దేహ ఏష ధనం చేదం కర్మేదం పూర్వమ్ ఈదృశమ్ । ఆవాం వివాహితావ్ ఏవమ్ ఏవం నామైకతాం గతౌ
ఇది శరీరం, ఇది ధనం, ఇది మునుపు చేసిన పని. మేమిద్దరం ఇలా పెళ్లి చేసుకున్నాం, పేరులో ఒక్కటయ్యాం.
ఏతయోశ్ చాపి జనతా యాతా తత్రైవ సత్యతామ్ । తథైవాత్రాస్తి దృష్టాన్తః ప్రత్యక్షస్ స్వప్నవేదనమ్
ఈ ఇద్దరికి సంబంధించిన జనాలు కూడా అక్కడే నిజంగా ఉన్నట్టు అయ్యారు. అలాగే, మనకూ నిద్రలో అనుభవించే కల స్పష్టమైన ఉదాహరణగా ఉంది.
ఇత్య్ ఏవంభావయా లీలే లీలయాహమ్ అథార్చితా । మాహం స్యాం విధవేత్య్ ఏవం వరో దత్తో మయాప్య్ అసౌ
ఇలాంటి ఆటలో, నన్ను ఆటగా పూజించారు. 'నేను విధవరాలు కాకూడదు' అని కోరుకుంటూ, నేనూ అతడిని వరుడిగా అంగీకరించాను.
ఇత్య్ అర్థీవ మృతా పూర్వమ్ ఏషేహ ఖలు బాలికా । భవతాం చేతనాంశానామ్ అహం చేతనధర్మిణీ
ఇలా కోరుకున్నట్టు, ఈ అమ్మాయి మునుపు మరణించింది. ఇప్పుడు ఇక్కడ, మీలో ఉన్న చైతన్య భాగాల్లో నేను చైతన్య స్వరూపంగా ఉన్నాను.
కులదేవీ సదా పూజ్యాప్య్ అత ఏతత్ కరోమ్య్ అహమ్ । అథాస్యా జీవకో దేహాత్ ప్రాణమారుతరూపధృత్
కుటుంబ దేవతను ఎప్పుడూ పూజించాలి. అందుకే నేను ఇలా చేస్తున్నాను. ఆ తరువాత, ఆమె ప్రాణవాయువు, ఊపిరి రూపంలో, శరీరం విడిచిపోతుంది.
మనసా వలితః ప్రాప్తో ముఖాగ్రం త్యక్తదేహకః । తతో మరణమూర్ఛాన్తే గృహే ఽస్మిన్న్ ఏవ చైతయా । బుద్ధో భావిత ఆకారో దృష్టో జీవాత్మనా తతః
మనస్సు ఆదేశంతో, ఆ ప్రాణం నోటిమూలకు చేరుతుంది, శరీరాన్ని వదిలేస్తుంది. మరణ మూర్ఛ ముగిసిన తర్వాత, ఇక్కడే ఈ ఇంట్లో, ఆమె మళ్లీ చైతన్యంతో లేచి, ధ్యానం వల్ల ఏర్పడిన ఆలోచనతో, జీవాత్మకు కనిపిస్తుంది.
సమ్పన్నైషా హరిణనయనా పూర్ణచన్ద్రాననశ్రీర్ మానోన్నద్ధా దయితవలితా కాన్తమ్ ఆభోక్తుకామా । పూర్వస్మృత్యా సరభసముఖీ సంయతాన్తస్స్వభావా స్వప్నస్థేవ ప్రకృతవిభవా పద్మినీవోదితేవ
ఆమె deer కన్నులతో, పూర్ణచంద్ర ముఖసౌందర్యంతో, గర్వంగా, ప్రియుడి ప్రేమతో, ప్రియుని అందాన్ని ఆస్వాదించాలనే ఆకాంక్షతో, గత జ్ఞాపకాలతో ఉత్సాహంగా, అంతరంగ స్వభావాన్ని నియంత్రించుకుని, సహజ వైభవంతో, వికసించిన పద్మిలా కనిపిస్తుంది.
అథ లబ్ధవరా దేహేనానేనైవ మహీపతిమ్ । పతిం ప్రాప్తుం ప్రయామ్య్ ఏషా నభోమార్గేణ విష్టపమ్
ఇప్పుడు వరం పొందిన ఆమె, ఈ శరీరంతోనే, తన భర్త అయిన రాజును పొందాలని, ఆకాశ మార్గంలో స్వర్గానికి ప్రయాణిస్తుంది.
ఇతి సఞ్చిన్త్య సానన్దమ్ ఉద్దామమకరధ్వజా । పుప్లువే పేశలాకారా పక్షిణీవ నభస్తలే
ఇలా ఆలోచిస్తూ, ఆనందంతో, గొప్ప మకరధ్వజాన్ని ఎగురవేస్తూ, ఆమె అందమైన రూపంతో, పక్షిలా ఆకాశంలో ఎగిరింది.
కుమారీ తత్ర సా ప్రాప జ్ఞప్త్యైవ ప్రహితాం హితామ్ । స్వసఙ్కల్పమహాదర్శాత్ పురతో నిర్గతామ్ ఇవ
అక్కడ ఆ యువతి, తన సంకల్పమనే గొప్ప అద్దంలోనుంచి ప్రత్యక్షమవుతున్నట్టు, తన మేలుకోసం పంపిన సందేశాన్ని స్వీకరించింది.
దుహితాస్మి సఖి జ్ఞప్తే స్వాగతం తే ఽస్తు సున్దరి । ప్రతీక్షమాణా త్వామ్ ఏవ స్థితాస్మీహ నభఃపథే
సఖీ జ్ఞాప్తీ! నేను నీ కుమార్తెను. అందాలవతీ, నీకు స్వాగతం. నిన్ను మాత్రమే ఎదురుచూస్తూ, నేను ఇక్కడ ఆకాశ మార్గంలో ఉన్నాను.
దేవి భర్తృసమీపం మాం నయ నీరజలోచనే । మహతాం దర్శనం యస్మాన్ న కదాచన నిష్ఫలమ్
నీటిలా మెరిసే కళ్లవాలిన దేవీ! నన్ను నా భర్త దగ్గరకు తీసుకెళ్ళు. ఎందుకంటే మహనీయుల దర్శనం ఎప్పుడూ వృథా కాదు.
ఏహి తత్రైవ గచ్ఛావ ఇత్య్ ఉక్త్వా సా కుమారికా । పురస్ తస్యాస్ స్థితా వ్యోమ్ని మార్గదర్శనతత్పరా
అక్కడికి వెళ్ళుదాం అని చెప్పి, ఆ యువతి దారిని చూపించేందుకు ఆమెలో ముందు ఆకాశంలో నిలబడి ఉంది.
తతస్ తదనుయాతా సా ప్రాప కోటరమ్ అమ్బరమ్ । నిర్మలం కరవాలాఙ్గం యథా లక్షణలేఖికా
ఆమెను అనుసరిస్తూ వెళ్ళిన ఆమె, నిర్మలంగా మెరిసే ఒక ఖాళీ స్థలానికి, అది చేతి మీద గీతలా సున్నితంగా, అందంగా ఉన్న ఆకాశపు లోపలికి చేరింది.
మేఘమార్గమ్ అథోల్లఙ్ఘ్య వాతస్కన్ధాన్తరోత్థితా । సూర్యమార్గాద్ అతిగతా తారామార్గమహీమ్ ఇతా
తర్వాత, మేఘాల మార్గాన్ని దాటి, గాలిలోని ప్రవాహాల మధ్యగా పైకి ఎగిరి, సూర్యుని దారిని మించి, నక్షత్రాల ప్రాంతంలోకి ప్రవేశించింది.
వాయ్విన్ద్రసురసిద్ధానాం లోకాన్ ఉల్లఙ్ఘ్య లాఘవాత్ । బ్రహ్మవిష్ణుమహేశానాం ప్రాప బ్రహ్మాణ్డకర్పరమ్
ఆమె వేగంగా వాయువు, ఇంద్రుడు, దేవతలు, సిద్ధులు ఉన్న లోకాలను దాటి, బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులకు సంబంధించిన బ్రహ్మాండపు పొర వరకు చేరింది.
హిమశైత్యం యథాన్తస్స్థం కుమ్భభిత్తేర్ బహిర్ భవేత్ । తథా సఙ్కల్పసిద్ధా సా బ్రహ్మాణ్డాన్ నిర్గతా బహిః
ఒక కుండలోని చలిని బయటనుంచి అనుభవించగలిగినట్లే, ఆమె తన సంకల్పబలంతో బ్రహ్మాండాల నుంచి బయటకు వచ్చింది.
స్వచిత్తమాత్రదేహైషా స్వసఙ్కల్పప్రభావజమ్ । అన్తరే వానుభవతి కిలైవం నామ విభ్రమమ్
తన మనస్సు ద్వారా సృష్టించిన శరీరాల వల్ల, తన సంకల్పశక్తి ప్రకాశంతో, ఆమె లోపలే ఈ మాయను అనుభవిస్తుంది.
తతో బ్రహ్మాణ్డపారస్థాఞ్ జలాద్యావరణాన్ నవ । సముల్లఙ్ఘ్య పురః ప్రాప మహాచిద్గగనాన్తరమ్
అప్పుడామె బ్రహ్మాండానికి అవతల ఉన్న నీరు మొదలైన తొమ్మిది ఆవరణలను దాటి, మహాచైతన్యాకాశ విస్తారాన్ని చేరింది.
అదృష్టపారపర్యన్తమ్ అతివేగేన ధావతా । సర్వతో గరుడేనాపి కల్పకోటిశతైర్ అపి
అదృష్టమైన ఆ అంతులేని విశాలతను ఆమె అపార వేగంతో దాటి పోయింది; ఆ వేగాన్ని గరుడుడు అయినా, లక్షల యుగాలు గడిచినా చేరలేడు.
తత్ర బ్రహ్మాణ్డలక్షాణి సన్త్య్ అసఙ్ఖ్యాని భూరిశః । అన్యోఽన్యం తాన్య్ అదృష్టాని ఫలానీవ మహావనే
అక్కడ అనేక కోటి బ్రహ్మాండాలు అపారంగా ఉన్నాయి. అవన్నీ ఒకదానికొకటి కనిపించవు, పెద్ద అడవిలో పండ్లు ఎలా ఉంటాయో అలా ఉన్నాయి.
తత్రైకస్మిన్ పురస్సంస్థే వితతావరణాన్వితే । వేధయిత్వా వివేశాన్తర్ వదనం క్రిమికో యథా
ఆ బ్రహ్మాండాల్లో ఒకదానిలో, విశాలమైన గోడలతో చుట్టుముట్టిన ఒక పట్టణంలోకి, పండు లోపలికి పురుగు ఎలా పోతుందో అలా లోపలికి ప్రవేశించింది.
పునర్ బ్రహ్మేన్ద్రవిష్ణ్వాది లోకాన్ ఉల్లఙ్ఘ్య భాసురాన్ । సా మహీమణ్డలం శ్రీమత్ ప్రాప తారాపథాద్ అధః
తర్వాత, బ్రహ్మ, ఇంద్ర, విష్ణువు మొదలైన ప్రకాశవంతమైన లోకాలను దాటి, నక్షత్రాల మార్గం కింద ఉన్న ఆ భూమి వలయాన్ని ఆమె చేరుకుంది.
తత్ర తన్ మణ్డలం ప్రాప్య తత్పురం తం చ మణ్డపమ్ । ప్రవిశ్య పుష్పగుప్తస్య శవస్య నికటే స్థితా
ఆ వలయాన్ని చేరుకుని, అక్కడి పట్టణంలోకి, ఆ మండపంలోకి ప్రవేశించి, పుష్పగుప్తుడి శవం పక్కన నిలబడింది.
ఏతస్మిన్న్ అన్తరే సాత్ర న దదర్శ కుమారికామ్ । మాయామ్ ఇవ పరిజ్ఞాతాం క్వాపి యాతాం వరాననా
అంతలో అక్కడ ఆ కుమారికను ఆమె చూడలేదు. అందమైన ముఖం కలిగిన ఆ మాయను ఎవరో గుర్తించగలిగారు, ఆమె ఎక్కడికో వెళ్లిపోయింది.
ముఖమ్ ఆలోక్య సా తస్య స్వభర్తుశ్ శవరూపినః । ఇదం బుద్ధవతీ సత్యం ప్రతిభావశతస్ స్వతః
తన భర్త శవంగా పడుకుని ఉన్న ముఖాన్ని ఆమె చూసి, తన అంతరదృష్టితో యథార్థాన్ని పూర్తిగా గ్రహించింది.
అయం స భర్తా సంగ్రామే నిహతో మమ సిన్ధునా । వీరలోకాన్ ఇమాన్ ప్రాప్య క్షణం శేతే యథాసుఖమ్
ఇతనే నా భర్త, యుద్ధంలో సింధువు చేతిలో మరణించాడు. వీరుల లోకాలను పొందినవాడు, ఇప్పుడు క్షణం సుఖంగా విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నాడు.
అహం దేవ్యాః ప్రసాదేన సశరీరైనమ్ ఈదృశమ్ । ఇహ ప్రాప్తవతీ ధన్యా మదన్యా నాస్తి కాచన
దేవికి అనుగ్రహంతోనే నేను ఈ రూపంలో ఇక్కడికి వచ్చాను. నా కన్నా ధన్యురాలు ఇంకెవరూ లేరు.
ఇతి సఞ్చిన్త్య సా హస్తే గృహీత్వా చారుచామరమ్ । వీజయామ్ ఆస చాన్ద్రేణ తం ద్యౌర్ వావనిమణ్డలమ్
అలా ఆలోచించి, ఆమె తన చేతిలో అందమైన చామరాన్ని తీసుకుని, ఆ రాజును వెదజల్లడం ప్రారంభించింది. అది ఆకాశం మేఘాల వలయంతో చంద్రుడిని అలుముకునేలా ఉండింది.
తే భృత్యాస్ తాశ్ చ వా దాస్యస్ స రాజా వా ప్రబుద్ధవాన్ । వక్ష్యన్తి వదతాం దేవి కిం కయేవ కథం ధియా
ఆ సేవకులు, ఆ దాసులు, అలాగే ఆ మేల్కొన్న రాజు, 'మీరు ఎవరు? ఎలా వచ్చారు? ఏ ఉద్దేశంతో వచ్చారు?' అని అడుగుతారు, ఓ దేవీ.