అద్య దీర్ఘేణ కాలేన నిరహఙ్కృతినా మయా । స్వర్గాపవర్గవైతృష్ణ్యమ్ ఇదమ్ ఆసాదితం ధియా
ఈరోజు, చాలా కాలం తర్వాత, అహంకారం లేని మనసుతో నాకు స్వర్గం మీదా, మోక్షం మీదా ఆసక్తి పోయింది.
చిరమ్ ఏకాన్తవిశ్రాన్త్యై తేనైతన్ నభసḫ పదమ్ । త్వమ్ ఇవాగతవాన్ అత్ర దృష్టవాన్ అస్మి తాం కుటీమ్
ఎప్పటినుంచో ఒంటరిగా విశ్రాంతి కోరుతూ ఉన్నాను. అందుకే, నువ్వు ఇక్కడికి వచ్చి ఆ గుడిసెను చూసినట్లే, నేనూ ఈ ఆకాశంలాంటి స్థితిని పొందాను.
అద్యైతత్ సమ్పరిజ్ఞాతం యద్ ధి సా భవతẖ కుటీ । ఆగన్తా త్వం పునశ్ చేతి జ్ఞాయతే క్వావిచారితమ్
ఈ రోజు నాకు పూర్తిగా అర్థమైంది — ఇది మీ గుడిసె అని, మీరు మళ్లీ ఇక్కడికి వస్తారని కూడా తెలిసింది. ఇది ఎప్పుడో కొంత ఆలోచించబడింది.
తదా త్వ్ అత్ర మయా జ్ఞాతం కశ్చిత్ సిద్ధో ఽయమ్ ఆత్మనా । దేహం త్యక్త్వేహ నిర్వాణం గత ఇత్య్ అనుమానినా
అప్పుడు ఇక్కడ నేను గ్రహించాను — ఇక్కడ ఎవరో సిద్ధపురుషుడు, తన శరీరం వదిలి, ఇక్కడే ముక్తిని పొందాడని నేను ఊహించాను.
ఏతన్ మే భగవన్ వృత్తమ్ ఏషో ఽస్మీతి యథాస్థితమ్ । మయా తే కథితం సర్వం యథా జానాసి తత్ కురు
భగవంతుడా, ఇదే జరిగినది. నేను మీకు అన్నీ యథాతథంగా చెప్పాను. మీరు తెలిసినట్లు చేయండి.
సిద్ధైర్ న యావద్ అవధానపరైర్ విచార్య నిర్ణీతమ్ ఉత్తమధియాన్తర్ అశేషవస్తు । తావత్ త్రికాలకలనాం న విదన్తి కాఞ్చిద్ ఇత్య్ అబ్జజాదిమనసో ఽపి మునే స్వభావః
సిద్ధులు ఎంతగా ఏకాగ్రతతో పరిశీలించినా, వారు అన్నీ పూర్తిగా తెలుసుకుని నిర్ణయించేవరకు, గత, వర్తమాన, భవిష్యత్తు విషయాలను ఎవరూ పూర్తిగా గ్రహించలేరు. బ్రహ్మ మొదలైన వారి మనస్సు కూడా ఇలానే ఉంటుందని, మునివరా, తెలుసుకో.
అథ హేమమయాకాశవిస్తీర్ణాయాం మహాభువి । సౌహార్దాద్ ఏవ సిద్ధస్య తస్యేదమ్ అహమ్ ఉక్తవాన్
అప్పుడు ఆ విస్తారమైన బంగారు భూమిపై, ఆ సిద్ధుని పట్ల స్నేహంతో నేను ఇలా చెప్పాను.
త్వయా న కేవలం యావన్ మయాపి న విచారితమ్ । అవ్యాప్తిరహితా నామ న సమ్భవతి దేహతా
నీతో మాత్రమే కాదు, నాతో కూడా ఈ విషయం ఆలోచించలేదు. పరిమితి లేకుండా శరీరధారణ అనే స్థితి ఉండదు.
యస్మాన్ మయా తవోదన్తం విచార్యాసౌ స్థిరీకృతా । న కుటీ వ్యోమ్ని యేన త్వమ్ అభవిష్యస్ స్థిరస్థితిః
నీ కథను నేను ఆలోచించి, ఈ విషయం నిశ్చయించాను — గుడిసె లేకుండా నువ్వు ఆకాశంలో స్థిరంగా ఉండేవాడివి కాదవు.
తస్మాత్ కమలపత్రాక్ష యద్ గతం గతమ్ ఏవ తత్ । విచార్యాతీతమ్ ఉత్సృజ్య పశ్య సామ్ప్రతికీం స్థితిమ్
కమలదళనయనా, పోయినది పోయినదే. పరిశీలించి దాటి పోయినదాన్ని వదిలిపెట్టి, నీ ప్రస్తుత స్థితిని చూడు.
ఉత్తిష్ఠ సిద్ధలోకేషు నివసావో యథాస్థితమ్ । స్వాస్పదస్థితయస్ సౌమ్యాస్ స్వాత్మసిద్ధౌ సుసాధనమ్
మనము లేచి, సిద్ధులు నివసించే లోకాల్లో మన స్థితిలోనే ఉండి, మన స్వరూపాన్ని బలంగా తెలుసుకొని, ప్రశాంతంగా, సులభంగా జీవిద్దాం.
ఇతి నిర్ణీయ తావ్ ఆవామ్ ఉత్ప్లుతౌ తారకోపమౌ । సమమ్ ఏకపుటోడ్డీనౌ వ్యోమ యన్త్రోపలావ్ ఇవ
ఇలా నిర్ణయించుకొని, ఇద్దరం ఒకే సారి, ఆకాశంలోకి రెండు నక్షత్రాల్లా, ఒకే యంత్రంతో పైకి ఎగిరినట్టు పైకి లేచాము.
ప్రణామపూర్వమ్ అన్యోఽన్యమ్ అథ కృత్వా విసర్జనమ్ । గతస్ సో ఽభిమతం దేశమ్ అహం చాభిమతం గతః
తరువాత, ఇద్దరం పరస్పరం నమస్కారం చేసి, వీడ్కోలు చెప్పి, అతను తనకు ఇష్టమైన చోటికి వెళ్లాడు, నేను కూడా నాకిష్టమైన చోటికి వెళ్లాను.
ఇతి వృత్తాన్తమ్ అఖిలమ్ ఉక్తవాన్ అస్మి రాఘవ । తవాశ్చర్యమయీం పశ్య సంసృతీనాం విచిత్రతామ్
ఓ రాఘవా, ఈ కథ అంతా నేను చెప్పాను. ఈ సంసారంలో ఉన్న ఆశ్చర్యకరమైన వైవిధ్యాన్ని చూడు.
భగవంస్ తవ దేహో ఽసౌ పృథివ్యామ్ అణుతాం గతః । భ్రాన్తẖ కేన శరీరేణ సిద్ధలోకాంస్ తతో భవాన్
భగవంతుడా, భూమిపై మీ శరీరం ఎంతో సూక్ష్మంగా మారిపోయింది. మరి, మీరు ఏ శరీరంతో సిద్ధుల లోకాల్లో సంచరించారో చెప్పండి.
ఆం స్ంర్తం శృణు కిం వృత్తం తతో మమ జగద్గృహే । భ్రమతస్ సిద్ధసేనాసు లోకపాలపురీషు చ
అవును, నాకు గుర్తుంది—అప్పుడు నాకు ఏం జరిగిందో వినండి. నేను సిద్ధుల సమూహాల్లో, లోకపాలకుల నగరాల్లో తిరిగినప్పుడు జరిగిన సంగతిని చెబుతాను.
అహమ్ ఇన్ద్రపురం ప్రాప్తో న కశ్చిత్ తత్ర దృష్టవాన్ । మామ్ ఇమం దేహరహితమ్ ఆతివాహికదేహినమ్
నేను ఇంద్రుని నగరానికి చేరుకున్నాను. అక్కడ ఎవరూ నన్ను చూడలేదు, ఎందుకంటే నాకు భౌతిక శరీరం లేకుండా, కేవలం సూక్ష్మమైన ఆకాశకాయమే ఉండేది.
అహం కిల తదా రామ సమ్పన్నో గగనాకృతిః । న చాధారో న చాధేయశ్ చిదాకాశమయాత్మకః
ఆ సమయానికి, రామా, నేను నిజంగా ఆకాశ స్వరూపంగా ఉన్నాను. నాకు ఆధారం లేదు, ఆధేయత లేదు, నా స్వభావం పూర్తిగా చైతన్యాకాశమే.
న గ్రహీతా న చ గ్రాహ్యస్ త్వాదృశార్థావబోధినామ్ । న చైవ దేశకాలానాం క్వచిద్ ఆవృతికారకః
నీలాంటి సత్యాన్ని గ్రహించినవారికి, గ్రహించేవాడు లేడు, గ్రహించబడే వస్తువు కూడా లేదు. అలాగే ఏ స్థలం లేదా కాలం కూడా ఎప్పుడూ అడ్డంకి చేయదు.
అరుద్ధశ్ చ పదార్థౌఘైస్ స్వయం స్వానుభవోన్ముఖః । వ్యవహర్తా తథాభూతైర్ ఏవ పుమ్భిర్ మనోమయైః
విషయాల బందనాలేవీ లేకుండా, తానే తాను అనుభవించేందుకు సహజంగా ఉత్సాహంగా ఉంటాడు. అలాగే మనస్సుతోనే ఏర్పడిన ఇతరులతో కూడా వ్యవహరిస్తాడు.
స్వప్నానుభూతయో రామ దృష్టాన్తో ఽత్రావిఖణ్డితః । అనుభూత్యపలాపం తు యẖ కుర్యాత్ తేన తే ఽస్త్వ్ అలమ్
రామా, కలలో అనుభవించినవి ఇక్కడ స్పష్టమైన ఉదాహరణగా నిలుస్తాయి. కానీ అనుభవాన్ని ఒప్పుకోని వారు తమ అభిప్రాయంతో సంతృప్తిగా ఉండగలరు.
యథా స్వప్నే నరో గేహే వ్యవహర్తా న దృశ్యతే । తథా తదా న దృష్టో ఽస్మి పురస్స్థో ఽపి నభోగతైః
ఎలా కలలో ఒకడు ఇంట్లో పనులు చేస్తూ కనిపించడు, అలాగే ఆ సమయంలో నేను అక్కడ ఉన్నా, అక్కడ ఉన్నవారికి నేను కనిపించను.
అహమ్ అన్యం ప్రపశ్యామి పార్థివాకారభావనమ్ । మామ్ ఆతివాహికాత్మానం న కశ్చిద్ అపి పశ్యతి
నేను ఇతరులను భౌతిక రూపాలతో ఉన్నవారిగా చూస్తున్నాను. కానీ నా స్వభావం ఎంతో సూక్ష్మమైన ప్రయాణికుడిలా ఉన్నందున, నన్నెవరూ చూడలేరు.
న దృశ్యతే విదేహత్వాద్ భవాన్ వ్యోమవపుర్ యది । తత్ కథం తేన సిద్ధేన దృష్టో ఽసి కనకావనౌ
మీరు శరీరం లేని వాడిగా, ఆకాశంలా రూపం కలిగి కనబడకుండా ఉంటే, అప్పుడు ఆ బంగారు అడవిలో ఆ సిద్ధపురుషుడు మిమ్మల్ని ఎలా చూశాడు?
అస్మదాదిర్ జనో రామ యథాసఙ్కల్పితార్థభాక్ । నాసఙ్కల్పితమ్ ఆప్నోతి సత్యకామవపుర్ యతః
రామా, మనలాంటి వారు మనసులో ఊహించినదాన్ని అనుభవిస్తారు. కానీ నిజమైన కోరికలతో కూడిన రూపాన్ని పొందినవాడు ఊహించని దాన్ని ఎప్పుడూ అనుభవించడు.
వ్యవహారేషు మగ్నేన లౌకికేష్వ్ అమలాత్మనా । క్షణాద్ విస్మార్యతే పుంసా స్వాతివాహికతాత్మనః
ప్రపంచ వ్యవహారాలలో నిమగ్నమైనప్పుడు, పవిత్రమైన మనసున్నవాడు తన అసలు సూక్ష్మ స్వరూపాన్ని తక్షణమే మర్చిపోతాడు.
మయా పశ్యతు మామ్ ఏష ఇతి సఙ్కల్పితం తదా । తేన మాం దృష్టవాన్ ఏష స్వసఙ్కల్పార్థభాజనమ్
ఆ సమయంలో, "నేను నన్ను నేనే చూసుకోవాలి" అని అతడు మనసులో నిర్ణయించుకున్నాడు. తన ఆలోచనకు తానే పాత్రంగా, తన సంకల్పశక్తితో నన్ను చూశాడు.
జనో జరఢభేదత్వాన్ న సఙ్కల్పార్థభాజనమ్ । స ఏవ జీర్ణభేదత్వాత్ సత్యకామత్వభాజనమ్
సాధారణంగా మనుషులు వయస్సుతో వచ్చిన భేదభావాల వల్ల తమ సంకల్పాలు నెరవేరే స్థితిలో ఉండరు. కానీ అతడు మాత్రం, తన లోపలి పరిపక్వత వల్ల నిజమైన కోరికలు నెరవేర్చుకోగలిగాడు.
ద్వయోస్ తు సిద్ధయోస్ సిద్ధ విరుద్ధేప్సితయోర్ మిథః । అధికైకావదాతాత్మా జయీ పురుషయత్నవాన్
ఓ సిద్ధా! ఇద్దరు సిద్ధులు పరస్పరం విరుద్ధమైన కోరికలు కలిగి ఉన్నప్పుడు, ఎవరి మనస్సు మరింత స్వచ్ఛంగా, దృఢంగా ఉంటుందో, ఎవరు ఎక్కువగా ప్రయత్నిస్తారో, వారు విజయం సాధిస్తారు.
భ్రమతస్ సిద్ధసేనాసు లోకపాలపురీషు మే । విస్మృతా వ్యవహారౌఘైస్ సాతివాహికతాత్మనః
సిద్ధుల సమూహాల్లో, లోకపాలకుల నగరాల్లో తిరుగుతూ, అనేక పనుల్లో నిమగ్నమై, నా అసలు స్వరూపమైన పరమోన్నత సేవకుడననే విషయాన్ని మరిచిపోయాను.