అన్తẖకరణరూపẖ ఖమ్ ఏవ తత్రాహమ్ ఆస్థితః । ఆతివాహికదేహాత్మా చిన్మయవ్యోమరూపవాన్
అంతఃకరణం అనేది ఆకాశంలా ఉంటుంది. అందులోనే నేను సూక్ష్మదేహ స్వరూపంగా, చైతన్యమయమైన ఆకాశరూపంగా ఉంటాను.
పవనాద్ అప్య్ అహం శూన్యẖ కేవలాకాశమాత్రకమ్ । సర్వేషామ్ ఏవ భావానాం శూన్యాకృతిర్ అరోధకః
నేను గాలికన్నా సూక్ష్మంగా, స్వచ్ఛమైన ఆకాశంలా ఉన్నవాడిని. అన్ని వస్తువులకూ శూన్యరూపంగా, ఎలాంటి అడ్డంకీ లేకుండా ఉంటాను.
అథైనం భావయన్న్ అహం యదా తత్ర స్థిరం స్థితః । తదాహం దేహవాన్ పుష్ట ఇతి మే ప్రత్యయో ఽభవత్
ఈ విషయాన్ని నేను మనసులో ఆలోచిస్తూ, అక్కడ స్థిరంగా ఉండగా, నాకు ఒక నమ్మకం కలిగింది—నేను శరీరంతో ఉన్నాను, బలంగా ఉన్నాను అని.
తేనాహం ప్రత్యయేనాథ శబ్దం కర్తుం ప్రవృత్తవాన్ । శూన్య ఏవ యథా సుప్తస్ స్వప్నోడ్డీనో నరో రవమ్
ఆ నమ్మకంతోనే నేను శబ్దం చేయడం ప్రారంభించాను. ఖాళీగా నిద్రలో ఉన్నవాడు కలలో అరవడం వలెనే, నేను శబ్దాన్ని ఉంచాను.
అథ పూర్వం కృతశ్ శబ్దో బాలేనేవ తద్ ఓం ఇతి । తతస్ స ఏష ఓఙ్కార ఇతి నీతḫ పునḫ ప్రథామ్
మొదట, చిన్నపిల్లవాడిలా, ఆ శబ్దం 'ఓం' అని ఉచ్చరించబడింది. ఆ తరువాత అదే శబ్దం మళ్లీ 'ఓంకారము'గా స్థిరపడింది.
తతస్ స్వప్నే నరేణేవ యత్ కిఞ్చిద్ గదితం మయా । తద్ ఏతద్ విద్ధి వాచం త్వం పశ్చాన్ నీతాం ప్రథామ్ ఇహ
తర్వాత, నేను కలలో మనిషిలా మాట్లాడినది, ఇదే మాటగా తెలుసుకో. ఆ మాట తరువాత ఈ లోకంలో స్థిరంగా ఏర్పడింది.
బ్రహ్మైవ సో ఽస్మి సమ్పన్నస్ సృష్టేẖ కర్తా జగద్గురుః । తతో మనోమయేనైవ కల్పితాస్ సృష్టయో మయా
నేనే పరబ్రహ్మమునై, సంపూర్ణుడనై, సృష్టికర్తగా, జగత్తుకు గురువుగా ఉన్నాను. అందుచేత, ఈ సృష్టులన్నీ నా మనస్సు ద్వారా నేను ఊహించుకున్నవే.
ఏవమ్ అస్మి సముత్పన్నో న తు జాతో ఽస్మి కిఞ్చన । దృష్టవాన్ అస్మి బ్రహ్మాణ్డం తన్ న కిఞ్చన కుత్రచిత్
ఈ విధంగా నేను ఉద్భవించాను గానీ, నిజంగా ఏదైనా రూపంలో పుట్టినది కాదు. నేను బ్రహ్మాండాన్ని చూశాను, కానీ అది కూడా ఎక్కడా ఏమీ కాదు.
ఏవం జగతి సమ్పన్నే మమైతస్మిన్ మనోమయే । న కిఞ్చిత్ తత్ర సమ్పన్నం తచ్ ఛూన్యం వ్యోమ కేవలమ్
ఇలా, ఈ లోకం నా మనస్సులో కనిపించినప్పుడు, ఆ మనస్సులో నిజంగా ఏదీ కలగలేదు—అక్కడ ఖాళీ, విశుద్ధ ఆకాశమే ఉంది.
ఇత్థం సంశూన్యమ్ ఏవేదం సర్వం వేదనమాత్రకమ్ । న మనాగ్ అపి సన్త్య్ ఏతే భావాḫ పృథ్వ్యాదయẖ కిల
ఈ విధంగా, ఇది అంతా ఖాళీగానే ఉంది, కేవలం తెలుసుకునే భావమే మిగిలింది. భూమి మొదలైన వస్తువులు అసలు లేవు.
జగన్మృగతృడమ్బూని భాన్తి సంవిది సంవిదః । న బాహ్యమ్ అస్తి నాబాహ్యం ఖే తద్ వ్యోమ తథా స్థితమ్
ఈ లోకమంతా మృగత్రిష్ణలో కనిపించే నీటిలా, మనసులోనే మనసుకే కనిపిస్తుంది. బయట అని ఏదీ లేదు, బయట కాదు అని కూడా కాదు. ఆ ఖగోళంలో అది అలా నిలిచి ఉంటుంది.
మరౌ నాస్త్య్ ఏవ సలిలం సంవిత్ పశ్యతి తత్ తథా । నిర్మూలమ్ అన్తస్సన్తప్తా స్వసమ్భ్రమవతీ భ్రమమ్
ఎడారిలో నిజంగా నీరు ఉండదు, కానీ మనసు దాన్ని నీటిలా చూస్తుంది. అలాగే, కారణం లేకుండా లోపల తపిస్తూ, మనసు తన భ్రమలో తానే తిప్పుకుంటూ తిరుగుతుంది.
నాస్త్య్ ఏవ బ్రహ్మణి జగత్ సంవిత్ పశ్యతి తత్ తథా । నిర్మూలమ్ ఏవ సంవిత్త్వాద్ ఏవ భ్రాన్తేశ్ చ సమ్భ్రమమ్
బ్రహ్మంలో లోకం అసలు లేదు, కానీ మనసు దాన్ని అలా చూస్తుంది. అది కారణం లేకుండా, మనసు వల్లే, భ్రమ కలిగిన కలవరంతోనే ఉత్పన్నమవుతుంది.
అసద్ ఏవేదమ్ ఆభాతి హృద్య్ ఏవ జగద్ ఆతతమ్ । సఙ్కల్పనమనోరాజ్యకథాస్వప్నపురాదివత్
ఈ లోకం మన హృదయంలో విస్తరించి ఉన్నా, అది అసత్యంగానే కనిపిస్తుంది. మన ఊహలు, కలలు, పాత కథలు, గగనకోటలు లాంటి వాటిలా ఇది కూడా కేవలం కల్పన మాత్రమే.
పార్శ్వసుప్తజనస్వప్నస్ తచ్చిత్తావేశనం వినా । యథా న కిఞ్చిత్ తచ్చిత్తావేశనాత్ త్వ్ అనుభూయతే
మన పక్కన నిద్రపోతున్నవాడి కలను మనం అతని మనస్సులోకి ప్రవేశించకుండా అనుభవించలేము కదా. అలాగే, మనస్సులోకి ప్రవేశించకుండా ఏదీ మనకు అనుభూతి కాదు.
తథా న కిఞ్చిత్ ఏవేదం చిత్తావేశేన వేద్యతే । ఆదర్శబిమ్బితాకారం దృష్టమ్ అప్య్ అన్యథా త్వ్ అసత్
ఇక్కడ కూడా మనస్సులో లీనమై చూడకుండా ఏదీ నిజంగా గ్రహించబడదు. అద్దంలో ప్రతిబింబంగా కనిపించినా అది వాస్తవంగా లేదు.
ఆధిభౌతికభావేన నేత్రేణ యది లక్ష్యతే । తత్ తన్ న దృశ్యతే కిఞ్చిద్ గిరిర్ ఏవోపదృశ్యతే
బాహ్యదేహంతో, కళ్ళతో చూస్తే, నిజంగా ఏదీ కనిపించదు — కొండే కనిపిస్తున్నట్టు అనిపిస్తుంది.
ఆతివాహికదేహేన పరబోధదృశా యది । ప్రేక్ష్యతే దృశ్యతే సర్గḫ పరమాత్మైవ వామలః
అయితే, సూక్ష్మదేహంతో, ఉన్నత జ్ఞానదృష్టితో చూస్తే, ఈ సృష్టి అంతా పరమాత్మ స్వరూపమే, నిర్మలమైనదే అనిపిస్తుంది.
సర్వత్ర సర్గనిర్మాణం ప్రజ్ఞాలోకేన లక్ష్యతే । బ్రహ్మాత్మైవాన్యథా త్వ్ ఏతన్ న కిఞ్చిద్ అపి లక్ష్యతే
ప్రపంచ సృష్టి అన్నది ఎక్కడ చూసినా జ్ఞానమయమైన వెలుగుతోనే గ్రహించబడుతుంది. లేకపోతే, బ్రహ్మం అయిన ఆత్మ తప్ప ఇంకొకటి ఏమీలేదు.
యత్ పశ్యత్య్ అవదాతా ధీస్ సోపపత్తివిచారణా । న తన్ నేత్రైస్ త్రిభిశ్ శర్వో నేన్ద్రో నేత్రశతైర్ అపి
శుద్ధమైన బుద్ధి యుక్తిగా విచారించి ఏది చూస్తుందో, దాన్ని శివుడు తన మూడు కళ్లతోనైనా, ఇంద్రుడు వంద కళ్లతోనైనా చూడలేరు.
యథా ఖమ్ ఆవృతం సర్గైస్ తథా భూర్ ఇతి బుద్ధవాన్ । తదాహమ్ అభవం ధ్యాతా ధరాధారణయా యుతః
ఎలా ఆకాశం సృష్టులతో కప్పబడి ఉంటుందో, అలాగే 'ఇది భూమి' అని తెలుసుకున్న నేను, భూమిని మోయగల శక్తితో ధ్యానంలో లీనమైనవాడిని అయ్యాను.
తయా ధరాధారణయా ధరారూపధరో ఽభవమ్ । అత్యజన్న్ ఏవ చిద్వ్యోమవపుస్ సమ్రాడ్ ఇవాచిరాత్
ఆ భూమిని మోయగల శక్తితోనే నేను భూమి రూపాన్ని ధరించాను. అయినా, చైతన్య స్వరూపాన్ని వదలకుండా, రాజు ఒక్క క్షణంలో ఎలా మారుతాడో అలా ఉన్నాను.
ధరాధారణయాశ్వ్ ఏవ ధరాధాతూదరం గతః । ద్వీపాద్రితృణవృక్షాది దేహే ఽహమ్ అనుభూతవాన్
భూమిని మోయడానికీ ఒక ఆధారం ఉన్నట్టు, నేనూ భూమి లోపలికి ప్రవేశించి, ఈ శరీరంలో ద్వీపాలు, పర్వతాలు, గడ్డి, చెట్లు మొదలైనవి అనుభవించాను.
సమ్పన్నో ఽస్మ్య్ అథ భూపీఠం నానావనతనూరుహమ్ । నానారత్నావలీవ్యాప్తం నానానగరభూషణమ్
తర్వాత నేను భూమి మీదివాడినై,色色ల అడవులు, రకరకాల మొక్కలు, అనేక రత్నాల హారాలు, అనేక నగరాలతో అలంకరించబడ్డ వాడిని.
గ్రామగహ్వరపర్వాఢ్యం పాతాలసుషిరోదరమ్ । కులాచలభుజాశ్లిష్టద్వీపాబ్ధివలయాన్వితమ్
ఈ భూమి గ్రామాలు, లోయలు, పర్వతాలతో సంపన్నంగా ఉంది; లోపల గుహలు, పాతాళ మార్గాలు ఉన్నాయి; గొప్ప పర్వత శ్రేణుల చేత పట్టుకుని, ద్వీపాలు, సముద్రాలతో చుట్టుముట్టబడి ఉంది.
తృణౌఘతనురోమాఢ్యం గిరిషణ్డకగుల్ఫకమ్ । దిగ్వారణకటవ్యూఢం ధృతం శేషశిరశ్శతైః
ఈ భూమి గడ్డి సమూహాలతో, శరీర రోమాల్లా మెత్తగా ఉంది; పర్వత శ్రేణులు కాళ్ల మడమలవంటి వన్నీ; దిక్కుల సరిహద్దుల్లో అడవులతో బలపరచబడి, శేషుని వందల తలల చేత మోయబడుతోంది.
హ్రియమాణం మహీపాలైశ్ శోభమానం తథర్తుభిః । ప్రాణిభిర్ భుజ్యమానాఙ్గం వర్ధమానం వ్యవస్థయా
రాజులు నన్ను వశపరచుకుంటూ, ఋతువుల ప్రకారం అందంగా మారుతూ, నా అవయవాలను ప్రాణులు అనుభవిస్తూ, వారి చర్యలతో నేను స్థిరంగా పెరుగుతూ ఉన్నాను.
హిమవద్విన్ధ్యసుస్కన్ధం సుమేరూదారకన్ధరమ్ । గఙ్గాదిసరిదాపూరముక్తాహారరణత్తను
హిమవంతు, వింధ్య పర్వతాలు నా భుజాలవంటివి, సుమేరు పర్వతం నా మెడలా ఉన్నది, గంగా వంటి నదులు నన్ను నింపాయి, ముత్యాల హారాలతో అలంకరించబడ్డాను.
గుహాగహనకచ్ఛాది సాగరాదర్శమణ్డలమ్ । మరూషరస్థలశ్వైత్ర్యమ్ అమ్బరామ్బరసున్దరమ్
గుహలు, దట్టమైన అడవులు, ముద్దులు, సముద్రపు వలయము అద్దంలా, ఎడారులు, తెల్లని మైదానాలు, ఆకాశపు అందమైన విస్తీర్ణాలతో నేను అలంకరించబడ్డాను.
భూతపూరైḫ పరాపూర్ణం పరిధూతం మహార్ణవైః । అలఙ్కృతం పుష్పవనైస్ సమాలబ్ధం రజోగణైః
అనేక జీవులతో నిండిపోయి, మహాసముద్రాలతో చుట్టుముట్టబడి, పుష్పవనాలతో అలంకరించబడి, ధూళి మేఘాలతో కప్పబడి ఉన్నాను.