ఇతి గగనగతస్ త్రిలోకనాథో గగనగసిద్ధగృహీతసిద్ధమన్త్రః । గత ఇభగతశక్రవన్ద్యమానో నిజపురమ్ అక్షయమ్ అగ్ర్యమ్ ఉజ్జ్వలశ్రి
అలా ఆ మూడు లోకాలకు అధిపతి, ఆకాశంలో సంచరిస్తూ, ఆకాశసిద్ధులచే అందుకున్న సిద్ధమంత్రంతో, ఇంద్రుడు మొదలైనవారిచే సత్కరించబడుతూ, తన అక్షయమైన, ఉత్తమమైన, ప్రకాశవంతమైన నగరానికి తిరిగి వెళ్లాడు.
అథ వైడూర్యశృఙ్గాభా సా మహాకృష్ణా రాక్షసీ । కజ్జలామ్బుదలేఖేవ తానవం గన్తుమ్ ఉద్యతా
ఆ తర్వాత, వైడూర్య రత్నపు శిఖరంలా మెరిసే, మహాకృష్ణ అనే రాక్షసి, కాజలంలాంటి మేఘపు చారలా, తన రూపాన్ని సన్నగా మార్చేందుకు సిద్ధమయ్యింది.
బభూవాభ్రోపమాకారత్యాగే విటపిరూపిణీ । పుమ్ప్రమాణా తతో ఽప్య్ ఆసీత్ తతో ఽభూద్ ధస్తమాత్రకమ్
ఆమె మేఘసదృశ రూపాన్ని వదిలి, ఒక చెట్టు రూపంలో కనిపించింది. ఆపై, మనిషి పరిమాణంలోకి మారింది. తర్వాత, చేతి పరిమాణానికి తగ్గిపోయింది.
తతః ప్రాదేశమాత్రాభా తతో ఽప్య్ అఙ్గులరూపిణీ । తతో మాషశిమీతుల్యా తతస్ సూచీ బభూవ హ
అది ముందుగా ఒక చెయ్యి పొడవు పరిమాణంలో కనిపించింది. తరువాత అది వేలి ఆకారాన్ని తీసుకుంది. ఆ తర్వాత మినప్పప్పు గింజంత చిన్నదిగా మారింది. చివరికి అది సూచి లా మారిపోయింది.
తతః కౌశేయసూచీత్వం పద్మకేసరసున్దరమ్ । ప్రాప్తా సా శిఖరాకారా సఙ్కల్పాద్రిర్ ఇవాతతా
తర్వాత అది పట్టు సూచి లా, తామర పువ్వు రేకుల మధ్య ఉండే నారులా అందంగా మారింది. ఆ సూచి కొండ శిఖరంలా నేరుగా నిలబడింది, అది మనసులో కలిగే ఆలోచనల పర్వతాన్ని పోలి ఉంది.
రరాజ సూచికా కృష్ణా శ్లక్ష్ణాయసకలామయీ । పుర్యష్టకేన వలితా వ్యోమగా వాతవాహినీ
ఆ నల్లని సూచి పూర్తిగా మెత్తగా, లోపం లేకుండా మెరిసింది. అది సూక్ష్మదేహంతో చుట్టబడి, ఆకాశంలో గాలి తోడుగా సంచరించింది.
సూచిర్ దృశ్యత ఏవాసౌ న త్వ్ అయో నామ విద్యతే । సంవిద్భ్రమకలైవైషా స్వప్నసూచీవ లక్ష్యతే
ఆ సూచి నిజంగా కనబడింది, కానీ అక్కడ ఇనుము అనే పదార్థం లేదు. అది కేవలం చైతన్యపు ఆట, కలలో కనిపించే సూచి లా కనిపించింది.
రత్నసూచీవ మసృణా మనోమననసంయుతా । వైడూర్యరశ్మిలేఖేవ దణ్డసన్తానసున్దరీ
రత్నాల సూచి లాగ మృదువుగా, మనస్సు ఊహతో కలసి, వైడూర్యపు కాంతి రేఖలా మెరిసిపోతూ, దండాల వరుసలా అందంగా కనిపించింది.
కజ్జలామ్భోజకిఞ్జల్కలతేవ పవనాహృతా । సూక్ష్మరన్ధ్రేక్షణస్వచ్ఛదృష్టవ్యోమకనీనికా
కాజలపు నీలం కమలపు పుష్పరేఖను గాలి ఎత్తుకుపోయినట్టు, చిన్నదైన, పారదర్శకమైన రంధ్రంతో, ఆకాశపు కనురెప్పలా, కళ్లకు సుతారంగా కనిపించింది.
స్వముఖగ్రాహ్యసూత్రేణ శ్లక్ష్ణపుచ్ఛశిఖాణునా । దృశ్యా వైపుల్యశాన్త్యర్థం పరం మౌనవ్రతం గతా
తన తలచెంత ఉన్న దారంతో, మృదువైన తోకతో, మెరిసే అంచుతో, విశాలమైన శాంతికోసం కనిపిస్తూ, పరమమైన మౌనవ్రతంలో లీనమైంది.
సుదూరాద్ దీపవద్ దృష్టం సుతన్మాత్రత్వమ్ ఆగతమ్ । దూరాద్ ఏవ మనోజ్ఞేన ప్రోద్గిరన్తీ ముఖేన ఖమ్
చాలా దూరం నుంచి దీపంలా కనిపించి, శుద్ధమైన స్వరూపాన్ని పొందింది; ఆహ్లాదకరమైన నోటితో దూరం నుంచే ఆకాశంలోకి పలికినట్టు అనిపించింది.
కుఞ్చితేక్షణసన్దృశ్యదీర్ఘదీపాంశుకోమలా । సద్యస్స్నానసముచ్ఛూనభాలబాలవిలాసినీ
ఆమె కళ్లను అర్ధముగా మూసుకొని, మెత్తని దీపశిఖను పోలి కనిపించింది. ఆమె జుట్టు పట్టు వలె మృదువుగా ఉంది. స్నానం చేసిన వెంటనే额మధ్యం ఇంకా తడిగా మెరిసింది. ఆమె ఒక చిన్న వయస్సు గల ఆడపిల్లలా చంచలంగా కనిపించింది.
తన్తుర్ బిసాద్ ఇవోడ్డీనా బాహ్యసఞ్చారకౌతుకాత్ । బ్రహ్మనాడిర్ ఇవోద్యుక్తా బహిర్ ఇన్ద్వంశసున్దరీ
ఆమె తంతువు, బహిర్గతమైన విషయాలపై ఆసక్తితో, తామర తంతువులా పైకి లేచింది. అది ప్రధాన నాడిని పోలి, వెలుపలికి విరిగిన చంద్రకాంతిలా అందంగా మెరిసింది.
నియతేన్ద్రియశక్తిస్ స్వా జీవేనేవ బహిష్కృతా । బౌద్ధతీర్థికవిజ్ఞానసన్తానవద్ అలక్షితా
ఆమె ఇంద్రియశక్తులు నియంత్రణలో ఉండగా, తన ప్రాణశక్తి బయటకు పోయినట్టు అనిపించింది. అది బౌద్ధ సన్యాసి జ్ఞానప్రవాహంలా ఎవరికీ కనిపించకుండా నిశ్శబ్దంగా సాగింది.
శూన్యసిద్ధాన్తశిసికా రన్ధ్రానిలలవాభయా । క్షీణదీపాంశుసూచ్యేవ తీక్ష్ణయానుపలభ్యయా
ఆమె బోధ, శూన్యతా సిద్ధాంతపు కిరణంలా సూక్ష్మంగా ఉంది. అది రంధ్రంలోంచి వచ్చే మృదువైన గాలి తాకిడిలా, వెలుతురు తగ్గిన సూచి వంటి పదునైనదిగా కనిపించకుండా ఉంది.
గ్రాసార్థం సూచితాం యాతా స చాస్యా నోపయుజ్యతే । విచారితం తయా నైతద్ అహో మౌర్ఖ్యవిజృమ్భితమ్
ఆమెను పట్టుకోవాలని చూపించారు, కానీ అతడు ఆమెను ఉపయోగించలేదు. ఆమె కూడా దీనిని ఆలోచించలేదు — ఓహో, అజ్ఞానం ఎలా బయటపడుతుందో చూడండి!
సాగ్రా సఞ్చిన్తయామ్ ఆస న సూచీ తుచ్ఛరూపతామ్ । చైత్తమ్ ఈహితమ్ ఏవైకం పశ్యన్త్య్ ఆస్తే యథాసుఖమ్
సూచి అంచుతో ఉన్నప్పటికీ, దాని శూన్యతను ఆమె ఆలోచించలేదు. తాను మనసులో కోరుకున్నదానిని మాత్రమే చూస్తూ, సుఖంగా కూర్చుంది.
అవిచార్యైవ సూచిత్వం తయా మూఢధియార్థితమ్ । నానార్థబుద్ధేస్ స్ఫురతి పూర్వాపరవిచారణా
ఆమె మూర్ఖత్వంతో, సూచి యొక్క ఉద్దేశాన్ని ఎలాంటి విచారణ లేకుండా కోరుకుంది. ఎవరి మనసు ఎన్నో విషయాల్లో చెలరేగితే, ముందు వెనుక ఆలోచనలు కలగవు.
సార్థక్రియో ఽగ్ర్యసామర్థ్యో యాతి భావనయాన్యతామ్ । పదార్థో ఽభిమతార్థాఢ్యాం నిశ్శ్వాసేనేవ దర్పణః
ఏదైనా వస్తువు శక్తివంతంగా, పనికొచ్చేలా ఉన్నా, మన ఊహ వల్ల అది వేరే స్వరూపం పొందుతుంది. మనసులో కోరుకున్న రూపాలతో నిండిన అద్దం, ఊపిరితో ఎలా మారిపోతుందో అలాగే.
సూచీభావం ప్రపన్నాయాస్ త్యజన్త్యాః పీవరం వపుః । మహామరణమ్ అప్య్ అస్యా రాక్షస్యాస్ సుసుఖం స్థితమ్
సూచి రూపం ధరించిన ఆ రాక్షసికి, తన బలమైన శరీరాన్ని విడిచిపెట్టినప్పుడు, ఎంతటి మహా మరణమొచ్చినా అది ఎంతో సుఖంగా అనిపించింది.
ఏకవస్త్వనురాగాణామ్ అహో ను విషమా గతిః । దేహో ఽపి తృణవత్ త్యక్తో రాక్షస్యా నిజయేచ్ఛయా
ఒకదానిపైనే మక్కువ కలిగినవారికి జీవితం ఎంత కష్టమో చూడండి! ఆ రాక్షసి తన శరీరాన్ని గడ్డి మాదిరిగా తానే విడిచిపెట్టింది.
ఏకవస్త్వతిగర్వేణ నశ్యన్త్య్ అన్యా హి సంవిదః । రాక్సస్యా గ్రాసగర్వేణ దేహనాశో ఽపి నేక్షితః
ఒకదానిపైనెక్కువ గర్వం కలిగిన ఇతర మనస్సులు నశించిపోతాయి. కాని ఆ రాక్షసి తాను మింగగల శక్తిపై గర్వంతో, తన శరీరం నశించినదాన్ని కూడా గమనించలేదు.
నాశో ఽపి సుఖయత్య్ అజ్ఞమ్ ఏకవస్త్వతిరాగిణమ్ । సూచీభూతా విదేహాపి పరితుష్టైవ రాక్షసీ
ఒకదానిపైనెక్కువ మక్కువ ఉన్న అజ్ఞానులకు నాశనం కూడా సుఖమే. ఆ రాక్షసి, శరీరం లేకపోయినా, సూచి రూపంలో ఉన్నా, పూర్తిగా తృప్తిగా ఉండిపోయింది.
అన్యా బభూవ తల్లగ్నా సా తథా జీవసూచికా । వ్యోమాత్మికా నిరాకారా వ్యోమవృత్తిశరీరకా
మరొక జీవసూచి ఆ సూచికి అంటుకొని, ఆకాశ స్వభావంతో, రూపం లేకుండా, ఆకాశంలో జరిగే క్రియలే తన శరీరంగా ఉండిపోయింది.
తేజస్తన్తుప్రవాహాభా ప్రాణతన్తుమయాత్మికా । శూలసంవేదనాకారా తద్రన్ధ్రార్కాంశుసున్దరీ
ఆమె ప్రకాశవంతమైన తంతువుల ప్రవాహంలా కనిపించి, ప్రాణ తంతువులతో కూడిన స్వరూపంతో, ముల్లెదురుగా బాధను కలిగించే రూపంలో, ఆ రంధ్రంలోకి సూర్యకిరణం పోయినట్టుగా అందంగా మెరిసింది.
పృథక్స్థేవాసిధారా సా పరమాణ్వావలీవ చ । కౌసుమీ గన్ధలేఖేవ కలాకలనరూపిణీ
ఆమె వేరుగా ఉన్న కత్తిపొడవులా, లేదా పరమాణువుల వరుసలా, పువ్వు పరిమళపు గీతలా, ఎంతో సున్నితమైన కళారూపాన్ని ధరించింది.
పాపాత్మికా మనోవృత్తిస్ సా హి తస్యాస్ తథా స్థితా । పరప్రాణదశావేధపరమార్థపరాయణా
ఆమె పాపాత్మ స్వభావంతో, మనస్సులో కలిగే అలజడిగా అక్కడే నిలిచిపోయింది; ఇతరుల ప్రాణ స్థితిని చీల్చడమే తన పరమార్ధంగా భావించింది.
ఏవమ్ అస్యాస్ తనుర్ జాతా సూచిద్వయమయీ హి సా । నీవారశూకవత్ తన్వీ కర్పాసాంశుసుపేలవా
ఈ విధంగా, ఆమె శరీరం రెండు సూదుల వలె ఏర్పడింది. అది అడవి బియ్యం పొట్టు లా పలుచగా, పత్తి నూలు లా మృదువుగా ఉంది.
తనుద్వయేన తేనాసౌ ప్రవిశ్య హృదయం నృణామ్ । వేధయన్తీ తతః క్రూరా ప్రబభ్రామ దిశో దశ
ఆ రెండు సూదుల రూపంతో, ఆమె మనుషుల హృదయాల్లోకి ప్రవేశించి, వాటిని చీల్చింది. ఆ తరువాత, భయంకరంగా మారి, పది దిక్కులలో తిరిగింది.
సర్వస్ స్వసఙ్కల్పవశాల్ లఘుర్ భవతి వా గురుః । కర్కట్యోగ్రం వపుస్ త్యక్త్వా సూచీత్వమ్ ఉరరీకృతమ్
తన సంకల్ప బలంతో, ఆమె తేలికగా గానీ, భారంగా గానీ మారుతుంది. పూర్వం ఉన్న కర్కటక రూపాన్ని వదిలి, సూచి రూపాన్ని స్వీకరించింది.