వేతాలావేశవివలత్కాలకఙ్కాలకుణ్డలా । అర్కాదానోత్కదీప్తాభ్రభీమోగ్రభుజమణ్డలా
పిశాచ ప్రవేశంతో తలకిందులయ్యే కాల కంకాళాలు ఆమె చెవికొండెలుగా ఉన్నాయి. ఆమె బలమైన చేతులు సూర్యుడు తాకిన మేఘాల్లా భయంకరంగా మెరుస్తున్నాయి.
తస్యా విపులకాయత్వాద్ దుర్లభత్వాన్ నిజాన్ధసః । అతృప్తో ఽర్ణవలేఖాయా ఇవాభూజ్ జాఠరో ఽనలః
ఆమె శరీరం విస్తారంగా ఉండటం వల్ల, తాను దొరికించుకునే ఆహారం చాలా తక్కువగా ఉండటం వల్ల, ఆమె కడుపులోని అగ్ని ఎప్పుడూ తృప్తి చెందలేదు. అది నీటి చినుకు పడినా ఆర్పలేని అగ్ని మాదిరిగా ఉండేది.
న కదాచన సా తృప్తిమ్ ఉపాయాతి మహోదరీ । వడవానలజిహ్వేవ చిన్తయామ్ ఆస చైకదా
ఆ మహోదరీ ఒక్కసారి కూడా తృప్తి చెందలేదు. సముద్రంలో ఉన్న అగ్ని నాలికలా ఎప్పుడూ తడబడి ఉండేది. ఒకసారి ఆమె లోలోపల ఆలోచించసాగింది.
జమ్బుద్వీపగతాన్ సర్వాన్ నిగిరామి జనాన్ యది । అనారతమ్ అనుచ్ఛ్వాసం జలరాశీన్ ఇవార్ణవః
నేను జంబూద్వీపంలో ఉన్న అందరినీ మింగేసినా, నా ఆకలి ఎప్పుడూ ఆగదు. అది నదులన్నింటినీ లోపలికి తీసుకుంటూ ఉండే సముద్రంలా ఎప్పుడూ కొనసాగుతూనే ఉంటుంది.
మేఘేన మృగతృష్ణేవ తన్ మే క్షుద్ ఉపశామ్యతి । అవిరుద్ధైవ సా యుక్తిర్ యయాపది హి జీవ్యతే
మేఘాలు వచ్చినా, మృగతృష్ణ కనిపించినా నా ఆకలి తీరదు. కష్టకాలంలో బ్రతకడానికి ఏ మార్గం ఉపయోగపడుతుందో అదే సరైనది.
మన్త్రౌషధతపోదానదేవపూజాదిరక్షితమ్ । సమమ్ ఏవ జనం సర్వం నిర్బాధం కః ప్రబాధతే
మంత్రాలు, ఔషధాలు, దానం, తపస్సు, దేవతల ఆరాధన వంటి వాటి రక్షణలో ఉన్నప్పుడు, అందరూ నిర్బాధంగా ఉంటే, వారిని ఎవరు సమానంగా బాధించగలరు?
తపః కరోమి పరమమ్ అఖిన్నేనైవ చేతసా । తపసైవ మహోగ్రేణ యద్ దురాపం తద్ ఆప్యతే
నిరుత్సాహం లేకుండా, నేను గొప్ప తపస్సు చేస్తాను. ఎందుకంటే తీవ్రమైన తపస్సుతో సాధించలేనిది కూడా సాధ్యమవుతుంది.
ఇతి సఞ్చిన్త్య సా సర్వజన్తుజాతజిఘత్సయా । తపోఽర్థమ్ అథ సస్మార ప్రదేశం భూతదుర్గమమ్
అంతా ఆలోచించి, అన్ని ప్రాణులను తినాలనే ఆకలితో, తపస్సు కోసం ఒక దుర్గమమైన ప్రాంతాన్ని ఆమె గుర్తు చేసుకుంది.
ఆరురోహ చ తచ్ ఛృఙ్గం స్థిరవిద్యుద్విలోచనా । హస్తపాదాదిమద్దేహా శ్యామలేవాభ్రమణ్డలీ
ఆమె మెరుపులా ఉజ్వలమైన చూపుతో, చేతులు కాళ్లు ఉన్న శరీరంతో, మేఘ సమూహంలా నలుపుగా, ఆ శిఖరాన్ని ఎక్కింది.
తత్రామ్బరామ్బరా స్నాతుం తపః కర్తుం కృతస్థితిః । అతిష్ఠద్ ఏకపాదేన చన్ద్రార్కాస్పన్దలోచనా
అక్కడ ఆమె ఆకాశంలో స్నానం చేయడానికి, తపస్సు చేయడానికి ఒక కాలు మీద నిలబడి, చంద్రుడు, సూర్యుడు లా కదలని కళ్లతో స్థిరంగా నిలిచింది.
క్రమేణ దివసాః పక్షాస్ తస్యా మాసర్తవో యయుః । శీతాతపేష్వ్ అలోలాయాః కృత్తాయా ఇవ శైలతః
ఆమె చలిలోనైనా వేడిలోనైనా కదలకుండా, కొట్టిన రాయిలా స్థిరంగా ఉండగా, రోజులు, పక్షాలు, నెలలు, ఋతువులు ఒక్కొక్కటిగా గడిచిపోయాయి.
సా బభూవాభ్రమాలాయాస్ సమా సంస్తమ్భితాకృతిః । కృష్ణోత్థితోర్ధ్వకేశీ ఖమ్ ఆహర్తుమ్ ఇవ చోద్భుజా
ఆమె మేఘాల మాల లా మారి, శరీరం పూర్తిగా కదలకుండా, నలుపు జుట్టు పైకి లేచి, చేతులు ఆకాశాన్ని అందుకోవాలనేలా పైకి చాచి నిలిచింది.
ఆలోక్య తాం పవనజర్జరితాఙ్గకత్వక్క్లీవాం సఝాఙ్కృతిరణత్పవనావధూతైః । ఊర్ధ్వస్థమూర్ధజతమఃపటలైర్ దధానాం తారౌఘమౌక్తికమ్ అజస్ సముపాజగామ
ఆమెను చూచి, గాలి తాకి చర్మం పలుచగా మారి, శరీరం బలహీనంగా, అలంకారాలు గాలిలో తాళాలు మోగించగా, జుట్టు పైకి లేచి చీకటి కప్పినట్లు ఉండగా, ముత్యాల వలయంతో అలంకరించబడిన ఆమె వద్దకు అజుడు వచ్చాడు.
అథ వర్షసహస్రేణ తాం పితామహ ఆయయౌ । దారుణం హి తపస్ సిద్ధ్యై విష్ఠాగ్నిర్ అపి శీతహా
ఆమె వేల సంవత్సరాలు కఠినమైన తపస్సు చేసింది. ఆ తపస్సు ఫలించేందుకు, అతి దారుణమైన తపానికి కూడా, మంటను కూడా చల్లదనం కుదించగలదని, చివరికి బ్రహ్మదేవుడు ఆమె దగ్గరకు వచ్చారు.
మనసైవ ప్రణమ్యైనం సా తథేతి స్థితా సతీ । కో వరః క్షుత్క్షయాయాలమ్ ఇతి చిన్తాన్వితాభవత్
ఆమె మనసులో బ్రహ్మదేవునికి నమస్కరించి, 'అలా జరుగుగాక' అని నిలబడి, 'ఈ ఆకలిని పూర్తిగా పోగొట్టగల వరం ఏది?' అని ఆలోచించసాగింది.
అనాయసీ చాయసీ చ స్యామ్ అహం జీవసూచికా । అస్యోక్త్యా ద్వివిధా సూచీభూత్వాలక్ష్యా విశామ్య్ అహమ్
'నేను సులభంగా, ఇనుప సూత్రంలా ఉండే జీవసూచి అవ్వాలి. ఈ వరంతో, రెండు విధాలుగా సూచి రూపంలో మారి, ఎవరికీ తెలియకుండా లోపలికి వెళ్లిపోవాలి.' అని కోరుకుంది.
ప్రాణేన సహ సర్వేషాం హృదయం సురభిర్ యథా । యథాభిమతమ్ ఏతేన గ్రసేయం సకలం జనమ్
ప్రాణంతో పాటు, అందరి హృదయాల్లో పరిమళం లాగా ప్రవేశించి, నాకు నచ్చినట్టు అందరినీ లోపలికి తీసుకుపోవాలని కోరుకుంది.
క్రమేణ క్షుద్వినాశాయ క్షుద్వినాశః పరం సుఖమ్ । ఇతి సఞ్చిన్తయన్తీం తామ్ ఉవాచ కమలోద్భవః
ఆమె తనలో, 'క్రమంగా ఆకలి పోతే పరమానందం కలుగుతుంది' అని ఆలోచిస్తూ ఉండగా, కమలంలో పుట్టిన బ్రహ్మ ఆమెతో మాట్లాడాడు.
అన్యాదృష్టస్ తయా దృష్టస్ త్వ్ అమృతాభ్రరవోపమమ్ । పుత్రి కర్కటికే రక్షఃకులశైలాభ్రమాలికే
ఆమెకు మరో దృశ్యం కనబడింది, అది అమృతమయమైన మేఘంలా కనిపించింది. 'కర్కటికా కుమార్తె, రాక్షసుల పర్వతానికి అలంకారమై ఉన్నవాడివి,' అని బ్రహ్మ అన్నారు.
ఉత్తిష్ఠ త్వయి తుష్టో ఽస్మి గృహాణాభిమతం వరమ్ । భగవన్ భూతభవ్యేశ స్యామ్ అహం జీవసూచికా
'ఎదుగు, నేను నిన్ను సంతోషంగా ఉన్నాను; నీకు కావలసిన వరం కోరుకో.' 'భగవంతుడా, గత భవిష్యత్తుకు అధిపతివైనవాడా, నేను జీవసూచికగా మారాలని కోరుకుంటున్నాను' అని ఆమె అంది.
అనాయసీ చాయసీ చ వికల్పయ చ మే వరమ్ । ఏవమ్ అస్త్వ్ ఇతి తామ్ ఉక్త్వా పునర్ ఏవ పితామహః
'నా వరంగా, నేను కష్టపడకుండా ఉండాలి, ఇనుపంలా బలంగా ఉండాలి, ఇంకా నాకు ఇష్టమైనదాన్ని ఎన్నుకునే శక్తి ఉండాలి' అని కోరింది. 'అలా జరగనీ' అని బ్రహ్మ అనీ, మళ్లీ ఆమెతో మాట్లాడాడు.
సూచికామ్ ఆహ సర్గే త్వం భవిష్యసి విషూచికా । సూక్ష్మయా మాయయా సర్వలోకహింసాం కరిష్యసి
సృష్టిలో నీవు సూచి లాంటి విషూచికగా మారిపోతావు. నీ సూక్ష్మమైన మాయతో అన్ని లోకాలకూ హాని చేస్తావు.
దుర్భోజనా దురారమ్భా మూర్ఖా దుస్స్థితయశ్ చ యే । దుర్దేశవాసినో ధృష్టాస్ తేషాం హింసాం కరిష్యసి
తప్పుగా ఆహారం తీసుకునేవాళ్లు, కష్టమైన పనులు మొదలుపెట్టేవాళ్లు, మూర్ఖులు, స్థిరంగా ఉండని వారు, చెడు ప్రాంతాల్లో నివసించేవారు, దురుసుగా ప్రవర్తించేవారు — వీరందరినీ నీవు బాధిస్తావు.
ప్రవిశ్య హృదయం ప్రాణైః పద్మప్లీహాదివేధనాత్ । వాతలేఖాత్మికా వ్యాధిర్ భవిష్యసి విషూచికా
ప్రాణాలతో హృదయంలోకి ప్రవేశించి, ప్లీహా మొదలైన అవయవాలను చీల్చుతూ, గాలి రేఖలా ఉండే వ్యాధిగా నీవు విషూచికగా మారిపోతావు.
సగుణం విగుణం వాపి జనమ్ ఆసాదయిష్యసి । గుణిని త్వచ్చికిత్సార్థం మన్త్రో ఽయం తు మయోచ్యతే
గుణవంతులు కానివారినైనా, గుణవంతులైన వారినైనా నీవు చేరుకుంటావు. అయితే, గుణవంతులైనవారికి నిన్ను నివారించేందుకు ఈ మంత్రాన్ని నేను చెప్పుతున్నాను.
హిమాద్రేర్ ఉత్తరే పార్శ్వే కర్కటీ నామ రాక్షసీ । విషూచికాభిధానా యా కన్యా సా న్యాయబాధికా
హిమాలయ పర్వతానికి ఉత్తరదిక్కున కర్కటి అనే రాక్షసి ఉంది. ఆమెను విషూచిక అని కూడా అంటారు. ఆ యువతి ధర్మాన్ని అడ్డుకుంటుంది.
ఇతి మన్త్రం మహామన్త్రం న్యస్య వామకరోదరే । మార్జయేద్ ఆతురాకారం తేన హస్తేన సంయతః
ఈ మహామంత్రాన్ని జపిస్తూ, దాన్ని ఎడమ పొట్టవైపు ఉంచాలి. ఆ చేతితోనే, శాంతంగా ఉండి, రోగిని మృదువుగా తడమాలి.
హిమశైలాభిముఖ్యేన విద్రుతాం తాం విచిన్తయేత్ । కర్కటీం కర్కశాక్రన్దాం మన్త్రముద్గరచూర్ణితామ్
కర్కటి అనే రాక్షసి మంత్రబలంతో పొడి అయ్యి, హిమాలయాల వైపు భయంకరంగా అరుస్తూ పారిపోతున్నదిగా ఊహించాలి.
ఆతురం చిన్తయేచ్ చన్ద్రే రసాయనహ్రదే స్థితమ్ । అజరామరణం ముక్తం సర్వాధివ్యాధివిభ్రమైః
రోగిని చంద్రునిలో, అమృతసరోవరంలో ఉన్నట్టు ఊహించాలి. అతడు వృద్ధాప్యమూ, మరణమూ లేని వాడై, అన్ని రకాల వ్యాధులనుండి విముక్తుడై ఉంటాడు.
సాధకో హి శుచిర్ భూత్వా స్వాచాన్తస్ సుసమాహితః । క్రమేణానేన సకలాః ప్రోచ్ఛినత్తి విషూచికాః
సాధకుడు పవిత్రుడై, మనసులో ప్రశాంతతను కలిగి, ఏకాగ్రతతో ఈ విధానాన్ని పాటిస్తే, క్రమంగా అన్ని విధాలైన విషూచికను పూర్తిగా తొలగించగలడు.