వాహయత్య్ అత్ర మే దాన్తాన్ ఉడ్డారే పుక్కసః పితా । శ్మశాన ఇవ వేతాలః క్షుధితో ధూలిధూసరః
ఇక్కడ నా తండ్రి ఒక పుక్కసుడు, అతడు దుర్బల జంతువులను కొట్టించేందుకు తోడిపోతాడు; అతడు ఆకలితో, ధూళితో మూడిపోయి, శ్మశానంలో ఉన్న వేతాళంలా కనిపిస్తాడు.
తస్యేదమ్ అన్నం భవతి భర్తృత్వే దీయతే స్థితే । ప్రాణైర్ అపి హి సమ్పూజ్యా వల్లభాః పురుషా యతః
అతడు భర్తగా స్థిరమైనప్పుడు ఈ అన్నం అతనికిచ్చబడుతుంది; ఎందుకంటే ప్రియమైన పురుషులను ప్రాణాలతో కూడ గౌరవించాలి.
అథోక్తా సా మయా భర్తా భవామి తవ సువ్రతే । కేనాపది విచార్యన్తే వర్ణధర్మకులక్రమాః
అప్పుడు నేను ఆమెతో, 'ఓ సత్పాత్రురాలా! నేను నీకు భర్తవుతాను' అని చెప్పాను; కష్టకాలంలో జాతి, ధర్మం, కుటుంబ పరిమితులు అన్నీ పక్కనపెడతారు.
తతస్ తయౌదనాద్ అర్ధం మహ్యమ్ ఏకం సమర్పితమ్ । మాధవీవామృతాద్ అర్ధమ్ ఇన్ద్రాయాగ్నిమతే పురా
ఆమె ఆ అన్నాన్ని నాతో సమంగా పంచుకుంది. ఒకప్పుడు మాధవీ అమృతాన్ని ఇంద్రుడికి, అగ్నికి ఎలా అరవై భాగం ఇచ్చారో, అలాగే నాకు కూడా అరవై భాగం ఇచ్చింది.
జమ్బూఫలరసః పీతస్ స భుక్తః పుక్కసౌదనః । విశ్రాన్తం చ మయా తత్ర మోహాపహృతచేతసా
జంబూ పండురసం తాగి, ఆ పుక్కసుని అన్నం తిన్నాను. ఆ తరువాత, మోహంతో నా మనసు మరిగిపోయి అక్కడే విశ్రాంతి తీసుకున్నాను.
మాం తడాకమ్ ఇవాపూర్య సా ప్రావృట్శ్యామలా గతా । హస్తేన సముపాదాయ ప్రాణం బహిర్ ఇవ స్థితమ్
ఆమె వానాకాలంలో మేఘంలా నల్లగా, నన్ను ఒక చెరువులా నిండిపోయేలా చేసింది. నా చేతిని పట్టుకుని, నా ప్రాణాన్ని బయటకు లాగినట్టు అనిపించింది.
దురాకృతిం దురారమ్భమ్ ఆససాద భయప్రదమ్ । పితరం పీవరాకారమ్ అవీచిమ్ ఇవ శాసనా
ఆమె భయంకరమైన రూపం, దురుద్దేశ్యంతో ఉన్న నా తండ్రిని ఎదుర్కొంది. అతడు చాలా పెద్దగా, శిక్షకు నిలయమైన అవీచిలా భయానకంగా కనిపించాడు.
తయా మదనుషఙ్గిణ్యా స్వార్థస్ తస్మై నివేదితః । మాతఙ్గాయ భ్రమర్యేవ నిస్స్వనేనాలిలగ్నయా
ఆమె నాకు మమకారంతో ఉండి, తన స్వార్థాన్ని అతనికి సమర్పించింది. అది ఎలా అంటే, ఓ తేనెటీగ నిశ్శబ్దంగా, గట్టిగా ఏనుగుపై అంటిపడి ఉండేలా.
స తస్యా బాఢమ్ ఇత్య్ ఉక్త్వా దినాన్తే సముపస్థితే । ముమోచ దాన్తావ్ ఆబద్ధౌ కృతాన్తః కిఙ్కరావ్ ఇవ
అతడు ఆమె మాటకు 'అవును' అని సమాధానం చెప్పి, రోజు ముగిసే సమయానికి, మేమిద్దరినీ తన పళ్లతో బంధించిన యమదూతలలా విడిచిపెట్టాడు.
నీహారాభ్రకడారాసు దిక్షు ప్రోద్ధూలితాస్వ్ ఇవ । వేతాలవద్ వనాత్ తస్మాద్ దినాన్తే చలితా వయమ్
రోజు ముగిసినప్పుడు, మేము ఆ అడవిని వదిలి వెళ్ళిపోయాము. అది ఎలా అంటే, మబ్బులు, పొగలు దిక్కులన్నీ తుడిపాటుగా ఎగిరిపోతున్నట్లుగా, మేము పిశాచాల్లా అక్కడినుండి వెళ్లిపోయాము.
క్షణేన పక్కణం ప్రాప్తాస్ సన్ధ్యాయాం దీర్ఘజఙ్గలాత్ । శ్మశానాద్ ఇవ వేతాలాశ్ శ్మశానమ్ ఇతరన్ మహత్
ఒక క్షణంలోనే, సంధ్యాసమయంలో, ఆ విస్తారమైన అడవిని దాటి ఊరికి చేరుకున్నాము. అది ఎలా అంటే, శ్మశానంలో ఉన్న పిశాచాలు మరో పెద్ద శ్మశానానికి చేరుకున్నట్లుగా.
వికర్తితవరాహాశ్వకపికుక్కుటవాయసమ్ । రక్తసిక్తోర్వరాభాగప్రభ్రమన్మక్షికాగణమ్
రక్తంతో తడిసిన భూమి ముక్కల మీద ఎగురుతున్న ఈగల గుంపులు కనిపించేవి. అక్కడ అక్కడ పంది, గుర్రం, కోతి, కోడి, కాకి మిగిలిన మాంసపు ముక్కలు చెల్లాచెదురుగా పడి ఉండేవి.
శోషార్థప్రసృతార్ద్రాన్త్రతన్ద్రీజాలపతత్ఖగమ్ । నిష్కుటాస్థితజమ్బీరషణ్డలగ్నశ్వజాఘని
ఎండబెట్టడానికి పరచిన తడి ప్రేగుల మీద పక్షులు ఎగురుతూ ఉండేవి. వీధుల్లో నిమ్మకాయ గుత్తులకి కుక్కల కాళ్లు అతుక్కుపోయి ఉండేవి.
శుష్యద్గురువసాపిణ్డపూర్ణాలిన్దలసత్ఖగమ్ । దృతిప్రసక్తరక్తాక్తచర్మస్రవదసృగ్లవమ్
ఎండిపోయిన బరువైన కొవ్వు ముద్దల మీద పక్షులు కూర్చుని ఉండేవి. వాటి చూపు రక్తంతో తడిసిన, మాంసం కారుతున్న చర్మపు ముక్కల మీదే నిలిచిపోయేది.
బాలహస్తస్థితక్రవ్యపిణ్డారణితమక్షికమ్ । జర్జరజ్యేష్ఠచణ్డాలతర్జితారటితార్భకమ్
పిల్లలు చేతిలో మాంసపు ముక్కలు పట్టుకుని ఉండగా, వాటి చుట్టూ ఈగలు గుంపులుగా ముట్టేవి. పాత దుస్తులు వేసుకున్న పెద్ద వయసు చండాళులు అరుస్తూ, ఏడుస్తున్న చిన్న పిల్లల్ని బెదిరించేవారు.
తత్ ప్రవిష్టా వయం కీర్ణశిరోఽన్త్రం భీమపక్కణమ్ । మృతభూతం జగత్ కల్పే కృతాన్తానుచరా ఇవ
మేము ఆ ప్రదేశంలోకి ప్రవేశించాము. అక్కడ నేల అంతా చిత్తడిగా చెల్లాచెదురుగా ఉన్న తలకప్పలు, అంతర్గత అవయవాలు కనిపించాయి. అది భయంకరమైన, దుర్వాసనతో నిండిన స్థలం. యుగాంతంలో మృతుల ప్రపంచంలో యమధర్మరాజు సేవకుల్లా మేము అక్కడ ఉన్నట్టు అనిపించింది.
సమ్భ్రమోపహితానల్పకదలీదలపీఠకే । అహమ్ ఆస్థితవాంస్ తత్ర నవే శ్వశురమన్దిరే
అక్కడ నా కొత్త మామగారి ఇంట్లో, నేను ఆందోళనతో చిన్న అరటి ఆకుల మీద వేసిన పీటపై కూర్చున్నాను.
శ్వశ్ర్వా మే కేకరాక్ష్యాస్ తు తేనాస్రులవచక్షుషా । జామాతాయమ్ ఇతి ప్రోక్తం తయా తద్ అభినన్దితమ్
అప్పుడు నా మామగారి భార్య, కన్నీళ్లు తడిసిన కళ్లతో, నన్ను తన అల్లుడిగా పిలిచి ఆప్యాయంగా స్వాగతించింది.
అథ విశ్రమ్య చణ్డాలభోజనాన్య్ అజినాసనే । సఞ్చితాన్య్ ఉపభుక్తాని దుష్కృతానీవ భూరిశః
తర్వాత, మృగచర్మంపై విశ్రాంతి తీసుకుని, అక్కడ కూడబెట్టిన చండాలుల భోజనం ఎక్కువగా తిన్నాను. అది నాకు చేసిన పాపాలను అనుభవిస్తున్నట్టు అనిపించింది.
అనన్తదుఃఖబీజాని నమనోజ్ఞతరాణ్య్ అపి । తాని ప్రణయవాక్యాని శ్రుతాన్య్ అసుభగాన్య్ అలమ్
అక్కడ పలికిన మధురమైన మాటలు కూడా, బయటకు చూడటానికి ఆనందంగా ఉన్నా, వాస్తవానికి అంతులేని బాధలకు మూలకారణాలయ్యాయి. అవి అసలు శుభకరమైనవి కావు.
నిరభ్రామ్బరనక్షత్రే కస్మింశ్చిన్ దివసే తతః । తైస్ తైర్ ఆరమ్భసంరమ్భైస్ తైర్ వస్త్రవిభవార్పణైః
ఒక రోజు, ఆకాశం మేఘరహితంగా, నక్షత్రాలతో అలంకరించబడి ఉండగా, అక్కడ色色 కార్యక్రమాలు, ఉత్సాహభరితమైన పనులు, వస్త్రాలు, ధనం బహుమతులుగా ఇచ్చే వేడుకలు జరిగాయి.
దత్తాథ తేన సా మహ్యం కుమారీ భయదాయినీ । సుకృష్ణా కృష్ణవర్ణేన దుష్కృతేనేవ శాసనా
ఆ తరువాత, ఆ మనిషి తన కుమార్తెను నాకు ఇచ్చాడు. ఆ యువతి నన్ను భయపెట్టే విధంగా ఉండి, నల్లని చర్మంతో, చెడు పనులకు శిక్షలా కనిపించింది.
సరభసమ్ అభితో వినేదుర్ అత్ర ప్రసృతమహామదిరాసవాశ్ శ్వపాకాః । హతపటుపటహా విలాసవన్తస్ స్వయమ్ ఇవ దుష్కృతరాశయో మహాన్తః
అక్కడ, మద్యం తాగి మత్తులో ఉన్న చండాళులు చుట్టూ గట్టిగా అరుస్తూ, గొప్పవారు తమ చెడు ఆలోచనలతో, తామే దుష్కర్మల రూపంగా, డప్పులు కొడుతూ, ఆటల్లో మునిగి ఆనందించారు.
బహునాత్ర కిమ్ ఉక్తేన స్వోత్సవావర్జితాశయః । తతఃప్రభృతి తత్రాహం సమ్పన్నః పుష్టపుక్కసః
ఇక్కడ ఎక్కువగా చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. ఆ రోజునుంచి నా మనసులో ఆనందం లేకుండా, నేను దురదృష్టవశాత్తూ బలహీనమైన ఓ పక్కవాడిగా మారిపోయాను.
సప్తరాత్రోత్సవస్యాన్తే క్రమాన్ మాసాష్టకం గతమ్ । పుష్పితా సాథ సమ్పన్నా స్థితా గర్భవతీ తతః
ఏడు రోజుల ఉత్సవం ముగిసిన తర్వాత, క్రమంగా ఎనిమిది నెలలు గడిచిపోయాయి. అప్పుడు ఆమె పుష్పించిపోయి, గర్భవతిగా నిలిచింది.
ప్రాసూత దుఃఖదాం కన్యాం విపద్ దుఃఖక్రియామ్ ఇవ । సా కన్యా వవృధే శీఘ్రం మూర్ఖచిన్తేవ పీవరీ
ఆమె బాధను కలిగించే ఒక కుమార్తెకు జన్మనిచ్చింది. అది కష్టాన్ని తెచ్చే దురదృష్టంలా ఉంది. ఆ అమ్మాయి త్వరగా పెరిగి, మూర్ఖమైన ఆందోళనలా బలంగా తయారైంది.
పునః ప్రాసూత సా వర్షైస్ త్రిభిః పుత్రమ్ అశోభనమ్ । అనర్థమ్ ఇవ దుర్బుద్ధిర్ ఆశాపాశవిధాయకమ్
మళ్ళీ మూడు సంవత్సరాల తర్వాత, ఆమె ఒక కుమారుడికి జన్మనిచ్చింది. అతడు ఆకర్షణీయంగా లేకుండా, దురదృష్టంలా, మూర్ఖుడిగా, ఆశల బంధనాల్లో చిక్కుకున్నవాడిగా ఉన్నాడు.
పునః ప్రాసూత కన్యాం చ పునర్ అప్య్ అర్భకం తతః । కలత్రవాన్ అహం జాతో వనే జరఢపుక్కసః
ఆమె మళ్లీ ఒక కుమార్తెకు జన్మనిచ్చింది, తరువాత ఇంకొక బిడ్డను ప్రసవించింది. అలా నేను అడవిలో ఒక వృద్ధుడు, బలహీనుడైన పుక్కసుడిగా భార్యతో కూడి జీవించాను.
తయా సహ సమాస్ తత్ర మయా బహ్వ్యో ఽతివాహితాః । నరకే చిన్తయా సార్ధం బ్రహ్మఘ్నేనేవ నశ్యతా
ఆమెతో కలిసి అక్కడ ఎన్నో సంవత్సరాలు గడిపాను. ఆందోళనతో కూడి, బ్రాహ్మణ హంతకుడు నరకంలో బాధపడినట్లు నేను నశించిపోతూ ఉన్నాను.
శీతవాతాతపక్లేశవివశేన వనాన్తరే । చిరం విలులితం వృద్ధకచ్ఛపేనేవ పల్వలే
చలిని, గాలిని, ఎండను భరించలేక అడవిలో ఎంతో కాలం ఇబ్బందిపడ్డాను. ఒక వృద్ధ కప్పు చెరువు లోపల తిప్పబడినట్టు నేను తిప్పబడిపోయాను.