ఏతస్మిన్న్ అపి సమ్పన్నే బ్రహ్మాణ్డాకారిణి భ్రమే । న కిఞ్చిద్ అపి సమ్పన్నం న చ జాతం న దృశ్యతే
ఈ బ్రహ్మాండ రూపమైన మాయ పూర్తయినప్పటికీ, ఏదీ నిజంగా జరుగదు, ఏదీ పుట్టదు, ఏదీ కనిపించదు.
తద్ బ్రహ్మాకాశమ్ ఆకాశమ్ ఏవ స్థితమ్ అశఙ్కితమ్ । సఙ్కల్పనగరాకారమ్ ఏతత్ సద్ అపి నైవ సత్
ఆ పరబ్రహ్మ ఆకాశం, భయమేమీ లేకుండా, స్వచ్ఛమైన ఆకాశంలా ఉంటుంది. ఈ సంకల్పనగరం ఉన్నదిగా కనిపించినా, అది నిజంగా ఉన్నదికాదు.
అనిర్మితమ్ అనఙ్గం చ ఏతద్ ఖే చిత్రమ్ ఉత్థితమ్ । అకృతం చానుభూతం చ న సత్యం సత్యవత్ స్థితమ్
ఈ అద్భుతమైన దృశ్యం ఆకాశంలో ఏర్పడింది, కానీ దీనికి రూపం లేదు, ఎవ్వరూ సృష్టించలేదు, అనుభవించలేదు కూడా. ఇది నిజంగా లేదు, అయినా నిజమైనట్టుగా కనిపిస్తుంది.
మహాకల్పే విముక్తత్వాద్ బ్రహ్మాదీనామ్ అసంశయమ్ । స్మృతిర్ న ప్రాక్తనీ కాచిత్ కారణం సా స్వయమ్భువః
మహాకల్పంలో బ్రహ్మ మొదలైనవారు విముక్తులైనందువల్ల, ఎలాంటి పూర్వ జ్ఞాపకాలు మిగలవు. ఆ కారణం స్వయంభువునికే చెందింది.
తేన యాదృక్ స్వయమ్భూస్ స్యాత్ తాదృక్ తజ్జమ్ ఇదం స్మృతమ్ । అనాద్యనుభవస్ త్వ్ ఇత్థం య ఏవావనితాదిభిః
కాబట్టి స్వయంభువు ఎలా ఉంటే, దానినుంచి పుట్టే జ్ఞాపకం కూడా అలాగే ఉంటుంది. ఈ విధంగా, భూమి మొదలైనవి కలిసిన అనంతమైన అనుభవం కొనసాగుతూనే ఉంటుంది.
స్వప్నానుభూతం పృథ్వ్యాది ప్రబోధే యాదృశం భవేత్ । స్మృతం సద్ వ్యోమమాత్రాత్మ సర్వదైవేదృశం జగత్
కలలో భూమి మొదలైనవి అనుభవించినట్టు, మేలుకున్నప్పుడు అవి ఎలా ఉంటాయో, అలాగే ఈ లోకమంతా ఎప్పుడూ ఖాళీ ఆకాశ స్వభావంగా జ్ఞాపకంగా మిగిలిపోతుంది.
యత్ర యత్ర యథా తోయే ద్రవత్వం నామ విద్యతే । తత్ర తత్ర తథా నాన్యస్ సర్గో ఽస్తి పరమాత్మని
ఎక్కడెక్కడ, ఏ విధంగా నీటిలో తడిపనిది ఉంటుందో, అచ్చం అలాగే పరమాత్మలో వేరే సృష్టి ఏమీలేదు.
సృష్టిర్ ఏవమ్ ఇయం ప్రౌఢా సర్గ ఏవమ్ అయం స్థితః । బ్రహ్మాణ్డం నామ భాత్య్ ఏవ వ్యోమాత్మైవాపనిర్మితిః
ఇలా ఈ సృష్టి స్థిరంగా ఉంది, ఈ ప్రకటన కూడా అలాగే నిలిచింది. బ్రహ్మాండం అని పిలిచేది వెలుగులో కనిపించినా, అది ఖాళీ ఆకాశ స్వభావమే, నిజంగా ఏదీ సృష్టించబడలేదు.
దృశ్యమ్ ఏవమ్ ఇదం శాన్తం ఖాత్మ నిర్భిత్తి నిర్భ్రమమ్ । నిరాధారం నిరాధేయమ్ అద్వైతం చైక్యవర్జితమ్
ఈ జగత్తు కనిపించేదంతా ప్రశాంతంగా, ఆకాశ స్వరూపంగా, విభాగం లేకుండా, అయోమయం లేకుండా ఉంది. దీనికి ఆధారం లేదు, పెట్టుబడి లేదు, ద్వంద్వం లేదు, ఏకత్వం కూడా లేదు.
జగత్సంవిది జాతాయామ్ అపి జాతం న కిఞ్చన । పరమాకాశమ్ ఆశూన్యమ్ అచ్ఛమ్ ఏవ వ్యవస్థితమ్
జగత్తు అనే జ్ఞానం కలిగినప్పుడు కూడా, నిజంగా ఏదీ పుట్టలేదు. పరమాకాశం ఖాళీ కాదు, నిర్మలంగా, స్థిరంగా ఉంది.
సర్వసంహారఖే త్వ్ ఆసీద్ యద్ ఏవ తద్ అవస్థితమ్ । నాధేయం తత్ర నాధారో న చ దృశ్యం న ద్రష్టృతా
అన్ని లయమై పోయిన ఆ శూన్య స్థితిలో, ఉన్నది ఒక్కటే మిగిలింది; అక్కడ ఆధారం లేదు, ఆధేయం లేదు, చూడబడే వస్తువు లేదు, చూసేవాడు కూడా లేడు.
బ్రహ్మాణ్డం నాస్తి న బ్రహ్మా న చ బ్రహ్మాణ్డికా క్వచిత్ । న జగన్ నాస్తి జగతీ శాన్తమ్ ఏవాఖిలం స్థితమ్
అక్కడ బ్రహ్మాండం లేదు, బ్రహ్మా లేడు, బ్రహ్మాండికా కూడా ఎక్కడా లేదు; జగత్తు లేదు, భూమి లేదు—అన్నీ నిశ్శబ్దంగా, శాంతంగా నిలిచిపోయాయి.
బ్రహ్మైవ కచతి స్వచ్ఛమ్ ఇత్థమ్ ఆత్మాత్మనాత్మని । చిత్త్వాద్ ద్రవత్వాత్ సలిలమ్ ఇవావర్తతయాత్మని
ఆ స్థితిలో పరబ్రహ్మమే స్వచ్ఛంగా, స్వయంగా తనలో తానే కదులుతూ ఉంటుంది; నీరు తన స్వభావం వల్ల తానే తానూ కలిసిపోతూ తిరుగుతున్నట్టు.
అసద్ ఏవేదమ్ ఆభాతి సద్ ఇవేహానుభూయతే । వినశ్యత్య్ అసద్ ఏవాన్తే స్వప్నే స్వమరణం యథా
ఇది అసత్యంగా కనిపించినా, ఇక్కడ నిజమైనదిలా అనుభూతి కలుగుతుంది; చివరికి ఆ అసత్యమే నశిస్తుంది, కలలో మరణం జరిగినట్టు.
అథ వాజస్వరూపత్వాత్ సద్ ఏవేదమ్ అనామయమ్ । అఖణ్డితమ్ అనాద్యన్తం జ్ఞానమాత్రామ్బరోదరమ్
లేదంటే, ఇది నిజమైన సత్త్వం గలదిగా, ఎలాంటి బాధలు లేని, విడిపోని, ఆది అంతములేని, కేవలం జ్ఞానమే విస్తరించి ఉన్న పరిమితి లేని స్థితిగా ఉంది.
ఆకాశ ఏవ పరమే ప్రథమః ప్రజేశో నిత్యం స్వయం కచతి శూన్యతయా సమానః । స హ్య్ ఆతివాహికవపుర్ న తు భూతరూపీ పృథ్వ్యాది తేన న సద్ అస్తి యదా న జాతమ్
ఎలా ఆకాశం పరమమైనది, మొదటి సృష్టికర్తగా ఎప్పుడూ తన స్వభావానుసారం కదులుతూ, ఖాళీగా సమంగా ఉంటుందో, అలాగే ఆ పరమాత్మకు స్థూలదేహం లేదు, కేవలం సూక్ష్మదేహమే ఉంది. అందువల్ల భూమి మొదలైనవి పుట్టకపోతే, అక్కడ సత్త్వం ఉండదు.
ఇత్థం జగదహన్తాది దృశ్యజాతం న కిఞ్చన । అజాతత్వాచ్ చ నాస్త్య్ ఏవ యచ్ చాస్తి పరమ్ ఏవ తత్
ఈ విధంగా, జగత్తు, అహంకారం మొదలైన కనబడే వాటన్నీ నిజంగా ఏమీ కావు. అవి పుట్టలేదు కాబట్టి, వాస్తవంగా లేవు. ఉన్నది పరమాత్మ మాత్రమే.
పరమాకాశ ఏవాసౌ జీవతాం చేతతి స్వయమ్ । నిస్స్పన్దామ్భోధిజఠరే సలిలం స్పన్దతామ్ ఇవ
ఆ పరమాకాశమే జీవులలో జీవించి, చైతన్యంగా ఉంటుంది. అది స్థిరంగా ఉన్న సముద్రపు గర్భంలో నీరు అలలాడినట్లుగా, అంతర్లీనంగా కదులుతుంది.
ఆకాశరూపమ్ అజహద్ ఏవ వేత్తీవ దృశ్యతామ్ । స్వప్నసఙ్కల్పశైలాదావ్ ఇవ చిద్వృత్తిర్ ఆన్తరీ
అంతరంగ చైతన్యం ఆకాశంలా మారదు, అయినా అది తెలిసినట్లు, కనబడినట్లు అనిపిస్తుంది. ఇది కలలో లేదా ఊహలోని కొండల్లో కనిపించే భావనలాంటిది.
పృథ్వ్యాదిరహితో దేహో యో విరాడాత్మనో మహాన్ । ఆతివాహిక ఏవాసౌ చిన్మాత్రాచ్ఛనభోమయః
భూమి మొదలైన పదార్థాలు లేని మహత్తరమైన విశ్వాత్ముడి శరీరం కేవలం సూక్ష్మ రూపం. అది చిత్తమాత్రం, ఆకాశంతో కూడి ఉంటుంది.
అక్షయస్వప్నశైలాభస్ స్థిరస్వప్నపురోపమః । చిత్రకృత్స్థితచిత్తస్థచిత్రసైన్యసమాకృతిః
అది ఎప్పటికీ క్షీణించని కలల కొండలా ఉంటుంది, స్థిరమైన కలనగరంలా ఉంటుంది. చిత్తశక్తి సృష్టించిన, మనస్సులో నిలిచిన సైన్యరూపాన్ని అది ధరిస్తుంది.
అనిఖాతమహాస్తమ్భపుత్రికౌఘసమోపమః । బ్రహ్మాకాశే ఽనిఖాతాత్మా స్వస్తమ్భే సాలభఞ్జికా
భూమిలో పాతని గొప్ప స్తంభాలు, వాటి పిల్లలు లేని గుంపులా అది ఉంటుంది. బ్రహ్మాండంలో ఆత్మ తన స్తంభంపై నిలిచిన శిల్పంలా, ఎక్కడా పాతబడని విధంగా ఉంటుంది.
ఆద్యః ప్రజాపతిః పూర్వం స్వయమ్భూర్ ఇతి విశ్రుతః । ప్రాక్తనానాం స్వకార్యాణామ్ అభావాద్ అపకారణః
మొదటి సృష్టికర్తగా ప్రసిద్ధి చెందిన స్వయంభువు, తనకంటే ముందు తన కార్యాల ఫలితాలు లేకపోవడంవల్ల, ఎలాంటి కారణం లేకుండా ఉనికిలోకి వచ్చాడు.
మహాప్రలయపర్యన్తేష్వ్ ఆద్యాః కిల పితామహాః । ముచ్యన్తే సర్వ ఏవాతః ప్రాక్తనం కర్మ తేషు కిమ్
మహాప్రళయాంతంలో ఆ ప్రథమ పితామహులు అందరూ విముక్తి పొందుతారు. అందువల్ల, వారికి గత కర్మమేమీ ఉండదు.
మోక్తవ్య ఏవ కుడ్యాత్మా దృశ్యో ఽదృశ్యశ్ చ సంస్థితః । న చ దృశ్యం న చ ద్రష్టా న స్రష్టా సర్వమ్ ఏవ చ
గోడలాంటి ఆత్మను విడిచిపెట్టాలి, ఎందుకంటే అది కనబడేది కూడా, కనబడనిది కూడా. ఇక్కడ దృష్టం లేదు, దృష్టికర్త లేదు, సృష్టికర్త కూడా లేదు—అన్నీ అదే.
ప్రతిచ్ఛన్దః పదార్థానాం సర్వేషామ్ ఏష ఏవ సః । అస్మాద్ ఉదేతి జీవాలీ దీపాలీ దీపకాద్ ఇవ
అతడే అన్ని పదార్థాల ప్రతిబింబం. అతనిలో నుంచే జీవుల ప్రవాహం ఉద్భవిస్తుంది, ఒక దీపం నుండి మరెన్నో దీపాలు వెలిగినట్లే.
సఙ్కల్ప ఏవ సఙ్కల్పాత్ కిలైతి క్ష్మాదివర్జితః । క్ష్మాదిమాన్ ఇవ నిష్కుడ్యస్ స్వప్నాత్ స్వప్నాన్తరం యథా
కల్పన అనేది కల్పన నుంచే పుట్టింది, ఇందులో భూమి మొదలైన పదార్థాలు లేవు. అయినా, భూమి మొదలైనవి ఉన్నట్టు కనిపిస్తుంది. ఇది ఒక కలలోంచి మరో కల పుట్టినట్టు ఉంటుంది.
అస్మాద్ ఏవ ప్రతిచ్ఛన్దాజ్ జీవాస్ సమ్ప్రసరన్త్య్ అమీ । సహకారికారణానామ్ అభావాచ్ చ స ఏవ తే
ఈ ప్రతిబింబం నుంచే ఈ జీవులు ఉద్భవిస్తాయి. సహాయ కారణాలు లేకపోతే, అవి మళ్లీ అదే రూపంలో కలిసిపోతాయి.
సహకారికారణానామ్ అభావే కార్యకారణమ్ । ఏకమ్ ఏతద్ అతో నాన్యః పరస్మాత్ సర్గవిభ్రమః
సహాయ కారణాలు లేకపోతే, కారణం మరియు ఫలం రెండూ ఒక్కటే అవుతాయి. అందువల్ల సృష్టి అనే మాయకు వేరే మూలం లేదు.
బ్రహ్మైవాద్యో విరాడాత్మా విరాడాత్మైవ సర్గతా । జీవాకాశస్ స ఏవేత్థం స్థితః పృథ్వ్యాద్య్ అసద్ యతః
బ్రహ్మనే మొదటిది, అతని రూపమే విశ్వమయుడు. ఆ విశ్వమయుడి నుంచే సృష్టి ఉద్భవించింది. అందువల్ల జీవుల స్థితి కూడా అదే, ఎందుకంటే భూమి మొదలైనవి వాస్తవంగా లేవు.