ఆతివాహికతాం యాతి ఆధిభౌతిక ఏవ కిమ్ । ఉతాన్య ఇతి మే బ్రూహి యేనోహ్య ఇవ న ప్రభో
ప్రభూ, ఈ భౌతిక శరీరం సూక్ష్మశరీరంగా మారుతుందా, లేదా వేరేదేమైనా ఉందా? నాకు అర్థం కావడం లేదు, దయచేసి చెప్పండి.
బహుశో ఽప్య్ ఉక్తమ్ ఏతన్ మే న గృహ్ణాసి కిమ్ ఉత్తరమ్ । ఆతివాహిక ఏవాస్తి నాస్త్య్ ఏవేహాధిభౌతికః
నేను ఎన్నిసార్లు చెప్పినా, నీవు సమాధానం అంగీకరించటం లేదు ఎందుకు? ఇక్కడ భౌతిక శరీరం అసలు లేదు; సూక్ష్మశరీరమే ఉంది.
తస్యైవాభ్యాసతో ఽభ్యేతి సాధిభౌతికతామతిః । యదా శామ్యతి సైవాస్య తదా పూర్వా ప్రవర్తతే
అలాగే, పదే పదే సాధన చేయడం వల్ల, ఆ మనిషికి తన శరీరం భౌతికమైందన్న భావన కలుగుతుంది. ఆ భావన తగ్గిపోయినప్పుడు, మునుపటి స్థితి మళ్లీ ప్రబలుతుంది.
తదా గురుత్వం కాఠిన్యం భిత్తిమత్త్వం ముధాగ్రహః । శామ్యేత్ స్వప్నే నరస్యేవ బోద్ధుర్ బోధాన్ నిరామయాత్
అప్పుడు, బరువు, గట్టితనం, దృఢత, తప్పుగా పట్టుకోవడం ఇవన్నీ కూడా, కలలో మనిషికి అవి ఎలా లేవో, అలాగే, శుద్ధమైన జ్ఞానం వల్ల అంతా పోతాయి.
లఘుతూలసమాపత్తిస్ తతస్ సముపజాయతే । స్వప్నే స్వప్నపరిజ్ఞానాద్ యథా దేహో లఘూభవేత్
ఆ తర్వాత, పత్తిలా తేలికపాటి అనుభూతి కలుగుతుంది. కలలో అది కల అని తెలుసుకున్నప్పుడు శరీరం తేలికగా మారినట్టు ఇక్కడ కూడా జరుగుతుంది.
తథా బోధాద్ అయం దేహస్ స్థూలవత్ ప్లుతిమాన్ భవేత్ । అనేకదినసఙ్కల్పదేహే పరిణతాత్మనామ్
అలాగే, జ్ఞానం వల్ల ఈ స్థూలమైన శరీరమూ ఎగిరే శక్తిని పొందుతుంది. అనేక రోజుల సంకల్పంతో మనస్సు పక్కాగా మారినవారికి ఇది సాధ్యమవుతుంది.
అస్మిన్ దేహే శవే దగ్ధే తత్రైవ స్థితిమ్ ఈయుషామ్ । లఘుదేహానుభవనమ్ అవశ్యంభావి వై తథా
ఈ శరీరం మృతదేహంగా మారి దహించబడిన తర్వాత, అక్కడ మిగిలినవారు తప్పనిసరిగా ఒక సూక్ష్మమైన శరీరానుభూతిని అనుభవిస్తారు.
ప్రబోధాతిశయాద్ ఏతి జీవతామ్ అపి యోగినామ్ । ఉదితాయాం స్మృతౌ తత్ర సఙ్కల్పాత్మాహమ్ ఇత్య్ అలమ్
దీర్ఘమైన జ్ఞానంతో, బ్రతికుండగానే యోగులు ఈ స్థితిని పొందుతారు; అక్కడ జ్ఞాపకం కలిగినప్పుడు, 'నేనే ఇది' అనే భావన కేవలం సంకల్పంతో ఏర్పడుతుంది.
యాదృశస్ స భవేద్ దేహస్ తాదృశో ఽయం ప్రబోధినః । భ్రాన్తిర్ ఏవమ్ ఇయం భాతి రజ్జ్వామ్ ఇవ భుజఙ్గతా । కిం నష్టమ్ అస్యాం నష్టాయాం జాతాయాం కిం ప్రజాయతే
ఏ రూపంలో ఆ శరీరం ఉంటే, అదే రూపంలో జ్ఞానుల శరీరమూ ఉంటుంది; ఈ మాయా, కయిలో పాము కనిపించినట్టు, అలా కనిపిస్తుంది. అది పోయినప్పుడు ఏమి పోయింది? అది వచ్చినప్పుడు ఏమి లభించింది?
అనన్తరం తే వాస్తవ్యా లీలే పశ్యన్తి తే యది । తత్ సత్యసఙ్కల్పతయా బుధ్యన్తే కిం తతః ప్రభో
తర్వాత, వారు తమ పరిచయమైన ప్రదేశాలను మళ్లీ చూసినా, నిజమైన సంకల్పబలంతో అవగాహనకు వచ్చినా, ప్రభూ! దాంతో ఏమి మారుతుంది?
ఏవం జ్ఞాస్యన్తి తే రాజ్ఞీ దుఃఖితేయమ్ ఇహ స్థితా । వయస్యా కాచిద్ అన్యేయం కుతో ఽప్య్ అస్యా ఉపాగతా
ఇలా వాళ్లు అనుకుంటారు: 'రాణి ఇక్కడ బాధతో ఉంది; ఇంకొక స్నేహితురాలు ఎక్కడో నుండి వచ్చి ఆమెతో ఉంది.'
సన్దేహః క ఇవాత్రైషాం పశవో హ్య్ అవివేకినః । యథాదృష్టం విచేష్టన్తే కుత ఏషాం విచారణా
వాళ్లకు ఏ సందేహం ఉంటుంది? వివేకం లేని జీవులు ఏది కనబడితే అది చేస్తారు, విచారణ చేయరు — వాళ్లకు ఆలోచన ఎలా కలుగుతుంది?
యథా లోష్టో లుఠన్ వృక్షం వఞ్చయిత్వాశు గచ్ఛతి । అజ్ఞాత్వైవాజ్ఞజనతా తథాద్ర్యగ్నిసురాదికమ్
ఎలా మట్టి ముద్ద ఒక చెట్టును తాకి వెంటనే దూరంగా పోతుందో, అలాగే అజ్ఞానులు అగ్ని, పర్వతాలు, దేవతలు వంటి వాటిని తెలుసుకోకుండానే దాటి వెళ్తారు.
యథా స్వప్నవపుర్ బోధేన జానే క్వేవ గచ్ఛతి । అసత్యమ్ ఏవ తద్ యస్మాత్ తథైవేహాధిభౌతికమ్
ఎలా నిద్ర లేచినప్పుడు కలలోని శరీరం ఎక్కడికి పోయిందో నాకు తెలియదో, అలాగే ఈ భౌతిక లోకంలో అనుభవించే ప్రతిదీ అసత్యమే.
భగవన్ స్వప్నశిఖరీ ప్రబోధే క్వేవ గచ్ఛతి । ఇతి మే సంశయం ఛిన్ధి శరదభ్రమ్ ఇవానిలః
ప్రభూ, నిద్రలో కనబడే కలల శిఖరం మేల్కొనగానే ఎక్కడికి పోతుంది? దయచేసి నా సందేహాన్ని శరదృతువులో మేఘాన్ని గాలి ఎలా పారద్రోలుతుందో అలా తొలగించండి.
స్వప్నే భ్రమే ఽథ సఙ్కల్పే పదార్థాః పర్వతాదయః । సంవిదో ఽన్తర్ మిలన్త్య్ ఏతే స్పన్దనాన్య్ అనిలం యథా
కలలో, మాయలో, ఊహలో — పర్వతాలు వంటి వస్తువులు మన మనస్సులోనే ఉంటాయి. అవి గాలి తనలో కలిసిపోతుందిలా, అంతర్గతంగా మనసులోనే లయమైపోతాయి.
అస్పన్దస్య యథా వాయోస్ స్వస్పన్దో ఽన్తర్ విశత్య్ అలమ్ । అస్ఫురన్తీ తు తేనైవ యాత్య్ ఏకత్వం తదాత్మికా
ఎలా గాలి కదలిక ఆగిపోయినప్పుడు ఆ కదలిక మళ్లీ గాలిలోనే కలిసిపోతుందో, అలాగే మనస్సు కదలికలు ఆగిపోయినప్పుడు అవి కూడా తన స్వరూపంలోనే లయమైపోతాయి.
సంవిత్స్వప్నార్థయోర్ ద్విత్వం న కదాచన లభ్యతే । యథా ద్రవత్వపయసోర్ యథా వా స్పన్దవాతయోః
ఎప్పుడూ మనస్సు మరియు కలలో కనిపించే వస్తువులకు వేరుదనం ఉండదు. అది నీటికి ద్రవత్వం వేరుగా లేనట్టూ, గాలికి కదలిక వేరుగా లేనట్టూ ఉంటుంది.
యస్ త్వ్ అత్ర స్యాద్ ద్వితాబోధస్ తద్ అజ్ఞానమ్ అనుత్తమమ్ । సైషా సంసృతిర్ ఇత్య్ ఉక్తా మిథ్యాజ్ఞానాత్మికోదితా
ఇక్కడ ఎవరికైనా ద్వైత జ్ఞానం కలిగితే, అది అత్యంత అజ్ఞానం. ఇదే సంసారం అని అంటారు — ఇది కల్పితమైన ద్వైత భావన వల్లే ఉద్భవిస్తుంది.
సహకారికారణానామ్ అభావే కిల కీదృశీ । సంవిత్ స్వప్నపదార్థానాం ద్విత్వం స్వప్నే నిరర్థకమ్
సహాయక కారణాలు లేకపోతే, ఆవగాహన ఎలా ఉంటుంది? కలలో వస్తువుల ద్వైతం కూడా అర్థం లేనిదే.
యథా స్వప్నస్ తథా జాగ్రద్ ఇదం నాత్రాస్తి సంశయః । స్వప్నే పురమ్ అసద్ భాతి సర్గాదౌ భాతి అసజ్ జగత్
ఎలా కల ఒకటి ఉంటుందో, అలాగే మేలుకున్న స్థితి కూడా ఉంటుంది — దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు. కలలో నగరం అసత్యంగా కనిపిస్తుంది, సృష్టి ప్రారంభంలో ఈ లోకం కూడా అసత్యంగా కనిపిస్తుంది.
న చార్థో భవితుం శక్తస్ సత్యత్వే స్వప్నచోదితః । సంవిదో నిత్యసత్యత్వం స్వప్నార్థానామ్ అసత్యతా
కలలో కనిపించే వస్తువు నిజంగా ఉండలేను; శాశ్వతమైన సత్యం ఆవగాహనకే చెందింది, కలలోని వస్తువులు అసత్యమే.
ఝగిత్య్ ఏవ యథాకాశం భవతి స్వప్నపర్వతః । క్రమేణ వా తథా బోధే ఖం భవత్య్ ఆధిభౌతికః
ఎలా కలలో ఒక కొండ ఆకస్మాత్తుగా ఆకాశంలో కనిపించవచ్చు, లేదా కొంత కొంతగా కనబడవచ్చు, అలాగే మేల్కొన్నపుడు కూడా భౌతిక ఆకాశం దశలవారీగా ప్రकटమవుతుంది.
ఉడ్డీనో ఽయం మృతో వేతి పశ్యన్తి నికటే స్థితాః । జ్ఞానాతివాహికీభూతస్వస్వభావహతా యతః
దగ్గర ఉన్నవారు ఎవరో పైకి ఎగిరిపోతున్నట్టు లేదా చనిపోయినట్టు చూస్తారు, ఎందుకంటే వారి స్వభావం జ్ఞానప్రవాహం వల్ల దాటి పోయింది.
మిథ్యాదృష్టయ ఏవేమాస్ సృష్టయో మోహదృష్టయః । మాయామాత్రదృశో భాన్తి శూన్యాస్ స్వప్నానుభూతయః
ఈ సృష్టులు అన్నీ మాయ వల్ల కలిగిన తప్పుడు దృష్టులే; ఇవి ఖాళీగా, కలలో అనుభవించినట్టుగా, కేవలం మాయగా కనిపిస్తాయి.
స్వప్నానుభూతయ ఇమా మరణాన్తర్బోధభాతేతరభ్రమదృశస్ స్ఫుటసర్గభాసః । భాన్త్య్ ఆతివాహికశరీరగతాస్ సమస్తా మిథ్యోదితా మృగనదీమరణక్రమేణ
కలలో అనుభవాలు, మరణం తరువాత మేల్కొనడికి మధ్యలో వచ్చే భావనలు, ఇంకా ఇతర తలతిరుగుడు దృష్టులు అన్నీ స్పష్టంగా కనిపించినా, ఇవన్నీ మృగమాయా నదిలో నీరు పోయినట్టు, ఆతివాహిక శరీరంలో తప్పుడు భావనలే.
ఏతస్మిన్న్ అన్తరే జ్ఞప్తిర్ జీవం వైదూరథం పురః । సఙ్కల్పేన రురోధాశు మనసస్ స్పన్దనం యథా
ఈ మధ్యలో, జ్ఞానం తన సంకల్పబలంతో మనసు ఎలా ఆపుతుందో, అలాగే ఆ జీవాన్ని తన ముందున్న గుర్రంలా వెంటనే అదుపులోకి తీసుకుంది.
వద దేవి కియత్ కాలో గతో ఽయమ్ ఇహ మన్దిరే । సమాధౌ మయి లీనాయాం మహీపాలశవే స్థితే
దేవీ, నేను సమాధిలో లీనమై ఉండగా, రాజు శవం ఇక్కడ ఉన్నప్పుడు, ఈ మందిరంలో ఎంత కాలం గడిచిందో చెప్పు.
ఇహ మాసస్ త్వ్ అతిక్రాన్త ఇహ దాస్యావ్ ఇమే ఉభే । రక్షార్థం వాసకగృహే స్వపతో వహితే స్థితే
ఇక్కడ ఒక నెల గడిచింది; నిన్ను కాపాడేందుకు ఈ ఇద్దరు దాసులు లోపల ఉన్న గదిలో ఉండి, నువ్వు నిద్రపోతూ, శరీరం ఇక్కడికి తీసుకురాగపడ్డాయి.
శృణు దేహస్య కిం వృత్తం తవేహ వరవర్ణిని । శరీరం కిల పక్షేణ చోత్క్లిన్నస్నాయుతాం గతమ్
వరవర్ణినీ, నీ శరీరానికి ఇక్కడ ఏమి జరిగిందో విను: పక్షంలోపే శరీరం స్నాయువులు కుళ్లిపోయే స్థితికి చేరింది.