యన్ న చేత్యం న చిద్రూపం యచ్ చిత్తైర్ అప్య్ అచేతితమ్ । తద్భావైక్యం గతాస్ తజ్జ్ఞాశ్ శాన్తా వ్యవహృతౌ స్థితేః
ఏది మనసుతో కూడా గ్రహించలేమో, అది జ్ఞానం కాదు, అది చైతన్య స్వరూపం కాదు—అలాంటి దానితో ఏకత్వాన్ని పొందినవారు, దాన్ని నిజంగా తెలిసినవారు, వారు లోపల ప్రశాంతంగా ఉంటారు, బాహ్యంగా పనుల్లో ఉన్నా.
చిత్కాచకాచకచ్యం యజ్ జగన్ నామ్నా తద్ ఉచ్యతే । అత్యచ్ఛే పరమాకాశే బన్ధమోక్షదృశẖ కుతః
ఈ జగత్తు అనేది చైతన్యం తళతళలాడే రూపమే. పరమ స్పష్టమైన ఆకాశంలో బంధం, విముక్తి అనే భావనలు ఎలా వస్తాయి?
చిన్నభస్స్పన్దమాత్రాత్మ సఙ్కల్పాత్మతయా జగత్ । సభూతమయమ్ ఏవేదం న పృథ్వ్యాదిమయం క్వచిత్
ఈ లోకమంతా మనస్సులో కలిగే అలజడిలాంటి భావన మాత్రమే. ఇది మన ఊహలోనే ఉనికిలో ఉంది. ఇది వాస్తవంగా భూతాల వల్ల ఏర్పడింది కాదు, భూమి మొదలైన పదార్థాల వల్ల ఏర్పడింది కాదు.
నేహ దేశో న కాలో ఽస్తి న ద్రవ్యం న క్రియా న ఖమ్ । సద్ ఇవాఖిలమ్ ఉచ్ఛూనం చాప్య్ అనుచ్ఛూనమ్ అప్య్ అసత్
ఇక్కడ స్థలం లేదు, కాలం లేదు, పదార్థం లేదు, చర్య లేదు, ఆకాశం లేదు. అన్నీ నిజంగా ఉన్నట్లే కనిపిస్తున్నా, వాస్తవానికి ఇవన్నీ శూన్యమే, శూన్యముకాదు కూడా, అసలే లేనివే.
భాతి కేవలమ్ ఏవేత్థం పరమార్థఘనం ఘనమ్ । యన్ న శూన్యం న చాశూన్యమ్ అత్యచ్ఛం గగనాద్ అపి
ఇక్కడ పరిపూర్ణమైన పరమార్థస్వరూపమే మెరిసిపోతుంది. అది శూన్యమూ కాదు, శూన్యముకాదు కూడా, ఆకాశం కన్నా ఇంకా పారదర్శకంగా ఉంటుంది.
సాకారమ్ అప్య్ అనాకారమ్ అసద్ ఏవాతిభాసురమ్ । అతిశుద్ధైకచిన్మాత్రం స్ఫారం స్వప్నపురం యథా
అది రూపంతో కనిపించినా, రూపం లేకుండా కనిపించినా, నిజంగా అది లేనిదే. అది అత్యంత ప్రకాశవంతమైనది, పరమ పవిత్రమైనది, కేవలం చైతన్యమే. అది కలలో కనిపించే నగరంలా విస్తారంగా ఉంటుంది.
నిర్వాణమ్ ఏవమ్ ఇదమ్ ఆతతమ్ ఇత్థమ్ అన్తశ్ చిద్వ్యోమ్న ఆబిలమ్ అనాబిలరూపమ్ ఏవ । నానేవ న క్వచిద్ అపి ప్రసృతం న నానా శూన్యత్వమ్ అమ్బర ఇవామ్బుని వా ద్రవత్వమ్
విముక్తి అనేది ఇలానే అంతర్గత చైతన్యాకాశంలో వ్యాపించి ఉంటుంది. అది కొన్నిసార్లు మబ్బుగా, కొన్నిసార్లు మబ్బులేని రూపంలో కనిపిస్తుంది. అది ఎన్నడూ విభిన్నంగా లేదా ఎక్కడైనా విస్తరించిందిగా ఉండదు. దాని ఖాళీదనం ఆకాశంలా, లేదా నీటిలో ద్రవత్వంలా ఉంటుంది.
సర్వత్ర సర్వదా సర్వం సర్వథా వ్యోమ్ని చిన్మయే । సాధు సమ్భవతి స్వచ్ఛం శూన్యత్వమ్ ఖ ఇవాఖిలే
ప్రతి చోట, ప్రతి సమయంలో, ప్రతిదీ, అన్ని విధాలుగా, శుద్ధ చైతన్యాకాశంలోనే ఉంటుంది. ఆ ఖాళీదనం, ఆకాశంలా, అన్ని విషయాల్లో స్పష్టంగా వెలుగుతుంది.
యత్ర విత్ తత్ర సర్గశ్రీర్ అవ్యోమ్ని వ్యోమ్ని చాస్తి విత్ । చిన్మయత్వాత్ పదార్థానాం సర్వేషాం నాస్త్య్ అవిత్ క్వచిత్
ఎక్కడ చైతన్యం ఉంటే, అక్కడ సృష్టి మహిమ కూడా ఉంటుంది. ఖాళీగా కనిపించే చోట కూడా చైతన్యమే ఉంటుంది. ఎందుకంటే అన్ని పదార్థాలు చైతన్యంతోనే ఏర్పడినవి, అందువల్ల ఎక్కడా చైతన్యం లేని స్థలం లేదు.
పదార్థజాతం శైలాది యథా స్వప్నే పురాది వా । చిద్ ఏవైకం పరం వ్యోమ తథా జాగ్రత్పదార్థభూః
ఎలా కలలో పర్వతాలు, పట్టణాలు మొదలైన పదార్థాలు కనిపిస్తాయో, అలాగే మేల్కొన్నపుడు కనిపించే పదార్థాల ప్రపంచం కూడా పరమమైన చైతన్యాకాశమే.
పాషాణాఖ్యానమ్ అత్రేదం శృణు శ్రుతిరసాయనమ్ । పూర్వం మయైవ యద్ దృష్టం చిత్రం ప్రకృతమ్ ఏవ వా
ఇప్పుడు నేను ముందుగా చూచిన ఒక అద్భుతమైన లేదా సహజమైన పాషాణం కథను, పవిత్రమైన ఉపదేశరసంగా, నీవు విను.
అహం విదితవేద్యత్వాత్ కదాచిత్ పూర్ణమానసః । త్యక్తుమ్ ఇచ్ఛుర్ ఇమం లోకం వ్యవహారఘనభ్రమమ్
ఒకసారి, తెలిసినదంతా తెలుసుకున్న తరువాత, నా మనసు సంతృప్తిగా నిండిపోయింది. అప్పుడే ఈ లోకాన్ని, ప్రపంచ వ్యవహారాల కలకలాన్ని వదిలిపెట్టాలని ఆశపడ్డాను.
ధ్యానైకనిష్ఠతామ్ ఏత్య శనైర్ విశ్రాన్తయే చిరమ్ । త్యక్తాజవఞ్జవీభావ ఏకాన్తార్థీ శమం వ్రజన్
ధ్యానంలో స్థిరత సాధించి, నెమ్మదిగా చాలా కాలం విశ్రాంతిని కోరుతూ, అన్ని చంచలతను, మోసాన్ని వదిలిపెట్టి, ఒంటరితనాన్ని మాత్రమే కోరుతూ, శాంతి వైపు సాగాను.
ఇదం చిన్తితవాన్ అస్మి కస్మింశ్చిద్ అమరాలయే । సంస్థితో వివిధాḫ పశ్యన్ భఙ్గురా జాగతీర్ గతీః
ఒక అమరుల నివాసంలో నిలబడి, ఈ లోకంలోని అనేక నశ్వరమైన మార్గాలను చూస్తూ, ఇలా ఆలోచించాను.
విరసా ఖల్వ్ ఇయం లోకస్థితిర్ ఆపాతసున్దరీ । న జాతు సుఖదా మన్యే కస్యచిత్ కేనచిత్ క్వచిత్
ఈ లోక జీవితం నిజంగా రుచిలేని దానిలా ఉంది, పైకి చూడగానే అందంగా కనిపించినా, నిజమైన ఆనందాన్ని ఎప్పుడూ ఎవరికీ, ఎక్కడా, ఎలాంటి పరిస్థితిలోనూ ఇవ్వదు అని నేను అనుకోవడం లేదు.
ఉద్వేగం జనయన్త్య్ అన్తస్ తీవ్రసంవేగఖేదతః । ఇమా దృశ్యదృశో ద్రష్టుర్ ఇష్టానిష్టఫలప్రదాః
ఈ కనిపించే, కనిపించని వస్తువులు చూసేవారికి ఇష్టమైన, ఇష్టంలేని ఫలితాలను ఇస్తూ, లోపల తీవ్రమైన కలవరాన్ని, బాధను కలిగిస్తాయి.
కిమ్ ఇదం దృశ్యతే కిం వా ప్రేక్ష్యతే కో ఽహమ్ ఏవ వా । సర్వం శాన్తమ్ అజం వ్యోమ చిన్మాత్రాత్మ నిరిఙ్గనమ్
ఇది ఏమిటి కనిపించేది? ఏమిటి పరిశీలించేది? నేనెవరు? అన్నీ ప్రశాంతంగా, జన్మించని, ఆకాశంలా, చిత్తమాత్ర స్వరూపంగా, ఎలాంటి భేదాలూ లేకుండా ఉన్నాయి.
తస్మాత్ సమస్తసిద్ధేన్ద్రదేవదైత్యాదిదుర్గమమ్ । సుప్రదేశమ్ ఇతో గత్వా సఙ్గోప్యాత్మానమ్ ఆత్మనా
అందుకే, ఇక్కడినుంచి బయలుదేరి, సమస్త సిద్ధులు, దేవతలు, దానవులు చేరలేని ఆ పరమమైన స్థలానికి వెళ్లి, మన ఆత్మను మనలో మనం దాచుకోవాలి.
అదృశ్యస్ సర్వభూతానాం నిర్వికల్పసమాధిగః । సమే స్వచ్ఛే పదే శాన్తే ఆసే విగతవేదనమ్
ప్రపంచంలోని అన్ని జీవులకు కనిపించని, ద్వంద్వరహిత ధ్యానంలో స్థిరంగా ఉండి, ఆ నిర్మలమైన, ప్రశాంతమైన స్థితిలో నేను బాధలు లేని స్థితిలో ఉంటాను.
తస్మాత్ కో ను ప్రదేశస్ స్యాద్ అత్యన్తం శూన్యతాం గతః । యత్రైతా నానుభూయన్తే పఞ్చబాహ్యార్థవేదనాః
అందువల్ల, ఈ ఐదు బాహ్య విషయాల అనుభూతి లేని, పూర్తిగా శూన్యమైన స్థలం ఎక్కడ ఉంది?
శబ్దకాననవార్యబ్దభూతా ధ్యానినమ్ ఆకులాః । క్షోభయన్త్య్ అప్య్ అసఙ్క్షుబ్ధాస్ తస్మాన్ మే గిరయో ఽరయః
శబ్దం, అడవి, నీరు, పర్వతాలు, భూతాలు — ఇవన్నీ తాము అశాంతిగా లేకపోయినా, ధ్యానంలో ఉన్నవారిని కూడా కలవరపెడతాయి. అందుకే నాకు పర్వతాలు, అడవులు శత్రువులే.
నానావిధా నగేన్ద్రాణామ్ అన్తరా వలితా జనైః । దేశా విషమయా ఏవ నిశ్శేషా విషయాహిభిః
పర్వతాల మధ్య ఉన్న ప్రాంతాలు జనాలతో నిండిపోయి, ఇంద్రియ విషయాల అనే పాములతో పూర్తిగా ప్రమాదకరంగా ఉన్నాయి.
జనైర్ జలచరైర్ వ్యాప్తాస్ సాగరాగారకుక్షయః । వివిధారమ్భసంరబ్ధైర్ నగరాణీవ నాగరైః
సముద్రపు గుహలు నానా రకాల జలచరాలతో నిండిపోయి ఉంటాయి, అది మనుషులు రకరకాల పనుల్లో మునిగిపోయి ఉండే పట్టణాల్లా కనిపిస్తాయి.
తటాన్య్ అద్ర్యమ్బురాశీనాం లోకపాలపురాణి చ । భూతాకులాని శృఙ్గాణి పాతాలకుహరాణి చ
పర్వతాల తీరాలు, జలరాశుల ఒడలు, లోకపాలకుల పాత నగరాలు, జీవులతో కిటకిటలాడే శిఖరాలు, పాతాళపు లోతైన గుహలు—
గాయన్త్య్ అనిలశీత్కారైర్ నృత్యన్తి లతికాకరైః । పుష్పైర్ హసన్త్య్ అగేన్ద్రాణాం గుహా గహనకోటరాః
వాటిలో గాలి పాటలు పాడుతుంటుంది, వనమల్లెలు నాట్యం చేస్తుంటాయి, పర్వత గుహలు పుష్పాలతో నవ్వుతుంటాయి.
మౌనిమీనమునిస్పర్శకమ్పినాలచలామ్బుజాః । సరస్యో విరసా ఏవ వార్యావర్తవిరావితాః
సరస్సుల్లోని తామరపువ్వులు మౌనంగా ఉన్న ఋషులు, మునులు తాకినప్పుడు వణికిపోతూ, నీటిలోని ప్రవాహాల వల్ల బలహీనంగా, జీవం లేని వంటివిగా మారిపోతున్నాయి.
పవనస్పన్దసఙ్క్షుబ్ధతృణపాంసుపతాకినీ । రటత్య్ అనిలభాఙ్కారైర్ నిర్జనోర్వ్య్ అప్య్ అసంయతా
ఒంటరిగా ఉన్న భూమి, గాలిలో ఊగిసలాడే గడ్డి, ధూళి తో కలిసిపోయి, గాలి తాకిడితో కలకలమంటూ శబ్దం చేస్తోంది.
తస్మాద్ ఆకాశమ్ ఆశూన్యం కస్మింశ్చిద్ దూరకోణకే । అత్ర తిష్ఠామ్య్ అవష్టభ్య యోగయుక్తిమ్ అనిన్దితామ్
అందుకే, ఎక్కడో దూరపు మూలలో, ఆకాశం ఖాళీగా లేని చోట, నేను నిందించదగని యోగ సాధనలో స్థిరంగా నిలిచి ఇక్కడ ఉన్నాను.
కస్మింశ్చిద్ ఏకకోణే ఽత్ర కృత్వా కల్పనయా కుటీమ్ । వజ్రోదరదృఢాం తస్యామ్ అన్తస్ తిష్ఠామ్య్ అవాసనమ్
ఈ ప్రదేశంలో, ఒక ఒంటరి మూలలో, నా ఊహతో వజ్రంలా బలమైన పునాదితో ఒక చిన్న గుడిసెను నిర్మించాను. అందులో, కూర్చోవడానికి ఏమీ లేకుండా, నేను ఉండిపోతున్నాను.
ఇతి సఞ్చిన్త్య యాతో ఽహమ్ ఆకాశమ్ అసినిర్మలమ్ । యావత్ తద్ అపి పశ్యామి సకలం వితతాన్తరమ్
ఇలా ఆలోచిస్తూ, నేను మలినములేని ఆకాశంలోకి ప్రవేశించాను. దాన్ని చూస్తున్నంత కాలం, అది అంతటా వ్యాపించి ఉన్న విశాలతను నేను గమనిస్తున్నాను.