ । పారిజాతలతాజాలనిలయేషు విలాసినా
పారిజాత వృక్షాల కొమ్మలతో చేసిన మంటపాల్లో, దేవతలతో పాటు, చంద్రుని నుండి జారుతున్న అమృతాన్ని ఆనందంగా త్రాగారు.
చారుచైత్రరథోద్యానలతాదోలాసు లీలయా । చిరం విలసితం వ్యగ్రైస్ సహ విద్యాధరీగణైః
చైత్రరథం లోని అందమైన తోటల్లో, లతాదోళల్లో, విద్యాధరులతో కలిసి ఎంతో కాలం ఆనందంగా ఆడిపాడారు.
నన్దనోపవనాభోగో మన్దరేణేవ వారిధిః । భృశమ్ ఉల్లోలతాం నీతః ప్రమథైస్ సహ శామ్భవైః
నందనవనం లోని విస్తారమైన తోటలు, మందరపర్వతంతో సముద్రంలా కనిపిస్తూ, శివుని సేవకుల సందడితో మరింత ఉల్లాసంగా మారాయి.
బాలహేమలతాజాలజటిలాసు దరీషు చ । భ్రాన్తమ్ ఉన్మత్తరాగేణ మైరవీష్వ్ అబ్జినీష్వ్ ఇవ
పసిహేమలతలు కమ్ముకున్న గుహల్లో, వారు మదనంతో తాళం తప్పిన తేనెటీగల్లా, మేరు పర్వతం లోని కమలాల మధ్య సంచరించారు.
కైలాసవనకుఞ్జేషు తయా సహ విలాసినా । హారేన్దుధవలా రాత్రిః క్షపితా గణగీతిభిః
కైలాసపర్వతం తోటల్లో తన ప్రియసఖితో కలిసి, చంద్రబింబంలా తెల్లగా ఉన్న రాత్రిని గణాల పాటలతో ఆనందంగా గడిపాడు.
గన్ధమాదనశైలస్య విశ్రమ్యోపరి సానుషు । సా తేన కనకామ్భోజైర్ ఆపాదమ్ అభిమణ్డితా
ఆమె తల నుండి పాదాల వరకు బంగారు కమలాలతో అలంకరించబడి, గంధమాదన పర్వత శిఖరాలపై అతనితో కలిసి విశ్రాంతి తీసుకుంది.