ఏతాః ప్రసృతమన్దారమఞ్జరీపుఞ్జపిఞ్జరాః । దోలాలోలాప్సరశ్శ్రేణ్యశ్ శక్రోపవనవీథయః
ఇవి ఇంద్రుని తోటల వీధులు, మందారపువ్వుల గుత్తులతో రంగులద్దబడి, అప్సరసల సమూహాలు ఊగుతూ అలరారుతున్నాయి.
ఇమే తే కున్దమన్దారమకరన్దసుగన్ధయః । చన్ద్రాంశునికరాకారాః పారిజాతసమీరణాః
ఇక్కడ కుందపువ్వు, మందారపువ్వు పరిమళంతో మధురంగా వీస్తున్న గాలులు, వెన్నెల కిరణాల్లా మృదువుగా ఉన్నాయి.
పుష్పకేసరనీహారపటవాసేరణోత్సుకైః । లతాఙ్గనాగణైర్ వ్యాప్తమ్ ఇదం తన్ నన్దనం వనమ్
ఈ నందనవనం అంతా పుష్పరేణువుతో పొగమంచు లాగా కమ్ముకొని, పూలతాడులు ఆనందంగా విరబూసి ఉన్నాయి.
కాన్తగీతరవానన్దప్రనర్తితసురాఙ్గనౌ । ఇమౌ తౌ వల్లకీస్నిగ్ధస్వరౌ నారదతుమ్బురూ
ఇక్కడ నారదుడు, తుంబురు ఇద్దరూ తమ విన్నెపల్లాలతో మధురమైన స్వరాలు పలికిస్తూ, దేవకన్యలు ప్రియమైన పాటలకు ఆనందంగా నాట్యం చేయిస్తూ ఉన్నారు.
ఇమే తే పుణ్యకర్తారో భూరిభూషణభూషితాః । వ్యోమన్య్ ఉడ్డయమానేషు విమానేషు సుఖం స్థితాః
ఇక్కడ పుణ్యములు చేసినవారు ఎన్నో అలంకారాలతో అలంకరించబడి, ఆకాశంలో ఎగిరే విమానాలలో సంతోషంగా నివసిస్తున్నారు.
మదమన్మథమత్తాఙ్గ్య ఇమాస్ తాస్ సురయోషితః । దేవేశ్వరం నిషేవన్తే వనం వనలతా ఇవ
అహంకారంతో, కామంతో మత్తులో ఉన్న ఆ దేవకన్యలు, అడవిలో లతలు వృక్షాలను ఎలా చుట్టుకుంటాయో, అలాగే దేవేంద్రుని సేవిస్తూ ఉంటారు.
చన్ద్రాంశుజాలకుసుమాశ్ చిన్తామణిగులుచ్ఛకాః । కల్పవృక్ష ఇమే పక్వరత్నస్తబకదన్తురాః
ఇక్కడ ఉన్న కల్పవృక్షాలు చంద్రకాంతులతో నిండిన పువ్వులు, మనసు కోరిన రత్నాల గుచ్చలు, పండిన మణులతో నిండిన కొమ్మలు కలిగి ఉంటాయి.
ఇహ తావద్ ఇమం శక్రమ్ అహమ్ ఆసనసంస్థితమ్ । ద్వితీయమ్ ఇవ దేవేశం పూజయైవాభివాదయే
ఇప్పుడు ఇక్కడ ఆసనంపై కూర్చున్న ఈ ఇంద్రుడిని, మరొక దేవేంద్రునిలా గౌరవంగా నమస్కరిస్తాను.
ఇతి సఞ్చిన్త్య శుక్రేణ మనసైవ శచీపతిః । తేనాభివాదితస్ తత్ర ద్వితీయ ఇవ వై భృగుః
అలా మనసులో ఆలోచించి శుక్రుడు, శచీపతిని నమస్కరించాడు. అక్కడ భృగువులా మరొకరిలా గౌరవంగా స్వీకరించబడ్డాడు.
అథ సాదరమ్ ఉత్థాయ శుక్రశ్ శక్రేణ పూజితః । గృహీతహస్తమ్ ఆనీయ సమీప ఉపవేశితః
ఆ సమయంలో శుక్రుడు గౌరవంగా లేచి, ఇంద్రుడు అతన్ని సాదరంగా ఆహ్వానించి, చేతిపట్టి దగ్గరకు తీసుకొచ్చి, తన పక్కన కూర్చోబెట్టాడు.
ధన్యస్ త్వదాగమేనాద్య స్వర్గో ఽయం శుక్ర శోభతే । ఉష్యతాం చిరమ్ ఏవేహ శక్ర ఇత్థమ్ ఉవాచ తమ్
ఇంద్రుడు ఇలా అన్నాడు: 'శుక్రా! నీవు వచ్చినందుకు ఈ స్వర్గం ఈ రోజు ఎంతో మహిమతో మెరిసిపోతోంది. ఇక్కడ చాలా కాలం ఉండి మాకు ఆనందాన్ని కలిగించు.'
అథ తత్రోపవిశ్యాసౌ భార్గవశ్ శోభితాననః । శ్రియం జహార శశినస్ సకలస్యామలస్య చ
ఆ తర్వాత భృగుపుత్రుడు ప్రకాశవంతమైన ముఖంతో అక్కడ కూర్చొని, కలుషరహితమైన చంద్రుని అందాన్ని, అతని కాంతిని కూడా మించిపోయాడు.
సకలసురగణాభివన్దితో ఽసౌ భృగుతనయశ్ శతమన్యుపార్శ్వసంస్థః । చిరతరమ్ అతులామ్ అవాప తుష్టిం నరమతిమ్ ఉజ్ఝితవాన్ అలం బభూవ
అన్ని దేవతలు శుక్రుణ్ని గౌరవంగా నమస్కరించాయి. భృగుపుత్రుడు ఇంద్రుని పక్కన కూర్చొని, చాలా కాలం అపూర్వమైన సంతృప్తిని పొందాడు. మానవ సంబంధమైన ఆలోచనలన్నీ వదిలిపెట్టి, పూర్తిగా ప్రశాంతుడయ్యాడు.
ముహూర్తమ్ అథ విశ్రమ్య తస్య పార్శ్వే శచీపతేః । స్వర్గం విహర్తుమ్ ఉత్తస్థౌ స్వర్వాసిపరిచోదితః
ఒక క్షణం విశ్రాంతి తీసుకుని శచీదేవి భర్త పక్కన కూర్చున్నాడు. ఆకాశవాసులు ఆహ్వానించగా, ఆయన స్వర్గంలో సంచరించడానికి లేచాడు.
స్వర్గశ్రియం సమాలోక్య లోలలోచనలాఞ్ఛితమ్ । స్త్రైణం ద్రష్టుం జగామాసౌ నలినీమ్ ఇవ సారసః
అక్కడ స్వర్గంలోని వైభవాన్ని, చంచలమైన కన్నుల గల స్త్రీలతో అలంకరించబడిన దృశ్యాన్ని చూసి, హంస ఒక కమలవనం వైపు వెళ్లినట్టు, ఆ స్త్రీ సమూహాన్ని చూడటానికి వెళ్లాడు.
తత్ర తాం మృగశావాక్షీం కాన్తామ్ అధ్యాగతామ్ అసౌ । దదర్శ విపినాన్తస్స్థాం భృఙ్గశ్ చూతలతామ్ ఇవ
ఆ గమ్యంలో, మృగశావాక్షి అయిన తన ప్రియురాలు అక్కడికి వచ్చి, వనాంతంలో నిలబడి ఉన్నదాన్ని, మామిడిచెట్టుపై తేనెటీగ ఉండినట్టు చూశాడు.
తామ్ ఆలోక్య లసల్లోలవిలాసవలితాకృతిమ్ । ఆసీద్ విలీయమానాఙ్గో జ్యోత్స్నయేన్దుమణిర్ యథా
ఆమెను చూసి, ఆమె చంచలమైన, సొగసైన నడకతో మెరిసిపోతున్న రూపాన్ని చూసి, తన శరీరం చంద్రకాంతి లో జ్యోత్స్న రాళ్లు కరిగిపోతున్నట్టు కరిగిపోతున్నట్టు అనిపించింది.
విలీయమానసర్వాఙ్గస్ తామ్ అవైక్షత కామినీమ్ । చన్ద్రకాన్త ఇవ జ్యోత్స్నాం శీతలాం ఖే విలాసినీమ్
అతని శరీరం అంతా మృదువుగా కరిగిపోతూ, ఆ కోరికతో ఉన్న స్త్రీని ఆకాశంలో చల్లని చంద్రకాంతి వెలుతురును చూసే చంద్రకాంత రత్నంలా తిలకించాడు.
తేనావలోకితా సాపి తత్పరాయణతాం గతా । నిశాన్తే చక్రవాకేన కాన్తేవ పరికూజితా
అతను అలా చూసిన వెంటనే, ఆమె కూడా పూర్తిగా అతనిపట్ల ఆకర్షితురాలై, రాత్రి చివరలో తన ప్రియుడిని పిలిచే చక్రవాక పక్షిణిలా మురిపెంగా పలికింది.
రసాద్ వికసతోర్ నూనమ్ అన్యోఽన్యమ్ అనురక్తయోః । ప్రాతర్ అర్కనలిన్యోర్ యా శోభా సైవ తయోర్ అభూత్
వారిద్దరూ పరస్పర ప్రేమతో ఆనందంలో వికసిస్తూ ఉండగా, వారి మధ్య వెలుగు ఉదయపు సూర్యుడు పద్మసరస్సును అలంకరించునట్లు ప్రకాశించింది.
సఙ్కల్పితార్థదాయిత్వాద్ దేశస్య మదనేన సా । సర్వాఙ్గం వివశీకృత్య శుక్రాయైవ సమర్పితా
ఆ ప్రదేశం కామంతో ఊరించి, వారి కల్పిత కోరికలు నెరవేర్చినందువల్ల, ఆమె శరీరం మొత్తం మైమరచి, పూర్తిగా శుక్రునికి అర్పించబడింది.
పేతుస్ స్మరశరాస్ తస్యా మృదుష్వ్ అఙ్గేషు భూరిశః । పలాశేష్వ్ ఇవ పద్మిన్యా ధారా నవపయోముచః
ఆమె మృదువైన అవయవాలపై ప్రేమబాణాలు అనేకంగా మృదువుగా పడ్డాయి. అవి పద్మపత్రాలపై కొత్త వానధారలు పడినట్లుగా అనిపించాయి.
సా బభూవ స్మరాధూతా లోలాలివలయాలకా । మన్దవాతవినున్నాయా మఞ్జర్యాస్ సహధర్మిణీ
ఆమె ప్రేమవశమై, చేతికడులు, జుట్టు అలలవలె ఊగుతూ, మృదువైన గాలిలో తేలిపోతున్న పుష్పగుచ్ఛంలా అయింది.
నీలనీరజనేత్రాం తాం హంసవారణగామినీమ్ । మదనః క్షోభయామ్ ఆస పూరః కమలినీమ్ ఇవ
నీలనీరజనయనముగల, హంసనడకతో నడిచే ఆమెను మదనుడు కలకలం చేశాడు. అది పూర్తిగా నీటితో నిండిన కమలవనం అలికడలికలతో కదలినట్లే.
అథ తాం తాదృశీం దృష్ట్వా శుక్రస్ సఙ్కల్పితార్థభాక్ । తమస్ సఙ్కల్పయామ్ ఆస సంహారమ్ ఇవ భూతకృత్
ఆమెను అటువంటి స్థితిలో చూచి, తన కోరిక నెరవేరిన శుక్రుడు, భూతకర్త సంహారాన్ని ఊహించునట్లు, చీకటి ఆలోచించాడు.
త్రివిష్టపస్య దేశో ఽసౌ బభూవ తిమిరాకులః । భూలోకస్యాన్ధతమసో లోకాలోకతటో యథా
ఆ స్వర్గ ప్రాంతం అంతా చీకటితో నిండిపోయింది, భూమిలో లోకాలొక సరిహద్దు ఎట్లా గాఢమైన చీకటిలో మునిగిపోతుందో అలా.
లజ్జాన్ధకారతీక్ష్ణాంశౌ తస్మింస్ తిమిరమణ్డలే । ప్రతిష్ఠామ్ ఆగతే తస్య మిథునస్యేవ మన్మథే
ఆ చీకటి వలయంలో, లజ్జతో కూడిన గాఢమైన చీకటి మధ్య, వాళ్లు ఇద్దరూ ప్రేమలో మునిగిన జంటలా కలిసివున్నారు.
తేషు సర్వేషు భూతేషు గతేష్వ్ అభిమతాం దిశమ్ । తస్మాత్ ప్రదేశాద్ భూలోకం దినాన్తే విహగేష్వ్ ఇవ
అక్కడ ఉన్న అన్ని జీవులు తమకు ఇష్టమైన దిశగా వెళ్లిపోయిన తర్వాత, ఆ ప్రాంతం నుండి వారు పక్షులు సాయంత్రం తమ గూటికి వెళ్లినట్టు భూమికి వచ్చారు.
సా దీర్ఘధవలాపాఙ్గా ప్రవృద్ధమదనా తథా । ఆజగామ భృగోః పుత్రం మయూరీ వారిదం యథా
ఆమె పొడవాటి, ప్రకాశవంతమైన చూపులతో, పెరిగిన మన్మథంతో, భృగు కుమారుని దగ్గరకు మయూరి మేఘాన్ని చేరినట్టు వచ్చింది.
ధవలాగారమధ్యస్థే పర్యఙ్కే పరికల్పితే । వివేశ భార్గవస్ తత్ర క్షీరోద ఇవ మాధవః
తెల్లని గదిలో, అందంగా సిద్ధం చేసిన మంచంపై భృగుకులజుడు ప్రవేశించాడు. అది అమృతసముద్రంలోకి మాధవుడు ప్రవేశించినట్టు అనిపించింది.