మిథశ్ చాన్యాన్యశాస్త్రాణి మిథో ఽనన్తాని యాని చ । అన్యాన్యసన్నివేశాని మిథో ఽన్యాన్యాని యాని చ
వాటివాటికి వేర్వేరు శాస్త్రాలు ఉంటాయి, అవి అంతులేని సంఖ్యలో ఉంటాయి. వాటి ఏర్పాట్లు కూడా ఒక్కొక్కటి వేరు, ఒక్కొక్కటి మరొకటి కంటే భిన్నంగా ఉంటాయి.
అన్యోఽన్యం పరలోకాని మిథస్ సిద్ధపురాణి చ । అన్యాదృశమహాభూతాన్య్ అన్యాదృక్షగిరీణి చ
వాటివాటికి పరలోకాలు వేరు, సిద్ధుల నగరాలు కూడా వేర్వేరు. వాటి మహాభూతాలు వేరు, పర్వతాలు కూడా ఒక్కొక్కటి వేరు.
త్వాదృశానుభవేహానామ్ అగమ్యాన్య్ ఆతతాని చ । అసమఞ్జసరూపాణి కథ్యమానాని మాదృశైః
నీవు పొందిన అనుభవాలు అందరికీ అందని, చాలా లోతైనవిగా ఉంటాయి. అలాంటి వాటిని నా వంటి వారు వివరించేటప్పుడు అవి సరిగా సరిపోలని, అర్థం కానివిగా అనిపిస్తాయి.
అణువత్ ప్రోహ్యమానాని చిదాదిత్యాంశుమణ్డలే । పరమార్థశ్రియో వ్యోమ్ని రశ్మిజాలాని కుణ్డలే
ఆ అనుభవాలు అణువంత సున్నితంగా, చైతన్య సూర్యుని కాంతివలయాల్లోకి వెళ్ళిపోతూ, పరమార్థ మహిమ ఆకాశంలో కాంతిరశ్ముల వలయాల్లా వ్యాపిస్తాయి.
కానిచిత్ తాని తాన్య్ ఏవ భూత్వా భూత్వా భవన్త్య్ అలమ్ । కానిచిత్ తాదృశాన్య్ ఏవ జాతాని వనపర్ణవత్
వాటిలో కొన్ని మళ్లీ మళ్లీ పుట్టి, మళ్లీ మాయమైపోతూ ఉంటాయి. మరికొన్ని అటువంటి రూపంలోనే ఉండి, అడవిలో ఆకుల్లా కనిపిస్తాయి.
అన్యాన్య్ అత్రార్ధసదృశాన్య్ అన్యాని సదృశాన్య్ అపి । కఞ్చిత్ కాలం సుసదృశాన్య్ అన్యాన్య్ అనఘ కానిచిత్
ఇక్కడ కొన్ని అనుభవాలు కొంతవరకు ఒకేలా ఉంటాయి, మరికొన్ని పూర్తిగా ఒకేలా ఉంటాయి. పాపరహితుడా! కొన్ని కొంతకాలం చాలా దగ్గరగా ఉంటాయి, మరికొన్ని కేవలం కొద్దిసేపు మాత్రమే అలా కనిపిస్తాయి.
అన్యాన్య్ అజ్ఞాతకాలాని యదృచ్ఛావశతస్ స్వయమ్ । జాయమానాని పుష్యన్తి సుస్థిరాణి స్థితాని చ
కొన్ని తెలియని సమయాల్లో, యథేచ్ఛగా, తామే తాము ఉద్భవించి, బలంగా నిలిచి, స్థిరంగా వృద్ధి చెందుతాయి.
ఫలాని తాన్య్ అనన్తాని పరమార్థమహాతరోః । అనన్యాన్య్ ఏవ చాన్యాని తన్మయాన్య్ ఏవ వై తతః
అవి పరమార్థమహావృక్షానికి అంతులేని ఫలాలు; కొన్ని వేరుగా ఉంటాయి, మరికొన్ని వేరుగా కావు, ఇంకొన్ని పూర్తిగా ఆ వృక్ష స్వరూపమే.
కానిచిత్ స్వల్పకల్పాని దీర్ఘకల్పాని కానిచిత్ । అన్యాన్య్ అనియతం భూరి నియతం భూరి కానిచిత్
కొన్ని తక్కువ కాలం ఉంటాయి, మరికొన్ని చాలా కాలం నిలుస్తాయి; కొన్ని అనిశ్చితంగా, అనేకంగా ఉంటాయి, మరికొన్ని నిర్ణీతంగా, అనేకంగా ఉంటాయి.
తాని శూన్యత్వజాలాని పరమాకాశకోశకే । అపరిజ్ఞాతకాలాని దృఢాన్య్ అజ్ఞాతదోషకే
అవి పరమాకాశపు పొరలో ఖాళీదనం గల జాలాలవంటివి; వాటి ఉద్భవ సమయం తెలియదు, బలంగా ఉంటాయి, వాటి లోపాలు ఎవరికీ తెలియవు.
అబ్ధ్యర్కాకాశమేర్వాదిశతైర్ ఆవలితాన్య్ అలమ్ । చిచ్చమత్కారఖే స్వప్నజాలాన్య్ ఆభాన్తి చాబిలమ్
వెయ్యి సముద్రాలు, సూర్యులు, ఆకాశాలు, మెరు పర్వతాలు మొదలైనవి చైతన్యపు అద్భుతమైన ఆకాశంలో కలలు లాంటి మాయలు లాగా కనిపిస్తాయి. అవన్నీ ఎంతో తేలికగా చుట్టుముట్టబడ్డట్టు అనిపించినా, వాటికి అసలు స్థిరత్వం లేదు.
అనుభూతేర్ భ్రమాత్మత్వాత్ కారణానామ్ అభావతః । పృథ్వ్యాదీనామ్ అహేతూనామ్ అత్యన్తం సన్త్య్ అసన్తి చ
అనుభవాన్ని నిజమని పొరపాటుగా భావించడం వల్ల, వాటికి కారణాలు లేనందున, భూమి మొదలైనవి నిజమైన కారణం లేకుండా ఉన్నట్టు, లేనట్టు కూడా ఉంటాయి.
మృగతృష్ణామ్బుభరవద్ ద్విచన్ద్రవ్యోమవర్ణవత్ । సమ్పన్నాని న సత్యాని సత్యాన్య్ అప్య్ అనుభూతితః
మృగతృష్ణలో నీరు ఉన్నట్టు, ఆకాశంలో రెండు చంద్రులు కనిపించడంలా, ఇవన్నీ ఉన్నట్టు అనిపించినా నిజంగా లేవు. మన అనుభవంలోనూ నిజంగా ఉన్నట్టు అనిపించినవి కూడా నిజంగా ఉండవు.
చిత్సఙ్కల్పనభస్య్ ఏవ భాసమానాని భూరిశః । వాసనావాతనున్నాని వినున్నాన్య్ ఆత్మచేష్టితైః
ఈ అనేక వస్తువులు అన్నీ కూడా చైతన్యపు సంకల్పంలోనే మెరుస్తూ ఉంటాయి. మనలోని వాసనల గాలికి తాకి, మన ఆత్మచలనం వల్ల కలవరపడి కనిపిస్తుంటాయి.
సురాసురాదిమషకాన్య్ ఆకాశోడుమ్బరద్రుమే । ఫలాని రసపూర్ణాని ఘూర్ణమానాని మారుతైః
దేవతలు, రాక్షసులు, పురుగులు, ఆకాశం, ఆకాశములోని ఊడుంబర వృక్షం—ఇవి అన్నీ రసముతో నిండిన ఫలాలవలె, గాలుల వలన ఎటూ తిప్పబడుతూ ఉంటాయి.
అభిజాతస్వభావస్య సర్వారమ్భకరస్య చ । శుద్ధచిత్తత్త్వబాలస్య సఙ్కల్పనగరాణి ఖే
స్వభావములో నిర్మలమైనవాడు, అన్ని కార్యాలకు మూలమైనవాడు, whose హృదయం శుద్ధమైన జ్ఞానమే అయినవాడికి, ఆకాశంలో ఊహల నగరాలు ప్రబలంగా కనిపిస్తాయి.
త్వమ్ అహం స ఇదం చేతి ధియాచలదృఢాన్య్ అలమ్ । సమ్పన్నాన్య్ అర్కదీప్త్యేవ పఙ్కక్రీడనకాని చ
‘నీవు’, ‘నేను’, ‘అతడు’, ‘ఇది’ అనే భావాలు మనస్సులో బలంగా నిలిచిపోతాయి; ఇవి ఎలాగో, మట్టిలోని బొమ్మలు ఎండలో వెలుగులో మెరుస్తూ కనిపించడంలా.
ధృతాని రసశాలిన్యా నియత్యా నిత్యతృప్తయా । వనాన్య్ ఉగ్రఫలానీవ వసన్తరసలేఖయా
ఈ భావాలు ఎప్పుడూ తృప్తిని ఇచ్చే, రసముతో నిండిన విధి వలన నిలబడివుంటాయి; ఇవి వసంతకాలపు రసంతో పెరిగిన, బలమైన ఫలాలతో నిండిన అడవిలా ఉంటాయి.
మహాకర్తౄణ్య్ అకర్తౄణి న కృతాన్య్ ఏవ ఖాని చ । స్వయంసమ్పన్నరూపాణి చిద్వ్యోమ్నైవ కృతాని చ
పెద్ద పనులు, చేయని పనులు, ఇంకా అసలు చేయనివి, ఖాళీ స్థలాలు — ఇవన్నీ మనసు ఆకాశంలో సహజంగా ఏర్పడిన రూపాలే.
పరమార్థమయాన్య్ ఏవ తదన్యత్వోదితాని చ । అలబ్ధాన్య్ ఏవ లబ్ధాని సదాసన్త్య్ ఏవ సన్తి చ
ఇవి నిజంగా పరమార్థ స్వరూపమే అయినా, వేరుగా ఉన్నట్టు మాట్లాడతారు. లభించనివి లభించినట్టూ, ఎప్పుడూ లేనివి ఉన్నట్టూ కనిపిస్తాయి.
చతుర్దశదశైకాదివిధభూతగణాని చ । పునస్ తాన్య్ ఏవ తాన్య్ అన్తర్ అన్యాన్య్ అన్యాన్య్ అథో బహిః
పద్నాలుగు, పది, ఒకటి ఇలా ఉన్న భూత గణాలు — ఇవే మళ్లీ లోపల ఉంటాయి, మరికొన్ని బయట ఉంటాయి, ఇంకొన్ని ఇంకెక్కడో ఉంటాయి.
నరకస్వర్గపాతాలబన్ధుమిత్రమయాన్య్ అపి । మహారమ్భమయాన్య్ ఏవ శూన్యాని పరమార్థతః
నరకం, స్వర్గం, పాతాళం, బంధుత్వం, స్నేహం లాంటి వాటన్నీ మహా ఘనంగా కనిపించినా, పరమార్థంగా చూస్తే ఇవన్నీ శూన్యమే.
క్షీరామ్బుధేర్ జలానీవ స్నేహసారాణి సర్వతః । తరఙ్గభఙ్గురాణ్య్ అన్తర్ బహిశ్ చావృత్తిమన్తి చ
పాలు కలిసిన సముద్రంలో నీటి బొట్లు ఎక్కడైనా ఉండే మాధుర్యంతో ఉన్నట్టు, ఇవి అంతా అలలు లాంటివే. లోపల, బయట రెండింటిలోనూ బలహీనంగా ఉండి, తిరుగుడు ప్రవాహాలతో నిండివుంటాయి.
ఆభాసమాత్రరూపాణి తేజాంస్య్ ఆత్మవివస్వతః । జాతానీవ స్వతస్ తాని స్పన్దనాని నభస్వతః
ఇవి కేవలం కనిపించేవే, ఆత్మరవి వెలుగుల్లా. ఆకాశంలో తరంగాల్లా, ఇవి తామే తాము పుట్టినట్టు అనిపిస్తాయి.
వృక్షరూపాణి పత్త్రాణాం బుద్ధ్యహఙ్కారచేతసామ్ । అసతామ్ అప్య్ అసన్త్య్ ఏవ స్వప్నో ఽన్యస్థో నృణామ్ ఇవ
బుద్ధి, అహంకారం, మనస్సు అన్నీ ఆకులకోసం వృక్షాల్లా ఉంటాయి. అవి నిజంగా లేనివైనా, మనుషులకు ఎక్కడో జరిగే కలలా ఉన్నట్టే ఉంటాయి.
పురాణవేదసిద్ధాన్తకల్పనాతల్పపాలిషు । ఘననిద్రాణి సుప్తాని బిభ్రన్తి శవతామ్ ఇవ
పురాతనమైన, వేదాల సిద్ధాంతాలు, ఊహల చిన్న పెట్టెలో, ఇవి మృతదేహాలకు వచ్చిన గాఢ నిద్రలా నిద్రించిపోతుంటాయి.
పరమార్థమహారణ్యే చిద్గన్ధర్వకృతాణి ఖే । సూర్యదీపకదీప్తీని గృహాణి గహనాన్య్ అతి
పరమార్థమనే గొప్ప అడవిలో, ఆకాశంలో చిద్గంధర్వులు నిర్మించిన అద్భుతమైన భవనాలు మెరిసిపోతూ, సూర్యుడి వెలుగుతో, దీపాల కాంతితో ప్రకాశిస్తూ, చాలా లోతుగా, దట్టంగా కనిపించాయి.
ప్రజాయమానాని నభస్య్ అనన్తే విశీర్యమాణాని చ నిర్నిమిత్తమ్ । తదా త్వ్ అహం తైమిరికాక్షదృష్టకేశోణ్డుకానీవ జగన్త్య్ అపశ్యమ్
అవి అనంతమైన ఆకాశంలో ఉద్భవించి, కారణం లేకుండానే మళ్లీ కరిగిపోయేవి. అప్పుడు నా కళ్ళు చీకటి పట్టినవాడివి అయ్యాయి, లోకాలను కేవలం జుట్టు గుండ్లలా మాత్రమే చూశాను.
తతో ఽహమ్ అభితో భ్రాన్తస్ తాదృశḫ ప్రవిచారయన్ । బహుకాలమ్ అసంరుద్ధసంవిదాకాశతాం గతః
అప్పటి నుంచి నేను చుట్టూ తిరుగుతూ, ఆలోచిస్తూ, చాలా కాలం పాటు నిర్బంధం లేని, ఆకాశంలా విస్తరించిన చైతన్య స్థితిలోకి ప్రవేశించాను.
శబ్దం పశ్చాత్ తమ్ అశ్రౌషమ్ అహం వీణాస్వనోపమమ్ । క్రమాత్ స్ఫుటపదం జాతం తత ఆర్యాత్వమ్ ఆగతమ్
తర్వాత, వీణా స్వరానికి సమానమైన ఒక శబ్దం నా చెవిలో పడింది. అది క్రమంగా స్పష్టమైన పదాలుగా మారింది. ఆ శబ్దం వలన నాకు ఉన్నతత్వం కలిగింది.