వవుర్ ఆవలితాసారా మేఘాడమ్బరభేదినః । కీర్ణశీకరనీహారహారోదారాస్ సమీరణాః
మేఘాల గొప్పతనాన్ని చీల్చుతూ, చల్లని నీటి చినుకులతో అలంకరించబడిన గాలులు ఊదుతున్నాయి. అవి చుట్టూ తిరుగుతూ, నీటి తడిపాటి పరిమళంతో ఎంతో మధురంగా వీస్తున్నాయి.
ప్రస్ఫురుస్ త్రస్తసౌవర్ణసర్పాపసరణోపమాః । విద్యుతో దివి దైత్యస్త్రీకటాక్షవలనా ఇవ
ఆకాశంలో మెరుపులు మెరుస్తున్నాయి. అవి భయపడిన బంగారు పాములు అకస్మాత్తుగా పరుగెత్తినట్టు, లేదా రాక్షసస్త్రీలు పైకి చూసే చూపుల్లా మెరిసిపోతున్నాయి.
జుఘూర్ణుర్ గర్జనోచ్ఛూనప్రతిశ్రుద్ఘనకన్దరాః । దిశశ్ చలితమాతఙ్గసింహర్క్షవనఘర్ఘరాః
పర్వతాలు ఉరుములతో ప్రతిధ్వనిస్తూ కంపించాయి. అన్ని దిక్కులా అడవుల్లో ఏనుగులు, సింహాలు, ఎలుగుబంట్లు గర్జించినట్టు ఆ శబ్దం వినిపించింది.
మహాముసులధారాభిః పేతుర్ ఆసారవృష్టయః । కష్టటాఙ్కారకఠినాః కృతాన్తస్యేవ దృష్టయః
పెద్ద పెద్ద ధారలుగా వర్షం కురిసింది. అది మృత్యువు చూపులా కఠినంగా, ఇనుపాన్ని కొట్టినట్టుగా ఘోరమైన శబ్దంతో పడింది.
ఉదభూత్ ప్రథమం బాష్ప ఉష్ణోష్ణో ఽద్రినిభో భువః । పాతాలాద్ అభ్రవృన్దానాం యుద్ధాయేవాభ్రవిభ్రమాః
మొదట భూమి మీద నుండి వేడిగా, కొండలా పొగ లేచింది. పాతాళంలోంచి మేఘాలు యుద్ధానికి సిద్ధమైనట్టు, ఆ మేఘాలు గందరగోళంగా తిరిగాయి.
తతో నిమేషమాత్రేణ ప్రశేముర్ మృగతృష్ణికాః । పరబోధరసాపూరైర్ యథా సంసారవాసనాః
అంతే లోపల, ఒక క్షణంలోనే మృగతృష్ణలు కనుమరుగయ్యాయి. పరమజ్ఞానరసం మనసు నింపినప్పుడు, లోకబంధాల ఆకాంక్షలు ఎలా పోతాయో అలాగే.
ఆసీత్ పఙ్కాఙ్కమ్ అఖిలం భూమణ్డలమ్ అసఞ్చరమ్ । పూరితః పూర్ణధారాభిస్ సిన్ధుస్ సిన్ధుమ్ ఇవామ్బునా
అంతా భూమండలం మట్టితో కప్పబడి, ఎక్కడా కదలకుండా ఉండిపోయింది. పూర్ణమైన ప్రవాహాలతో నిండిపోయి, సముద్రం నీటితో పొంగిపొర్లినట్టు మారింది.
వాయవ్యమ్ అస్త్రమ్ అసృజద్ ఘూర్ణితాకాశకోటరమ్ । కల్పాన్తనృత్తసంపన్నరణద్భైరవభీషణమ్
అతడు వాయువ్యాస్త్రాన్ని వదిలాడు. అది ఆకాశపు అంతటా తిరుగుతూ, యుగాంతంలో భయంకరమైన నాట్యం జరిగేలా భయపెట్టింది.
వవుర్ అశనినిపాతపిణ్డితాఙ్గా దలితశిలాశకలాః కకుమ్ముఖేషు । ప్రలయసమయసూచకా భటానాం కృతకటుటాఙ్కృతటఙ్కినస్ సమీరాః
అడవుల్లో ఉరిమి పడిన మెరుపుల వలన యోధుల శరీరాలు గాయపడి, కొండల గుహల్లోని రాళ్ల తుక్కలు చెల్లాచెదురుగా ఎగిరిపడుతున్నాయి. ఆ ప్రళయ సూచకమైన భయంకరమైన గాలులు యోధులను తాకి, వారి ముఖాలను గాయపరిచాయి.
వవుర్ వలితనీహారా వికీర్ణఘనపల్లవాః । వాయవో ధూతవృక్షౌఘాః పతనోత్పాటనోద్భటాః
మబ్బులు తిరుగుతూ, దట్టమైన ఆకులు చెల్లాచెదురవుతూ గాలులు ఊదుతున్నాయి. ఆ గాలులు చెట్ల సమూహాలను ఊడదీసి, నేలకేసి పడేస్తున్నాయి.
వికుట్టితాటవీషణ్డాశ్ శ్వభ్రభిత్తివిభేదినః । తేనాతిభీమవాతేన విదూరథరథో ఽప్య్ అథ
ఆ గాలుల బలానికి అడవులు చీలిపోయాయి, కొండ గోడలు పగిలిపోయాయి. అంతటి భయంకరమైన గాలి వలన విదూరథుని రథం కూడా ఊగిపడింది.
ఉహ్యమానో ఽభవన్ నద్యా యథా జర్జరపల్లవః । విదూరథో ఽథ తత్యాజ పర్వతాస్త్రం మహాస్త్రవిత్
నదిలో కొట్టుకుపోతున్న పాడుబడిన కొమ్మలా విదూరథుడు ఊగిపడ్డాడు. వెంటనే ఆ మహాయోధుడు తన కొండాస్త్రాన్ని వదిలేశాడు.
వ్యోమాపి ఘనతాం యేన సమాధాతుమ్ ఇవోద్యతమ్ । తేన శైలాస్త్రఘాతేన విరరామ సమీరణః
ఆకాశాన్ని మబ్బులా దట్టంగా చేయాలని ఉద్ధేశించిన గాలి, ఆ పర్వతాయుధాల మోగింపుతో ఆగిపోయింది.
శమం చ తేన శాన్తేన ప్రయయౌ వాయునా యతః । అన్తరిక్షగతా వృక్షపఙ్క్తయః పతితా భువి
ఆ గాలి శాంతించడంతో చుట్టూ ప్రశాంతత నెలకొంది; అంతరిక్షంలో వేలాడుతున్న చెట్ల వరుసలు భూమిపై పడిపోయాయి.
నానాజనాశనవ్యూహే కాకానామ్ ఇవ కోటయః । శేముశ్ శీత్కారడక్కారభాక్కారోక్కారకా దిశామ్
వివిధ జనులను మింగే సమూహాల్లో, కోటికోట్ల కాకులు అన్ని దిశలా అరుపులు, కేకలు, గోలలు చేస్తూ గుంపులుగా చేరాయి.
ప్రలాపా ఇవ విధ్వస్తప్రథాః పవనవీరుధామ్ । గిరీన్ అపశ్యన్ నభసః పతతః పర్ణపత్త్రవత్
పవనంతో విరిగిపడిన చెట్ల అరుపులు అస్పష్టమైన ప్రలాపంలా వినిపించాయి; వారు ఆకాశం నుంచి ఆకులా పర్వతాలు కింద పడిపోతున్నదాన్ని చూశారు.
సిన్ధుస్ సిన్ధుర్ ఇవోత్పన్నాన్ మైనాకాదీన్ ఇతస్ తతః । వజ్రాస్త్రమ్ అసృజద్ దీప్తం తేరుర్ వజ్రఘనాస్ తతః
సముద్రం లాగానే, నదులు ఇక్కడ అక్కడ పొంగిపొర్లాయి. మైనాకాది పర్వతాలు కూడా ఉద్భవించాయి. వెంటనే వారు ముదురు మెరుపులతో కూడిన వజ్రాయుధాన్ని ప్రయోగించారు. ఆ సమయంలో మేఘాలు గర్జించాయి.
పిబన్తో ఽద్రీన్ ప్రతిగిరం వహ్నిదాహాద్ ఇవాగ్నయః । తే గిరీణాం పురీణాం చ కోటితుణ్డావఖణ్డనైః
అగ్నులు పర్వతాలను కాల్చినట్లు, వారు పర్వతాల శిఖరాలు, పట్టణాలను అనేక దెబ్బలతో చీల్చేశారు.
శిరాంసి శాతయామ్ ఆసుః ఫలానీవోల్బనానిలాః । విదూరథో ఽథ వజ్రాస్త్రశాన్త్యై బ్రహ్మాస్త్రమ్ అభ్యదాత్
బలమైన గాలులు పండ్లను చిందించినట్లుగా, వారు పర్వత శిఖరాలను చీల్చేశారు. అప్పుడు వజ్రాయుధాన్ని శాంతింపజేయడానికి విదూరథుడు బ్రహ్మాయుధాన్ని సంధించాడు.
తతో బ్రహ్మాస్త్రవజ్రాస్త్రే సమం ప్రశమమ్ ఆగతే । శ్యామాశ్యామం పిశాచాస్త్రమ్ అథ సిన్ధుర్ అచోదయత్
తర్వాత బ్రహ్మాయుధం, వజ్రాయుధం రెండూ ఒకేసారి శాంతించాయి. ఆ వెంటనే సింధు, భయంకరమైన పిశాచాయుధాన్ని ప్రయోగించాడు.
తేనోదగుః పిశాచానాం పఙ్క్తయో ఽనన్తభీతిదాః । సన్ధ్యాయామ్ ఇవ భీత్యేవ దివసశ్ శ్యామతాం యయౌ
ఆ కారణంగా పిశాచుల వరుసలు పుట్టుకొచ్చాయి, అవి అంతులేని భయాన్ని కలిగించేవి. సంధ్య సమయంలా, భయం నిండినట్లుగా, ఆ రోజు చీకటిగా మారిపోయింది.
పిశాచా భువనం జహ్రుర్ అన్ధకారభరా ఇవ । భాస్మనస్తమ్భసదృశాస్ తాలోత్తాలవిలాసినః
పిశాచులు లోకాన్ని ఆక్రమించాయి, చీకటి నిండినట్లు. అవి బూడిదతో చేసిన స్తంభాల్లా కనిపించాయి, దురుసుగా సంచరించాయి.
దృశ్యమానమహాకారా ముష్టిగ్రాహ్యా నకిఞ్చన । ఊర్ధ్వకేశాః కృశాఙ్గాశ్ చ కేచిచ్ చ శ్మశ్రులా అపి
వాటి రూపాలు పెద్దగా కనిపించేవి, చేతితో పట్టుకోదగ్గవిగా ఉన్నా, అసలు ఏమీ లేవు. కొందరికి జుట్టు పైకి లేచినట్లు, శరీరాలు బలహీనంగా, మరికొందరికి గడ్డలు కూడా ఉన్నాయి.
కృశాఙ్గా మలినాఙ్గాశ్ చ గ్రామ్యా ఇవ నభశ్చరాః । సభాయాం మూఢదృష్టాశ్ చ యత్కిఞ్చనకరాః ఖలాః
వారి శరీరాలు బలహీనంగా, మురికిగా ఉన్నాయి. గ్రామస్తుల్లా ఆకాశంలో తిరుగుతూ, సభలో మూర్ఖంగా చూస్తూ, ఏది పడితే అది చేస్తూ, దుష్టంగా ప్రవర్తించారు.
దీనా బహ్వాశినః క్రూరా దీనా గ్రామ్యజనా ఇవ । తరుకర్దమరథ్యాన్తశ్శూన్యగేహగృహాశ్ చలాః
బాధపడుతూ, ఎక్కువగా తినేవారు, క్రూరంగా, గ్రామంలో ఉండే పేదవాళ్లలా, స్థిరంగా లేకుండా, చెట్ల కింద, మట్టిబాటల చివర్లో, ఖాళీ ఇళ్లలో నివసించేవారు.
లేలిహానాః ప్రేతరూపాః కృష్ణాఙ్గాశ్ శ్వపచా ఇవ । జగృహుస్ తే తదా మత్తా హతశిష్టమ్ అరేర్ బలమ్
నాలుకతో చప్పరిస్తూ, మృతుల రూపంలో, నల్లని శరీరాలతో, కుక్కలు తినే వాళ్లలా, మత్తులో మునిగిపోయి, శత్రువుల శేష బలాన్ని పట్టుకున్నారు.
ఆసన్నసైనికాస్ తత్ర విత్రస్తక్షుబ్ధచేతనాః । త్యక్తాయుధతనుత్రాణాస్ త్రస్తప్రాణాస్ స్ఖలద్గమాః
అక్కడ దగ్గరలో ఉన్న సైనికులు భయంతో, మనసు కలవరపడి, ఆయుధాలు, కవచాలు వదిలేసి, ప్రాణాలు కాపాడుకోవాలని పరుగెత్తుతూ, తడబడుతూ పారిపోయారు.
నేత్రైర్ అఙ్గైర్ ముఖైః పాదైర్ వికారభయకారిణః । త్యక్తకౌపీనవసనా నిర్నగ్నా హసనోత్తరాః
వికృతమైన కళ్లతో, చేతులతో, ముఖాలతో, కాళ్ళతో భయాన్ని కలిగిస్తూ, కౌపీనాలు, వస్త్రాలు వదిలేసి, పూర్తిగా నగ్నంగా, నవ్వుతూ తిరిగారు.
విష్ఠాం మూత్రం చ కుర్వన్తస్ స్థిరమ్ ఆరబ్ధనర్తనాః । పిశాచరాజో రాజానమ్ అథ యావద్విదూరథమ్
వారు మలమూత్రాలు పోయుతూ, ఉల్లాసంగా నాట్యం చేస్తూ, పిశాచుల రాజు దగ్గరలో ఉన్న రాజును దగ్గరికి వచ్చాడు.
సమాక్రామతి తావత్ స మాయాం తాం బుబుధే బుధః । పిశాచసఙ్గ్రామకరీం మాయాం వేత్తి స భూమిపః
అతడు దగ్గరికి రాగానే, ఆ జ్ఞానవంతుడు ఆ మాయను గ్రహించాడు. అది పిశాచరాజు యుద్ధానికి సృష్టించిన మాయ అని ఆ రాజు తెలుసుకున్నాడు.