యయౌ రాజానమ్ ఆపృచ్ఛ్య తద్ ఏవ హిమవచ్ఛిరః । దరిద్రా లబ్ధహేమేవ గృహమ్ ఉగ్రశరీరిణీ
రాజును వీడుకుని, ఆమె అదే హిమవంతపు శిఖరానికి వెళ్లింది. అది బంగారం దొరికిన బీద మహిళ తన ఇంటికి వెళ్ళినట్టు, ఆమె దేహం భయంకరమైనదైనా వెనుదిరిగింది.
తత్రా తృప్తేర్ భృశం భుక్త్వా సుఖం సుప్త్వా దినద్వయమ్ । ఆసీత్ ప్రబుద్ధా సుస్వచ్ఛా సా సమాధివతీ పునః
అక్కడ ఆకలి తీర్చుకుని, రెండు రోజులు సుఖంగా నిద్రపోయి, ఆమె మళ్లీ మేలుకుని, స్పష్టంగా, ప్రశాంతంగా, ధ్యానంలో లీనమై ఉండింది.
పఞ్చభిర్ వా త్రిభిర్ వాపి వర్షైస్ సా సమ్ప్రబుధ్యతి । తత్ తతో మణ్డలం యాతి తేన రాజ్ఞా చ పూజ్యతే
ఐదు సంవత్సరాలు లేదా మూడు సంవత్సరాలు గడిచాక, ఆమె ఆ ధ్యానస్థితి నుండి మేలుకుని, సభకు వెళ్లి, ఆ రాజు చేత గౌరవించబడేది.
తత్ర విశ్రమ్భగర్భాభిః కథాభిః కఞ్చిద్ ఏవ సా । స్థిత్వా కాలం గృహీత్వా తాన్ వధ్యాన్ స్వాస్పదమ్ ఏత్య్ అథ
అక్కడ, పరస్పర నమ్మకంతో నిండిన మాటలు మాట్లాడుతూ కొంతకాలం గడిపిన తర్వాత, ఆ రాక్షసీ ఆ శిక్షార్హులను తీసుకుని తన ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళేది.
జీవన్ముక్తతయైవమ్ ఏవ విపినే సాద్యాపి రక్షోఽఙ్గనా । తస్మిన్న్ ఏవ గిరౌ స్థితా విగలితధ్యానైకతానాశయా
అలాగే, ఆ రాక్షసీ ఇప్పుడు కూడా ఆ అడవిలో, అదే పర్వతంపై, ఏదైనా ధ్యానం లేకుండా, పూర్తిగా ముక్తిగా జీవిస్తూ ఉంటుంది.
తస్మిన్ రాజని శాన్తిమ్ ఆగతవతి త్యక్తైషణేనాత్మనా । తద్రాష్ట్రాధిపసౌహృదైస్ స్వకవలాన్ ఆస్వాదయన్తీ చిరమ్
ఆ రాజు అన్ని కోరికలు వదిలి శాంతిని పొందినప్పుడు, ఆ రాక్షసీ ఆ దేశపు రాజుతో స్నేహంతో చాలా కాలం తన భోజనాన్ని ఆనందంగా చేసుకుంది.
కిరాతమణ్డలే తస్మిన్ యే యే సన్తి మహీభృతః । తైస్ తైస్ సహ పరా మైత్రీ తస్యాస్ సమభిజాయతే
ఆ కిరాతుల ప్రాంతంలో ఉన్న ప్రతి రాజుతో ఆమెకు గొప్ప స్నేహం ఏర్పడింది.
సర్వాంస్ తత్ర మహోత్పాతాన్ పిశాచాదిభయాన్య్ అపి । రోగాంశ్ చ యోగసిద్ధా సా నివారయతి రాక్షసీ
అక్కడ యోగబలంతో పరిపూర్ణమైన ఆ రాక్షసురాలు, అన్ని పెద్దపెద్ద అపాయాలు, పిశాచాది భయాలు, రోగాలు అన్నింటినీ తట్టుకోగలదు.
బహువర్షగణైర్ నైషా ధ్యానాద్ విరతిమ్ ఆగతా । తత్రాగత్య సమశ్నాతి వధ్యాఞ్ జన్తూన్ సుసఞ్చితాన్
ఆమె ఎన్నో సంవత్సరాలు ధ్యానం వదలకుండా కొనసాగించింది. అక్కడికి వచ్చి, యాగానికి సిద్ధంగా ఉంచిన బలిపశువులను తినేస్తుంది.
అద్యాపి తత్ర యే వధ్యాస్ తే తదర్థం మహీభుజా । దీయన్తే మిత్రసమ్మానే కే హి నాధ్యవసాయినః
ఇప్పటికీ, అక్కడ బలికివ్వాల్సినవారిని రాజు స్నేహ సూచనగా అందజేస్తూ ఉంటాడు. ధైర్యంగా ఉండని వారు ఎవరు ఉంటారు?
తస్యాం ధ్యాననిషణ్ణాయాం కిరాతజనమణ్డలే । అనాయాన్త్యాం చిరం కాలం జనదోషప్రశాన్తయే
ఆమె ఆ కిరాతుల మధ్య ధ్యానంలో మునిగి, చాలా కాలం బయటకు రాకుండా ఉన్నప్పుడు, ప్రజల లోపాలు శాంతించిపోతాయి.
సా దేవీ కన్దరానామ్నీ మఙ్గలేతరనామికా । సమ్ప్రస్థాపితా ప్రోచ్చైః పురే గహనకోటరే
ఆ దేవి కందరా అని, మంగళేతరా అని కూడా పిలవబడే ఆమెను, ఆ పట్టణంలోని లోతైన గుహలో ఎంతో గౌరవంగా ప్రతిష్ఠించారు.
తతః ప్రభృతి తత్రాన్యో యో యో భవతి భూమిపః । స కన్దరాం భగవతీం ప్రతిష్ఠాపయతి స్వయమ్
అప్పటి నుంచి అక్కడ రాజ్యం చేసే ప్రతి రాజు స్వయంగా ఆ కందరా భగవతిని ప్రతిష్ఠించేవాడు.
యః కన్దరాం ప్రతిష్ఠాం వా న కరోతి నృపో ఽధమః । తస్యోపతాపనిచయాః ప్రజా నిఘ్నన్తి యత్నతః
ఎవరైనా రాజు కందరా దేవిని ప్రతిష్ఠించకపోతే, అలాంటి నీచుడు తన ప్రజల చేత అనేక కష్టాలతో బాధపడతాడు.
తత్పూజనాద్ అవాప్నోతి జనస్ తత్రేప్సితం ఫలమ్ । స్వభావనావశోచ్ఛూనమ్ అనర్థాయాప్రపూజనమ్
ఆమెను పూజించేవారికి అక్కడ కావలసిన ఫలితం లభిస్తుంది; తన స్వభావంతో ఆమె పూజను నిర్లక్ష్యం చేస్తే దుఃఖమే ఎదురవుతుంది.
వధ్యలోకోపచారేణ సా దేవీ పరిపూజ్యతే । ప్రతిమాయాం స్థితాద్యాపి చిత్తస్థఫలదాయినీ
శిక్షకు గురైనవారికి చేసే విధంగా ఆ దేవతను పూజించినా, ఆమె ప్రతిమలోనే నిలిచి, మనసులో ఉన్న ఫలితాలను ఇస్తూనే ఉంటుంది.
సకలలోకసమఙ్గలకారిణీ కవలితాఖిలవధ్యమహాజనా । జయతి సాత్ర కిరాతజనాస్పదా పరమబోధవతీ చిరదేవతా
అన్ని లోకాలకు మంగళాన్ని కలిగించే, నాశనానికి గురయ్యే గొప్ప జన సమూహాన్ని మింగే, అరణ్యవాసుల ఆశ్రయమైన, పరమ జ్ఞానంతో నిండిన, చిరకాలంగా పూజించబడే ఆ దేవత ఇక్కడ విజయవంతంగా నిలుస్తుంది.
ఏతత్ తే కథితం సర్వమ్ ఉపాఖ్యానమ్ అనిన్దితమ్ । కర్కట్యా వనరాక్షస్యా యథావద్ అనుపూర్వశః
ఈ కథ అంతా నిష్కళంకంగా, యథావిధిగా, వరుసగా, వనరాక్షసిగా కర్కటికి సంబంధించినదిగా నీకు వివరంగా చెప్పాను.
హిమవద్గహ్వరప్రోక్తా సా కథం కృష్ణరాక్షసీ । కథం చ కర్కటీ నామ్నా యథావద్ వద మే ప్రభో
హిమవంత పర్వత గుహల్లో చెప్పిన ఆ నల్ల రాక్షసి ఎలా 'కర్కటి' అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందిందో, దయచేసి నాకు స్పష్టంగా చెప్పు ప్రభో.
కులాని సన్త్య్ అనేకాని రాక్షసానాం స్వభావతః । తాని కృష్ణాని శుక్లాని హరితాన్య్ ఉజ్జ్వలాని చ
రాక్షసులకు సహజంగా అనేక వంశాలు ఉన్నాయి. వాటిలో నలుపు, తెలుపు, ఆకుపచ్చ, ప్రకాశవంతమైనవీ ఉన్నాయి.
కర్కటప్రాణిసదృశః కర్కటో నామ రాక్షసః । బభూవ తజ్జా సా కృష్ణా కర్కటీ కర్కటాకృతిః
కర్కట అనే రాక్షసుడు ఉండేవాడు, అతడు పీతల వంటివాడు. అతనికి కృష్ణవర్ణంగా, కర్కట ఆకారంలో, కర్కటి అనే కుమార్తె జన్మించింది.
కర్కటీప్రశ్నసంస్మృత్యా మయైషా కథితా తవ । అధ్యాత్మోక్తిప్రసఙ్గేన చిత్స్వరూపనిరూపణే
కర్కటి అడిగిన ప్రశ్నను గుర్తు చేసుకొని, ఆధ్యాత్మిక బోధన సందర్భంలో, చైతన్య స్వరూపాన్ని వివరించేటప్పుడు నేను నీకు ఇది చెప్పాను.
సమ్పన్నమ్ ఏవమ్ ఏకస్మాద్ అసమ్పన్నమ్ అపి స్ఫుటమ్ । ఇదం జగద్ అనాద్యన్తాత్ పదాత్ పరమకారణాత్
ఒకే కారణం వల్ల సృష్టి పూర్తిగా, అపూర్తిగా రెండూ స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఆద్యంత రహితమైన ఈ జగత్తు, పరమ కారణం నుండి, క్రమంగా ఉద్భవించింది.
భావిన్యో వీచయో వారిణ్య్ అన్యానన్యాస్ స్థితా యథా । వర్తమానా అపి పరే సృష్టయస్ సంస్థితాస్ తథా
ఎలా నీటిలో అలలు పుట్టి పోయినా, అవి వేరుగా లేవు, నీటిలోనే కలిసిపోతాయో, అలాగే ఈ సృష్టి ఎన్నో రూపాల్లో కనిపించినా, చివరికి అన్నీ పరమాత్మలోనే ఒకటై ఉంటాయి.
అజ్వలన్న్ ఏవ కాష్ఠేషు వహ్నిర్ అర్థక్రియాం యథా । కరోతి మర్కటాదీనాం శీతాపహరణాదికామ్
ఎలా మంట బయట కనిపించకపోయినా, చెక్కలో దాగి ఉన్న అగ్ని కోతులు మొదలైనవారికి చలిని పోగొట్టడం లాంటి పనులు చేస్తుందో,
సమం సౌమ్యత్వమ్ అజహద్ ఏవ నిత్యోదితస్థితి । తథా బ్రహ్మ కరోతీదం నానాకర్తేవ సజ్ జగత్
అదే విధంగా, ఎప్పుడూ ప్రశాంతంగా, మారని బ్రహ్మం, తన స్వభావాన్ని విడిచిపెట్టకుండా, అనేక విధాలుగా ఈ జగత్తును సృష్టించినట్టు కనిపిస్తుంది.
అప్య్ అనాగత ఏవాయమ్ ఏవం సర్గ ఉపాగతః । భోస్ సాలభఞ్జికాసంవిద్ దారుణీవ సుబోధితా
ఇంకా పుట్టకముందే ఈ సృష్టి ఇలానే ఏర్పడింది—ఎలా చెక్కలో ఉన్న స్త్రీ విగ్రహాన్ని మనం తెలుసుకునే ముందు, అది చెక్కలోనే ఉండిపోయినట్టు.
బీజాద్ యథానన్యద్ అపి ఫలాద్య్ అన్యద్ ఇవోత్థితమ్ । చితేస్ తథానన్యద్ అపి చేత్యమ్ అన్యద్ ఇవోత్థితమ్
ఎలా ఒక విత్తనం నుండి వేరు కానప్పటికీ, పండు వేరుగా కనిపిస్తుందో, అలాగే చైతన్యం నుండి కూడా వేరేదిగా అనిపించే వస్తువు ఉద్భవించినట్టు కనిపిస్తుంది.
అచ్ఛేదాద్ ఏకసత్తాయా న భేదః ఫలబీజయోః । చిచ్చేత్యయోశ్ చ వార్యూర్మ్యోర్ ఇవ వస్తుని కశ్చన
ఒకే పరమ సత్యం విడదీయరాని దానివల్ల, విత్తనం, పండు మధ్య ఎలాంటి భేదం ఉండదు; అలాగే చైతన్యం, దాని వస్తువు మధ్య కూడా, నీటికి అలలకు మధ్య ఎలాంటి తేడా లేకపోవడంలా, ఎటువంటి భేదం ఉండదు.
అవిచారాద్ ఋతే భేదో నైతయోర్ ఉపపద్యతే । యతః కుతశ్చిద్ ఉదితస్ స విచారేణ నశ్యతి
విచారణ లేకపోతే తప్ప, వీటి మధ్య ఎలాంటి తేడా ఉండదని తెలుస్తుంది; ఎక్కడైనా కనబడే తేడా, విచారించినప్పుడు అంతరించిపోతుంది.