కాన్తకాఞ్చనగౌరాఙ్గీ పక్వబిమ్బఫలాధరా । త్వత్సఙ్కల్పాత్మకస్యైషా యథా భర్తుర్ మనఃకలా
ఆమె అవయవాలు బంగారు వర్ణంతో మెరిసిపోతుంటాయి, పెదాలు పండిన బింబపండులా ఎర్రగా ఉంటాయి. నీ సంకల్పంతో, ఆమె భర్త మనస్సులో కనబడే రూపం లాగానే ఉంది.
తదా త్వత్సదృశాకారా స్థితైషా చిచ్చమత్కృతౌ । త్వద్భర్తృమరణే క్షిప్రం సమనన్తరమ్ ఏవ హి
అప్పుడు, నీలా కనిపించే రూపంలో ఆమె నిలబడి, ఆ పరమాత్మలో ఆశ్చర్యంతో నిలిచిపోయింది. ఆమె భర్త మరణించిన వెంటనే, ఆమె కూడా తక్షణమే ప్రాణాలు విడిచింది.
త్వద్భర్తైషా పురో దృష్టా త్వత్సఙ్కల్పాత్మనాణునా । యదాధిభౌతికం భావం చేతో ఽనుభవతి స్వయమ్
నీ మనస్సు సంకల్పంతో ఏర్పడిన అతడు, నీ భర్తగా ఆమె ముందుగా కనిపించింది. మనస్సు ఏదైనా భౌతికంగా అనుభవిస్తే, అది తనంతట తానే అనుభవిస్తుంది.
వేత్త్య్ అసన్మయమ్ ఏవాత ఆతివాహికకల్పనమ్ । యదాధిభౌతికం భావం వేత్త్య్ ఏతం తు న సన్మయమ్
మనస్సు ఇది నిజమైనది కాదని, కేవలం సూక్ష్మశరీరపు ఊహ మాత్రమేనని తెలుసుతుంది. మనస్సు ఏదైనా భౌతికంగా అనిపించినా, అది నిజంగా ఉన్నదికాదని గ్రహిస్తుంది.
ఆతివాహికసఙ్కల్పస్ తదా సో ఽన్యస్య జాయతే । అతో మరణసంవిత్త్యా పునర్జన్మమయే భ్రమే
ఆ సూక్ష్మశరీరపు ఊహ అప్పట్లో మరొకరిలో కలుగుతుంది. అందువల్ల మరణాన్ని తెలుసుకోవడం వల్ల మళ్లీ పుట్టినట్టు భ్రమ కలుగుతుంది.
త్వం హి సంవిదితానేన త్వయావగత ఏష సః । ఇత్థం త్వాం దృష్టవాన్ ఏష దృష్టశ్ చైష త్వయేతి చ
నీవే దీనికి జ్ఞాని; నీవే ఇది తెలుసుకున్నావు. అందువల్ల అతడు నిన్ను చూశాడు, నువ్వు అతడిని చూశావు.
త్వమ్ అస్యాత్మని సంపన్నా సర్వగత్వాచ్ చిదాత్మనః । బ్రహ్మ సర్వగతం యస్మాద్ యథా యత్ర యదోదితమ్
ఈ ఆత్మలో నీవు స్థిరంగా ఉన్నావు, ఎందుకంటే చైతన్యం అన్నిచోట్లా వ్యాపించి ఉంటుంది. బ్రహ్మ అన్నిచోట్లా ఉన్నదికాబట్టి, ఏది ఎక్కడ ఎలా ప్రబలుతుందో, అది అంతా అదే.
భవత్య్ ఆశు తథా తత్ర తత్ స్వశక్త్యైవ పశ్యతి । సర్వత్ర సర్వశక్తిత్వాద్ యత్ర యాం శక్తిమ్ ఉన్నయన్
అక్కడ అది వెంటనే అలా జరుగుతుంది; తన స్వంత శక్తితో అలా చూస్తుంది. ఎందుకంటే అది అన్నిచోట్లా అన్నీ చేయగల శక్తి కలది, ఎక్కడ ఏ శక్తిని ప్రదర్శించాలో అక్కడ అది ప్రదర్శిస్తుంది.
ఆస్తే తత్ర తథా భాతి తీవ్రసంవేగహేతుతః । మృతిమోహక్షణేనైవ తద్ ఏతౌ దమ్పతీ స్థితౌ
అది అక్కడే ఉండి అలా ప్రకాశిస్తుంది, తీవ్రమైన ఉత్సాహం వల్ల. మరణం, మోహం సంభవించిన క్షణంలో ఆ ఇద్దరూ—భర్త భార్యలు—అక్కడే నిలిచిపోయారు.
తదైవాభ్యామ్ ఇదం బుద్ధం ప్రతిభాసవశాద్ ధృది । ఆవయోః పితరావ్ ఏతావ్ ఇమే చైవాపి మాతరౌ
అప్పుడే ఆ ఇద్దరి హృదయాల్లో ఈ జ్ఞానం కలిగింది, ప్రత్యక్షత ప్రభావంతో—'ఇవాళ వీరే మన తండ్రులు, వీరే మన తల్లులు కూడా' అని.
దేహ ఏష ధనం చేదం కర్మేదం పూర్వమ్ ఈదృశమ్ । ఆవాం వివాహితావ్ ఏవమ్ ఏవం నామైకతాం గతౌ
ఇది శరీరం, ఇది ధనం, ఇది మునుపు చేసిన పని. మేమిద్దరం ఇలా పెళ్లి చేసుకున్నాం, పేరులో ఒక్కటయ్యాం.
ఏతయోశ్ చాపి జనతా యాతా తత్రైవ సత్యతామ్ । తథైవాత్రాస్తి దృష్టాన్తః ప్రత్యక్షస్ స్వప్నవేదనమ్
ఈ ఇద్దరికి సంబంధించిన జనాలు కూడా అక్కడే నిజంగా ఉన్నట్టు అయ్యారు. అలాగే, మనకూ నిద్రలో అనుభవించే కల స్పష్టమైన ఉదాహరణగా ఉంది.
ఇత్య్ ఏవంభావయా లీలే లీలయాహమ్ అథార్చితా । మాహం స్యాం విధవేత్య్ ఏవం వరో దత్తో మయాప్య్ అసౌ
ఇలాంటి ఆటలో, నన్ను ఆటగా పూజించారు. 'నేను విధవరాలు కాకూడదు' అని కోరుకుంటూ, నేనూ అతడిని వరుడిగా అంగీకరించాను.
ఇత్య్ అర్థీవ మృతా పూర్వమ్ ఏషేహ ఖలు బాలికా । భవతాం చేతనాంశానామ్ అహం చేతనధర్మిణీ
ఇలా కోరుకున్నట్టు, ఈ అమ్మాయి మునుపు మరణించింది. ఇప్పుడు ఇక్కడ, మీలో ఉన్న చైతన్య భాగాల్లో నేను చైతన్య స్వరూపంగా ఉన్నాను.
కులదేవీ సదా పూజ్యాప్య్ అత ఏతత్ కరోమ్య్ అహమ్ । అథాస్యా జీవకో దేహాత్ ప్రాణమారుతరూపధృత్
కుటుంబ దేవతను ఎప్పుడూ పూజించాలి. అందుకే నేను ఇలా చేస్తున్నాను. ఆ తరువాత, ఆమె ప్రాణవాయువు, ఊపిరి రూపంలో, శరీరం విడిచిపోతుంది.
మనసా వలితః ప్రాప్తో ముఖాగ్రం త్యక్తదేహకః । తతో మరణమూర్ఛాన్తే గృహే ఽస్మిన్న్ ఏవ చైతయా । బుద్ధో భావిత ఆకారో దృష్టో జీవాత్మనా తతః
మనస్సు ఆదేశంతో, ఆ ప్రాణం నోటిమూలకు చేరుతుంది, శరీరాన్ని వదిలేస్తుంది. మరణ మూర్ఛ ముగిసిన తర్వాత, ఇక్కడే ఈ ఇంట్లో, ఆమె మళ్లీ చైతన్యంతో లేచి, ధ్యానం వల్ల ఏర్పడిన ఆలోచనతో, జీవాత్మకు కనిపిస్తుంది.
సమ్పన్నైషా హరిణనయనా పూర్ణచన్ద్రాననశ్రీర్ మానోన్నద్ధా దయితవలితా కాన్తమ్ ఆభోక్తుకామా । పూర్వస్మృత్యా సరభసముఖీ సంయతాన్తస్స్వభావా స్వప్నస్థేవ ప్రకృతవిభవా పద్మినీవోదితేవ
ఆమె deer కన్నులతో, పూర్ణచంద్ర ముఖసౌందర్యంతో, గర్వంగా, ప్రియుడి ప్రేమతో, ప్రియుని అందాన్ని ఆస్వాదించాలనే ఆకాంక్షతో, గత జ్ఞాపకాలతో ఉత్సాహంగా, అంతరంగ స్వభావాన్ని నియంత్రించుకుని, సహజ వైభవంతో, వికసించిన పద్మిలా కనిపిస్తుంది.
అథ లబ్ధవరా దేహేనానేనైవ మహీపతిమ్ । పతిం ప్రాప్తుం ప్రయామ్య్ ఏషా నభోమార్గేణ విష్టపమ్
ఇప్పుడు వరం పొందిన ఆమె, ఈ శరీరంతోనే, తన భర్త అయిన రాజును పొందాలని, ఆకాశ మార్గంలో స్వర్గానికి ప్రయాణిస్తుంది.
ఇతి సఞ్చిన్త్య సానన్దమ్ ఉద్దామమకరధ్వజా । పుప్లువే పేశలాకారా పక్షిణీవ నభస్తలే
ఇలా ఆలోచిస్తూ, ఆనందంతో, గొప్ప మకరధ్వజాన్ని ఎగురవేస్తూ, ఆమె అందమైన రూపంతో, పక్షిలా ఆకాశంలో ఎగిరింది.
కుమారీ తత్ర సా ప్రాప జ్ఞప్త్యైవ ప్రహితాం హితామ్ । స్వసఙ్కల్పమహాదర్శాత్ పురతో నిర్గతామ్ ఇవ
అక్కడ ఆ యువతి, తన సంకల్పమనే గొప్ప అద్దంలోనుంచి ప్రత్యక్షమవుతున్నట్టు, తన మేలుకోసం పంపిన సందేశాన్ని స్వీకరించింది.
దుహితాస్మి సఖి జ్ఞప్తే స్వాగతం తే ఽస్తు సున్దరి । ప్రతీక్షమాణా త్వామ్ ఏవ స్థితాస్మీహ నభఃపథే
సఖీ జ్ఞాప్తీ! నేను నీ కుమార్తెను. అందాలవతీ, నీకు స్వాగతం. నిన్ను మాత్రమే ఎదురుచూస్తూ, నేను ఇక్కడ ఆకాశ మార్గంలో ఉన్నాను.
దేవి భర్తృసమీపం మాం నయ నీరజలోచనే । మహతాం దర్శనం యస్మాన్ న కదాచన నిష్ఫలమ్
నీటిలా మెరిసే కళ్లవాలిన దేవీ! నన్ను నా భర్త దగ్గరకు తీసుకెళ్ళు. ఎందుకంటే మహనీయుల దర్శనం ఎప్పుడూ వృథా కాదు.
ఏహి తత్రైవ గచ్ఛావ ఇత్య్ ఉక్త్వా సా కుమారికా । పురస్ తస్యాస్ స్థితా వ్యోమ్ని మార్గదర్శనతత్పరా
అక్కడికి వెళ్ళుదాం అని చెప్పి, ఆ యువతి దారిని చూపించేందుకు ఆమెలో ముందు ఆకాశంలో నిలబడి ఉంది.
తతస్ తదనుయాతా సా ప్రాప కోటరమ్ అమ్బరమ్ । నిర్మలం కరవాలాఙ్గం యథా లక్షణలేఖికా
ఆమెను అనుసరిస్తూ వెళ్ళిన ఆమె, నిర్మలంగా మెరిసే ఒక ఖాళీ స్థలానికి, అది చేతి మీద గీతలా సున్నితంగా, అందంగా ఉన్న ఆకాశపు లోపలికి చేరింది.
మేఘమార్గమ్ అథోల్లఙ్ఘ్య వాతస్కన్ధాన్తరోత్థితా । సూర్యమార్గాద్ అతిగతా తారామార్గమహీమ్ ఇతా
తర్వాత, మేఘాల మార్గాన్ని దాటి, గాలిలోని ప్రవాహాల మధ్యగా పైకి ఎగిరి, సూర్యుని దారిని మించి, నక్షత్రాల ప్రాంతంలోకి ప్రవేశించింది.
వాయ్విన్ద్రసురసిద్ధానాం లోకాన్ ఉల్లఙ్ఘ్య లాఘవాత్ । బ్రహ్మవిష్ణుమహేశానాం ప్రాప బ్రహ్మాణ్డకర్పరమ్
ఆమె వేగంగా వాయువు, ఇంద్రుడు, దేవతలు, సిద్ధులు ఉన్న లోకాలను దాటి, బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులకు సంబంధించిన బ్రహ్మాండపు పొర వరకు చేరింది.
హిమశైత్యం యథాన్తస్స్థం కుమ్భభిత్తేర్ బహిర్ భవేత్ । తథా సఙ్కల్పసిద్ధా సా బ్రహ్మాణ్డాన్ నిర్గతా బహిః
ఒక కుండలోని చలిని బయటనుంచి అనుభవించగలిగినట్లే, ఆమె తన సంకల్పబలంతో బ్రహ్మాండాల నుంచి బయటకు వచ్చింది.
స్వచిత్తమాత్రదేహైషా స్వసఙ్కల్పప్రభావజమ్ । అన్తరే వానుభవతి కిలైవం నామ విభ్రమమ్
తన మనస్సు ద్వారా సృష్టించిన శరీరాల వల్ల, తన సంకల్పశక్తి ప్రకాశంతో, ఆమె లోపలే ఈ మాయను అనుభవిస్తుంది.
తతో బ్రహ్మాణ్డపారస్థాఞ్ జలాద్యావరణాన్ నవ । సముల్లఙ్ఘ్య పురః ప్రాప మహాచిద్గగనాన్తరమ్
అప్పుడామె బ్రహ్మాండానికి అవతల ఉన్న నీరు మొదలైన తొమ్మిది ఆవరణలను దాటి, మహాచైతన్యాకాశ విస్తారాన్ని చేరింది.
అదృష్టపారపర్యన్తమ్ అతివేగేన ధావతా । సర్వతో గరుడేనాపి కల్పకోటిశతైర్ అపి
అదృష్టమైన ఆ అంతులేని విశాలతను ఆమె అపార వేగంతో దాటి పోయింది; ఆ వేగాన్ని గరుడుడు అయినా, లక్షల యుగాలు గడిచినా చేరలేడు.