ఉత్తిష్ఠ సిద్ధలోకేషు నివసావో యథాస్థితమ్ । స్వాస్పదస్థితయస్ సౌమ్యాస్ స్వాత్మసిద్ధౌ సుసాధనమ్
మనము లేచి, సిద్ధులు నివసించే లోకాల్లో మన స్థితిలోనే ఉండి, మన స్వరూపాన్ని బలంగా తెలుసుకొని, ప్రశాంతంగా, సులభంగా జీవిద్దాం.
ఇతి నిర్ణీయ తావ్ ఆవామ్ ఉత్ప్లుతౌ తారకోపమౌ । సమమ్ ఏకపుటోడ్డీనౌ వ్యోమ యన్త్రోపలావ్ ఇవ
ఇలా నిర్ణయించుకొని, ఇద్దరం ఒకే సారి, ఆకాశంలోకి రెండు నక్షత్రాల్లా, ఒకే యంత్రంతో పైకి ఎగిరినట్టు పైకి లేచాము.
ప్రణామపూర్వమ్ అన్యోఽన్యమ్ అథ కృత్వా విసర్జనమ్ । గతస్ సో ఽభిమతం దేశమ్ అహం చాభిమతం గతః
తరువాత, ఇద్దరం పరస్పరం నమస్కారం చేసి, వీడ్కోలు చెప్పి, అతను తనకు ఇష్టమైన చోటికి వెళ్లాడు, నేను కూడా నాకిష్టమైన చోటికి వెళ్లాను.
ఇతి వృత్తాన్తమ్ అఖిలమ్ ఉక్తవాన్ అస్మి రాఘవ । తవాశ్చర్యమయీం పశ్య సంసృతీనాం విచిత్రతామ్
ఓ రాఘవా, ఈ కథ అంతా నేను చెప్పాను. ఈ సంసారంలో ఉన్న ఆశ్చర్యకరమైన వైవిధ్యాన్ని చూడు.
భగవంస్ తవ దేహో ఽసౌ పృథివ్యామ్ అణుతాం గతః । భ్రాన్తẖ కేన శరీరేణ సిద్ధలోకాంస్ తతో భవాన్
భగవంతుడా, భూమిపై మీ శరీరం ఎంతో సూక్ష్మంగా మారిపోయింది. మరి, మీరు ఏ శరీరంతో సిద్ధుల లోకాల్లో సంచరించారో చెప్పండి.
ఆం స్ంర్తం శృణు కిం వృత్తం తతో మమ జగద్గృహే । భ్రమతస్ సిద్ధసేనాసు లోకపాలపురీషు చ
అవును, నాకు గుర్తుంది—అప్పుడు నాకు ఏం జరిగిందో వినండి. నేను సిద్ధుల సమూహాల్లో, లోకపాలకుల నగరాల్లో తిరిగినప్పుడు జరిగిన సంగతిని చెబుతాను.
అహమ్ ఇన్ద్రపురం ప్రాప్తో న కశ్చిత్ తత్ర దృష్టవాన్ । మామ్ ఇమం దేహరహితమ్ ఆతివాహికదేహినమ్
నేను ఇంద్రుని నగరానికి చేరుకున్నాను. అక్కడ ఎవరూ నన్ను చూడలేదు, ఎందుకంటే నాకు భౌతిక శరీరం లేకుండా, కేవలం సూక్ష్మమైన ఆకాశకాయమే ఉండేది.
అహం కిల తదా రామ సమ్పన్నో గగనాకృతిః । న చాధారో న చాధేయశ్ చిదాకాశమయాత్మకః
ఆ సమయానికి, రామా, నేను నిజంగా ఆకాశ స్వరూపంగా ఉన్నాను. నాకు ఆధారం లేదు, ఆధేయత లేదు, నా స్వభావం పూర్తిగా చైతన్యాకాశమే.
న గ్రహీతా న చ గ్రాహ్యస్ త్వాదృశార్థావబోధినామ్ । న చైవ దేశకాలానాం క్వచిద్ ఆవృతికారకః
నీలాంటి సత్యాన్ని గ్రహించినవారికి, గ్రహించేవాడు లేడు, గ్రహించబడే వస్తువు కూడా లేదు. అలాగే ఏ స్థలం లేదా కాలం కూడా ఎప్పుడూ అడ్డంకి చేయదు.
అరుద్ధశ్ చ పదార్థౌఘైస్ స్వయం స్వానుభవోన్ముఖః । వ్యవహర్తా తథాభూతైర్ ఏవ పుమ్భిర్ మనోమయైః
విషయాల బందనాలేవీ లేకుండా, తానే తాను అనుభవించేందుకు సహజంగా ఉత్సాహంగా ఉంటాడు. అలాగే మనస్సుతోనే ఏర్పడిన ఇతరులతో కూడా వ్యవహరిస్తాడు.
స్వప్నానుభూతయో రామ దృష్టాన్తో ఽత్రావిఖణ్డితః । అనుభూత్యపలాపం తు యẖ కుర్యాత్ తేన తే ఽస్త్వ్ అలమ్
రామా, కలలో అనుభవించినవి ఇక్కడ స్పష్టమైన ఉదాహరణగా నిలుస్తాయి. కానీ అనుభవాన్ని ఒప్పుకోని వారు తమ అభిప్రాయంతో సంతృప్తిగా ఉండగలరు.
యథా స్వప్నే నరో గేహే వ్యవహర్తా న దృశ్యతే । తథా తదా న దృష్టో ఽస్మి పురస్స్థో ఽపి నభోగతైః
ఎలా కలలో ఒకడు ఇంట్లో పనులు చేస్తూ కనిపించడు, అలాగే ఆ సమయంలో నేను అక్కడ ఉన్నా, అక్కడ ఉన్నవారికి నేను కనిపించను.
అహమ్ అన్యం ప్రపశ్యామి పార్థివాకారభావనమ్ । మామ్ ఆతివాహికాత్మానం న కశ్చిద్ అపి పశ్యతి
నేను ఇతరులను భౌతిక రూపాలతో ఉన్నవారిగా చూస్తున్నాను. కానీ నా స్వభావం ఎంతో సూక్ష్మమైన ప్రయాణికుడిలా ఉన్నందున, నన్నెవరూ చూడలేరు.
న దృశ్యతే విదేహత్వాద్ భవాన్ వ్యోమవపుర్ యది । తత్ కథం తేన సిద్ధేన దృష్టో ఽసి కనకావనౌ
మీరు శరీరం లేని వాడిగా, ఆకాశంలా రూపం కలిగి కనబడకుండా ఉంటే, అప్పుడు ఆ బంగారు అడవిలో ఆ సిద్ధపురుషుడు మిమ్మల్ని ఎలా చూశాడు?
అస్మదాదిర్ జనో రామ యథాసఙ్కల్పితార్థభాక్ । నాసఙ్కల్పితమ్ ఆప్నోతి సత్యకామవపుర్ యతః
రామా, మనలాంటి వారు మనసులో ఊహించినదాన్ని అనుభవిస్తారు. కానీ నిజమైన కోరికలతో కూడిన రూపాన్ని పొందినవాడు ఊహించని దాన్ని ఎప్పుడూ అనుభవించడు.
వ్యవహారేషు మగ్నేన లౌకికేష్వ్ అమలాత్మనా । క్షణాద్ విస్మార్యతే పుంసా స్వాతివాహికతాత్మనః
ప్రపంచ వ్యవహారాలలో నిమగ్నమైనప్పుడు, పవిత్రమైన మనసున్నవాడు తన అసలు సూక్ష్మ స్వరూపాన్ని తక్షణమే మర్చిపోతాడు.
మయా పశ్యతు మామ్ ఏష ఇతి సఙ్కల్పితం తదా । తేన మాం దృష్టవాన్ ఏష స్వసఙ్కల్పార్థభాజనమ్
ఆ సమయంలో, "నేను నన్ను నేనే చూసుకోవాలి" అని అతడు మనసులో నిర్ణయించుకున్నాడు. తన ఆలోచనకు తానే పాత్రంగా, తన సంకల్పశక్తితో నన్ను చూశాడు.
జనో జరఢభేదత్వాన్ న సఙ్కల్పార్థభాజనమ్ । స ఏవ జీర్ణభేదత్వాత్ సత్యకామత్వభాజనమ్
సాధారణంగా మనుషులు వయస్సుతో వచ్చిన భేదభావాల వల్ల తమ సంకల్పాలు నెరవేరే స్థితిలో ఉండరు. కానీ అతడు మాత్రం, తన లోపలి పరిపక్వత వల్ల నిజమైన కోరికలు నెరవేర్చుకోగలిగాడు.
ద్వయోస్ తు సిద్ధయోస్ సిద్ధ విరుద్ధేప్సితయోర్ మిథః । అధికైకావదాతాత్మా జయీ పురుషయత్నవాన్
ఓ సిద్ధా! ఇద్దరు సిద్ధులు పరస్పరం విరుద్ధమైన కోరికలు కలిగి ఉన్నప్పుడు, ఎవరి మనస్సు మరింత స్వచ్ఛంగా, దృఢంగా ఉంటుందో, ఎవరు ఎక్కువగా ప్రయత్నిస్తారో, వారు విజయం సాధిస్తారు.
భ్రమతస్ సిద్ధసేనాసు లోకపాలపురీషు మే । విస్మృతా వ్యవహారౌఘైస్ సాతివాహికతాత్మనః
సిద్ధుల సమూహాల్లో, లోకపాలకుల నగరాల్లో తిరుగుతూ, అనేక పనుల్లో నిమగ్నమై, నా అసలు స్వరూపమైన పరమోన్నత సేవకుడననే విషయాన్ని మరిచిపోయాను.
యదా తదాహమ్ అమరైర్ వ్యవహర్తుం సహామ్బరే । ప్రవృత్తో న చ మాం కశ్చిత్ తత్ర పశ్యతి చఞ్చలమ్
ఎప్పుడైనా నేను ఆకాశంలో అమరులతో కలిసి ఏదైనా పనిలో పాల్గొన్నప్పటికీ, అక్కడ ఉన్నవారు ఎవరూ నన్ను చూడలేదు, నేను అక్కడ ఉండి సంచరిస్తూ ఉన్నప్పటికీ.
అత్యన్తమ్ అప్య్ ఆరటతశ్ శబ్దో న శ్రూయతే మమ । కేనచిత్ సురలోకేషు స్వప్నపుంస ఇవానఘ
దేవతల లోకాల్లో ఎంత పెద్ద శబ్దం వచ్చినా, అది నాకు వినిపించలేదు, ఎవరికి కూడా వినిపించలేదు, పాపరహితుడా, కలలో ఉన్న మనిషికి ఎలా ఉంటుందో అలా.
అవష్టబ్ధుం ప్రవృత్తస్య నాన్యావష్టబ్ధయే మమ । సమ్పద్యతే కిఞ్చిద్ అపి మనోమననదేహినః
ఏదైనా పట్టుకోవాలని ప్రయత్నించినప్పుడు, నా మనస్సు ఊహతో కూడిన దేహమైన నాకు ఏదీ అందుబాటులోకి రాలేదు.
ఏవం వ్యోమపిశాచో ఽహం సమ్పన్నో రఘునన్దన । మయానుభూతా కాప్య్ ఏషా దేవాగారపిశాచతా
ఇలా, రఘువంశంలో ఉత్తముడా, నేను ఆకాశభూతంగా మారాను; దేవతల గృహాల్లో ఆ భూత స్థితిని అనుభవించాను.
పిశాచాస్ సన్తి లోకే ఽస్మిన్ కిమాకారాẖ కిమాస్పదాః । కింజాతియాẖ కిమాచారాẖ కీదృశాẖ కీదృశాశయాః
ఈ లోకంలో పిశాచులు ఉన్నారా? వాళ్లకు ఎలాంటి రూపం ఉంటుంది? ఎక్కడ నివసిస్తారు? వాళ్లు ఏ జాతికి చెందారు? వాళ్ల ప్రవర్తన ఎలా ఉంటుంది? వాళ్లు ఎలా కనిపిస్తారు? వాళ్ల మనసులో ఏం ఉద్దేశ్యాలు ఉంటాయి?
పిశాచాస్ సన్తి లోకేషు యాదృశాస్ తాన్ ఇమాఞ్ శృణు । న సభ్యో ఽసౌ న యో వక్తి ప్రసఙ్గాపతితం వచః
ఈ లోకాలలో పిశాచులు ఉన్నారు. వాళ్లు ఎలా ఉంటారో నేను చెబుతాను, విను. సందర్భానుసారం ఏదైనా మాటను మాట్లాడే వాడు మంచి మనిషి కాదు.
పిశాచాẖ కేచిద్ ఆకాశసదృశాశ్ శూన్యదేహకాః । హస్తపాదాదిసంయుక్తాం పశ్యన్తి త్వమ్ ఇవాకృతిమ్
కొంతమంది పిశాచులు ఆకాశంలా ఖాళీ శరీరాలతో ఉంటారు. వాళ్లు నీలా చేతులు, కాళ్లు ఉన్న రూపాన్ని చూస్తారు.
ఛాయయా భయదాయిన్యా త్వ్ అన్యార్థభ్రమరూపయా । తే చిత్తాక్రమణం కృత్వా వేధయన్తి నరాశయమ్
వాళ్లు భయాన్ని కలిగించే నీడ రూపంలో, ఇంకొకరి ఉద్దేశ్యాన్ని అనుసరించి, మనసులోకి ప్రవేశించి, మనిషి హృదయాన్ని కలవరపెడతారు.
ఘ్నన్త్య్ అదన్తి పిబన్త్య్ ఆశు లఘుసత్త్వం చలం జనమ్ । బలమాంసమ్ అథో జీవాన్ హింసన్త్య్ ఆక్రమ్య చిత్తకమ్
వారు కొట్టడం, కొరికడం, త్వరగా పీల్చడం చేస్తారు. తేలికపాటి స్వభావం, చంచలమైన మనుష్యులను బలహీనత, మాంసం, ప్రాణాలను కూడా మనస్సును పట్టుకుని హింసిస్తారు.
ఆకాశసదృశాẖ కేచిత్ కేచిన్ నీహారసన్నిభాః । కేచిత్ స్వప్ననరాకారాస్ సాకారా అపి ఖాత్మకాః
వారిలో కొందరు ఆకాశంలా ఉంటారు, మరికొందరు పొగమంచు లాంటి రూపంలో ఉంటారు. ఇంకొందరు కలలో కనిపించే మనుష్యుల్లా ఉంటారు. ఆకారం ఉన్నా, వారి అసలు స్వరూపం ఆకాశమే.