క్రమేణ దివసాః పక్షాస్ తస్యా మాసర్తవో యయుః । శీతాతపేష్వ్ అలోలాయాః కృత్తాయా ఇవ శైలతః
ఆమె చలిలోనైనా వేడిలోనైనా కదలకుండా, కొట్టిన రాయిలా స్థిరంగా ఉండగా, రోజులు, పక్షాలు, నెలలు, ఋతువులు ఒక్కొక్కటిగా గడిచిపోయాయి.
సా బభూవాభ్రమాలాయాస్ సమా సంస్తమ్భితాకృతిః । కృష్ణోత్థితోర్ధ్వకేశీ ఖమ్ ఆహర్తుమ్ ఇవ చోద్భుజా
ఆమె మేఘాల మాల లా మారి, శరీరం పూర్తిగా కదలకుండా, నలుపు జుట్టు పైకి లేచి, చేతులు ఆకాశాన్ని అందుకోవాలనేలా పైకి చాచి నిలిచింది.
ఆలోక్య తాం పవనజర్జరితాఙ్గకత్వక్క్లీవాం సఝాఙ్కృతిరణత్పవనావధూతైః । ఊర్ధ్వస్థమూర్ధజతమఃపటలైర్ దధానాం తారౌఘమౌక్తికమ్ అజస్ సముపాజగామ
ఆమెను చూచి, గాలి తాకి చర్మం పలుచగా మారి, శరీరం బలహీనంగా, అలంకారాలు గాలిలో తాళాలు మోగించగా, జుట్టు పైకి లేచి చీకటి కప్పినట్లు ఉండగా, ముత్యాల వలయంతో అలంకరించబడిన ఆమె వద్దకు అజుడు వచ్చాడు.
అథ వర్షసహస్రేణ తాం పితామహ ఆయయౌ । దారుణం హి తపస్ సిద్ధ్యై విష్ఠాగ్నిర్ అపి శీతహా
ఆమె వేల సంవత్సరాలు కఠినమైన తపస్సు చేసింది. ఆ తపస్సు ఫలించేందుకు, అతి దారుణమైన తపానికి కూడా, మంటను కూడా చల్లదనం కుదించగలదని, చివరికి బ్రహ్మదేవుడు ఆమె దగ్గరకు వచ్చారు.
మనసైవ ప్రణమ్యైనం సా తథేతి స్థితా సతీ । కో వరః క్షుత్క్షయాయాలమ్ ఇతి చిన్తాన్వితాభవత్
ఆమె మనసులో బ్రహ్మదేవునికి నమస్కరించి, 'అలా జరుగుగాక' అని నిలబడి, 'ఈ ఆకలిని పూర్తిగా పోగొట్టగల వరం ఏది?' అని ఆలోచించసాగింది.
అనాయసీ చాయసీ చ స్యామ్ అహం జీవసూచికా । అస్యోక్త్యా ద్వివిధా సూచీభూత్వాలక్ష్యా విశామ్య్ అహమ్
'నేను సులభంగా, ఇనుప సూత్రంలా ఉండే జీవసూచి అవ్వాలి. ఈ వరంతో, రెండు విధాలుగా సూచి రూపంలో మారి, ఎవరికీ తెలియకుండా లోపలికి వెళ్లిపోవాలి.' అని కోరుకుంది.
ప్రాణేన సహ సర్వేషాం హృదయం సురభిర్ యథా । యథాభిమతమ్ ఏతేన గ్రసేయం సకలం జనమ్
ప్రాణంతో పాటు, అందరి హృదయాల్లో పరిమళం లాగా ప్రవేశించి, నాకు నచ్చినట్టు అందరినీ లోపలికి తీసుకుపోవాలని కోరుకుంది.
క్రమేణ క్షుద్వినాశాయ క్షుద్వినాశః పరం సుఖమ్ । ఇతి సఞ్చిన్తయన్తీం తామ్ ఉవాచ కమలోద్భవః
ఆమె తనలో, 'క్రమంగా ఆకలి పోతే పరమానందం కలుగుతుంది' అని ఆలోచిస్తూ ఉండగా, కమలంలో పుట్టిన బ్రహ్మ ఆమెతో మాట్లాడాడు.
అన్యాదృష్టస్ తయా దృష్టస్ త్వ్ అమృతాభ్రరవోపమమ్ । పుత్రి కర్కటికే రక్షఃకులశైలాభ్రమాలికే
ఆమెకు మరో దృశ్యం కనబడింది, అది అమృతమయమైన మేఘంలా కనిపించింది. 'కర్కటికా కుమార్తె, రాక్షసుల పర్వతానికి అలంకారమై ఉన్నవాడివి,' అని బ్రహ్మ అన్నారు.
ఉత్తిష్ఠ త్వయి తుష్టో ఽస్మి గృహాణాభిమతం వరమ్ । భగవన్ భూతభవ్యేశ స్యామ్ అహం జీవసూచికా
'ఎదుగు, నేను నిన్ను సంతోషంగా ఉన్నాను; నీకు కావలసిన వరం కోరుకో.' 'భగవంతుడా, గత భవిష్యత్తుకు అధిపతివైనవాడా, నేను జీవసూచికగా మారాలని కోరుకుంటున్నాను' అని ఆమె అంది.
అనాయసీ చాయసీ చ వికల్పయ చ మే వరమ్ । ఏవమ్ అస్త్వ్ ఇతి తామ్ ఉక్త్వా పునర్ ఏవ పితామహః
'నా వరంగా, నేను కష్టపడకుండా ఉండాలి, ఇనుపంలా బలంగా ఉండాలి, ఇంకా నాకు ఇష్టమైనదాన్ని ఎన్నుకునే శక్తి ఉండాలి' అని కోరింది. 'అలా జరగనీ' అని బ్రహ్మ అనీ, మళ్లీ ఆమెతో మాట్లాడాడు.
సూచికామ్ ఆహ సర్గే త్వం భవిష్యసి విషూచికా । సూక్ష్మయా మాయయా సర్వలోకహింసాం కరిష్యసి
సృష్టిలో నీవు సూచి లాంటి విషూచికగా మారిపోతావు. నీ సూక్ష్మమైన మాయతో అన్ని లోకాలకూ హాని చేస్తావు.
దుర్భోజనా దురారమ్భా మూర్ఖా దుస్స్థితయశ్ చ యే । దుర్దేశవాసినో ధృష్టాస్ తేషాం హింసాం కరిష్యసి
తప్పుగా ఆహారం తీసుకునేవాళ్లు, కష్టమైన పనులు మొదలుపెట్టేవాళ్లు, మూర్ఖులు, స్థిరంగా ఉండని వారు, చెడు ప్రాంతాల్లో నివసించేవారు, దురుసుగా ప్రవర్తించేవారు — వీరందరినీ నీవు బాధిస్తావు.
ప్రవిశ్య హృదయం ప్రాణైః పద్మప్లీహాదివేధనాత్ । వాతలేఖాత్మికా వ్యాధిర్ భవిష్యసి విషూచికా
ప్రాణాలతో హృదయంలోకి ప్రవేశించి, ప్లీహా మొదలైన అవయవాలను చీల్చుతూ, గాలి రేఖలా ఉండే వ్యాధిగా నీవు విషూచికగా మారిపోతావు.
సగుణం విగుణం వాపి జనమ్ ఆసాదయిష్యసి । గుణిని త్వచ్చికిత్సార్థం మన్త్రో ఽయం తు మయోచ్యతే
గుణవంతులు కానివారినైనా, గుణవంతులైన వారినైనా నీవు చేరుకుంటావు. అయితే, గుణవంతులైనవారికి నిన్ను నివారించేందుకు ఈ మంత్రాన్ని నేను చెప్పుతున్నాను.
హిమాద్రేర్ ఉత్తరే పార్శ్వే కర్కటీ నామ రాక్షసీ । విషూచికాభిధానా యా కన్యా సా న్యాయబాధికా
హిమాలయ పర్వతానికి ఉత్తరదిక్కున కర్కటి అనే రాక్షసి ఉంది. ఆమెను విషూచిక అని కూడా అంటారు. ఆ యువతి ధర్మాన్ని అడ్డుకుంటుంది.
ఇతి మన్త్రం మహామన్త్రం న్యస్య వామకరోదరే । మార్జయేద్ ఆతురాకారం తేన హస్తేన సంయతః
ఈ మహామంత్రాన్ని జపిస్తూ, దాన్ని ఎడమ పొట్టవైపు ఉంచాలి. ఆ చేతితోనే, శాంతంగా ఉండి, రోగిని మృదువుగా తడమాలి.
హిమశైలాభిముఖ్యేన విద్రుతాం తాం విచిన్తయేత్ । కర్కటీం కర్కశాక్రన్దాం మన్త్రముద్గరచూర్ణితామ్
కర్కటి అనే రాక్షసి మంత్రబలంతో పొడి అయ్యి, హిమాలయాల వైపు భయంకరంగా అరుస్తూ పారిపోతున్నదిగా ఊహించాలి.
ఆతురం చిన్తయేచ్ చన్ద్రే రసాయనహ్రదే స్థితమ్ । అజరామరణం ముక్తం సర్వాధివ్యాధివిభ్రమైః
రోగిని చంద్రునిలో, అమృతసరోవరంలో ఉన్నట్టు ఊహించాలి. అతడు వృద్ధాప్యమూ, మరణమూ లేని వాడై, అన్ని రకాల వ్యాధులనుండి విముక్తుడై ఉంటాడు.
సాధకో హి శుచిర్ భూత్వా స్వాచాన్తస్ సుసమాహితః । క్రమేణానేన సకలాః ప్రోచ్ఛినత్తి విషూచికాః
సాధకుడు పవిత్రుడై, మనసులో ప్రశాంతతను కలిగి, ఏకాగ్రతతో ఈ విధానాన్ని పాటిస్తే, క్రమంగా అన్ని విధాలైన విషూచికను పూర్తిగా తొలగించగలడు.
ఇతి గగనగతస్ త్రిలోకనాథో గగనగసిద్ధగృహీతసిద్ధమన్త్రః । గత ఇభగతశక్రవన్ద్యమానో నిజపురమ్ అక్షయమ్ అగ్ర్యమ్ ఉజ్జ్వలశ్రి
అలా ఆ మూడు లోకాలకు అధిపతి, ఆకాశంలో సంచరిస్తూ, ఆకాశసిద్ధులచే అందుకున్న సిద్ధమంత్రంతో, ఇంద్రుడు మొదలైనవారిచే సత్కరించబడుతూ, తన అక్షయమైన, ఉత్తమమైన, ప్రకాశవంతమైన నగరానికి తిరిగి వెళ్లాడు.
అథ వైడూర్యశృఙ్గాభా సా మహాకృష్ణా రాక్షసీ । కజ్జలామ్బుదలేఖేవ తానవం గన్తుమ్ ఉద్యతా
ఆ తర్వాత, వైడూర్య రత్నపు శిఖరంలా మెరిసే, మహాకృష్ణ అనే రాక్షసి, కాజలంలాంటి మేఘపు చారలా, తన రూపాన్ని సన్నగా మార్చేందుకు సిద్ధమయ్యింది.
బభూవాభ్రోపమాకారత్యాగే విటపిరూపిణీ । పుమ్ప్రమాణా తతో ఽప్య్ ఆసీత్ తతో ఽభూద్ ధస్తమాత్రకమ్
ఆమె మేఘసదృశ రూపాన్ని వదిలి, ఒక చెట్టు రూపంలో కనిపించింది. ఆపై, మనిషి పరిమాణంలోకి మారింది. తర్వాత, చేతి పరిమాణానికి తగ్గిపోయింది.
తతః ప్రాదేశమాత్రాభా తతో ఽప్య్ అఙ్గులరూపిణీ । తతో మాషశిమీతుల్యా తతస్ సూచీ బభూవ హ
అది ముందుగా ఒక చెయ్యి పొడవు పరిమాణంలో కనిపించింది. తరువాత అది వేలి ఆకారాన్ని తీసుకుంది. ఆ తర్వాత మినప్పప్పు గింజంత చిన్నదిగా మారింది. చివరికి అది సూచి లా మారిపోయింది.
తతః కౌశేయసూచీత్వం పద్మకేసరసున్దరమ్ । ప్రాప్తా సా శిఖరాకారా సఙ్కల్పాద్రిర్ ఇవాతతా
తర్వాత అది పట్టు సూచి లా, తామర పువ్వు రేకుల మధ్య ఉండే నారులా అందంగా మారింది. ఆ సూచి కొండ శిఖరంలా నేరుగా నిలబడింది, అది మనసులో కలిగే ఆలోచనల పర్వతాన్ని పోలి ఉంది.
రరాజ సూచికా కృష్ణా శ్లక్ష్ణాయసకలామయీ । పుర్యష్టకేన వలితా వ్యోమగా వాతవాహినీ
ఆ నల్లని సూచి పూర్తిగా మెత్తగా, లోపం లేకుండా మెరిసింది. అది సూక్ష్మదేహంతో చుట్టబడి, ఆకాశంలో గాలి తోడుగా సంచరించింది.
సూచిర్ దృశ్యత ఏవాసౌ న త్వ్ అయో నామ విద్యతే । సంవిద్భ్రమకలైవైషా స్వప్నసూచీవ లక్ష్యతే
ఆ సూచి నిజంగా కనబడింది, కానీ అక్కడ ఇనుము అనే పదార్థం లేదు. అది కేవలం చైతన్యపు ఆట, కలలో కనిపించే సూచి లా కనిపించింది.
రత్నసూచీవ మసృణా మనోమననసంయుతా । వైడూర్యరశ్మిలేఖేవ దణ్డసన్తానసున్దరీ
రత్నాల సూచి లాగ మృదువుగా, మనస్సు ఊహతో కలసి, వైడూర్యపు కాంతి రేఖలా మెరిసిపోతూ, దండాల వరుసలా అందంగా కనిపించింది.
కజ్జలామ్భోజకిఞ్జల్కలతేవ పవనాహృతా । సూక్ష్మరన్ధ్రేక్షణస్వచ్ఛదృష్టవ్యోమకనీనికా
కాజలపు నీలం కమలపు పుష్పరేఖను గాలి ఎత్తుకుపోయినట్టు, చిన్నదైన, పారదర్శకమైన రంధ్రంతో, ఆకాశపు కనురెప్పలా, కళ్లకు సుతారంగా కనిపించింది.
స్వముఖగ్రాహ్యసూత్రేణ శ్లక్ష్ణపుచ్ఛశిఖాణునా । దృశ్యా వైపుల్యశాన్త్యర్థం పరం మౌనవ్రతం గతా
తన తలచెంత ఉన్న దారంతో, మృదువైన తోకతో, మెరిసే అంచుతో, విశాలమైన శాంతికోసం కనిపిస్తూ, పరమమైన మౌనవ్రతంలో లీనమైంది.