భూతైర్ అనావృతే శూన్యే తస్మిన్ కైలాసకుఞ్జకే । తేపాతే తౌ తపో ఘోరం జలాహారౌ తరుస్థితౌ
ఆ కైలాస పర్వతపు ఒంటరి తోటలో, ఎవరూ లేని శూన్య ప్రదేశంలో, వారు ఒక చెట్టు దగ్గర నిలబడి, కేవలం నీళ్లు తాగుతూ, తీవ్రమైన తపస్సు చేశారు.
ఏకం పానీయచులకం పీత్వా దివసపర్యయే । నిస్పన్దమ్ ఉత్థితౌ వార్క్షీం వృత్తిమ్ ఆశ్రిత్య సంస్థితౌ
ప్రతి రోజు ఒక్క గ్లాసు నీళ్లు తాగుతూ, వారు కదలకుండా, చెట్లలా జీవనం సాగిస్తూ అక్కడే నిలిచిపోయారు.
తస్థతుస్ తౌ తదా తత్ర తావద్ వనతరువ్రతౌ । యావత్ త్రేతా ద్వాపరశ్ చ యుగే ద్వే ఏవ తే గతే
అలా వారు అక్కడ అడవి చెట్ల జీవితం అనుసరిస్తూ నిలబడి, త్రేతాయుగం, ద్వాపరయుగం రెండూ గడిచేంతవరకు అలాగే ఉన్నారు.
తతస్ తుష్టో ఽభవద్ దేవస్ తయోశ్ శశికలాధరః । దినతాపోత్తాపితయోర్ ఇన్దుః కుముదయోర్ ఇవ
ఆ తరువాత, చంద్రకళను ధరించిన దేవుడు, పగటి వేడిలో కాలిన కుముదపువ్వులను చంద్రుడు సంతోషపెట్టినట్లు, ఆ ఇద్దరిపై సంతోషించాడు.
ఆజగామ తమ్ ఉద్దేశం యత్ర తౌ విప్రదమ్పతీ । సలతాపాదపం దేశం పుష్పాకర ఇవేశ్వరః
తర్వాత, ఆ బ్రాహ్మణ దంపతులు ఉన్న చోటకు, లతలు, చెట్లు ఉన్న ఆ ప్రాంతానికి, నక్షత్రాధిపతి అయిన ఆయన, పుష్పవనం చేరినట్లు వచ్చాడు.
దమ్పతీ తౌ వృషారూఢం సోమం సోమార్ధశేఖరమ్ । ఫుల్లాననం దదృశతుః కుముదే శశినం యథా
ఆ dampatulu వృషభాన్ని ఎక్కిన సోముని, అతని శిరస్సుపై అర్ధచంద్రం మెరిసిపోతుండగా, అతని ముఖం పుష్పించిన చందమామలా ప్రకాశిస్తూ, కమలాలపై వెలిగే చంద్రుని చూసినట్టు చూశారు.
తౌ తం ప్రణేమతుర్ దేవం తుషారామలమ్ ఈశ్వరమ్ । ద్యావాపృథివ్యావ్ ఉదితం పరిపూర్ణమ్ ఇవోడుపమ్
ఆ ఇద్దరూ మంచు వలె నిర్మలమైన, సమస్త లోకాలకు అధిపతిగా, ఆకాశం భూములపై పూర్ణచంద్రుడిలా వెలిగిపోతున్న ఆ దేవునికి నమస్కరించారు.
తర్జయన్ పవనాధూతనవవేణువనస్వనమ్ । మృదూద్దామం స్మితస్యన్ది ప్రోవాచాథ వచశ్ శివః
తాజా వెదురు అడవిలో గాలి తాకిన మృదువైన శబ్దాన్ని తొలగిస్తూ, శివుడు మృదువుగా, ప్రకాశవంతమైన చిరునవ్వుతో ఇలా మాట్లాడాడు:
వరం విప్ర గృహాణాశు తుష్టో ఽస్మి తవ వాఞ్ఛితమ్ । మధుమాసరసాక్రాన్తవృక్షవన్ ముదితో భవ
బ్రాహ్మణా, నీకు కావలసిన వరాన్ని వెంటనే కోరుకో. నేను నిన్ను సంతోషంగా ఉన్నాను. వసంత ఋతువు రసంతో నిండిన వృక్షవనం లా ఆనందించు.
భగవన్ దేవదేవేశ దశ పుత్రా మహాధియః । భవ్యా భవన్తు మే భూయశ్ శోకో యేన న బాధతే
ప్రభూ, దేవతలకీ దేవుడవైన స్వామీ, నాకు గొప్ప బుద్ధి, మంచి అదృష్టం కలిగిన పది మంది కుమారులు కలగాలని కోరుతున్నాను. అలా అయితే నాకు బాధలు దగ్గర పడవు.
అథైవమ్ అస్త్వ్ ఇతి ప్రోచ్య జగామాన్తర్ధిమ్ ఈశ్వరః । వ్యోమ్ని వారినిధౌ హ్రాదం కృత్వేవోర్మిర్ మహావపుః
అప్పుడు ఆ పరమేశ్వరుడు 'అలా జరగనీ' అని అనీ, ఆకాశంలోను సముద్రంలోను గొప్ప అల ఒక శబ్దం చేసి మాయమై పోయినట్టు కనబడకుండా పోయాడు.
తతస్ తౌ దమ్పతీ తుష్టౌ శివాత్ ప్రాప్య వరం గృహమ్ । గతౌ గీర్వాణసదృశౌ ఖమ్ ఇవోమామహేశ్వరౌ
తర్వాత ఆ dampatulu శివుని నుండి వరం పొంది ఆనందంతో, ఉమా మహేశ్వరులు ఆకాశంలో ఎలా ప్రకాశిస్తారో అలా, ఇంటికి తిరిగి వెళ్లారు.
తత్ర సా బ్రాహ్మణీ గేహే బభూవోదారగర్భిణీ । బభౌ పూర్ణోదరీ శ్యామా మేఘలేఖేవ వారిణా
ఆ ఇంట్లో ఆ బ్రాహ్మణి గొప్ప సంతానం కలిగి గర్భవతిగా అయింది. ఆమె నిండుగా ఉన్న పొట్టతో, నల్లని వర్ణంతో, ఆకాశంలో నీటితో నిండిన మేఘరేఖలా మెరిసింది.
కాలేన సుషువే పుత్రాన్ ప్రతిపచ్చన్ద్రకోమలాన్ । దశ బాలాన్ మధౌ ముగ్ధా వసుధేవ నవాఙ్కురాన్
కాలక్రమంలో ఆమెకు పదిమంది కుమారులు పుట్టారు. వారు పెరుగుతున్న చంద్రునిలా మృదువుగా, వసంతంలో భూమిపై మొలిచే కొత్త మొగ్గుల్లా అమాయకంగా, అందంగా ఉన్నారు.
తే కృతబ్రహ్మసంస్కారా వృద్ధిమ్ ఈయుర్ మహౌజసః । స్వల్పేనైవ హి కాలేన ప్రావృషీవ నవామ్బుదాః
వారు బ్రహ్మసంస్కారాలు పొందారు. కొద్దికాలంలోనే వారు గొప్ప బలంతో, కాంతితో పెరిగారు. వర్షాకాలంలో ఆకాశంలో కొత్త మేఘాలు పెరిగినట్లు వారు అభివృద్ధి చెందారు.
తే సప్తవర్షవయసో బభూవుర్ జ్ఞాతవాఙ్మయాః । విరేజుస్ తేజసా తత్ర నభసీవామలా గ్రహాః
వారు ఏడేళ్ల వయస్సు చేరుకున్నప్పుడు, జ్ఞానంలో నిపుణులయ్యారు. ఆ సమయంలో వారు ఆకాశంలో మలినం లేని గ్రహాల్లా ప్రకాశించారు.
అథ కలేన మహతా తేషాం తౌ పితరౌ తదా । సఞ్జగ్మతుస్ తనుం త్యక్త్వా స్వాం గతిం గతికోవిదౌ
అంతటితో కాదు, చాలా కాలం తరువాత, వారి తల్లిదండ్రులు తమ శరీరాన్ని విడిచిపెట్టి, తాము తెలుసుకున్న మార్గంలో స్వస్థానాన్ని చేరుకున్నారు.
మాతాపితృభ్యాం రహితా దశ తే బ్రాహ్మణాస్ తతః । యయుః కైలాసశిఖరం గృహం సన్త్యజ్య దూరతః
తల్లిదండ్రులు లేని ఆ పది బ్రాహ్మణులు తమ ఇంటిని దూరంగా వదిలిపెట్టి, కైలాస శిఖరానికి వెళ్లారు.
తత్ర సఞ్చిన్తయామ్ ఆసుర్ ఉద్విగ్నాస్ తే విబాన్ధవాః । కిం స్యాత్ పరమ్ ఇహ శ్రేయ ఊచుశ్ చేదం పరస్పరమ్
అక్కడ ఆ బంధువులు మనసులో కలవరంతో, 'ఇక్కడ మనకు శ్రేయస్సు ఏది?' అని పరస్పరం ఆలోచించుకుంటూ మాట్లాడుకున్నారు.
కిమ్ ఇహ స్యాత్ సముచితం భ్రాతరః కిమ్ అదుఃఖదమ్ । కిం మహత్త్వం మహైశ్వర్యం కిం మహావిభవం శుభమ్
ఇక్కడ ఏమి చేయడం యోగ్యం, సహోదరులారా? దుఃఖం లేనిది ఏది? నిజమైన గొప్పదనం, గొప్ప అధికారం, శుభకరమైన మహా ఐశ్వర్యం ఏవి?
కియద్ ఏతద్ అనైశ్వర్యం సామన్తా హి చిరేశ్వరాః । సామన్తసమ్పత్ కిం నామ రాజానో హి మహేశ్వరాః
ఈ అధికారం లేనిది ఎంత పరిమితంగా ఉంటుంది! ఎందుకంటే సామంతులు చాలా కాలం పాలకులుగా ఉంటారు. సామంతుల సంపద అంటే ఏమిటి? రాజులు నిజంగా గొప్ప అధిపతులు.
కిం నామ సమ్పద్ భూపానాం సమ్రాడ్ ఇహ మహేశ్వరః । కిం నామ సమ్పత్ సామ్రాజ్యమ్ ఇన్ద్రో హీహ మహేశ్వరః
రాజుల సంపద అంటే ఏమిటి? ఇక్కడ చక్రవర్తి గొప్ప అధిపతి. చక్రవర్తిత్వం సంపద అంటే ఏమిటి? ఇక్కడ ఇంద్రుడు గొప్ప అధిపతి.
కిం నామ వస్త్వ్ అథేన్ద్రత్వం యన్ ముహూర్తం ప్రజాపతేః । వినశ్యతి న యత్ కల్పే కిం స్యాత్ తద్ ఇహ శోభనమ్
ఇంద్రుని స్థానం అంటే ఏమిటి? అది బ్రహ్మదేవుని ఒక రోజు మాత్రమే ఉంటుంది. యుగాలయంతా నశించని దానికే ఇక్కడ నిజమైన మేలని చెప్పవచ్చా?
వదమానేష్వ్ అథైతేషు జ్యేష్ఠో భ్రాతా మహామతిః । గమ్భీరవాగ్ ఉవాచేదం మృగయూథాన్ మృగో యథా
ఇలా మాట్లాడుతుండగా, పెద్ద అన్నయ్య, గొప్ప జ్ఞానంతో, లోతైన మాటలతో, మిగతా అన్నదమ్ములను ఎలుగుబంటి తన గుంపును ఉద్దేశించి మాట్లాడినట్టు ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
ఐశ్వర్యాణాం హి సర్వేషామ్ అకల్పాన్తవినాశి యత్ । రోచతే భ్రాతరస్ తన్ మే బ్రహ్మత్వమ్ ఇహ నేతరత్
అన్నదమ్ములారా, యుగాంతంలో నశించే అన్ని ఐశ్వర్యాల్లో నాకు ఇక్కడ బ్రహ్మత్వమే నచ్చింది, వేరేదీ కాదు.
ఏతత్ తదుక్తమ్ అఖిలా ద్విజపుత్రాస్ తదోత్తమాః । వచోభిర్ ఐన్దవాస్ తత్ర సాధు సాధ్వ్ ఇత్య్ అపూజయన్
ఇలా చెప్పిన వెంటనే, అందులో ఉన్న ఉత్తమ ద్విజపుత్రులు, అక్కడ ఉన్న చంద్రవంశీయ మునులను 'బాగా చెప్పారు, బాగా చెప్పారు!' అని ప్రశంసించారు.
ఊచుశ్ చేదం కథం తాత సర్వదుఃఖాపమర్జనమ్ । పద్మాసనం జగత్పూజ్యం విరిఞ్చత్వమ్ అవాప్నుమః
అప్పుడు వారు ఇలా అడిగారు: 'తండ్రి, ఈ పద్మాసనం ప్రపంచంలో అందరూ గౌరవించేది, అది అన్ని బాధలను ఎలా తొలగిస్తుంది? బ్రహ్మ స్థితిని ఎలా అందిస్తుంది?'
భ్రాత్రా తేన పునః ప్రోక్తా భ్రాతరో భూరితేజసః । మదుక్తం సర్వ ఏవైతే భవన్తః పాలయన్త్వ్ అలమ్
అప్పుడు వారి సహోదరుడు, గొప్ప తేజస్సుతో, మళ్లీ ఇలా అన్నాడు: 'నేను చెప్పిన ప్రతిదాన్ని మీరు అందరూ నిబద్ధతతో పాటించండి.'
పద్మాసనగతో భాస్వాన్ బ్రహ్మాహమ్ ఇతి చేతసా । సృజామి సంహరామీతి ధ్యానమ్ అస్తు చిరాయ వః
పద్మాసనంలో కూర్చొని, 'నేను ప్రకాశవంతమైన బ్రహ్మను' అని మనసులో ధ్యానం చేస్తూ, 'నేను సృష్టించాను, నేను లయంచేశాను' అనే భావనతో మీరు దీర్ఘకాలం ధ్యానం చేయండి.
అగ్రజేనేతి కథితే బాఢం కృత్వా త ఉత్తమాః । ధ్యానాధీనధియస్ తస్థుస్ సహైవ జ్యాయసా రసాత్
అన్నయ్య చెప్పిన మాటను ఆ ఉత్తములు గట్టిగా అంగీకరించి, ధ్యానం లో మనస్సు లీనమై, పెద్ద అన్నయ్యతో కలిసి అక్కడే నిలిచారు.