గురుస్ త్వం నౌ మహాదేవి వయస్యా చ సునిర్వృతా । నిమన్త్రయావహే యత్నాత్ త్వామ్ అమ్భోరుహసున్దరి
మహాదేవి, మీరు మా గురువు కూడా, సంతోషంగా ఉన్న మిత్రురాలు కూడా. కమలముఖి, మేము మనస్ఫూర్తిగా మిమ్మల్ని మా ఇంటికి ఆహ్వానిస్తున్నాము.
న ప్రార్థనాం తథాస్మాకం వితథీకర్తుమ్ అర్హసి । సౌహార్దం సుజనానాం హి దర్శనాద్ ఏవ వర్ధతే
మా అభ్యర్థనను తిరస్కరించకూడదు. ఎందుకంటే మంచి మనుషుల స్నేహం కలిసే సరికి మరింత పెరుగుతుంది.
లఘుసౌభాగ్యసంయుక్తం కృత్వాకారం మనోహరమ్ । ఆగచ్ఛాస్మద్గృహం భవ్యా తత్ర తిష్ఠ యథాసుఖమ్
సౌభాగ్యంతో కూడిన ఆకర్షణీయమైన రూపాన్ని ధరించి, మా ఇంటికి రండి మహానుభావురాలీ. అక్కడ మీరు ఇష్టమైన విధంగా ఉండండి.
ముగ్ధస్త్రీరూపధారిణ్యై దాతుం శక్నోషి భోజనమ్ । సన్తర్పయసి మాం కేన రాక్షసీరూపధారిణీమ్
నీవు అమాయకురాలైన యువతిగా మారినవారికి తిండి ఇవ్వగలవు. మరి నేను రాక్షసిగా మారినప్పుడు నన్ను ఎలా తృప్తిపరచగలవు?
రక్షోఽన్నమ్ ఏవ మే తుష్ట్యై న సామాన్యజనాశనమ్ । పూర్వసిద్ధస్ స్వభావో ఽయమ్ ఆ సర్గాన్తాద్ వివర్ధతే
నాకు తృప్తి కలిగించేది మాంసమే; సాధారణ జనులు తినే తిండి కాదు. ఈ స్వభావం మొదటి నుంచే ఏర్పడింది, సృష్టి అంతం వరకు పెరుగుతూనే ఉంటుంది.
హేమస్రగ్దామవలితా దినాని కతిచిద్ గృహే । మమ స్త్రీరూపిణీ తిష్ఠ యావదిచ్ఛమ్ అనిన్దితే
బంగారు హారాలు ధరించి, నిందలేని వాడివి, కొంతకాలం నా ఇంట్లో స్త్రీ రూపంలో ఉండు. నేను ఎంతకాలం కోరుకుంటానో అంతవరకూ ఉండాలి.
తతో దుష్కృతినశ్ చౌరాన్ వధ్యాఞ్ శతసహస్రశః । మణ్డలేభ్యస్ సమానీయ దదే తుభ్యం సుభోజనే
ఆ తర్వాత, జిల్లాల నుంచి శిక్షకు గురైన వేలాది దుష్టులను తెచ్చి, నీకు మంచి భోజనంగా ఇచ్చాను.
కాన్తారూపం పరిత్యజ్య గృహీత్వా రాక్షసం వపుః । ఆదాయ వధ్యాఞ్ శతశః పురుషాంస్ తాన్ స్వసఞ్చితాన్
నీ అందమైన రూపాన్ని వదిలిపెట్టి, రాక్షస శరీరాన్ని ధరించి, నీవు నీ చేతిలో ఉన్న వందలాది శిక్షార్హులైన మనుష్యులను తీసుకున్నావు.
నయస్వ హిమవచ్ఛృఙ్గం తత్ర భుఙ్క్ష్వ యథాసుఖమ్ । మహాశనానామ్ ఏకాన్తే భోజనం హి సుఖాయతే
వారిని హిమవంతం శిఖరానికి తీసుకెళ్లి, అక్కడ నీవు ఇష్టమైనట్లు భోజనం చేయు; ఎందుకంటే ఎక్కువ తినేవారికి ఒంటరిగా తినడం ఆనందంగా ఉంటుంది.
సుప్తా నిద్రాం పరిత్యజ్య భవ భూయస్ సమాధిభాక్ । సమాధివిరతా భూయో ఽప్య్ ఆగత్య పునర్ అన్యదా
నిద్రను వదిలిపెట్టి, మళ్లీ ధ్యానంలో లీనమవు; ధ్యానం నుండి విరమించిన తర్వాత, మరొకసారి తిరిగి వచ్చావు.
నేష్యస్య్ అన్యాన్ వధ్యనరాన్ హింసా నైషా చ ధర్మతః । స్వధర్మేణ చ హింసైవ మహాకరుణయా సమా
నీవు ఇంకొంతమంది శిక్షార్హులను తీసుకెళ్తావు, హింస ధర్మానికి అనుగుణంగా కాదు; అయినా, నీ స్వధర్మంలో హింస కూడా గొప్ప దయతో సమానమే.
త్వం సమేష్యసి చావశ్యం మాం సమాధివిరామిణీ । అసతామ్ అపి సంరూఢం సౌహార్దం న నివర్తతే
నీ ధ్యానం పూర్తయ్యాక నన్ను మళ్లీ తప్పక కలుస్తావు. అసత్యుల మధ్య కూడా ఒకసారి ఏర్పడిన స్నేహం తేలికగా పోదు.
యుక్తమ్ ఉక్తం త్వయా రాజన్ కరోమ్య్ ఏవమ్ అహం సఖే । సౌహార్దేన ప్రవృత్తస్య కో వాక్యం నాభినన్దతి
నీవు చెప్పింది సరైనదే రాజా, నేను అలాగే చేస్తాను స్నేహితా. స్నేహంతో మాట్లాడిన వాక్యాన్ని ఎవరు ఆహ్వానించరు చెప్పు.
ఇత్య్ ఉక్త్వా రాక్షసీ తత్ర సమ్పన్నా సా విలాసినీ । హారకేయూరకటకపట్టస్రగ్దామధారిణీ
అలా చెప్పిన ఆ రాక్షసీ, అలంకారాలతో అందంగా అలంకరించుకొని అక్కడే నిలిచింది. ఆమె మెడలో హారాలు, చేతుల్లో కంకణాలు, మణికట్టు పట్టీలు, నడుము పట్టీలు, పూలమాలలు ధరించి మెరిసింది.
రాజన్న్ ఆగచ్ఛ గచ్ఛామ ఇత్య్ ఉక్త్వా నృపమన్త్రిణౌ । అగ్రే గన్తుం ప్రవృత్తౌ తౌ రాత్రావ్ అనుససార సా
రాజా, రా పోదాం అని చెప్పి ఆ రాక్షసీ, రాజు మరియు మంత్రి ఇద్దరితో కలిసి బయలుదేరింది. ఆ ఇద్దరూ ముందుగా నడిచారు, ఆమె రాత్రంతా వారిని వెంబడించింది.
అథ తే పార్థివగృహం ప్రాప్య తాం రజనీం మిథః । కథయైకగృహే రమ్యే క్షపయామ్ ఆసుర్ ఆదృతాః
ఆ తర్వాత వారు రాజప్రాసాదానికి చేరుకుని, అందమైన ఒక గదిలో పరస్పరం ముచ్చటిస్తూ, ఆ రాత్రిని గౌరవంతో గడిపారు.
ప్రభాతే ఽన్తఃపురే తస్థౌ పురన్ధ్రిజనలీలయా । రాక్షసీ మన్త్రిరాజానౌ స్వవ్యాపారౌ బభూవతుః
ఉదయం అయ్యాక, ఆ రాక్షసీ అంతఃపురంలో ఉండి, రాజమహిళలతో కలిసిపోయింది. రాజు, మంత్రి తమ పనుల్లో నిమగ్నమయ్యారు.
తతో దివసషట్కేన సఞ్చితాని మహీభృతా । నృపాన్తరపురేభ్యో ఽపి స్వమణ్డలగణాత్ తథా
ఆ తర్వాత ఆరు రోజుల్లో, రాజు ఇతర రాజ్యాల పట్టణాల నుంచి, తన వంశస్థుల నుంచి కూడిన ఖైదీలను కూడగట్టించాడు.
త్రీణి వధ్యసహస్రాణి తాని తస్యై తదాదదౌ । సా బభూవ నిశాకాలే సైవోగ్రా కృష్ణా రాక్షసీ
ఆ సమయంలో, మూడు వేల మంది శిక్షిత ఖైదీలను ఆమెకు అప్పగించాడు. రాత్రి వేళ, ఆమె భయంకరమైన, నల్లని రాక్షసిగా మారింది.
తాని వధ్యసహస్రాణి జగ్రాహ భుజమణ్డలే । ధారానికరజాలాని మేఘమాలేవ కోటరే
ఆమె తన చేతుల వలయంతో ఆ వేలాది శిక్షార్హులను పట్టుకుంది, అది గుబురుగా ఉన్న లోయలో మేఘం వర్షపు ధారలను పట్టుకున్నట్లుగా.
యయౌ రాజానమ్ ఆపృచ్ఛ్య తద్ ఏవ హిమవచ్ఛిరః । దరిద్రా లబ్ధహేమేవ గృహమ్ ఉగ్రశరీరిణీ
రాజును వీడుకుని, ఆమె అదే హిమవంతపు శిఖరానికి వెళ్లింది. అది బంగారం దొరికిన బీద మహిళ తన ఇంటికి వెళ్ళినట్టు, ఆమె దేహం భయంకరమైనదైనా వెనుదిరిగింది.
తత్రా తృప్తేర్ భృశం భుక్త్వా సుఖం సుప్త్వా దినద్వయమ్ । ఆసీత్ ప్రబుద్ధా సుస్వచ్ఛా సా సమాధివతీ పునః
అక్కడ ఆకలి తీర్చుకుని, రెండు రోజులు సుఖంగా నిద్రపోయి, ఆమె మళ్లీ మేలుకుని, స్పష్టంగా, ప్రశాంతంగా, ధ్యానంలో లీనమై ఉండింది.
పఞ్చభిర్ వా త్రిభిర్ వాపి వర్షైస్ సా సమ్ప్రబుధ్యతి । తత్ తతో మణ్డలం యాతి తేన రాజ్ఞా చ పూజ్యతే
ఐదు సంవత్సరాలు లేదా మూడు సంవత్సరాలు గడిచాక, ఆమె ఆ ధ్యానస్థితి నుండి మేలుకుని, సభకు వెళ్లి, ఆ రాజు చేత గౌరవించబడేది.
తత్ర విశ్రమ్భగర్భాభిః కథాభిః కఞ్చిద్ ఏవ సా । స్థిత్వా కాలం గృహీత్వా తాన్ వధ్యాన్ స్వాస్పదమ్ ఏత్య్ అథ
అక్కడ, పరస్పర నమ్మకంతో నిండిన మాటలు మాట్లాడుతూ కొంతకాలం గడిపిన తర్వాత, ఆ రాక్షసీ ఆ శిక్షార్హులను తీసుకుని తన ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళేది.
జీవన్ముక్తతయైవమ్ ఏవ విపినే సాద్యాపి రక్షోఽఙ్గనా । తస్మిన్న్ ఏవ గిరౌ స్థితా విగలితధ్యానైకతానాశయా
అలాగే, ఆ రాక్షసీ ఇప్పుడు కూడా ఆ అడవిలో, అదే పర్వతంపై, ఏదైనా ధ్యానం లేకుండా, పూర్తిగా ముక్తిగా జీవిస్తూ ఉంటుంది.
తస్మిన్ రాజని శాన్తిమ్ ఆగతవతి త్యక్తైషణేనాత్మనా । తద్రాష్ట్రాధిపసౌహృదైస్ స్వకవలాన్ ఆస్వాదయన్తీ చిరమ్
ఆ రాజు అన్ని కోరికలు వదిలి శాంతిని పొందినప్పుడు, ఆ రాక్షసీ ఆ దేశపు రాజుతో స్నేహంతో చాలా కాలం తన భోజనాన్ని ఆనందంగా చేసుకుంది.
కిరాతమణ్డలే తస్మిన్ యే యే సన్తి మహీభృతః । తైస్ తైస్ సహ పరా మైత్రీ తస్యాస్ సమభిజాయతే
ఆ కిరాతుల ప్రాంతంలో ఉన్న ప్రతి రాజుతో ఆమెకు గొప్ప స్నేహం ఏర్పడింది.
సర్వాంస్ తత్ర మహోత్పాతాన్ పిశాచాదిభయాన్య్ అపి । రోగాంశ్ చ యోగసిద్ధా సా నివారయతి రాక్షసీ
అక్కడ యోగబలంతో పరిపూర్ణమైన ఆ రాక్షసురాలు, అన్ని పెద్దపెద్ద అపాయాలు, పిశాచాది భయాలు, రోగాలు అన్నింటినీ తట్టుకోగలదు.
బహువర్షగణైర్ నైషా ధ్యానాద్ విరతిమ్ ఆగతా । తత్రాగత్య సమశ్నాతి వధ్యాఞ్ జన్తూన్ సుసఞ్చితాన్
ఆమె ఎన్నో సంవత్సరాలు ధ్యానం వదలకుండా కొనసాగించింది. అక్కడికి వచ్చి, యాగానికి సిద్ధంగా ఉంచిన బలిపశువులను తినేస్తుంది.
అద్యాపి తత్ర యే వధ్యాస్ తే తదర్థం మహీభుజా । దీయన్తే మిత్రసమ్మానే కే హి నాధ్యవసాయినః
ఇప్పటికీ, అక్కడ బలికివ్వాల్సినవారిని రాజు స్నేహ సూచనగా అందజేస్తూ ఉంటాడు. ధైర్యంగా ఉండని వారు ఎవరు ఉంటారు?