శూన్యబ్రహ్మాణ్డవిపులజలఘాతకులాయకే । లీనాన్ అచలకాకోలాన్ గృహ్ణన్ సలిలజాలకైః
శూన్యమైన విశాలమైన బ్రహ్మాండంలో, గొప్ప నీటి ప్రవాహాల తాకిడికి లోనై, లోతుల్లో మునిగిపోయినవాళ్లను, కదలని వారిని, కలవరపడుతున్న వారిని, నీటి వలలతో పట్టుకుంటాడు.
మృతామృతబృహద్భూతమజ్జనోన్మజ్జనాకులాన్ । తరఙ్గమకురాన్ కర్షన్ ప్రతిబిమ్బాన్వితాన్ ఇవ
మరణించినవాళ్లను, బతికినవాళ్లను, పెద్దవాళ్లను, చిన్నవాళ్లను, మునిగిపోవడంలో, పైకి రావడంలో అలమటిస్తున్న వారిని, అలలపై పడిన ప్రతిబింబాల్లా తనవైపు లాగుకుంటాడు.
మృతశిష్టాన్ పురభ్రష్టాన్ ఫేనాద్రితటకోటిషు । దధజ్ జలబలశ్రాన్తాంస్ త్రిదశాన్ మషకాన్ ఇవ
మరణించినవాళ్లను, పట్టణాల నుంచి తిప్పికొట్టినవాళ్లను, నీటి బలానికి అలసిపోయిన వారిని, నురుగు ముద్దల మీద, పర్వత శిఖరాలపై, దేవతల్ని చిన్న పురుగు లా మోసుకుంటాడు.
విమలాద్యతనాకాశవిపులాన్ అమ్బుబుద్బుదాన్ । సహస్రసఙ్ఖ్యాన్ వలయంల్ లోచనానీవ వాసవః
పరిశుద్ధమైన, కొత్తగా ఏర్పడిన, ఆకాశంలా విస్తరించిన ఎన్నో వేల నీటి బుడగలను, ఇంద్రుడు ప్రకాశించే కళ్ల వలయాన్ని పట్టుకున్నట్టు, తనలో ఉంచుకుంటాడు.
శరద్వ్యోమసమాభోగైర్ వలద్భిర్ బుద్బుదేక్షణైః । పశ్యన్న్ ఇవ నదీధారాన్ మేఘాన్ ఆత్మప్రపూరకాన్
శరదృతువు ఆకాశం లా విస్తరించి, ఒక్క కన్నుతో మెరుస్తున్న బుడబుడలు చూస్తూ, తనను తాను నదుల ప్రవాహాలు, మేఘాలు నింపుతున్నట్టు అనిపించుకుంటున్నాడు.
పుష్కరావర్తకాభ్రాణాం బాహుభిర్ వీచిమణ్డలైః । కుర్వన్న్ ఆలిఙ్గనానీవ సపక్షాద్రివద్ ఉత్థితైః
తిరుగుతున్న అలల చేతులతో, గిరిగీస్తున్న కమలాలు, మేఘాలను, రెక్కలున్న పర్వతాల్లా పైకి లేచినవిగా ఆలింగనం చేస్తున్నట్టు కనిపిస్తున్నాడు.
త్రిజగద్గ్రాససన్తృప్తḫ ప్రగాయన్న్ ఇవ ఘర్ఘరైః । రవైర్ నృత్యన్న్ ఇవోగ్రాద్రికటకైర్ వీచిదోర్ద్రుమైః
మూడు లోకాలను మింగిన తృప్తితో ఘర్జన చేస్తూ, భయంకరమైన పర్వత శిఖరాల్లాంటి అలలతో నాట్యం చేస్తున్నట్టు అనిపిస్తున్నాడు.
నదీధారాధరైర్ ఊర్ధ్వే మధ్యే దగ్ధైర్ ధరాధరైః । అధో ధరాధరైర్ నాగైర్ అధరః పఙ్కగైర్ వృతః
పై భాగంలో నదుల ప్రవాహాల మేఘాలు, మధ్యలో కాలిపోయిన పర్వతాలు, కింద పర్వతాలు, నాగులు, పంకంలో నివసించే జీవులతో చుట్టుముట్టబడ్డాడు.
ధారాత్రిపథగాపూరైర్ నిపతద్భిర్ నిరన్తరమ్ । మగ్నోన్మగ్నోహ్యమానాద్రిశృఙ్గదిణ్డీరబుద్బుదః
నదీ మార్గాన్ని నింపుతూ ఎడతెరిపిలేకుండా జలధారలు కురుస్తుండగా, కొండ శిఖరాలు మునిగిపోతూ, పైకి వచ్చిపోతూ, బుడబుడల మాదిరిగా మోగుతూ కొట్టుకుపోయాయి.
ఉహ్యమానగలత్స్వర్గఖణ్డక్రన్దన్నభశ్చరః । వహద్విద్యాధరీవృన్దపద్మినీసున్దరాన్తరః
ఆ ప్రవాహంలో స్వర్గపు భాగాలు కొట్టుకుపోతూ, ఆకాశంలో అరుస్తూ, పద్మినీ తాళాల్లో అందమైన విద్యాధరుల సమూహాలను మోసుకెళ్లాయి.
ఏకార్ణవపయḫపూరే ఘర్ఘరారావరంహసి । త్రైలోక్యఖణ్డసమ్భారే ప్రోహ్యమానే మహామ్భసి
ఒకటే సముద్రపు జలప్రవాహంలో ఘనమైన శబ్దంతో, మూడు లోకాల సముదాయమంతా ఆ మహాజలంలో తిప్పబడుతోంది.
నాసీత్ కశ్చిత్ పరిత్రాతా దాతా వా వచసో ఽపి చ । శక్నోతి కḫ పరిత్రాతుం కాలేన కవలీకృతమ్
ఆపదలో ఎవ్వరూ రక్షించేవారు లేరు, ఒక్క మాట చెప్పేవారు కూడా లేరు; కాలం గ్రసించినదాన్ని ఎవరు రక్షించగలరు?
నాకాశమ్ ఆసీన్ న దిగన్తమ్ ఆసీద్ అధో ఽపి నాసీన్ న తదోర్ధ్వమ్ ఆసీత్ । భూతం న చాసీన్ న చ సర్గ ఆసీద్ ఆసీత్ పరం కేవలమ్ ఏవ వారి
ఆకాశం లేదు, దిక్కులు లేవు, కిందా లేదు, పై కూడా లేదు. ఏదీ సృష్టి లేదు, ఏ జీవం లేదు. ఒక్కటి మాత్రమే ఉంది — అది నీరు, అంతే.
ఏతస్మిన్న్ అన్తరే చక్షుర్ వ్యోమస్థో ఽహమ్ అథాత్యజమ్ । బ్రహ్మలోకే మహీలోకే ప్రభాతే ఽర్కḫ ప్రభామ్ ఇవ
ఈ సమయంలో నా చూపు ఆకాశంలో నిలిచి, అన్నింటిని దాటి వెలిగింది. బ్రహ్మలోకంలోనూ, భూమిలోకంలోనూ, ఉదయపు సూర్యుడిలా ప్రకాశించాను.
యావద్ దృష్టో మయా తత్ర శైలాద్ ఇవ వినిర్మితః । పరమేష్ఠీ సమాధిస్థḫ ప్రధానపరివారవాన్
అక్కడ నేను చూసినది — కొండలతో తయారైనట్టుగా, పరమేశ్ఠి ధ్యానంలో లీనమై, ముఖ్య సేవకులతో కూడి ఉన్నాడు.
సమూహశ్ చైవ వేదానాం మునీనాం భావితాత్మనామ్ । శుక్రో బృహస్పతిశ్ చైవ శక్రో వైశ్రవణో యమః
అక్కడvedaలు, పవిత్ర హృదయమున్న మునులు, శుక్రుడు, బృహస్పతి, ఇంద్రుడు, కుబేరుడు, యముడు కూడిన సమూహం కూడా ఉంది.
సోమో ఽథ వరుణో ఽగ్నిశ్ చ తథాన్యే చ సురర్షయః । దేవగన్ధర్వసిద్ధానాం సాధ్యానాం చైవ నాయకాః
తర్వాత సోముడు, వరుణుడు, అగ్ని దేవుడు, అలాగే ఇతర దేవతార్షులు, దేవతలు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, సాధ్యులు — వీరందరినీ నాయకులు అక్కడికి వచ్చారు.
లిపికర్మార్పితాకారాస్ సర్వే ధ్యానపరాయణాః । బద్ధపద్మాసనాస్ తత్ర నిర్జీవా ఇవ సంస్థితాః
వాళ్లంతా వ్రాసేవారి చేతిలో రూపం పొందినవారు, ధ్యానంలో లీనమై, పద్మాసనంలో కూర్చొని, ప్రాణం లేని వారిలా స్థిరంగా ఉన్నారు.
అథైతే ద్వాదశాదిత్యాస్ తమ్ ఏవోద్దేశమ్ ఆగతాః । బద్ధపద్మాసనాస్ తస్థుస్ తథైవాశు యథైవ తే
ఆ సమయంలో పన్నెండు ఆదిత్యులు కూడా అక్కడికే వచ్చి, మిగిలినవారిలాగే పద్మాసనంలో కూర్చొని, వెంటనే స్థిరంగా నిలిచారు.
తతో ముహూర్తమాత్రేణ దృష్టవాన్ నాహమ్ అబ్జజమ్ । పురో వినిద్రతాం యాతస్ స్వప్నదృష్టమ్ ఇవాగ్రగమ్
తర్వాత కొంతసేపటి తర్వాత, నా ముందు పద్మంలో పుట్టిన బ్రహ్మను చూడలేకపోయాను; ఆయన నిద్రలో ఉన్నట్టుగా, కలలో కనిపించినట్టుగా కనిపించలేదు.
బ్రహ్మలోకజనం సర్వమ్ అహం తామ్ అపి వాసనామ్ । నాపశ్యం స్వప్ననగరం బుధ్యమాన ఇవాగ్రగమ్
బ్రహ్మలోకంలో ఉన్న ప్రజలందరినీ, ఆ వాసనతో సహా, నేను చూడలేదు; అది కలలో ఊరు కనబడినట్టు, మెలకువ వచ్చాక కనిపించనట్టుగా అనిపించింది.
అరణ్యం శూన్యమ్ ఏవాసీత్ తద్ బ్రహ్మనగరం తదా । కఠినాకాణ్డవిధ్వస్తం పృథివ్యామ్ ఇవ పత్తనమ్
అప్పుడు ఆ బ్రహ్మ నగరం పూర్తిగా ఖాళీగా, అరణ్యంలా వెలవెలబోయింది; భూమిపై పాడైపోయిన పట్టణంలా, అక్కడ అన్నీ నాశనమయ్యాయి.
సర్వ ఏవ గతాẖ క్వాపి తే తథా తాదృశాస్ తదా । ఋషయో మునయో వేదా దేవా విద్యాధరాదయః
అప్పుడు అక్కడ ఉన్న ఆ ఋషులు, మునులు, వేదాలు, దేవతలు, విద్యాధరులు మరియు ఇతరులందరూ ఎక్కడికో వెళ్లిపోయారు.
జ్ఞాతం తతో ఽవధానేన మయా నభసి తిష్ఠతా । యావన్ నిర్వాణమ్ ఆపన్నా బ్రహ్మవత్ సర్వ ఏవ తే
ఆ తరువాత నేను ఆకాశంలో నిలబడి, శ్రద్ధగా గమనించగా, వారందరూ బ్రహ్మను పోలి, నిర్వాణాన్ని పొందారని తెలుసుకున్నాను.
వాసనాయాం విలీనాయామ్ అదర్శనమ్ ఉపాగతాః । స్వప్నలోకాః ప్రబుద్ధానామ్ ఇవ స్వం రూపమ్ ఆగతాః
వాసనలు పూర్తిగా లయమైపోయినప్పుడు, కలల లోకాలు కనబడవు. అవి మేలుకున్నవారికి, కలల దృష్టి పోయినట్టు, తమ సహజ స్వరూపంలోకి వెళ్ళిపోతాయి.
ఆకాశాత్మైవ దేహో ఽయం భాతి వాసనయా స్ఫుటః । తదభావాత్ తు నాభాతి స్వప్నో బోధవతో యథా
ఈ శరీరం అసలు ఆకాశ స్వరూపమే. కానీ వాసనల వల్ల స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. అవి లేకపోతే, మేలుకున్నవారికి కలలు కనబడని విధంగా, ఇది కూడా కనబడదు.
అన్తరిక్షగతో దేహో యథా స్వప్నే ఽవలోక్యతే । బోధే తద్వాసనాశాన్తౌ న కిఞ్చిద్ అపి లక్ష్యతే
కలలో మనం ఆకాశంలో ప్రయాణించే శరీరాన్ని చూస్తామే, అలాగే మేలులో ఆ వాసనలు శాంతించిపోయినప్పుడు ఏదీ కనిపించదు.
జాగ్రత్య్ అపి తథైవాయం వాసనాయాḫ పరిక్షయే । నైవాతివాహికో నైవ లక్ష్యతే ఽత్రాధిభౌతికః
ఇదే విధంగా మేలులో కూడా, ఈ వాసనలు పూర్తిగా పోయినప్పుడు, ఇక్కడ సూక్ష్మ శరీరం గానీ, స్థూల శరీరం గానీ ఏమాత్రం కనిపించవు.
స్వప్నానుభవ ఏషో ఽత్ర దృష్టాన్తẖ కేన ఖణ్డ్యతే । ఆబాలమ్ ఏతత్ సంసిద్ధమ్ అనుభూతం శ్రుతం స్మృతమ్
ఈ కల అనుభవాన్ని ఉదాహరణగా ఎవరు ఖండించగలరు? చిన్నప్పటి నుంచే ఇది బాగా స్థిరపడింది, మనం ప్రత్యక్షంగా అనుభవించాము, విన్నాము, గుర్తు పెట్టుకున్నాము.
అపహ్నవేచ్ చ వా యో ఽపి స్వమ్ ఏవానుభవం శఠః । స త్యాజ్యẖ కో హ్య్ అలీకేన సుప్తమ్ ఉద్బోధయేత్ కిల
తన అనుభవాన్ని ఎవరైనా మోసపూరితంగా నిరాకరించినా, అలాంటి వారిని పట్టించుకోవాల్సిన పనిలేదు. అబద్ధంతో నిద్రలో ఉన్నవారిని ఎవరు మేల్కొల్పగలరు?