తాలీనాం తలకచ్ఛేషు రాజదుష్కృతదోషతః । నకులీ నవవర్షాణి కుష్ఠనష్టాఙ్గికాభవమ్
తాళిపండ్ల చెట్ల వేరుల మధ్య రాజుల దుష్టకార్యాల వల్ల, తొమ్మిదేళ్లు నేను కుష్టురోగంతో బాధపడే ముంగిసగా జన్మించాను.
వర్షాణ్య్ అష్టౌ సురాష్ట్రేషు దేవి గోత్వం మయా కృతమ్ । సోఢుం దుర్జనదుష్టాజ్ఞబాలగోపాలలీలయా
ఓ దేవీ, సౌరాష్ట్ర దేశంలో ఎనిమిదేళ్లు నేను ఆవుగా పుట్టి, చెడ్డవారి కీడు, తెలియని గోపాలకుల ఆటల బాధను భరించాను.
విహఙ్గ్యా వైరివిన్యస్తా వాగురా విపినావనౌ । క్లేశేన మహతా చ్ఛిన్నా అద్యేమా వాసనా ఇవ
పక్షిగా ఉన్నప్పుడు, శత్రువు వేసిన వలలో అడవి పొలాల్లో చిక్కిపోయి, ఎంతో కష్టపడి బయటపడినట్లు, ఇప్పుడు ఈ వాంఛలు కూడా నశిస్తున్నాయి.
కర్ణికాక్రోడశయ్యాసు విశ్రాన్తమ్ అలినా సహ । పద్మకుడ్మలకోశేషు భుక్తకిఞ్జల్కయా రహః
పద్మపు మొగ్గల్లోని మృదువైన మంచంలో తేనెటీగతో కలిసి విశ్రాంతి తీసుకుంటూ, లోపల దాగిన పుష్పరేణువును ఆనందంగా ఆస్వాదించాను.
భ్రాన్తమ్ ఉత్తుఙ్గశృఙ్గాసు హరిణ్యా హారినేత్రయా । వనస్థలీషు రమ్యాసు కిరాతహతమర్మయా
ఎత్తయిన కొండ శిఖరాల్లో, ఆకర్షణీయమైన కళ్లున్న చక్కని జింకతో కలిసి అడవి పొదల్లో సంచరిస్తూ, ఓ వేటగాడు నా ప్రాణస్థానంలో బలంగా గాయపరిచాడు.
దృష్టమ్ అష్టాసు దిక్ష్వ్ అబ్ధికల్లోలైర్ ఉహ్యమానయా । మత్స్యాశ్వకచ్ఛపాస్ఫోటరటనాటనతాడనమ్
ఎనిమిది దిక్కులలోను, సముద్రపు అలలు నన్ను ఎక్కడికక్కడికి తడుముతూ, చేపలు, కుదిరాళ్లు, గుర్రాలు చప్పుళ్లు, అరుపులు, కొట్టుకునే శబ్దాలతో నన్ను చుట్టుముట్టాయి.
పీతం చర్మణ్వతీతీరే గాయన్త్యా మధురస్వనమ్ । సారతస్ సురతే స్వైరం సమన్తాత్ సాధురఞ్జితః
ఒక దట్టమైన నది ఒడ్డున, మధురమైన స్వరంతో పాడుతూ, మంచి మనుషుల మధ్య ఆనందంగా, స్వేచ్ఛగా సుఖాన్ని అనుభవించాను.
తాలీతమాలకుఞ్జేషు తరలానననేత్రయా । క్షీవయేక్షణవిక్షోభైః కృతం కాన్తావలోకనమ్
తాళ్ళు, తమాల చెట్ల తోటల్లో, చంచలమైన ముఖం, కళ్లున్న స్త్రీతో కలిసి, ఆమె చూపుల మత్తులో నా ప్రియురాలిని ముచ్చటగా తిలకించాను.
కనకస్యన్దసన్దోహసున్దరైర్ అఙ్కపఙ్కజైః । స్వర్గాప్సరోఽమ్బుజిన్యాశుతోషితా సురషట్పదా
పసిడి ప్రవాహంలా మెరిసే తొడలతో, ఆ పరమ అందమైన ఆకాశ నదిలోని అప్సరసిని చూసి, దేవతలు తేనెటీగలవలె ఆనందంతో మునిగిపోయారు.
మణికాఞ్చనమాణిక్యముక్తానికరభూతలే । కల్పద్రుమవనే మేరోర్ యూనా సహ రతం కృతమ్
మణులు, బంగారం, వజ్రాలు, ముత్యాలతో అలంకరించబడిన మేరు పర్వతంలోని కల్పవృక్షాల అడవిలో, ఒక యువతితో కలసి ఆనందంగా విహరించాను.
కల్లోలాకులకచ్ఛాసు లసద్గులుగులాసు చ । వేలావనగుహాస్వ్ అబ్ధేశ్ చిరం కూర్మతయా స్థితమ్
తీర ప్రాంతపు అలల మధ్య, ప్రతిధ్వనించే అడవులలో, సముద్రపు గుహల్లో, నేను చాలా కాలం తాబేలు వలె నిశ్చలంగా ఉండిపోయాను.
నలినీనాలదోలాసు దోలనం సరసానిలమ్ । చలత్పత్త్రసజాలాసు రాజహంసతయా కృతమ్
తాలూకు సరస్సులో, తేలియాడే కమల కాండాలలో, అలలు తాకే సన్నని గాలిలో, కదిలే ఆకుల మధ్య, నేను రాజహంసలా ఆనందంగా ఆడుకున్నాను.
శాద్వలీదలదోలానామ్ ఆన్దోలనవినిద్రతామ్ । మషకస్య మయాలోక్య దీనం మషికయా స్థితమ్
పచ్చిక ఆకుల ఊగింపులో, అలసిపోయిన ఒక దోమ తన జతతో కలిసి, దురదృష్టంగా అక్కడ నిశ్చలంగా ఉండటం నేను చూశాను.
తరత్తారతరఙ్గాసు చఞ్చద్వీచ్యగ్రచుమ్బనైః । భ్రాన్తం శైలస్రవన్తీషు జలవఞ్జులబాలయా
పర్వత ప్రవాహాలలో, అలలు తడుముకుంటూ, తుళ్ళే తరంగాల చుంబనంతో, నీటిలో పెరిగే కొమ్మలతో కలిసి నేను తిరిగాను.
గన్ధమాదనమన్దారమన్దిరే మదనాతురః । పతితః పాదయోః పూర్వం విద్యాధరకుమారకః
గంధమాదనము, మందారము అనే సుగంధ భవనాల్లో, కామంతో మత్తులో ఉన్న విద్యాధర కుమారుడు ఆమె పాదాల దగ్గర పడిపోయాడు.
కీర్ణకర్పూరపూతేషు తల్పేషు వ్యసనాతురా । చిరం విలులితాస్మీన్దోర్ బిమ్బేష్వ్ ఇవ శశిప్రభా
కర్పూరం చల్లిన మంచాలపై, వ్యాకులతతో నేను చాలా కాలం అల్లాడుతూ, అద్దాల్లో ప్రతిబింబించే చంద్రకాంతిలా ఒడిదుడుకుగా పడ్డాను.
యోనిష్వ్ అనేకవిధదుఃఖశతాన్వితాసు భ్రాన్తం మయోన్నమనసన్నమనాకులాఙ్గ్యా । సంసారదీర్ఘసరితశ్ చలయా లహర్యా దుర్వారవాతహరిణీసరణక్రమేణ
ఎన్నో జన్మల్లో అనేక విధాలుగా వచ్చిన బాధలతో నా మనసు అయోమయంగా, ఎప్పుడూ పైకి దిగిపోయేలా, నా అవయవాలు కలవరంగా ఉండేవి. అలా నేను ఈ సాంసారిక జీవన నదిలో, అదృష్టం అనే గాలి ఊదుతూ, ఆ ప్రవాహంలో ఆపలేని విధంగా కొట్టుకుపోతూ పోయాను.
వజ్రాఙ్గసారాద్ బ్రహ్మాణ్డకుడ్యాన్ నిబిడమణ్డలాత్ । కోటియోజనసంవిష్టాత్ కథం తే నిర్గతే ఉభే
వజ్రంలా గట్టి బలమైన ఆ బ్రహ్మాండపు గోడల నుంచి, కోటి యోజనల పొడవున విస్తరించిన ఆ దట్టమైన గోపురం నుంచి, మీరు ఇద్దరూ ఎలా బయటకు వచ్చారు?
క్వ బ్రహ్మాణ్డం క్వ తద్భిత్తిః క్వాత్రాసౌ వజ్రసారతా । కిలావశ్యం స్థితే దేవ్యావ్ అన్తఃపురవరామ్బరే
బ్రహ్మాండం ఎక్కడ ఉంది? దాని గోడ ఎక్కడ ఉంది? ఆ వజ్రంలా గట్టి స్థితి ఎక్కడ ఉంది? దేవీ, మీరు ఇద్దరూ తప్పక రాజప్రాసాదపు లోపలి ఆకాశంలోనే ఉన్నారు.
తస్మిన్న్ ఏవ గిరిగ్రామే తస్మిన్న్ ఏవాలయామ్బరే । బ్రాహ్మణస్ స వసిష్ఠాఖ్య ఆస్వాదయతి రాజతామ్
అదే పర్వత గ్రామంలో, అదే ఇంట్లో, వసిష్ఠుడు అనే బ్రాహ్మణుడు తన రాజ్యాన్ని ఆస్వాదిస్తూ ఉన్నాడు.
తమ్ ఏవ మణ్డపాకాశకోణకం శూన్యమాత్రకమ్ । చతుస్సముద్రపర్యన్తం భూతలం సో ఽనుభూతవాన్
ఆ మంటపాన్ని, ఆ ఖాళీ స్థలాన్ని, నాలుగు సముద్రాలతో చుట్టబడి ఉన్న భూమిగా అతడు అనుభవించాడు.
ఆకాశాత్మని భూపీఠే తస్మింస్ తద్ రాజపత్తనమ్ । రాజసద్మానుభవతి స చ సా చాప్య్ అరున్ధతీ
ఆ ఆకాశ స్వరూపమైన భూమిపై, అతడూ అరుంధతీదీ రాజధానిని, రాజమహల్ను అనుభవించారు.
లీలాభిధానా సఞ్జాతా తయా చ జ్ఞప్తిర్ అర్చితా । జ్ఞప్త్యా సహ సముల్లఙ్ఘ్య ఖమ్ ఆశ్చర్యమనోరమమ్
అక్కడ లీల అనే ఒకరు ప్రकटమయ్యారు. ఆమె జ్ఞానాన్ని పూజించి, ఆ జ్ఞానంతో కలిసి ఆశ్చర్యకరమైన, మనోహరమైన ఆకాశాన్ని దాటి వెళ్లింది.
ప్రాదేశమాత్రే నభసి సా తత్రైవ గృహోదరే । బ్రహ్మాణ్డాన్తరమ్ ఆసాద్య గిరిం వాసవమన్దిరమ్
ఒక చేతి పొడవు అంత స్థలంలో, ఆ ఇంటి లోపలే, ఆమె మరో బ్రహ్మాండాన్ని, ఒక కొండను, ఇంద్రుని మందిరాన్ని చేరుకుంది.
బ్రహ్మాణ్డాత్ పరినిర్గత్య స్వగృహే స్థితిమ్ ఆయయౌ । స్వప్నాత్ స్వప్నాన్తరం ప్రాప్య యథా తల్పగతః పుమాన్
బ్రహ్మాండాన్ని విడిచిపెట్టి, తన ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు. మంచంపై పడుకున్నవాడు ఒక కల నుంచి ఇంకొక కలలోకి వెళ్లినట్టు ఇది జరిగింది.
ప్రతిభామాత్రమ్ ఏవైతత్ సర్వమ్ ఆకాశమాత్రకమ్ । న బ్రహ్మాణ్డం న సంసారో న కుడ్యాది న దూరతా
ఈ సమస్తం మనస్సులో కలిగే ప్రతిబింబమే, అంతా ఖాళీ ఆకాశమే. ఇక్కడ బ్రహ్మాండం లేదు, సంసారం లేదు, గోడలు లేవు, దూరమూ లేదు.
స్వచిత్తమ్ ఏవ కచతి తయోస్ తాదృఙ్ మనోహరమ్ । వాసనామాత్రసోల్లేఖం క్వ బ్రహ్మాణ్డం క్వ సంసృతిః
ఇక్కడ ఇద్దరికీ తమ మనస్సే ప్రకాశిస్తుంది, అది ఇద్దరికీ ఒకేలా ఆకర్షణీయంగా ఉంటుంది. వాసనల వల్లే ఇవన్నీ కలుగుతాయే గానీ, బ్రహ్మాండమూ లేదు, జనన మరణ చక్రమూ లేదు.
నిరావరణమ్ ఏవేదం జ్ఞప్త్యాకాశమ్ అనన్తకమ్ । కిఞ్చిత్ స్వచిత్తేనోన్నీతం స్పన్దయుక్త్యేవ మారుతః
ఈ జ్ఞాన ఆకాశం నిర్బంధం లేకుండా అనంతంగా విస్తరించి ఉంది. మనస్సు ఎలా ఆలోచిస్తే, అలా అది కదలుతుంది, గాలికి అలలు కలిగినట్టు.
చిదాకాశమ్ అజం శాన్తం సర్వత్రైవ హి సర్వదా । చిత్త్వాజ్ జగద్ ఇవాభాతి స్వయమ్ ఏవాత్మనాత్మని
చైతన్యము ఎప్పుడూ ఎక్కడైనా జన్మించని, శాంతమైనది. మనస్సు వల్లే ఈ జగత్తు కనిపిస్తుంది, అది తనలో తానే వెలుగుతుంది.
యేన బుద్ధం తు తస్యైతద్ ఆకాశాద్ అపి శూన్యకమ్ । న బుద్ధం యేన తస్యైతద్ వజ్రసారాచలోపమమ్
ఎవరికి జ్ఞానం కలిగిందో వారికి ఇది ఆకాశం కన్నా శూన్యంగా అనిపిస్తుంది; జ్ఞానం లేనివారికి ఇది వజ్రపర్వతంలా కఠినంగా, కదలని దానివలె ఉంటుంది.