ధూల్యాపి ప్రేక్ష్యతే యా తామ్ అపి ద్రుమలతాదయః । మహాతపస్వినీం సూచీం ద్రష్టుం నోత్కణ్ఠయన్తి కే
ఆమెను ధూళిలోంచి చూసినా, చెట్లు, వల్లి మొదలైనవి ఆ మహా తపస్విని అయిన సూచి రూపాన్ని చూడాలని ఎప్పటికీ అలసిపోవు.
స్థిరబద్ధపదామ్ ఏనాం సుమనోవృత్తిమ్ ఉత్థితామ్ । అనిలాః క్షోభయాం చక్రుర్ ముఖనిర్గతభాఙ్కృతైః
స్థిరంగా నిలబడి, మంచి మనసుతో ఉన్న ఆమెను, గాలులు తమ నోటినుంచి వచ్చే శబ్దాలతో కలవరపరిచాయి.
ప్రసూతాని భవిష్యామో నిగీర్ణాన్య్ అనయాచిరమ్ । కౌసుమాని రజాంస్య్ అస్యా ఇత్య్ ఆస్యం పర్యపూపురన్
'మేము పుట్టబోతున్నాం, ఉండబోతున్నాం, త్వరలోనే ఈమె మమ్మల్ని మింగేస్తుంది' అని పువ్వుల రేణువులు ఆమె నోటిని నింపాయి.
తపోహరేన్ద్రప్రహితవాతనున్నామిషం రజః । తయా త్వ్ అహృత్త్వవ్యాజేన న నిగీర్ణం ముఖే ఽపి సత్
తపస్సు చేసిన దేవుడి పంపిన గాలులు ఎంత బలంగా ఊదినా, ఆ ధూళిని ఆమె నోట్లోకి తీసుకున్నట్టు కనిపించినా, నిజంగా ఆమె దాన్ని మింగలేదు.
న నిగీర్ణవతీ తాని రజాంసి దృఢనిశ్చయా । అన్తస్సారతయా కార్యం లఘవో ఽప్య్ ఆప్నువన్తి హి
ఆమె ధృఢమైన సంకల్పంతో ఆ ధూళిని మింగలేదు. మనసులో బలముంటే, ఎంత తేలికైనవి అయినా మనపై ప్రభావం చూపలేవు.
న పిబన్త్య్ ఆస్యసంస్థానితయా పుష్పరజాంస్య్ అపి । విస్మయం పవనః ప్రాప సుమేరూన్మూలనాధికమ్ । ఆశిరఃపిహితా పఙ్కైః పూరితాపి మహాజలైః
నోటికి వచ్చిన పువ్వు రేణువును కూడా ఆమె లోపలికి తీసుకోలేదు. సుమేరు పర్వతాన్ని పెక్కు గాలితో ఎత్తినప్పుడు కలిగే ఆశ్చర్యం కన్నా, ఆమెను మట్టి కప్పినా, పెద్ద నీళ్లతో నిండిపోయినా ఆమె కదలకపోవడాన్ని గాలి మరింత ఆశ్చర్యంగా చూసింది.
విధుతాపి బృహద్వాతైస్ త్రాసితాపి తడిద్భ్రమైః । ఉద్ధూలితాపి జలదైః క్షోభితాప్య్ అభ్రగర్జితైః
బలమైన గాలులు ఊదినా, మెరుపులు మెరిపించి భయపెట్టినా, మేఘాలు ఊపి పడేసినా, మబ్బుల గర్జనతో కలకలం చేసినా,
అపి వర్షసహస్రైస్ సా చిత్తస్థదృఢనిశ్చయా । పట్టగణ్డకసుప్తేవ నాకమ్పత తపస్వినీ
ఆమె వెయ్యేళ్లపాటు ధ్యానంలో లీనమై, తన సంకల్పంలో అచంచలంగా, రాయిపట్టుని పోలి కదలకుండా నిలిచింది.
నివృత్తాయా బహిస్స్పన్దాద్ అథ కాలే ఽసహాగతే । విచారయన్త్యాస్ తస్యాస్ స్వమ్ ఆత్మతత్త్వం స్వచేతనమ్
బయటి చలనాలు ఆగిపోయి, కొంతకాలం గడిచిన తర్వాత, ఆమె తన అసలైన స్వరూపాన్ని, చైతన్యాన్ని ఆలోచించసాగింది.
జ్ఞానాలోకస్ సముదభూత్ సా పరావరదర్శినీ । బభూవ నిర్మలా సూచీ చిత్సూచీ పావనీ పరమ్
జ్ఞానప్రకాశం ఆమెలో ఉదయించింది. ఉన్నతమైనదీ, తక్కువదీ అన్నీ ఆమెకు స్పష్టంగా కనబడాయి. ఆమె పరిపూర్ణంగా పవిత్రురాలై, చైతన్యసూచి వలె నిర్మలంగా మారింది.
జాతా విదితవేద్యా సా స్వయమ్ ఏవ తయా ధియా । తపసా దుష్కృతే క్షీణే సూచీ స్వముఖసూచనీ
తన బుద్ధితో తెలిసినదంతా గ్రహించింది. తపస్సుతో పాపాలు క్షీణించాక, ఆ సూచి తన అసలైన స్వరూపాన్ని చూపించింది.
ఇతి వర్షసహస్రాణి సాకరోద్ దారుణం తపః । సప్త సప్తమహాలోకసన్తాపకరమ్ ఉన్ముఖీ
అలా, ఆమె వేల సంవత్సరాలు తీవ్రమైన తపస్సు చేసింది. ఏడు మహా లోకాలను ఎదురుగా చూసి, ఆమె తపస్సు వల్ల అంతటా భయంకరమైన వేడి వ్యాపించింది.
తస్యాః కల్పాగ్నిభీమేన తపసా హిమవాన్ గిరిః । బభూవ తేన జ్వలితో జజ్వాలేవ తతో జగత్
ఆమె తపస్సు ఉగ్రతతో, హిమవంతు పర్వతం కాలిపోయినట్లయింది. ప్రళయాగ్ని లా మండిపోతూ, ఆ వేడి వల్ల ప్రపంచమంతా దహించబడినట్టుగా కనిపించింది.
కస్యేదం తపసాక్రాన్తం జగద్ ఇత్య్ అథ వాసవః । నారదం పరిపప్రచ్ఛ స తస్యాకథయచ్ చ తత్
ఈ తపస్సు వల్ల ప్రపంచం అంతా కమ్ముకున్నదెవరిదో అని వాసవుడు ఆలోచించాడు. అప్పుడు ఇంద్రుడు నారదుని అడిగాడు. నారదుడు ఆ విషయం అతనికి వివరంగా చెప్పాడు.
సప్త వర్షసహస్రాణి సూచీ దీర్ఘతపస్వినీ । మయా విజ్ఞాతదేహాసౌ తేనేదం జ్వలితం జగత్
ఏడు వేల సంవత్సరాలుగా, సూచీ అనే దీర్ఘకాల తపస్సు చేసే ascetic నాకు తెలుసు. ఆమె తపస్సు వల్లే ఈ లోకం అంతా మండిపోతోంది.
నాగాశ్ శ్వసన్తి విదలన్తి నగాః పతన్తి వైమానికా జలదవారిధయః ప్రయాన్తి । శోషం దిశో ఽర్కసహితా మలినీభవన్తి సూచ్యేన్ద్ర పశ్య తపసా క్షయమాయయైవ
పాములు గట్టిగా ఊపిరి తీస్తున్నాయి, కొండలు చీలిపోతున్నాయి, దేవతలు పడిపోతున్నారు, మేఘాలు, సముద్రాలు దూరమవుతున్నాయి. దిక్కులు, సూర్యుడితో కలిసి, ఎండిపోయి మలినంగా మారిపోతున్నాయి. ఇంద్రా, తపస్సు మాయవశంగా ఎలా వినాశాన్ని తెస్తుందో చూడు.
కర్కటీకటువృత్తాన్తం సర్వమ్ ఆకర్ణ్య వాసవః । నారదం పరిపప్రచ్ఛ పునర్జాతకుతూహలః
కర్కటికి జరిగిన చేదు సంఘటనలన్నీ విన్న ఇంద్రుడు, మళ్లీ కొత్త ఆసక్తితో నారదుని అడిగాడు.
సూచీవృత్తపిశాచీత్వం తపసోపార్జ్య తత్ తయా । కర్కట్యా హిమవత్కుక్ష్యాం కే భుక్తా విభవా మునే
మహర్షీ, తపస్సు వల్ల కర్కటి సూచి రూపంలో పిశాచిగా మారింది. హిమవంతు లోయలో ఆమె ఎవరి ప్రాణాలను భక్షించింది?
జీవసూచీ పిశాచీత్వం గతా యా శూకపేలవమ్ । అసీత్ కార్ష్ణాయసీ సూచిస్ తస్యాస్ స్వమ్ అవలమ్బనమ్
జీవసూచి పిశాచిగా మారి, ఒక చిన్న పిట్ట శరీరంలో ప్రవేశించింది. ఆమెకు ఆధారంగా ఉండేది నల్లటి ఇనుప సూచి.
తత్ స్వమ్ ఆలమ్బనం త్యక్త్వా వ్యోమవాతరథస్థయా । ప్రాణమారుతమార్గేణ తయా దేహప్రవిష్టయా
ఆ ఆధారాన్ని వదిలిపెట్టి, ఆమే గాలి, ఆకాశం లాంటి రథంలో కూర్చుని, ప్రాణవాయువు మార్గం ద్వారా శరీరంలోకి ప్రవేశించింది.
సర్వాసామ్ అన్త్రతన్త్రీణాం స్నాయుమేదోవసాసృజామ్ । రన్ధ్రేషు పక్షిణ్యేవాన్తర్ నిలీనం మలినాఙ్గయా
అన్ని నాడులు, తంతులు, స్నాయులు, మేద, రక్తం లలో, మలినమైన అవయవాలతో ఉన్న ఆమే, పక్షి బిలాల్లో దాగినట్టు లోపల దాగిపోయింది.
యస్యాం నాడ్యాం న యో వాయుర్ మాతి తత్ తామ్ ఉపేతయా । తత్ర శూలం కృతం మూలం న్యగ్రోధాగ్ర ఇవోత్కటమ్
ఏ నాడిలో వాయువు ప్రవహించదో, ఆ నాడిలోకి ఆమే ప్రవేశించి, వటవృక్షం వేరుల్లా తీవ్రమైన నొప్పిని కలిగించింది.
తచ్ ఛరీరేన్ద్రియైస్ తాని తథాన్యాని బహూని చ । భుక్తాని నరమాంసాని భోజనాన్య్ ఉచితాని చ
ఆ శరీరం, ఇంద్రియాల ద్వారా, అలాగే మరెన్నో ఇతర మార్గాల్లో కూడా, ఆమే మానవ మాంసం సహా తగిన ఆహారాలను భుజించింది.
సుప్తం వివలితానల్పమాలయా ముగ్ధబాలయా । కాన్తవక్షస్స్థలస్యూతమ్లిష్టపత్త్రకపోలయా
ఆమె నిద్రలో కొద్దిగా తలుపులుస్తూ, haaramu కొంత వంగిపోయింది, మృదువైన చెంపలు ప్రియుడి ఛాతీపై ఆనుకుని ఉన్న యువతి.
విహృతం వీతశోకాసు విహఙ్గ్యా వనవీథిషు । కల్పద్రుమోత్థపుష్పాభ్రద్విగుణామ్భోదపఙ్క్తిషు
ఆమె దుఃఖం లేకుండా, పక్షిలా అడవి మార్గాల్లో సంచరిస్తూ, కల్పవృక్షాల నుంచి పుష్పమేఘాలు ఏర్పడిన రెండు రెట్లు అందమైన మేఘాల మధ్య విహరించింది.
పీత ఆమోదిమన్దారమకరన్దకణాసవః । వనేష్వ్ అమరశైలానామ్ అలిన్యాలినిలీనయా
ఆమె అమరపర్వతాల అడవుల్లో, తేనెటీగల గుంపుల్లో దాగి, మందారపువ్వుల సువాసన గల పరాగరసాన్ని తాగింది.
చర్వితాని శవాఙ్గాని గృధ్రగర్వాతివృద్ధయా । ఖడ్గయష్ట్యేవ సఙ్గ్రామే వీరాఙ్గాని జవేద్ధయా
ఆమె బలవంతమైన వృద్ధ గద్దలా, యుద్ధంలో వీరుల శరీరాలను వేగంగా నమిలే ఖడ్గదండంలా, శవాల అవయవాలను నమిలింది.
సర్వాఙ్గకోశనాడీషు దిక్ష్వ్ ఇవానిలలేఖయా । ఉడ్డీనమ్ అవడీనం చ కాక్యేవ వ్యోమవీథిషు
శరీరంలోని అన్ని నాళాల్లో, అన్ని భాగాల్లో, గాలివాటం దిశలన్నిటిలో ఎలా తిరుగుతుందో, ఆమె కూడా అంతే. ఆకాశంలో కాకి ఎట్లా ఎగిరిపోతూ, తిరిగి వస్తుందో, ఆమె కూడా అంతే ఎగిరిపోతూ, మళ్లీ దిగిపోతూ ఉంటుంది.
విరాడాత్మహృది ప్రాణా వాతస్కన్ధాస్ స్ఫురన్తి ఖే । యథా తథా ప్రస్ఫురితం ప్రతి దేహగృహం తయా
విశ్వాత్మలో ప్రాణాలు గాలి ప్రవాహంలో ఆకాశంలో తేలిపోతున్నట్టు కంపించుతుంటాయి. అలాగే, ఆమె కూడా ప్రతి శరీరంలో అలానే కదులుతూ ఉంటుంది.
సర్వప్రాణిశరీరేషు భ్రాన్తం చిచ్ఛక్తిదుష్టయా । దీపప్రభాభాసితయా గృహిణ్యేవ స్వసద్మసు
అన్ని జీవుల శరీరాల్లో ఆమె చైతన్యశక్తి వల్ల తలకిందులుగా తిరుగుతూ, ఇంట్లో యజమానురాలు దీపపు వెలుతురుతో ఇంటిని వెలిగించేదిలా సంచరిస్తూ ఉంటుంది.