వికుట్టితాటవీషణ్డాశ్ శ్వభ్రభిత్తివిభేదినః । తేనాతిభీమవాతేన విదూరథరథో ఽప్య్ అథ
ఆ గాలుల బలానికి అడవులు చీలిపోయాయి, కొండ గోడలు పగిలిపోయాయి. అంతటి భయంకరమైన గాలి వలన విదూరథుని రథం కూడా ఊగిపడింది.
ఉహ్యమానో ఽభవన్ నద్యా యథా జర్జరపల్లవః । విదూరథో ఽథ తత్యాజ పర్వతాస్త్రం మహాస్త్రవిత్
నదిలో కొట్టుకుపోతున్న పాడుబడిన కొమ్మలా విదూరథుడు ఊగిపడ్డాడు. వెంటనే ఆ మహాయోధుడు తన కొండాస్త్రాన్ని వదిలేశాడు.
వ్యోమాపి ఘనతాం యేన సమాధాతుమ్ ఇవోద్యతమ్ । తేన శైలాస్త్రఘాతేన విరరామ సమీరణః
ఆకాశాన్ని మబ్బులా దట్టంగా చేయాలని ఉద్ధేశించిన గాలి, ఆ పర్వతాయుధాల మోగింపుతో ఆగిపోయింది.
శమం చ తేన శాన్తేన ప్రయయౌ వాయునా యతః । అన్తరిక్షగతా వృక్షపఙ్క్తయః పతితా భువి
ఆ గాలి శాంతించడంతో చుట్టూ ప్రశాంతత నెలకొంది; అంతరిక్షంలో వేలాడుతున్న చెట్ల వరుసలు భూమిపై పడిపోయాయి.
నానాజనాశనవ్యూహే కాకానామ్ ఇవ కోటయః । శేముశ్ శీత్కారడక్కారభాక్కారోక్కారకా దిశామ్
వివిధ జనులను మింగే సమూహాల్లో, కోటికోట్ల కాకులు అన్ని దిశలా అరుపులు, కేకలు, గోలలు చేస్తూ గుంపులుగా చేరాయి.
ప్రలాపా ఇవ విధ్వస్తప్రథాః పవనవీరుధామ్ । గిరీన్ అపశ్యన్ నభసః పతతః పర్ణపత్త్రవత్
పవనంతో విరిగిపడిన చెట్ల అరుపులు అస్పష్టమైన ప్రలాపంలా వినిపించాయి; వారు ఆకాశం నుంచి ఆకులా పర్వతాలు కింద పడిపోతున్నదాన్ని చూశారు.
సిన్ధుస్ సిన్ధుర్ ఇవోత్పన్నాన్ మైనాకాదీన్ ఇతస్ తతః । వజ్రాస్త్రమ్ అసృజద్ దీప్తం తేరుర్ వజ్రఘనాస్ తతః
సముద్రం లాగానే, నదులు ఇక్కడ అక్కడ పొంగిపొర్లాయి. మైనాకాది పర్వతాలు కూడా ఉద్భవించాయి. వెంటనే వారు ముదురు మెరుపులతో కూడిన వజ్రాయుధాన్ని ప్రయోగించారు. ఆ సమయంలో మేఘాలు గర్జించాయి.
పిబన్తో ఽద్రీన్ ప్రతిగిరం వహ్నిదాహాద్ ఇవాగ్నయః । తే గిరీణాం పురీణాం చ కోటితుణ్డావఖణ్డనైః
అగ్నులు పర్వతాలను కాల్చినట్లు, వారు పర్వతాల శిఖరాలు, పట్టణాలను అనేక దెబ్బలతో చీల్చేశారు.
శిరాంసి శాతయామ్ ఆసుః ఫలానీవోల్బనానిలాః । విదూరథో ఽథ వజ్రాస్త్రశాన్త్యై బ్రహ్మాస్త్రమ్ అభ్యదాత్
బలమైన గాలులు పండ్లను చిందించినట్లుగా, వారు పర్వత శిఖరాలను చీల్చేశారు. అప్పుడు వజ్రాయుధాన్ని శాంతింపజేయడానికి విదూరథుడు బ్రహ్మాయుధాన్ని సంధించాడు.
తతో బ్రహ్మాస్త్రవజ్రాస్త్రే సమం ప్రశమమ్ ఆగతే । శ్యామాశ్యామం పిశాచాస్త్రమ్ అథ సిన్ధుర్ అచోదయత్
తర్వాత బ్రహ్మాయుధం, వజ్రాయుధం రెండూ ఒకేసారి శాంతించాయి. ఆ వెంటనే సింధు, భయంకరమైన పిశాచాయుధాన్ని ప్రయోగించాడు.
తేనోదగుః పిశాచానాం పఙ్క్తయో ఽనన్తభీతిదాః । సన్ధ్యాయామ్ ఇవ భీత్యేవ దివసశ్ శ్యామతాం యయౌ
ఆ కారణంగా పిశాచుల వరుసలు పుట్టుకొచ్చాయి, అవి అంతులేని భయాన్ని కలిగించేవి. సంధ్య సమయంలా, భయం నిండినట్లుగా, ఆ రోజు చీకటిగా మారిపోయింది.
పిశాచా భువనం జహ్రుర్ అన్ధకారభరా ఇవ । భాస్మనస్తమ్భసదృశాస్ తాలోత్తాలవిలాసినః
పిశాచులు లోకాన్ని ఆక్రమించాయి, చీకటి నిండినట్లు. అవి బూడిదతో చేసిన స్తంభాల్లా కనిపించాయి, దురుసుగా సంచరించాయి.
దృశ్యమానమహాకారా ముష్టిగ్రాహ్యా నకిఞ్చన । ఊర్ధ్వకేశాః కృశాఙ్గాశ్ చ కేచిచ్ చ శ్మశ్రులా అపి
వాటి రూపాలు పెద్దగా కనిపించేవి, చేతితో పట్టుకోదగ్గవిగా ఉన్నా, అసలు ఏమీ లేవు. కొందరికి జుట్టు పైకి లేచినట్లు, శరీరాలు బలహీనంగా, మరికొందరికి గడ్డలు కూడా ఉన్నాయి.
కృశాఙ్గా మలినాఙ్గాశ్ చ గ్రామ్యా ఇవ నభశ్చరాః । సభాయాం మూఢదృష్టాశ్ చ యత్కిఞ్చనకరాః ఖలాః
వారి శరీరాలు బలహీనంగా, మురికిగా ఉన్నాయి. గ్రామస్తుల్లా ఆకాశంలో తిరుగుతూ, సభలో మూర్ఖంగా చూస్తూ, ఏది పడితే అది చేస్తూ, దుష్టంగా ప్రవర్తించారు.
దీనా బహ్వాశినః క్రూరా దీనా గ్రామ్యజనా ఇవ । తరుకర్దమరథ్యాన్తశ్శూన్యగేహగృహాశ్ చలాః
బాధపడుతూ, ఎక్కువగా తినేవారు, క్రూరంగా, గ్రామంలో ఉండే పేదవాళ్లలా, స్థిరంగా లేకుండా, చెట్ల కింద, మట్టిబాటల చివర్లో, ఖాళీ ఇళ్లలో నివసించేవారు.
లేలిహానాః ప్రేతరూపాః కృష్ణాఙ్గాశ్ శ్వపచా ఇవ । జగృహుస్ తే తదా మత్తా హతశిష్టమ్ అరేర్ బలమ్
నాలుకతో చప్పరిస్తూ, మృతుల రూపంలో, నల్లని శరీరాలతో, కుక్కలు తినే వాళ్లలా, మత్తులో మునిగిపోయి, శత్రువుల శేష బలాన్ని పట్టుకున్నారు.
ఆసన్నసైనికాస్ తత్ర విత్రస్తక్షుబ్ధచేతనాః । త్యక్తాయుధతనుత్రాణాస్ త్రస్తప్రాణాస్ స్ఖలద్గమాః
అక్కడ దగ్గరలో ఉన్న సైనికులు భయంతో, మనసు కలవరపడి, ఆయుధాలు, కవచాలు వదిలేసి, ప్రాణాలు కాపాడుకోవాలని పరుగెత్తుతూ, తడబడుతూ పారిపోయారు.
నేత్రైర్ అఙ్గైర్ ముఖైః పాదైర్ వికారభయకారిణః । త్యక్తకౌపీనవసనా నిర్నగ్నా హసనోత్తరాః
వికృతమైన కళ్లతో, చేతులతో, ముఖాలతో, కాళ్ళతో భయాన్ని కలిగిస్తూ, కౌపీనాలు, వస్త్రాలు వదిలేసి, పూర్తిగా నగ్నంగా, నవ్వుతూ తిరిగారు.
విష్ఠాం మూత్రం చ కుర్వన్తస్ స్థిరమ్ ఆరబ్ధనర్తనాః । పిశాచరాజో రాజానమ్ అథ యావద్విదూరథమ్
వారు మలమూత్రాలు పోయుతూ, ఉల్లాసంగా నాట్యం చేస్తూ, పిశాచుల రాజు దగ్గరలో ఉన్న రాజును దగ్గరికి వచ్చాడు.
సమాక్రామతి తావత్ స మాయాం తాం బుబుధే బుధః । పిశాచసఙ్గ్రామకరీం మాయాం వేత్తి స భూమిపః
అతడు దగ్గరికి రాగానే, ఆ జ్ఞానవంతుడు ఆ మాయను గ్రహించాడు. అది పిశాచరాజు యుద్ధానికి సృష్టించిన మాయ అని ఆ రాజు తెలుసుకున్నాడు.
తయా పిశాచసైన్యం తత్ పరసైన్యే న్యయోజయత్ । తతస్ స్వసైనికాస్ స్వస్థాః పరయోధాః పిశాచినః
ఆ మాయతో పిశాచరాజు తన సైన్యాన్ని శత్రు సైన్యంపై దాడికి పంపాడు. అప్పుడు తన సైనికులు సురక్షితంగా ఉండగా, శత్రు యోధులు పిశాచులుగా మారిపోయారు.
తస్యాథ రూపికాస్త్రం తద్ దదౌ చాన్యద్ అసౌ రుషా । ఉదగుర్ భూతలాద్ వ్యోమ్నో రూపికాస్ స్తబ్ధమూర్ధజాః
ఆ తర్వాత కోపంతో, అతడు మరో మాయాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు. భూమి, ఆకాశం నుండి నెత్తిన వెంట్రుకలు నిక్కబొడిచిన రూపాంతరాలు ఉద్భవించాయి.
నిర్నగ్నా వికరాలాక్ష్యో లమ్బశ్రోణిపయోధరాః । ఉద్భిన్నయౌవనా వృద్ధాః పీవరాఙ్గ్యో ఽథ జర్జరాః
వస్త్రాలు లేకుండా, భయంకరమైన కళ్లతో, కిందకు వంగిన నడుము, వక్షోజాలతో, కొందరు వృద్ధులు అయినా యవ్వనం ఉప్పొంగిపోతుండగా, మరికొందరు పొడవుగా, ఇంకొందరు బలహీనంగా కనిపించారు.
స్వరూపారూపజఘనా దుర్నాట్యవికసద్భగాః । నరపద్మశిరోహస్తా రుధిరారుణగాత్రకాః
కొందరికి సహజమైన, మరికొందరికి అసహజమైన నడుములు ఉండగా, వారి గుప్తాంగాలు బయటపడేలా విచిత్రమైన నాట్యాలు చేస్తూ, మానవ శిరస్సులు, కమలాకార హస్తాలు కలిగి, వారి శరీరాలు రక్తవర్ణంగా మెరుస్తున్నాయి.
అర్ధచర్వితమాంసాసృక్స్రవత్సృక్వాక్తలాలనాః । నానానానాఙ్గవలనాననోన్నమనసన్నమాః
కొందరు అరచెప్పులో మాంసాన్ని కొరుకుతూ, రక్తాన్ని, మజ్జను నాకుతూ, తమ శరీరాన్ని వక్రంగా తిప్పుతూ, ముఖాన్ని పైకి, కిందికి ఎత్తుతూ, వంచుతూ ఉన్నారు.
సిరాలభుజవక్త్రోరుకుచపార్శ్వకరాఙ్గికాః । తాడీకృతార్భకశవాద్ అనుకృష్టాన్త్రరజ్జవః
వారికి శిరలు, చేతులు, ముఖాలు, తొడలు, వక్షోజాలు, పక్కలు, అంగాలు నరాలతో నిండిపోయి, చిన్నపిల్లల మృతదేహాలను కొట్టి, వారి ఆంతర్యాలను తాడుల్లా లాగుతున్నారు.
శ్వకాకోలూకవదనా నిమ్నవక్త్రహనూదరాః । జగృహుస్ తాః పిశాచాంస్ తాన్ దుర్బలాన్ దుశ్శిశూన్ ఇవ
ఆ పిశాచులు కుక్కలు, నక్కలు, గుడ్లగూబలు లాంటి ముఖాలతో, లోపలికి పోయిన నోట్లు, దవడలు, పొట్టలతో, బలహీనమైన ఇతర పిశాచులను బలహీనమైన పిల్లలని భావించి పట్టుకున్నారు.
పిశాచరూపికాసైన్యం తదాసీద్ ఏకతాం గతమ్ । నిర్నగ్నం నర్తనోత్తానవదనాఙ్గవిలోచనమ్
ఆ పిశాచరూపాల సైన్యం ఒక్కటిగా అయింది. అవి దుస్తులు లేకుండా, పైకి చూస్తూ, ముఖాలు, చేతులు, కళ్ళు పైకి ఎత్తి నాట్యం చేశాయి.
పరస్పరాక్రాన్తికరం భీషయంశ్ చ పరస్పరమ్ । నిష్కాసితమహాజిహ్వం నానాముఖవికారదమ్
వాటి మధ్య ఒకదానికొకటి దాడి చేస్తూ, ఒకదానికొకటి భయపెట్టుకుంటూ, పెద్ద నాలుకలు బయటకు sticking చేసి, ముఖాలను వక్రీకరించి భయంకరంగా కనిపించాయి.
శవభారాఢ్యమ్ అన్యోఽన్యం హ్రియమాణశవాఙ్గకమ్ । రుధిరామ్భసి మజ్జత్ తదున్మజ్జచ్ చ లసత్తను
వాటిలో ప్రతి ఒక్కరు శవాలను మోస్తూ, మరొకరి శవ అవయవాలను లాగుతూ, మెరిసే శరీరాలతో రక్తపు చెరువుల్లో మునిగి, మళ్ళీ పైకి వచ్చారు.