అసఙ్ఖ్యైర్ వ్యోమమాతఙ్గైశ్ చన్ద్రార్కచలచామరైః । ఉడుమ్బరాన్తర్ మషకైర్ ఇవ మద్ధృదయే స్థితమ్
ఎన్నెన్నో ఆకాశంలో తేలియాడే గొబ్బిలాలు, చంద్రుడు, సూర్యుడు abaniki తలుపులు ఊపుతున్నట్టు, అవన్నీ నా హృదయంలో, అత్తి చెట్టు లోపల దోమలు ఉన్నట్టు, స్థిరంగా ఉన్నాయి.
మయా పాతాలపాదేన భూతలోదరధారిణా । ఖమూర్ధ్నాపి తదా రామ న త్యక్తా పరమాణుతా
నేను పాతాళాన్ని నా కాలితో పట్టుకుని, భూమిని నా పొట్టలో మోసి, ఆకాశాన్ని తలపై ఉంచినప్పటికీ, ఓ రామా, నా సూక్ష్మత్వాన్ని ఎప్పుడూ వదలలేదు.
దిక్షు సర్వాసు సర్వత్ర సర్వదా సర్వకారిణా । సర్వాత్మనాప్య్ అసర్వేణ శూన్యరూపేణ సంస్థితమ్
ప్రతి దిక్కులో, ప్రతిచోట, ఎప్పుడూ, అన్నీ చేయగలవాడిగా, నేను అన్నిదానిలోనూ ఉన్నాను. అయినా, అన్నీ కానివాడిగా, శూన్యరూపంలో స్థిరంగా ఉన్నాను.
కిఞ్చిత్త్వం సదకిఞ్చిత్త్వం సాకృతిత్వం నిరాకృతి । అనుభూతం సజాడ్యం చ చేతనత్వమ్ అలం మయా
ఏదో ఒకటి అయిన అనుభూతి, ఏమీ లేని స్థితి, రూపంతో ఉండటం, రూపం లేకపోవడం, జ్ఞానం, మాంద్యం, చైతన్యం—ఇవి అన్నీ నేను అనుభవించాను.
మైనాకముగ్ధమీనస్య సాగరస్యాప్య్ అణుం ప్రతి । సన్తి సర్గసహస్రాణి స్వనుభూతాన్య్ అథో మయా
మయనాక పర్వతాన్ని చూసి మత్తులో ఉన్న చేపకు ఎంత పెద్ద సముద్రమైనా చిన్నదిగా అనిపించడంలా, నేను కూడా ఒక అణువులోనే వేలాది సృష్టులను ప్రత్యక్షంగా అనుభవించాను.
జగన్త్య్ అఙ్గే మయోఢాని గూఢాని ప్రకటాని చ । ప్రతిబిమ్బపురాణీవ మకురేణాజడాత్మనా
ఈ లోకాలు నా శరీరంలోనే, కొన్నివి దాగి, మరికొన్నివి బహిరంగంగా ఉన్నాయి. అవి అజడమైన ఆత్మ ద్వారా అద్దంలో ప్రతిబింబించే పురాతన నగరాల్లా కనిపిస్తున్నాయి.
ఏవం జలానిలాగ్నిత్వం భూమిత్వం ఖాత్మనా సతా । కృతం చితేవ స్వప్నేషు బత మాయా విజృమ్భతే
ఇలా నీరు, గాలి, అగ్ని, భూమి, ఆకాశం వంటి స్థితులను కూడా చైతన్యం స్వీకరించింది. నిజంగా, కలల్లో మాయ ఎంత అద్భుతంగా విస్తరిస్తుందో చూడండి.
అపి తస్యామ్ అవస్థాయాం జగన్త్య్ ఆకాశకోశకే । మయా దృష్టాన్య్ అసఙ్ఖ్యాని పరమాణుకణం ప్రతి
ఆ స్థితిలోనూ, ఆకాశపు గర్భంలోనే, నేను లెక్కలేనన్ని లోకాలను, ఒక్కోటి అణువంత చిన్నదిగా చూశాను.
పరమాణుం ప్రతి వ్యోమ పరమాణుం ప్రతి స్థితమ్ । సర్గవృన్దం యథా స్వప్నే స్వప్నాన్తరయుతం పురమ్
ప్రతి పరమాణువులో ఆకాశం ఉన్నట్టే, ఒక కలలో అనేక కలలు కలిసిన నగరంలో ఎన్నో సృష్టులు కనిపిస్తాయి.
ఖమ్ ఏవాహమ్ అభూవం భూమణ్డలం ద్వీపకుణ్డలమ్ । సర్వాత్మనాపి న వ్యాప్తం కిఞ్చనాపి మయా క్వచిత్
నేను ఆకాశంగా, భూమిగా, ద్వీపాల వలయంగా మారిపోయాను. అయినా, అన్నింటినీ వ్యాపించిన ఆత్మగా ఉన్నా, ఎక్కడా ఏదీ పూర్తిగా నన్ను నింపలేదు.
సముత్పాదయతాశేషలతాతరుతృణాఙ్కురాన్ । భూతలేన రసాకృష్ట్యా మయార్థేనేవ జృమ్భితమ్
భూమి తనలోని తేమను పైకి లాగి, అన్ని లతలు, చెట్లు, గడ్డి, మొక్కలు పుట్టించడంలో, ఇవన్నీ నా సంకల్పంతోనే విస్తరించినట్టు అనిపిస్తుంది.
అవదాతతమే శుద్ధబోధాకాశమయే మయి । జగల్లక్షాణి తిష్ఠన్తి న తిష్ఠన్తి చ కానిచిత్
నిర్మలమైన, పవిత్రమైన జ్ఞానాకాశమైన నాలో, అనేక లోకాలు ఉన్నాయి. కానీ వాటిలో కొన్ని నిజంగా లేవు కూడా.
చితి చారుచమత్కారం చమత్కుర్వన్తి యత్ స్వతః । స్వచమత్కృతయో ఽన్తస్స్థాస్ తద్ ఏతాస్ సృష్టిదృష్టయః
చైతన్యం తన స్వభావంలోనే తన అద్భుతతను ఆస్వాదిస్తుంది. ఈ లోపలి ఆశ్చర్యాలు సృష్టి దర్శనాలే.
అనుభూతం కృతం దృష్టం యావత్ క్వచన కిఞ్చన । పరమార్థచమత్కారాద్ ఋతే నేహోపలభ్యతే
ఏదైనా అనుభవించినది, చేసినది, చూసినది ఎక్కడైనా ఉన్నా, పరమార్థ ఆశ్చర్యం లేకుండా ఇక్కడ కనబడదు.
ప్రత్యేకం విశ్వరూపాత్మా సర్వకర్తా నిరామయః । ప్రబుద్ధశ్ శుద్ధబోధాత్మా సర్వం బ్రహ్మాత్మకం యతః
ప్రతి ఒక్కరూ విశ్వరూప స్వరూపులు, అన్నిటికీ కర్తలు, బాధలేని వారు. వారు పూర్తిగా మేల్కొన్న వారు, శుద్ధమైన జ్ఞాన స్వరూపులు, ఎందుకంటే అన్నీ బ్రహ్మ స్వరూపమే.
సర్వస్ సర్వత్ర సర్వాత్మా సర్వగస్ సర్వసంశ్రయః । ఏతత్ ప్రబుద్ధవిషయమ్ అప్రబుద్ధం న వేద్మ్య్ అహమ్
అన్నీ, ఎక్కడైనా, అన్నిటి ఆత్మ, అన్నిటిలో వ్యాపించినది, అన్నింటికీ ఆశ్రయం—ఇది మేల్కొన్నవారి పరిధి; మేలుకోని స్థితిని నేను తెలియను.
ఆకాశకోశవిశదాత్మని చిత్స్వరూపే యేయం స్వతా కచతి సర్గపరమ్పరేతి । సాన్తస్ తద్ ఏవ కిల తాప ఇవాన్తర్ ఊష్మా భేదోపలమ్భ ఇతి నాస్తి సద్ అస్త్య్ అనన్తమ్
చైతన్య స్వరూపంలో, ఆకాశంలా నిర్మలమైన మనసులో వెలిగే ఆ స్వరూపమే సృష్టి పరంపరగా కనిపిస్తుంది. అది నిజానికి అంతర్గత శాంతి, లోపల ఉండే వేడి లాంటిది. వేరుదనం అనిపించేది కేవలం భ్రమ మాత్రమే; వాస్తవంగా ఏ విభజన లేదు. సత్యం ఎప్పటికీ ఉన్నదే, అది అనంతమైనది, అవిభాజ్యమైనది.
అథైవంరూపసంవిత్తేḫ పరావృత్య ప్రయత్నతః । తమ్ అమ్బరకుటీకోశదేశమ్ ఆగతవాన్ అహమ్
అలా ఆ రూప భావనల నుంచి నా మనసును వెనక్కు తిప్పి, శ్రమతో ప్రయత్నించి, ఆ ఆకాశసదృశమైన సూక్ష్మ ప్రాంతానికి నేను చేరుకున్నాను.
యావత్ తత్ర న పశ్యామి స్వదేహం క్వచన స్థితమ్ । పశ్యామి కేవలం సిద్ధం కమ్ అప్య్ అన్యం పురస్ స్థితమ్
అక్కడ నా శరీరం ఎక్కడా కనబడలేదు. నా ఎదుట ఒక సిద్ధుడు, ఇంకొకరు మాత్రమే నిలబడి ఉన్నారు అని నేను చూశాను.
ఉపవిష్టం సమాధాననిష్ఠమ్ ఇష్టపదం గతమ్ । సోమ్యోదయమ్ ఇవాదిత్యం దగ్ధేన్ధనమ్ ఇవానలమ్
ఆయన కూర్చుని, సమాధిలో స్థిరంగా, కోరిన స్థితిని పొందినవాడిగా ఉన్నాడు. ఉదయించిన చంద్రుడిలా, దహించబడిన ఇంధనం లేని అగ్నిలా ఆయన కనిపించాడు.
బద్ధపద్మాసనం శాన్తం సమాధాననిరిఙ్గనమ్ । గుల్ఫద్వితయమధ్యస్థవృషణం విషయాతిగమ్
అతడు పద్మాసనంలో稳గా కూర్చొని, మనస్సు ప్రశాంతంగా, పూర్తిగా ధ్యానంలో లీనమై ఉన్నాడు. అతని రెండు కాళ్ల మద్యలో జననాంగాలు సేద తీరుతూ, అన్ని ఇంద్రియ విషయాలకు అతీతుడిగా ఉన్నాడు.
మృష్టసోమ్యసమాభోగస్కన్ధబన్ధురకన్ధరమ్ । సుస్థిరోదరవిశ్రాన్తస్థానకస్థితిసున్దరమ్
అతని భుజాలు, మెడ మృదువుగా ఆకర్షణీయంగా మెరిసిపోతూ, శరీరం సౌమ్యమైన అందంతో ప్రకాశిస్తూ, కడుపు భాగంలో సౌకర్యంగా విశ్రాంతిగా ఉన్న అతని కూర్చోవడం స్థిరంగా, అందంగా కనిపించింది.
నాభీనికటగోత్తానపాణిద్వితయదీప్తిభిః । హృదయామ్భోజతేజోభిర్ బహిస్స్థైర్ ఇవ భాసితమ్
నాభి పక్కన చాపిన రెండు చేతుల వెలుగు, హృదయ పద్మం నుండి వెలువడిన కాంతి అతడి శరీరాన్ని వెలుపలికి ప్రకాశింపజేసినట్లు అనిపించింది.
శ్లిష్టపక్ష్మేక్షణం క్షీణసర్వేచ్ఛం స్వచ్ఛతాం గతమ్ । సరో నిమీలితామ్భోజమ్ ఇవ సుప్తం దినాత్యయే
అతని కళ్ల పలకలు మృదువుగా మూసుకుని, అన్ని కోరికలు తగ్గిపోయి, లోపల నిర్మలత్వంతో, సాయంకాలంలో మూసుకునే కమలాన్ని పోలి, దినాంతంలో నిద్రిస్తున్నట్టు కనిపించాడు.
అవిక్షుభితమ్ ఆశాన్తమ్ అన్తẖకరణకోటరమ్ । దధానం ధీరయా వృత్త్యా శాన్తోత్పాతమ్ ఇవామ్బరమ్
ఏమాత్రం కలకలం లేకుండా, పూర్తిగా ప్రశాంతంగా ఉన్న మనస్సు లోపలి గది, స్థిరమైన ధైర్యంతో, ఆకాశం ఎలా అలజడి లేకుండా నిశ్శబ్దంగా ఉంటుందో అలా ఉండడం.
అపశ్యతా నిజం దేహం తం మునిం పశ్యతా పురః । ఇదం మయా తదా తత్ర చిన్తితం చారుచేతసా
ఆ ముని తన శరీరాన్ని చూడకుండానే నా ముందుకు వచ్చాడు. అప్పుడు నేను స్పష్టమైన మనస్సుతో ఇలా ఆలోచించాను:
అయం కశ్చిన్ మహాసిద్ధస్ సమ్ప్రాప్తో ఽస్మిన్ దిగమ్బరే । చిరాయాహమ్ ఇవైకాన్తవిశ్రమార్థీ మహామ్బరమ్
ఈ విస్తృతమైన ఆకాశంలో ఎవరో గొప్ప సిద్ధుడు వచ్చాడు. చాలా కాలంగా నేను ఎలా ఒంటరిగా విశ్రాంతి కోరుతున్నానో, ఇతనూ అలాగే విశ్రాంతి కోసం ఇక్కడికి వచ్చాడేమో.
సమాధియోగ్యమ్ ఏకాన్తం లభేయేతీహ చిన్తయా । కుటీ దృష్టేయమ్ ఏతేన సత్యసఙ్కల్పశాలినా
ఇతడు ఇక్కడ 'నాకు ధ్యానం చేయడానికి తగిన ఒంటరి స్థలం దొరకాలి' అని ఆలోచిస్తున్నాడు. దృఢ సంకల్పంతో ఉన్న ఇతడు ఈ గుడిసెను గమనించాడు.
మదాగమనమ్ ఏతేన తతో ఽచిన్తయతాచలమ్ । తం మద్దేహం శవీభూతమ్ అపాస్యేహ కృతా స్థితిః
నా రాక గురించి అతను అచంచలంగా ఆలోచిస్తూ ఉండటం వల్ల, 'ఈ శవమైన దేహాన్ని ఇక్కడే వదిలేసి, నేను ఇక్కడి నుండి వెళ్లిపోతాను' అని నిర్ణయించుకున్నాడు.
తద్ ఇహాస్తామ్ అయం యామి స్వం లోకమ్ ఇతి నిశ్చయీ । యావద్ గన్తుం ప్రవృత్తో ఽస్మి తావత్ సఙ్కల్పనక్షయాత్
'ఇది ఇక్కడే ఉండిపోనివ్వు; నేను నా లోకానికి వెళ్తాను' అని అతను నిశ్చయించుకున్నాడు. నేను వెళ్లేందుకు సిద్ధమవుతున్న సమయంలో, సంకల్పం పోవడంతో—