నతోన్నతాసు మృద్వీషు స్వాస్తీర్ణాస్వ్ అమ్బరాజిరే । సుప్తం శుభ్రాభ్రమాలాసు నవనీతస్థలీష్వ్ ఇవ
తక్కువగా కాని, ఎక్కువగా కాని లేని, మృదువైన వస్త్రాలపై పరచి, తెల్ల మేఘాల వరుసల్లో, కొత్త వెన్న తట్టిన పలకలపై నిద్రించినట్టు నిద్రించాను.
సుమనḫపత్త్రమృదుషు లీనం లక్ష్మీవిలాసిషు । సురసిద్ధాఙ్గనాఙ్గేషు దూరాస్తస్మరవాసనమ్
పుష్పదళాల మృదుత్వంలో, లక్ష్మీ సౌభాగ్యాల ఆటల్లో, దేవతా సిద్ధాంగనల దేహాల్లో, కామవాసనలకు దూరంగా నేను లీనమై ఉన్నాను.
కృతẖ కుముదకల్హారకరాలే నలినీవనే । కోమలẖ కలహంసీభిర్ లీలాకలకలారవః
నీలకమలాలు, తెల్లకుముదాలు విరివిగా ఉన్న కమలవనంలో, మృదువుగా ఆడుకుంటూ తిరిగే హంసల గానమధురమైన అరుపులు ప్రతిధ్వనిస్తున్నాయి.
సరత్సరిత్సిరాసారమూలభూమణ్డలాన్వితాః । అఙ్గేషూఢాస్ స్ఫురద్భూతా లోమాలయ ఇవాద్రయః
వెన్నెలలో ప్రవహించే నదులు, వాటి అనేక శాఖలు, మూలభూములతో కలిసి, నా అవయవాలపై కొండపై తడబడే రోమాలు లాగానే అలముకున్నాయి.
చతుర్దిగ్గ్రథితాదీర్ఘసరిత్సూత్రైస్ సముద్రకైః । ఆదర్శైర్ ఇవ విశ్రాన్తమ్ అఙ్గేషు ప్రతిబిమ్బిభిః
నాలుగు దిక్కులా పొడవైన నదుల తాడులతో సముద్రాలు బంధించబడి, అవి నా అవయవాలపై అద్దాల్లో ప్రతిబింబించినట్లు విశ్రాంతిగా ఉన్నాయి.
భూతసర్గేణ విభ్రాన్తం సిద్ధవిద్యాధరాదినా । మద్దేహే చేతితేనైవ మక్షికాయౌకరూపిణా
సిద్ధులు, విద్యాధరుల మాయతో మాయమై, భూతసృష్టి నా శరీరంలోనే మనస్సు ద్వారా ప్రేరేపించబడి, తేనెటీగల రూపంలో సంచరిస్తోంది.
మత్ప్రసాదేన ముదితైర్ లబ్ధమ్ అర్కాదిభిర్ వపుః । కృష్ణరక్తసితాపీతహరితైర్ హారితైర్ ఇవ
నా అనుగ్రహంతో, సూర్యుడు మొదలైన దేవతల వల్ల ఆనందంగా లభించిన ఈ శరీరం నల్ల, ఎరుపు, తెలుపు, పసుపు, ఆకుపచ్చ రంగులతో అలంకరించబడినట్లుగా ఉంది.
సముద్రముద్రయా సప్తద్వీపసప్తాత్మరూపయా । సంస్థయా స్థాపితా భూమిḫ ప్రకోష్ఠే వలయోపమా
సముద్రంతో చుట్టబడి, ఏడు ద్వీపాలు మరియు ఏడు అంతఃకరణాల రూపంలో ఉన్న ఈ భూమి, నా భుజంపై ఉంగరం వలె స్థిరంగా ఉంది.
విద్యాధరపురన్ధ్రీణాం పరామృష్టాఙ్గయష్టినా । అదృష్టేనైవ విహితḫ పులకోల్లాస ఆత్మనా
విద్యాధరుల భార్యల సన్నని చేతులు కనబడని విధంగా తాకినప్పుడు, నా లోపల ఆనందంతో రోమాంచనం ఉట్టిపడింది.
సరిత్సిరాసరత్సారరసాని సుషిరాణి చ । జగన్త్య్ ఏవాస్థిజాలాని మమాసన్ సంస్థితాని చ
నదులు, వాటి ఉపనదులు, వాటి సారం, వాటి నీరు, వాటి ప్రవాహాలు—ఈ లోకాలన్నీ నా ఎముకల వలయంగా ఉండిపోయాయి.
అసఙ్ఖ్యైర్ వ్యోమమాతఙ్గైశ్ చన్ద్రార్కచలచామరైః । ఉడుమ్బరాన్తర్ మషకైర్ ఇవ మద్ధృదయే స్థితమ్
ఎన్నెన్నో ఆకాశంలో తేలియాడే గొబ్బిలాలు, చంద్రుడు, సూర్యుడు abaniki తలుపులు ఊపుతున్నట్టు, అవన్నీ నా హృదయంలో, అత్తి చెట్టు లోపల దోమలు ఉన్నట్టు, స్థిరంగా ఉన్నాయి.
మయా పాతాలపాదేన భూతలోదరధారిణా । ఖమూర్ధ్నాపి తదా రామ న త్యక్తా పరమాణుతా
నేను పాతాళాన్ని నా కాలితో పట్టుకుని, భూమిని నా పొట్టలో మోసి, ఆకాశాన్ని తలపై ఉంచినప్పటికీ, ఓ రామా, నా సూక్ష్మత్వాన్ని ఎప్పుడూ వదలలేదు.
దిక్షు సర్వాసు సర్వత్ర సర్వదా సర్వకారిణా । సర్వాత్మనాప్య్ అసర్వేణ శూన్యరూపేణ సంస్థితమ్
ప్రతి దిక్కులో, ప్రతిచోట, ఎప్పుడూ, అన్నీ చేయగలవాడిగా, నేను అన్నిదానిలోనూ ఉన్నాను. అయినా, అన్నీ కానివాడిగా, శూన్యరూపంలో స్థిరంగా ఉన్నాను.
కిఞ్చిత్త్వం సదకిఞ్చిత్త్వం సాకృతిత్వం నిరాకృతి । అనుభూతం సజాడ్యం చ చేతనత్వమ్ అలం మయా
ఏదో ఒకటి అయిన అనుభూతి, ఏమీ లేని స్థితి, రూపంతో ఉండటం, రూపం లేకపోవడం, జ్ఞానం, మాంద్యం, చైతన్యం—ఇవి అన్నీ నేను అనుభవించాను.
మైనాకముగ్ధమీనస్య సాగరస్యాప్య్ అణుం ప్రతి । సన్తి సర్గసహస్రాణి స్వనుభూతాన్య్ అథో మయా
మయనాక పర్వతాన్ని చూసి మత్తులో ఉన్న చేపకు ఎంత పెద్ద సముద్రమైనా చిన్నదిగా అనిపించడంలా, నేను కూడా ఒక అణువులోనే వేలాది సృష్టులను ప్రత్యక్షంగా అనుభవించాను.
జగన్త్య్ అఙ్గే మయోఢాని గూఢాని ప్రకటాని చ । ప్రతిబిమ్బపురాణీవ మకురేణాజడాత్మనా
ఈ లోకాలు నా శరీరంలోనే, కొన్నివి దాగి, మరికొన్నివి బహిరంగంగా ఉన్నాయి. అవి అజడమైన ఆత్మ ద్వారా అద్దంలో ప్రతిబింబించే పురాతన నగరాల్లా కనిపిస్తున్నాయి.
ఏవం జలానిలాగ్నిత్వం భూమిత్వం ఖాత్మనా సతా । కృతం చితేవ స్వప్నేషు బత మాయా విజృమ్భతే
ఇలా నీరు, గాలి, అగ్ని, భూమి, ఆకాశం వంటి స్థితులను కూడా చైతన్యం స్వీకరించింది. నిజంగా, కలల్లో మాయ ఎంత అద్భుతంగా విస్తరిస్తుందో చూడండి.
అపి తస్యామ్ అవస్థాయాం జగన్త్య్ ఆకాశకోశకే । మయా దృష్టాన్య్ అసఙ్ఖ్యాని పరమాణుకణం ప్రతి
ఆ స్థితిలోనూ, ఆకాశపు గర్భంలోనే, నేను లెక్కలేనన్ని లోకాలను, ఒక్కోటి అణువంత చిన్నదిగా చూశాను.
పరమాణుం ప్రతి వ్యోమ పరమాణుం ప్రతి స్థితమ్ । సర్గవృన్దం యథా స్వప్నే స్వప్నాన్తరయుతం పురమ్
ప్రతి పరమాణువులో ఆకాశం ఉన్నట్టే, ఒక కలలో అనేక కలలు కలిసిన నగరంలో ఎన్నో సృష్టులు కనిపిస్తాయి.
ఖమ్ ఏవాహమ్ అభూవం భూమణ్డలం ద్వీపకుణ్డలమ్ । సర్వాత్మనాపి న వ్యాప్తం కిఞ్చనాపి మయా క్వచిత్
నేను ఆకాశంగా, భూమిగా, ద్వీపాల వలయంగా మారిపోయాను. అయినా, అన్నింటినీ వ్యాపించిన ఆత్మగా ఉన్నా, ఎక్కడా ఏదీ పూర్తిగా నన్ను నింపలేదు.
సముత్పాదయతాశేషలతాతరుతృణాఙ్కురాన్ । భూతలేన రసాకృష్ట్యా మయార్థేనేవ జృమ్భితమ్
భూమి తనలోని తేమను పైకి లాగి, అన్ని లతలు, చెట్లు, గడ్డి, మొక్కలు పుట్టించడంలో, ఇవన్నీ నా సంకల్పంతోనే విస్తరించినట్టు అనిపిస్తుంది.
అవదాతతమే శుద్ధబోధాకాశమయే మయి । జగల్లక్షాణి తిష్ఠన్తి న తిష్ఠన్తి చ కానిచిత్
నిర్మలమైన, పవిత్రమైన జ్ఞానాకాశమైన నాలో, అనేక లోకాలు ఉన్నాయి. కానీ వాటిలో కొన్ని నిజంగా లేవు కూడా.
చితి చారుచమత్కారం చమత్కుర్వన్తి యత్ స్వతః । స్వచమత్కృతయో ఽన్తస్స్థాస్ తద్ ఏతాస్ సృష్టిదృష్టయః
చైతన్యం తన స్వభావంలోనే తన అద్భుతతను ఆస్వాదిస్తుంది. ఈ లోపలి ఆశ్చర్యాలు సృష్టి దర్శనాలే.
అనుభూతం కృతం దృష్టం యావత్ క్వచన కిఞ్చన । పరమార్థచమత్కారాద్ ఋతే నేహోపలభ్యతే
ఏదైనా అనుభవించినది, చేసినది, చూసినది ఎక్కడైనా ఉన్నా, పరమార్థ ఆశ్చర్యం లేకుండా ఇక్కడ కనబడదు.
ప్రత్యేకం విశ్వరూపాత్మా సర్వకర్తా నిరామయః । ప్రబుద్ధశ్ శుద్ధబోధాత్మా సర్వం బ్రహ్మాత్మకం యతః
ప్రతి ఒక్కరూ విశ్వరూప స్వరూపులు, అన్నిటికీ కర్తలు, బాధలేని వారు. వారు పూర్తిగా మేల్కొన్న వారు, శుద్ధమైన జ్ఞాన స్వరూపులు, ఎందుకంటే అన్నీ బ్రహ్మ స్వరూపమే.
సర్వస్ సర్వత్ర సర్వాత్మా సర్వగస్ సర్వసంశ్రయః । ఏతత్ ప్రబుద్ధవిషయమ్ అప్రబుద్ధం న వేద్మ్య్ అహమ్
అన్నీ, ఎక్కడైనా, అన్నిటి ఆత్మ, అన్నిటిలో వ్యాపించినది, అన్నింటికీ ఆశ్రయం—ఇది మేల్కొన్నవారి పరిధి; మేలుకోని స్థితిని నేను తెలియను.
ఆకాశకోశవిశదాత్మని చిత్స్వరూపే యేయం స్వతా కచతి సర్గపరమ్పరేతి । సాన్తస్ తద్ ఏవ కిల తాప ఇవాన్తర్ ఊష్మా భేదోపలమ్భ ఇతి నాస్తి సద్ అస్త్య్ అనన్తమ్
చైతన్య స్వరూపంలో, ఆకాశంలా నిర్మలమైన మనసులో వెలిగే ఆ స్వరూపమే సృష్టి పరంపరగా కనిపిస్తుంది. అది నిజానికి అంతర్గత శాంతి, లోపల ఉండే వేడి లాంటిది. వేరుదనం అనిపించేది కేవలం భ్రమ మాత్రమే; వాస్తవంగా ఏ విభజన లేదు. సత్యం ఎప్పటికీ ఉన్నదే, అది అనంతమైనది, అవిభాజ్యమైనది.
అథైవంరూపసంవిత్తేḫ పరావృత్య ప్రయత్నతః । తమ్ అమ్బరకుటీకోశదేశమ్ ఆగతవాన్ అహమ్
అలా ఆ రూప భావనల నుంచి నా మనసును వెనక్కు తిప్పి, శ్రమతో ప్రయత్నించి, ఆ ఆకాశసదృశమైన సూక్ష్మ ప్రాంతానికి నేను చేరుకున్నాను.
యావత్ తత్ర న పశ్యామి స్వదేహం క్వచన స్థితమ్ । పశ్యామి కేవలం సిద్ధం కమ్ అప్య్ అన్యం పురస్ స్థితమ్
అక్కడ నా శరీరం ఎక్కడా కనబడలేదు. నా ఎదుట ఒక సిద్ధుడు, ఇంకొకరు మాత్రమే నిలబడి ఉన్నారు అని నేను చూశాను.
ఉపవిష్టం సమాధాననిష్ఠమ్ ఇష్టపదం గతమ్ । సోమ్యోదయమ్ ఇవాదిత్యం దగ్ధేన్ధనమ్ ఇవానలమ్
ఆయన కూర్చుని, సమాధిలో స్థిరంగా, కోరిన స్థితిని పొందినవాడిగా ఉన్నాడు. ఉదయించిన చంద్రుడిలా, దహించబడిన ఇంధనం లేని అగ్నిలా ఆయన కనిపించాడు.