ఇత ఉత్తరమ్ అన్యా స్యాత్ పదవీ కా ను కీదృశీ । కథం చ పాతనీ భవ్యా కథ్యతామ్ ఇతి దేవి మే
ఇక్కడి నుంచి ముందుకు ఇంకేం దారి ఉంది? అది ఎలా ఉంటుంది? ఇక ముందు పడిపోవడం ఎలా జరుగుతుంది? దయచేసి చెప్పు దేవీ.
ఇత ఉత్తరమ్ అగ్రే తే బ్రహ్మాణ్డపుటకర్పరమ్ । యస్య వజ్రాదయో నామ ధూలిలేశాస్ సముత్థితాః
ఇక్కడి నుంచి ముందుకు నీకు బ్రహ్మాండపు పొర ఎదురవుతుంది. దానినుండి వజ్రపు ధూళి వంటివి పుట్టుకొస్తాయి.
ఇతి ప్రకథయన్త్యౌ తే ప్రాప్తే బ్రహ్మాణ్డకర్పరమ్ । భ్రమర్యావ్ ఇవ శైలస్య కుడ్యం నిబిడమణ్డలమ్
అలా మాట్లాడుకుంటూ వారు బ్రహ్మాండపు పొట్టు దగ్గరికి చేరుకున్నారు. వారు పర్వతపు గట్టైన గోడ చుట్టూ తేనెటీగలు తిరిగినట్టు చుట్టూ తిరిగారు.
అక్లేషేనైవ తే తస్మాన్ నిర్గతే గగనాద్ ఇవ । నిశ్చయత్వం హి యద్ వస్తు తద్ వజ్రగతి నేతరత్
వారు ఎలాంటి కష్టం లేకుండా ఆ పొట్టును దాటి, ఆకాశంలో పోయినట్టు ముందుకు వెళ్లారు. ఎందుకంటే, నిశ్చయంగా ఉన్నది వజ్రంలా దృఢంగా, నిరోధం లేకుండా సాగిపోతుంది.
నిరావరణవిజ్ఞానా సా దదర్శ తతస్ తతః । జలాద్యావరణాన్ పారే బ్రహ్మాణ్డస్యాతిభాసురాన్
అడ్డంకులు లేని జ్ఞానంతో ఆమె అక్కడి నుండి అక్కడికి చూస్తూ, బ్రహ్మాండాన్ని చుట్టుముట్టిన నీటి పొరలకు అటుపక్కన ఉన్న అతి ప్రకాశవంతమైన లోకాలను చూసింది.
బ్రాహ్మాద్ అణ్డాద్ దశగుణం తోయతత్త్వం వ్యవస్థితమ్ । ఆస్థితం వేష్టయిత్వా తత్ త్వగ్ ఇవాక్షోటపృష్ఠగా
బ్రహ్మాండాన్ని దాటి, దాని కంటే పది రెట్లు పెద్దదైన నీటి తత్త్వం చుట్టూ ఉంది. అది బ్రహ్మాండాన్ని పూర్తిగా కప్పేసి, వేరుశెనగ గింజను పొట్టు కప్పినట్టు ఉంది.
తస్మాద్ దశగుణో వహ్నిస్ తస్మాద్ దశగుణో ఽనిలః । తతో దశగుణం వ్యోమ తతః పరమమ్ అమ్బరమ్
అందువల్ల అగ్ని పదింతలు ఎక్కువగా ఉంటుంది; దాని కంటే వాయువు పదింతలు ఎక్కువగా ఉంటుంది; ఆ తరువాత ఆకాశం పదింతలు ఎక్కువగా ఉంటుంది; ఆ తరువాత ఉన్నది పరమమైన ఆకాశం.
తస్మిన్ పరమకే వ్యోమ్ని మధ్యాద్యన్తవికల్పనాః । న కాశ్చన సముద్యన్తి వన్ధ్యాపుత్రకథా ఇవ
ఆ పరమమైన ఆకాశంలో మధ్యం, మొదలు, ముగింపు అనే భావనలు ఎప్పుడూ కలుగవు; అవి వంద్యా స్త్రీ కుమారుని కథలా అసలు ఉండవు.
కేవలం విమలం శాన్తం తద్ అనాది గతభ్రమమ్ । ఆద్యన్తమధ్యరహితం మహత్య్ ఆత్మని తిష్ఠతి
అది శుద్ధమైనది, ప్రశాంతమైనది, ఆది లేనిది, మాయా లేకపోయినది, మొదలు, మధ్య, ముగింపు లేని మహత్తరమైన ఆత్మలో నిలిచి ఉంటుంది.
ఆకల్పమ్ ఉత్తమబలేన శివాపతిశ్ చేత్ తస్మిన్ బలాద్ గరుడకేతురథోత్పతేశ్ చేత్ । తద్ధ్యానతో ఽవలభతే విమలే ఽమ్బరే ఽన్తమ్ ఆకల్పమ్ ఏకజవగామ్య్ అథ మారుతో ఽపి
ఉత్తమమైన బలంతో శివుని అధిపతి గానీ, గరుడధ్వజుడైనవాడు గానీ అందులోకి ఎగిరిపోతే, ఆ పరమమైన ఆకాశాన్ని ధ్యానించటం ద్వారా దాని చివరికి చేరగలడు; అలాగే ఏకాగ్రతతో వేగంగా పోయే వాయువు కూడా అక్కడికి చేరుతుంది.
పృథివ్యప్తేజసామ్ అత్ర నభస్వన్నభసోర్ అపి । యథోత్తరం దశగుణాన్ అతీత్యావరకాన్ క్షణాత్
ఇక్కడ భూమి, నీరు, అగ్ని, గాలి, అంతరిక్షం — ఇవన్నీ ఒక్కొక్కటి ముందున్నదానిని పది రెట్లు మించి, క్షణంలోనే క్రిందివాటిని దాటి పోతాయి.
దదర్శ పరమాకాశం తత్ ప్రమాణవివర్జితమ్ । తథా తతం జగద్ ఇదం యథా తత్రాణుమాత్రకమ్
అతడు కొలవలేని పరమాకాశాన్ని చూశాడు. ఆ పరమాకాశంలో ఈ లోకం ఒక పరమాణువులా వ్యాపించి ఉందని గమనించాడు.
తాదృక్షావరణాన్ సర్గాన్ బ్రహ్మాణ్డేషు దదర్శ సా । కోటిశస్ స్ఫురితా వ్యోమ్ని త్రసరేణుర్ ఇవాతపే
ఆమె బ్రహ్మాండాల్లో అలాంటి ఆవరణ సృష్టులను చూశింది. అవి కోట్లు సంఖ్యలో, ఆకాశంలో ఎండలో మెరుస్తున్న ధూళికణాల్లా కనిపించాయి.
మహాకాశమహామ్భోధౌ మహాశూన్యత్వవారిణి । మహాచిద్ద్రవభావోత్థాన్ బుద్బుదాన్ అర్బుదక్రమాన్
పెద్ద ఆకాశ సముద్రంలో, మహాశూన్యత అనే నీటిలో, మహాచైతన్య స్వరూపం నుంచి పుట్టిన బుడగలు, గుంపులు ఆమె చూసింది.
కాంశ్చిద్ ఆపతతో ఽధస్తాత్ కాంశ్చిచ్ చోపరి గచ్ఛతః । కాంశ్చిత్ తిర్యగ్గతీన్ అన్యాన్ స్థితాన్ స్తబ్ధాన్ స్వసంవిదా
కొంతమంది క్రిందపడుతున్నారు, మరికొందరు పైకి పోతున్నారు, ఇంకొందరు అడ్డదారిలో వెళ్తున్నారు, మరికొందరు మాత్రం తాము తెలుసుకున్న ఆవగాహనలో స్థిరంగా నిలిచిపోతున్నారు.
యత్ర యత్రోదితా సంవిద్ యేషాం యేషాం యథా యథా । తత్ర తత్రోదితం రూపం తేషాం తేషాం తథా తథా
ఎవరికి ఎక్కడ, ఎలా ఆవగాహన కలిగితే, వారిలో వారికీ అక్కడే, అలాగే వారి రూపం కనిపిస్తుంది.
న చైవ తత్ర నామోర్ధ్వం నాధో న చ గమాగమాః । అన్యద్ ఏవ పదం కిఞ్చిద్ అస్మద్దేహాగమం హి తత్
అక్కడ అసలు పైకీ లేదు, క్రిందకీ లేదు, రాకపోకలు కూడా లేవు; అది పూర్తిగా వేరే స్థితి, ఎందుకంటే అది మన దేహం చేరిన స్థానం.
ఉత్పద్యోత్పద్యతే తత్ర స్వయం సంవిత్ స్వభావతః । స్వసఙ్కల్పైశ్ శమం యాతి బాలసఙ్కల్పజాలవత్
అక్కడ ఆవగాహన సహజంగా తానే తాను పుట్టుకొస్తూ ఉంటుంది; మన స్వంత ఆలోచనల వల్ల అది మళ్లీ శాంతిస్తుంది, పిల్లల ఊహల వలె.
కిమ్ అధస్ స్యాత్ కిమ్ ఊర్ధ్వం స్యాత్ కిం తిర్యక్ తత్ర భాసురే । ఇతి బ్రూహి మమ బ్రహ్మన్న్ ఇహైవ యది న స్థితిః
ఈ ప్రకాశవంతమైన విస్తారంలో, పైకి ఏముంటుంది? కింద ఏముంటుంది? పక్కగా ఏముంటుంది? బ్రహ్మన్, ఇక్కడ నిజంగా ఏ స్థిరమైన స్థానం లేకపోతే, దయచేసి నాకీ విషయం చెప్పు.
ససర్వావరణాన్య్ అత్ర మహత్య్ అన్తవివర్జితే । బ్రహ్మణో ఽణ్డాని భాసన్తే వ్యోమ్ని కేశోణ్డుకో యథా
ఈ అపారమైన, అంతులేని విశాలతలో, బ్రహ్మ యొక్క అండాలు వాటి అన్ని పొరలతో కలసి, ఆకాశంలో చిన్న బుడగలలా మెరిసిపోతున్నాయి.
అస్వతన్త్రాః ప్రధావన్తి పదార్థాస్ సర్వ ఏవ యత్ । బ్రహ్మాణ్డం పార్థివం భాగం తద్ అధశ్ శూన్యమ్ అన్యథా
ప్రపంచంలోని అన్ని వస్తువులు స్వతంత్రంగా కదలవు; బ్రహ్మాండంలో భూమి భాగాన్ని మనం 'కింద' అని పిలుస్తాం, కానీ వేరే విధంగా చూస్తే అది ఖాళీగా ఉంటుంది.
పిపీలికానామ్ భ్రమతాం వ్యోమ్ని వర్తులలోష్టకే । దశదిక్కమ్ అధఃపాదాః పృష్ఠమ్ ఊర్ధ్వమ్ ఉదాహృతమ్
ఆకాశంలో ఒక గుండ్రని మట్టికట్టపై తిరుగుతున్న పిపీలికలకు, పది దిక్కులు ఉంటాయి—వాటికి కింద అనేది కాళ్లు, పై అనేది వెన్నెముక అని భావిస్తారు.
వృక్షవల్మీకజాలేన కేషాఞ్చిద్ ధృది భూతలమ్ । సేన్ద్వర్కామరదైత్యేన వేష్టితం వ్యోమ నిర్మలమ్
కొంతమందికి హృదయంలోని భూమి చెట్లూ, పుట్టల వలయంతో కప్పబడి ఉంటుంది; అలాగే, నిర్మలమైన ఆకాశం సూర్యుడు, చంద్రుడు, దేవతలు, రాక్షసులు చుట్టూ ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది.
సమ్భూతం మరుభూతేన సగ్రామపురపర్వతమ్ । ఇదఙ్కల్పమ్ అలూనేన పక్వాక్షోటమ్ ఇవ త్వచా
ఈ లోకం గ్రామాలు, పట్టణాలు, పర్వతాలతో కూడి, ఎడారి తత్వం నుండి ఉద్భవించింది. అది, పండిన హరిఠకీ ఫలాన్ని తొక్క కప్పినట్లు, ఏమీ తగ్గిపోని దానితో చుట్టబడి ఉంది.
యథా విన్ధ్యవనాభోగే ప్రస్ఫురన్తి కరేణవః । తథా తస్మిన్ పరాభోగే బ్రహ్మాణ్డత్రసరేణవః
వింధ్య అరణ్యంలో ఏనుగులు సంచరించునట్లు, ఆ పరమ విస్తారంలో బ్రహ్మాండ నదులు ప్రవహిస్తున్నాయి.
తస్మిన్ సర్వం తతస్ సర్వం తత్ సర్వం సర్వతశ్ చ తత్ । తచ్ చ సర్వమయం నిత్యం తథా తద్ అణుకం ప్రతి
దానిలోనే అన్నీ ఉన్నాయి; అందులో నుంచే అన్నీ ఉద్భవించాయి; అది అన్నిటిలోనూ ఉంది, ఎక్కడ చూసినా అదే; అది ఎప్పుడూ సమస్తాన్ని వ్యాపించి, చిన్నదైన కణంలో కూడా ఉంటుంది.
శుద్ధబోధమయే తస్మిన్ పరమాలోకవారిధౌ । అజస్రమ్ ఏత్య గచ్ఛన్తి బ్రహ్మాణ్డాఖ్యాస్ తరఙ్గకాః
పరిశుద్ధమైన జ్ఞానంతో నిండిన ఆ పరమ వెలుగు సముద్రంలో, బ్రహ్మాండములు అనే అలలు ఎప్పటికప్పుడు పుట్టి, మళ్ళీ కలిసిపోతూ ఉంటాయి.
అన్తశ్శూన్యాస్ స్థితాః కేచిత్ సకల్పక్షయరాత్రయః । తరఙ్గా ఇవ తోయాబ్ధౌ ప్రోహ్యన్తే శూన్యతార్ణవే
కొన్ని బ్రహ్మాండాలు లోపల ఖాళీగా ఉండి, అన్ని సంకల్పాలు నశించిన రాత్రుల్లా నిలిచిపోతాయి. అవి నీటి సముద్రంలో అలలవలె, శూన్యత అనే సముద్రంలో కలిసిపోతాయి.
కేషాఞ్చిద్ అన్తః కల్పాన్తః ప్రవృత్తో ఘర్ఘరారవః । న శ్రుతో ఽన్యైర్ న చ జ్ఞాతస్ స్వభావరసనాకులైః
కొన్ని బ్రహ్మాండాలలో అంతర్గతంగా కల్పాంత సమయంలో ఘనమైన గర్జన వినిపిస్తుంది. కానీ, తమ స్వభావ రసంలో మునిగిపోయిన ఇతరులకు అది వినిపించదు, తెలిసికూడా ఉండదు.
అన్యేషాం ప్రథమారమ్భేషూద్బుభూషా విజృమ్భతే । సర్గసంసిక్తబీజానాం కోశే ఽఙ్కురలతా యథా
మరికొంతమందిలో, సృష్టి ప్రారంభంలోనే, ఆవిర్భావం పట్ల ఆకాంక్ష ఉప్పొంగుతుంది. అది సృష్టి జలంతో తడిసిన విత్తనపు పొట్టలో మొలక పుట్టినట్లుగా ఉంటుంది.