మహాతపస్వినీ సూచి కిమర్థం తప్యసే తపః । నేతి వక్తుం శశాకాసౌ తత్తేజోరాశినిర్జితః
ఓ మహా తపస్విని సూచి, నీవు ఎందుకు తపస్సు చేస్తున్నావు? అని అడగాలని ప్రయత్నించినా, ఆమె తేజస్సు ముందు అతడు మాటలు చెప్పలేకపోయాడు.
భగవత్యా మహాసూచ్యా అహో చిత్రం మహత్ తపః । ఇత్య్ ఏవ కేవలం ధ్యాయన్ మారుతో గగనం యయౌ
పవిత్రమైన సూచి ఎంత గొప్ప తపస్సు చేసింది! ఇదే ఆలోచిస్తూ, ఆ గాలి ఆకాశంలోకి వెళ్లిపోయింది.
సముల్లఙ్ఘ్యాభ్రమార్గం తు వాతస్కన్ధాన్ అతీత్య చ । సిద్ధవృన్దాన్య్ అధః కృత్వా సూర్యమార్గమ్ ఉపేత్య చ
ఆ గాలి మేఘాల మార్గాన్ని దాటి, గాలివీచే దారులను అధిగమించి, సిద్ధుల సమూహాలను కింద వేసి, సూర్యుని మార్గాన్ని చేరింది.
ఊర్ధ్వమ్ ఏత్య విచారేభ్యః ప్రాప శక్రపురాన్తరమ్ । సూచిదర్శనపుణ్యం తమ్ ఆలిలిఙ్గ పురన్దరః
అక్కడి నుంచి పైకి ఎక్కి తిరుగుతూ, ఇంద్రుని నగరంలోకి చేరింది. సూచి దర్శనం వల్ల కలిగిన పుణ్యానికి పురందరుడు ఆ గాలిని ఆలింగనం చేశాడు.
పృష్టశ్ చ కథయామ్ ఆస దృష్టం సర్వం మయేత్య్ అసౌ । సహదేవనికాయాయ శక్రాయాస్థానవాసినే
ఇంద్రుడు అడిగినప్పుడు, ఆ గాలి 'నేను అన్నీ చూశాను' అని సహదేవుని వర్గానికీ, ఇంద్రునికీ చెప్పడం మొదలుపెట్టింది.
జమ్బుద్వీపే ఽస్తి శైలేన్ద్రో హిమవాన్ నామ సూన్నతః । జామాతా యస్య భగవాన్ సాక్షాచ్ ఛశికలాధరః
జంబూద్వీపంలో ఒక గొప్ప పర్వతం ఉంది, దానికి హిమవంతుడు అని పేరు. ఆ పర్వతం ఎత్తుగా, విశాలంగా ఉంటుంది. ఆ పర్వతానికి అల్లుడు చంద్రకళను ధరించిన పరమేశ్వరుడు.
తస్యోత్తరే మహాశృఙ్గపృష్ఠే పరమరూపిణీ । స్థితా తపస్వినీ సూచీ తపశ్ చరతి దారుణమ్
ఆ హిమవంతుని ఉత్తర భాగంలో ఉన్న ఒక ఎత్తయిన శిఖరంపై, అద్భుతమైన అందంతో కూడిన సూతి అనే తపస్విని నివసిస్తూ, కఠినమైన తపస్సు చేస్తోంది.
బహునాత్ర కిమ్ ఉక్తేన వాతాద్యశనశాన్తయే । తయా స్వోదరసౌషిర్యం పిణ్డీకృత్య నివారితమ్
ఇక్కడ ఎక్కువగా చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. గాలి వంటివాటివల్ల కలిగే ఆకలిని నివారించేందుకు, ఆ తపస్విని తన పొట్టలోని ఖాళీని బిగించి మూసేసింది.
శాన్తసఙ్కోచమ్ ఊష్మార్థం వికాస్యాస్యం రజోఽణునా । తయాద్య స్థగితం శీతవాతాశననివృత్తయే
తన శరీరంలో ఉన్న సంకోచాన్ని తగ్గించేందుకు, వేడి కోసం నోటిని తెరిచి, దుమ్ము కణాలను లోపలికి పీల్చి, ఇప్పుడు ఆ తపస్విని చలిగాలి, ఆకలి లాంటివాటిని ఆపింది.
తస్యాస్ తీవ్రేణ తపసా తుహినాకారమ్ ఉత్సృజన్ । అగ్న్యాకారమ్ అగో గృహ్ణన్ దేవదుస్సేవ్యతాం గతః
ఆమె తీవ్రమైన తపస్సుతో చలిని వదిలి, అగ్నిలా ఉష్ణతను పొందింది. అందువల్ల దేవతలకే ఆమెను చేరడం కష్టంగా మారింది.
తద్ ఉత్తిష్ఠాశు గచ్ఛామస్ సర్వ ఏవ పితామహమ్ । తద్వరార్థమ్ అనర్థాయ విద్ధి తద్దుస్సహం తపః
అందరూ కలిసి త్వరగా పితామహుని వద్దకు వెళ్లుదాం. ఆమె ఈ కఠినమైన తపస్సు ఒక వరం కోసం చేస్తోంది. అది మనకు కష్టాన్ని తెచ్చే అవకాశం ఉంది.
ఇతి వాతేరితశ్ శక్రస్ సహ దేవగణేన సః । జగామ బ్రహ్మణో లోకం ప్రార్థయామ్ ఆస తం ప్రభుమ్
వాయువు ఇలా ప్రేరేపించడంతో, ఇంద్రుడు దేవతలతో కలిసి బ్రహ్మలోకానికి వెళ్లి ఆ ప్రభువును ఆశ్రయించాడు.
సూచ్యా అహం వరం దాతుం గచ్ఛామి హిమవచ్ఛిరః । బ్రహ్మణేతి ప్రతిజ్ఞాతే శక్రస్ స్వర్గమ్ ఉపాయయౌ
సూచీ ఇలా చెప్పింది: 'నేను బ్రహ్మదేవుని నుండి వరం పొందేందుకు హిమవంతు శిఖరానికి వెళ్తున్నాను.' బ్రహ్మదేవుడు అంగీకరించగా, ఇంద్రుడు తిరిగి స్వర్గానికి వెళ్లిపోయాడు.
ఏతావతాథ కాలేన సా బభూవ చ పావనీ । సూచీ నిజతపస్తాపతాపితామరమన్దిరా
కాలం గడిచే సరికి, ఆ సూచి తన స్వంత తపస్సు వల్ల పవిత్రురాలై, అమరుల మందిరంలో నివసించేది.
ముఖరన్ధ్రస్థితార్కాంశుదృశా స్వచ్ఛాయయైవ సా । విస్మయిన్యా వివర్తిన్యా ఆదినాన్తమ్ ఉపేక్షితా
ఆమె కన్నులు సూచి రంధ్రంలోంచి వెలిగే సూర్యకిరణల్లా మెరిసేవి. తన స్వచ్ఛమైన నీడతో, మొదటి నుండి చివరి వరకు మారుతూ ఉండే ప్రపంచాన్ని ఆశ్చర్యంతో పరిశీలించేది.
కౌశేయసూచ్యా తృణవన్ మేరుస్ స్థైర్యేణ నిర్జితః । మజ్జనిత్ర్యేతి వృద్ధ్యేవ యుక్తయాద్యన్తయోర్ దినే
పట్టు సూచి సహాయంతో, ఆమె స్థిరతలో మెరు పర్వతాన్ని కూడా మించిపోయింది. వృద్ధ మహిళలా, ఉదయం సాయంత్రం సమయాల్లో తనను తాను లోనికి ముంచడంలో నైపుణ్యం కలిగి ఉండేది.
మధ్యాహ్నే తాపభీత్యేవ విశన్త్యా మాతుర్ అన్తరమ్ । అన్యదా గౌరవాద్ దృష్ట్యా దూరతః ప్రేక్ష్యమాణయా
మధ్యాహ్నం వేడి భయంతో తల్లి లోపలికి ప్రవేశించేది. మిగతా సమయాల్లో గౌరవంతో, దూరంగా ఉండి, శ్రద్ధగా చూస్తూ ఉండేది.
సా తామ్ అవేక్షితే ఽక్ష్ణారాత్ తాపాద్ అఙ్గే నిమజ్జతి । సఙ్కటే విస్మరత్య్ ఏవ జనో గౌరవసత్క్రియామ్
ఆ కన్ను చూసినప్పుడు, ఆమె తన శరీరాన్ని ఆ వేడిలో ముంచేది. కష్టసమయంలో, మనిషి గౌరవాన్ని, మర్యాదను మర్చిపోతాడు.
ఛాయాసూచిస్ తాపసూచిస్ తయేత్య్ ఆత్మతృతీయయా । త్రికోణం తపసా పూతం వారాణస్యాస్ సమం కృతమ్
ఛాయాసూచి, తపస్సూచి, ఆమె తానే మూడవదిగా కలసి, ఆ త్రికోణాన్ని తపస్సుతో పవిత్రం చేసి, వారాణసికి సమానంగా చేసింది.
గతాస్ తేన త్రికోణేన త్రివర్ణపరిఖావతా । వాయవః పాంసవో యే ఽపి తే పరాం ముక్తిమ్ ఆగతాః
ఆ మూడు రంగుల పరిధులతో ఉన్న త్రికోణం వల్ల, అక్కడి గాలులు, ధూళి కూడా పరమ ముక్తిని పొందాయి.
విదితపరమకారణాథ జాతా స్వయమ్ అను చేతనసంవిదం విచార్య । స్వమననకలనానుసార ఏకస్ త్వ్ ఇహ హి గురుః పరమో న రాఘవాన్యః
పరమ కారణాన్ని తెలుసుకున్నవాడు, తన ఆత్మజ్ఞానం, విచారణ ద్వారా పుడతాడు. తన మననం, ఆలోచన ప్రకారం, ఇక్కడ పరమ గురువు తన ఆత్మే, రాఘవా! ఇంకెవరూ లేరు.
అథ వర్షసహస్రేణ తాం పితామహ ఆయయౌ । వరం పుత్రి గృహాణేతి వ్యాజహార నభస్తలాత్
అప్పుడొక వేళ సంవత్సరాల తర్వాత, ఆమె తాత అయిన బ్రహ్మ అక్కడికి వచ్చాడు. ఆకాశంలో నుంచి, "కుమార్తె, ఒక వరం కోరుకో" అని అన్నాడు.
సూచీ కర్మేన్ద్రియాభావాజ్ జీవమాత్రకలావతీ । న కిఞ్చిద్ వ్యాజహారాస్మై చిన్తయామ్ ఆస కేవలమ్
సూచీకి కర్మేంద్రియాలు లేవు, కేవలం ప్రాణశక్తి మాత్రమే ఉంది. అందుకే ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు, లోపలే ఆలోచిస్తూ మౌనంగా నిలిచింది.
పూర్ణాస్మి గతసన్దేహా కిం వరేణ కరోమ్య్ అహమ్ । శామ్యామి పరినిర్వామి సుఖమ్ ఆసే చ కేవలమ్
నేను పూర్తిగా తృప్తిగా, సందేహాలు లేని స్థితిలో ఉన్నాను. వరం తీసుకుని నేను ఏమి చేస్తాను? ఇప్పుడు నేను విశ్రాంతిగా, శాంతిగా ఉండి, సంతోషంగా కూర్చుంటాను.
జ్ఞాతం జ్ఞాతవ్యమ్ అఖిలం శాన్తాస్ సన్దేహజాలికాః । స్వవివేకో వికసితః కిమ్ అన్యేన ప్రయోజనమ్
ఇప్పటికే తెలిసినంతన్నీ తెలుసుకున్నాను. సందేహాలన్నీ శాంతించాయి. నా స్వంత వివేకం వికసించింది. ఇంకేం కావాలి నాకు?
యథా స్థితేయమ్ అస్మీహ సన్తిష్ఠేయం తథైవ హి । సత్యాసత్యకలామ్ ఏవ త్యక్త్వా కిమ్ ఇతరేణ మే
నేను ఇక్కడ ఎలా స్థిరంగా ఉన్నానో, అలాగే ఎప్పుడూ ఉండిపోతాను. నిజం, అబద్ధం అనే సూక్ష్మమైన తేడాలు వదిలేసిన తర్వాత, ఇంకేమైనా నాకు అవసరమా?
ఏతావన్తమ్ అహం కాలమ్ అవివేకేన బాధితా । స్వసఙ్కల్పసముత్థేన వేతాలేనేవ బాలికా
ఇంతకాలం నేను వివేకం లేకుండా బాధపడుతూ, తన ఊహల్లోనే చిక్కుకుపోయిన చిన్నపిల్లలా ఉన్నాను.
ఇదానీమ్ ఉపశాన్తో ఽసౌ స్వవిచారణయా స్వయమ్ । ఈప్సితానీప్సితైర్ అర్థః కో భవేత్ కల్పితైర్ మమ
ఇప్పుడు నా స్వంత ఆలోచన వల్ల నాకు మనశ్శాంతి వచ్చింది. నాకు ఇష్టమైనవి, ఇష్టంలేనివి ఊహల్లోనే కల్పించుకున్నా, వాటితో నాకు ఏమి లాభం?
ఇతి నిశ్చయయుక్తాం తాం సూచీం కర్మేన్ద్రియోజ్ఝితామ్ । తూష్ణీం స్థితాం స నియతేస్ సమ్పశ్యన్ భగవాన్ స్థితిమ్
అలా నిశ్చయంతో, కర్మేంద్రియాలు లేని, మౌనంగా నిలబడి ఉన్న సూచిని చూసి, భగవంతుడు ఆమె స్థితిని గమనించాడు.
బ్రహ్మా పునర్ ఉవాచేమాం వీతరాగాం ప్రసన్నధీః । వరం పుత్రి గృహాణ త్వం కఞ్చిత్ కాలం చ భూతలే
బ్రహ్మదేవుడు మళ్లీ ప్రశాంతమైన మనసుతో ఇలా అన్నాడు: "కుమార్తె, నీవు నీకు ఇష్టమైన వరాన్ని కోరుకో. కొంతకాలం భూమిపై ఉండి ఆనందించు."