తస్మాన్ మామ్ ఏనమ్ అపి చ బోధయిత్వా మునీశ్వర । ఆమహాకల్పసర్గాదౌ పరమే పథి యోజయ
కాబట్టి, మునులలో శ్రేష్ఠుడా, నన్ను మరియు ఇతనిని బోధించి, ఈ మహాకల్పం ఆరంభం నుండీ పరమమైన మార్గంలో నడిపించు.
ఇత్య్ ఉక్త్వా మామ్ అసౌ తస్య బోధాయేదమ్ ఉవాచ హ । నాథాయం మునినాథో నస్ సద్మ సమ్ప్రాప్తవాన్ ఇదమ్
ఇలా చెప్పి, ఆయన నన్ను ఇలా ఉద్దేశించి పలికాడు: 'ఈ మునులాధిపతి మన ఇంటికి వచ్చాడు.'
ఏషో ఽన్యస్మిఞ్ జగద్గేహే బ్రహ్మణస్ తనయో మునిః । పూజయైనం గృహాయాతం గృహస్థగృహపూజయా
ఇతడు మరో లోకంలో బ్రహ్మ కుమారుడైన ముని. ఇంట్లోకి వచ్చిన ఇతనిని గృహస్థునికి తగిన ఆతిథ్యంతో సత్కరించు.
బుధ్యతామ్ అర్ఘ్యపాద్యేన పూజ్యతాం మునిపుఙ్గవః । మహన్ మహత్సపర్యా హి మహాత్మభ్యో ఽభిరోచతే
అతిధిగా వచ్చిన మునిశ్రేష్ఠుడిని పాద్యార్ఘ్యాదులతో సత్కరించు. ఎందుకంటే, మహాత్ములను గౌరవించడమే వారికి ఎంతో ఆనందాన్ని ఇస్తుంది.
తయేత్య్ ఉక్తే మహాబుద్ధిర్ బుబుధే స సమాధితః । స్వసంవిత్తిద్రవాత్మత్వాద్ ఆవర్త ఇవ వారిధౌ
అది చెప్పగానే, గొప్ప బుద్ధి కలవాడు ధ్యానంలో లీనమై, తన స్వీయ జ్ఞానం ప్రవాహంలా సముద్రంలో అలికాలివలె మెల్లగా చైతన్యాన్ని పొందాడు.
శనైర్ ఉన్మీలయామ్ ఆస నయనే నయకోవిదః । మధుశ్ శిశిరసంశాన్తావ్ అవనౌ కుసుమే యథా
ఆ జ్ఞానవంతుడు మెల్లగా, నేలపై పువ్వు మీద తేనె మరియు చల్లదనం పడినట్టు, తన కళ్లను నెమ్మదిగా తెరిచాడు.
శనైḫ ప్రకటయామ్ ఆసుస్ తాన్య్ అఙ్గాన్య్ అస్య సంవిదమ్ । మధోḫ పల్లవజాలాని నవానీవ నవం రసమ్
ఆయన అవయవాలు మెల్లగా చైతన్యాన్ని ప్రదర్శించాయి, వసంతంలో కొత్తగా మొలిచిన తేనె పూతలు కొత్త రసాన్ని చూపినట్టు.
సురసిద్ధాప్సరస్సఙ్ఘాస్ సమాజగ్ముస్ సమన్తతః । యథా హంసాలయో లోలాḫ ప్రాతర్ వికసితం సరః
దేవతలు, సిద్ధులు, అప్సరసల సమూహాలు చుట్టూ చేరాయి, ఉదయాన్నే వికసించిన సరస్సు వద్ద కలవరపడే హంసల వలె.
దదర్శాసౌ పురḫ ప్రాప్తం మాం చ తాం చ విలాసినీమ్ । ఉవాచాథ వచో వన్ద్యḫ ప్రణవస్వరసున్దరమ్
ఆ మహాత్ముడు నన్ను, ఆ సుందరిని తన ముందర నిలబడి ఉన్నట్టు చూసి, ఓం ధ్వని లా మధురంగా, గౌరవించదగ్గ మాటలు పలికాడు.
కరామలకవద్దృష్టసంసారాసారసార హే । జ్ఞానామృతమహామ్భోధే మునే స్వాగతమ్ అస్తు తే
ఓ మునీశ్వరా! ఈ లోకంలో ఉన్నది, లేనిది నీకు చేతిలో నాటిపండు లా స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. జ్ఞానామృత సముద్రమైన నీకు స్వాగతం.
పదవీమ్ అసి సమ్ప్రాప్త ఇమామ్ అతిదవీయసీమ్ । దూరాధ్వసు పరిశ్రాన్త ఇదమ్ ఆసనమ్ ఆస్యతామ్
నీవు చాలా దూరమైన స్థితికి చేరుకున్నావు. దీర్ఘ ప్రయాణంలో అలిసిపోయావు. ఈ ఆసనంపై కూర్చోండి.
ఇత్య్ ఉక్తే తేన భగవన్న్ అభివాదయ ఇత్య్ అహమ్ । వదన్ మణిమయే పీఠే నివిష్టో దృష్టిదర్శితే
అతడు ఇలా చెప్పగానే, "భగవంతుడా, మీకు నమస్కారం," అని పలికి, అతను చూపించిన మణిపీఠంపై కూర్చున్నాను.
అథామరర్షిగన్ధర్వమునివిద్యాధరోదితాః । ప్రస్తుతాస్ స్తుతయḫ పూజా నతయస్ స్థితినీతయః
ఆ సమయంలో దేవతలు, ఋషులు, గంధర్వులు, మునులు, విద్యాధరులు అందరూ కలిసి స్తోత్రాలు పాడారు, పూజలు చేశారు, నమస్కారాలు చేశారు, ఆతిథ్య విధులు నిర్వహించారు.
తతో ముహూర్తమాత్రేణ సర్వభూతగణోత్థితే । శాన్తే ప్రకృతసంరమ్భే తస్యోక్తం బ్రహ్మణో మయా
అల్ప సమయంలోనే అన్ని జీవులు అక్కడ చేరి, ఆ స్థలంలో ప్రశాంతత నెలకొన్న తరువాత, నేను బ్రహ్మదేవునికి ఇలా అడిగాను.
కిమ్ ఇదం భూతభవ్యేశ యద్ ఇయం మామ్ ఉపాగతా । వక్తి జ్ఞానగిరాస్మాంస్ త్వం బోధయేతి ప్రయత్నతః
భూతభవిష్యత్తు ప్రభువా, ఈమె నా దగ్గరికి ఎందుకు వచ్చింది? ఈమె జ్ఞానమయమైన మాటలతో నన్ను ఉద్దేశించి, నీవు మాకు బోధించమని కోరుతోంది.
భవాన్ భూతేశ్వరో దేవస్ సకలజ్ఞానపారగః । ఇయం చ కా మమ చ కిం బ్రూతే బ్రూహి బృహద్ద్యుతే
భూతాలకన్నా అధిపతివైన దేవా, నీవు అన్నీ తెలిసినవాడివి. ఈమె ఎవరు? నాకు ఏమి చెబుతోంది? మహాతేజస్సుతో నీవు నాకు చెప్పు.
కథమ్ ఏషా త్వయా దేవ జాయార్థం జనితా సతీ । నేహ జాయాపదం నీతా నీతా విరసతాం పునః
ప్రభూ, మీరు భార్య కోసం ఆమెను పుట్టించారని చెప్పినా, ఇక్కడ ఆమెకు భార్యగా ఉండే స్థితి రాలేదు. మళ్లీ ఆ సంబంధం రుచి లేకుండా పోయింది.
మునే శృణు యథావృత్తమ్ ఇదం తే కథయామ్య్ అహమ్ । యథావృత్తమ్ అశేషేణ కథనీయం యతస్ సతామ్
మహర్షీ, ఇది ఎలా జరిగిందో నేను నీకు చెప్పబోతున్నాను. నిజంగా జరిగినదాన్ని పూర్తిగా వివరించడం మంచివారికి తగినది కనుక, నేను అన్నీ చెప్పుతాను.
అస్తి తావద్ అజం శాన్తమ్ అజరం కిఞ్చిద్ ఏవ సత్ । తతశ్ చిత్కచనైకాన్తరూపిణẖ కచితో ఽస్మ్య్ అహమ్
ఒకటి పుట్టుక లేని, శాంతమైన, వృద్ధాప్యం లేని, నిజమైనది ఉంది. దానినుండే నేను, పూర్తిగా చైతన్య స్వరూపుడిగా ఏర్పడ్డాను.
ఆకాశరూప ఏవాహం స్థిత ఆత్మని సర్వదా । భవిష్యతి స్థితే సర్గే స్వయమ్భూర్ ఇతి నామ మే
నేను ఎప్పుడూ ఆత్మలో, ఆకాశ స్వరూపంగా నిలిచివుంటాను. సృష్టి జరిగినప్పుడు, నాకు 'స్వయంభూ' అనే పేరు కలుగుతుంది.
వస్తుతస్ తు న జాతో ఽస్మి న చ నశ్యామి కిఞ్చన । చిదాకాశశ్ చిదాకాశే తిష్ఠామ్య్ అహమ్ అనావృతః
నిజంగా నేను పుట్టలేదు, ఏ రూపంలోనూ నశించను కూడా. నేను చైతన్యమనే ఆకాశంలో, మరొక చైతన్యమనే ఆకాశంలో, నిర్బంధంగా నిలిచినవాడిని.
యద్ అయం త్వం మమాహం తే యద్ ఇదం కథనం మిథః । తత్ తరఙ్గస్ తరఙ్గాగ్రే రణత్య్ ఏవేతి మే మతిః
నువ్వు నాతో చెప్పింది, నేను నీతో చెప్పింది, మన ఇద్దరి మధ్య జరిగిన ఈ మాటలన్నీ — ఇవన్నీ అలలపై అలలు ఆడుకున్నట్లే అనిపిస్తోంది నాకు.
ఏవంరూపస్య మే కాలవశతో విశదాకృతేః । సౌకుమార్యాచ్ చిదాభాసమాత్రస్యాన్తస్ స్వభావతః
ఇలాంటి నా స్వరూపం కాల ప్రభావంతో స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది; నా సూత్ష్మత చైతన్యపు ప్రతిబింబంలా మాత్రమే ఉంటుంది; లోపల నా సహజ స్వభావమే.
మమానన్యా తవాన్యస్య చాన్యేవేహ విభాతి యా । సోదితానుదితైవాన్తర్ మమాహమ్ ఇతి వాసనా
ఇక్కడ నాది, నీది, వేరొకదని కనిపించే భావన, లోపల 'నేను నాదే' అన్న వాసనలా, కొన్నిసార్లు ఉద్భవించి, కొన్నిసార్లు ఉద్భవించకుండా ఉంటుంది.
అనాశసత్తాముదితస్ త్వ్ అహమ్ ఆత్మని సంస్థితః । స్వభావాద్ అచ్యుతాకారస్ స్వాత్మారామస్ స్వయంప్రభః
నేను నా ఆత్మలో స్థిరంగా ఉండి, ఆశలు లేకుండా ఉన్నాను. నా స్వభావం ఎప్పుడూ మారదు. నాకు నా ఆత్మలోనే ఆనందం, నేను నాకు తానే వెలుగునిచ్చే వాడిని.
తస్యా అహమ్ ఇతి భ్రాన్తేర్ వాసనాయా జగత్స్థితేః । సమ్పన్నేయమ్ అధిష్ఠాతృదేవతా దేహరూపిణీ
‘నేనే ఈవాడిని’ అనే మాయ వల్ల, మనసులో ఉన్న వాసనల కారణంగా, ఆ వాసనలకు ఆధారమైన దేవత ఈ లోకంలో శరీరరూపంలో నిలిచింది.
వాసనాయా అధిష్ఠాతృదేవతైవమ్ ఇయం స్థితా । న తు మే గృహిణీ నాపి గృహిణ్యర్థేన మత్కృతా
అలా ఆ వాసనలకు ఆధారమైన దేవత ఇక్కడ ఉంది. ఆమె నాకు భార్య కాదు, భార్య కోసం నేను ఆమెను భార్యగా చేసుకోలేదు.
స్వవాసనావేశవశేన భావం గృహిణ్య్ అహం బ్రహ్మణ ఇత్య్ ఉపేత్య । ఏషా స్వయం వ్యర్థమ్ ఇతాతిదుẖఖం యస్మాత్ కిలైషైవ హి వాసనాన్తః
నా స్వంత వాసనల ప్రభావంతో, ‘నేను బ్రహ్మణుడి భార్యను’ అన్న భావన కలిగింది. కానీ ఆమె తానే వ్యర్థమైనది, చాలా బాధతో కూడినది, ఎందుకంటే ఆమె కూడా ఆ వాసన అంతమే.
అద్యాహం చిన్మయాకాశస్ త్వ్ అన్యాకాశమయీం స్థితిమ్ । పరాం గ్రహీతుమ్ ఇచ్ఛామి తేనేహోపస్థితẖ క్షయః
ఈ రోజు నేను చైతన్యమయమైన ఆకాశస్వరూపుడిని, ఇంకొక రకమైన పరమమైన స్థితిని పొందాలని కోరుకుంటున్నాను. అందుకే ఈ లయ స్థితి నన్ను చేరుకుంది.
మహాప్రలయకాలే ఽస్మింస్ త్యక్తుమ్ ఏషా మయాధునా । మునీన్ద్ర నూనమ్ ఆరబ్ధా తేన వైరస్యమ్ ఆగతా
మహాప్రళయ సమయములో, ఇప్పుడు నేను ఆమెను విడిచిపెట్టాల్సిన అవసరం వచ్చింది, మునీంద్రా. ఇది నిజంగా ప్రారంభమైందని తెలిసి, అందుకే విరక్తి కలిగింది.