పూర్ణాత్ పూర్ణం ప్రసరతి పూర్ణే పూర్ణం విరాజతే । పూర్ణమ్ ఏవోదితం పూర్ణాత్ పూర్ణే పూర్ణం వ్యవస్థితమ్
పూర్ణత నుండి పూర్ణత పుట్టుకొస్తుంది; పూర్ణతలోనే పూర్ణత వెలుగుతుంది. పూర్ణత నుంచే పూర్ణత వెలిసింది; పూర్ణతలోనే పూర్ణత స్థిరంగా ఉంది.
శాన్తం సమం సముదయాస్తమయైర్ విహీనమ్ ఆకారముక్తమ్ అజమ్ అమ్బరమ్ అచ్ఛమ్ ఏవ । సర్వం సదా సదసద్ ఏవ తథోదితాత్మ నిర్వాణమ్ ఆద్యమ్ ఇదమ్ ఉత్తమబోధరూపమ్
శాంతంగా, సమంగా, ఆరంభం లేకుండా, అంతం లేకుండా, రూపం లేకుండా, జననం లేని, ఆకాశంలా నిర్మలంగా ఉన్నది ఇదే. ఇది అన్నీ, ఎప్పుడూ, ఉండేదీ, ఉండనిదీ, ఇలానే ఆత్మగా ప్రకటించబడింది. ఇదే ముక్తి, ఆదికాలపు, ఉత్తమమైన జ్ఞానరూపం.
జగన్నామ నభస్ స్వచ్ఛం సద్ బ్రహ్మ నభసి స్థితమ్ । నభో నభసి భాతీదం జగచ్ఛబ్దార్థ ఇత్య్ అజమ్
ఈ జగత్తు అనే పేరు ఆకాశానికే. అది స్వచ్ఛమైనది, నిజమైన బ్రహ్మం ఆకాశంలోనే నిలిచింది. ఆకాశం ఆకాశంలోనే ప్రకాశిస్తుంది. 'జగత్తు' అనే పదానికి అర్థం ఇదే, అది జననం లేనిది.
త్వమ్ అహం జగద్ ఇత్యాదిశబ్దార్థైర్ బ్రహ్మ బ్రహ్మణి । శాన్తం సమసమాభాసం స్థితమ్ అస్థితమ్ ఏవ సత్
‘నీవు’, ‘నేను’, ‘జగత్తు’ అనే పదాల అర్థాలన్నీ బ్రహ్మంలోనే బ్రహ్మంగా ఉన్నాయి. అవి శాంతంగా, సమంగా కనిపిస్తూ, నిలిచి ఉన్నట్టుగా, నిలవనట్టుగా కూడా, సత్యంగా ఉన్నాయి.
సముద్రగిరిమేఘోర్వీవిస్ఫోటమయమ్ అప్య్ అజమ్ । కాష్ఠమౌనవద్ ఏవేదం జగద్ బ్రహ్మావతిష్ఠతే
సముద్రం, పర్వతం, మేఘం, భూమి ఇవన్నీ కనిపించినా, ఇవన్నీ జనించనివే. ఎట్లా చెక్క దాన్ని మౌనంగా ఉండిపోతుందో, అలాగే ఈ జగత్తు బ్రహ్మంలో నిశ్చలంగా నిలిచి ఉంది.
ద్రష్టాద్రష్టైవ దృశ్యస్యాభావాత్ స్వాత్మని సంస్థితః । కర్తాకర్తైవ కర్తవ్యాభావతẖ కరణాద్ ఋతే
ఇక్కడ దృష్టి ఉండే వారు కేవలం దృష్టి మాత్రమే, ఎందుకంటే చూసే వస్తువు లేనప్పుడు వారు తమలోనే స్థిరంగా ఉంటారు. అలాగే, చేసే వారు కేవలం చేసే వారే, ఎందుకంటే చేయాల్సిన పని లేకుండా, కర్మ లేకుండా వేరుగా ఉంటారు.
న జ్ఞత్వం న చ కర్తృత్వం న జడత్వం న భోక్తృతా । న శూన్యతా న చార్థత్వమ్ ఇహ నాపి నఞర్థతా
ఇక్కడ ఎటువంటి తెలిసినదనం లేదు, చేసే హక్కు లేదు, జడత్వం లేదు, అనుభవించేవాడు కూడా లేడు. శూన్యత లేదు, ప్రయోజనం లేదు, అర్థం లేనిదనడం కూడా లేదు.
శిలాజఠరవత్ సత్యం ఘనమ్ ఏకమ్ అజం తతమ్ । సర్వం శాన్తమ్ అనాద్యన్తమ్ ఏకం విధినిషేధయోః
రాయి లోపలిలా, ఇది నిజమైనది, ఘనమైనది, ఏకమైనది, జనించనిది, అన్నింటినీ వ్యాపించినది. ఇది పూర్తిగా శాంతంగా ఉంది, ఆది అంతం లేవు, ఒక్కటే, ఆజ్ఞలకూ నిషేధాలకూ అతీతంగా ఉంది.
మరణం జీవితం సత్యమ్ అసత్యమ్ అశుభం శుభమ్ । సర్వమ్ ఏకమ్ అజం వ్యోమ వీచిజాలం జలం యథా
మరణమూ, జీవితం, సత్యమూ, అసత్యమూ, శుభమూ, అశుభమూ — ఇవన్నీ ఒక్కటే. అవి జనించని ఆకాశంలా, అలలు నీటిలో కలిసిపోయినట్టు, అంతా ఒకటే.
విద్భాగ ఏవ దృశ్యత్వం ద్రష్టృత్వం చైవ గచ్ఛతి । ఏతచ్ చ కల్పనం స్వప్నపురాదిష్వ్ అనుభూయతే
విభాగం వల్లే చూచేవాడు, చూచబడేది అనే భావన కలుగుతుంది. ఇది కల్పన మాత్రమే. కలలో పట్టణాలు కనిపించడంలా ఇదీ అనుభవంలోకి వస్తుంది.
ఏవమ్ అచ్ఛం పరాకాశే స్వప్నపత్తనవజ్ జగత్ । భాతి ప్రథమమ్ ఏవేదం బ్రహ్మైవేత్థమ్ అతస్ స్థితమ్
ఇలా స్వచ్ఛమైన ఆకాశంలో ఈ లోకం మొదట కలలో పట్టణంలా మెరిసిపోతుంది. ఇది బ్రహ్మమే, అలాగే నిలిచిఉంటుంది.
తద్ ఇదం తాదృశం విద్ధి సర్వం సర్వాత్మకం చ యత్ । దేశాద్ దేశాన్తరప్రాప్తౌ విదో మధ్యమ్ అనఙ్కితమ్
ఏది కనిపించినా అది అన్నింటిలోనూ వ్యాపించి ఉందని తెలుసుకో. ఒక చోటినుంచి ఇంకో చోటికి వెళ్ళినప్పుడు, తెలిసినవాడు మధ్యలో ఎటువంటి గుర్తు లేకుండా ఉంటాడు.
చిద్వ్యోమ్నశ్ శాన్తశాన్తస్య మధ్యమ్ ఏవైవమ్ ఆస్థితమ్ । జగత్తయేవ సలిలమ్ ఏవోర్మ్యాదితయా యథా
చైతన్యము అనే నిర్మలమైన ఆకాశంలో ఎప్పుడూ శాంతంగా ఉండే మధ్య భాగం ఇలానే స్థిరంగా ఉంటుంది. ఈ లోకము నీటిలా, అలలు మొదలైనవిగా కనిపించడమే.
యద్ ఉదేత్య్ ఉదితం యచ్ చ యచ్ చ నోదేతి నోదితమ్ । దేశాద్ దేశాన్తరప్రాప్తౌ విదో మధ్యాన్ న భేది తత్
ఏది ఉద్భవించినా, ఏది ఉద్భవించకపోయినా, ఒక చోటు నుండి మరొక చోటుకు వెళ్ళినప్పుడు, తెలిసినవాడు మధ్యలో ఎక్కడా విడిపోవడం జరగదు.
అతẖ కిలాస్య సర్గస్య కారణం శశశృఙ్గవత్ । ప్రయత్నేనాపి చాన్విష్టం న కిఞ్చిద్ ఉపలభ్యతే
అందువల్ల, ఈ సృష్టికి కారణం నక్కకు కొమ్ము ఉన్నట్లు ఊహలోనే ఉంది. ఎంత ప్రయత్నించినా దానికి అసలు ఆధారం ఏమీలేదు.
యద్ అకారణకం భాతి తద్ అభాతం భ్రమాత్మకమ్ । భ్రమస్యాసత్యరూపస్య సత్యతా కథమ్ ఉచ్యతే
కారణం లేకుండా కనిపించేది వాస్తవంలో లేదు, అది మాయ మాత్రమే. అసత్యమైన మాయకు నిజమైనదని ఎలా చెప్పగలం?
కారణేన వినా కార్యం కిల కిం నామ విద్యతే । యద్ అపుత్రస్య సత్పుత్రదర్శనం స భ్రమో న సత్
కారణం లేకుండా ఫలితం ఎప్పుడైనా ఉంటుందా? కుమారుడు లేని వాడికి మంచి కుమారుడిని చూడటం కల్పన మాత్రమే, అది నిజం కాదు.
యస్ త్వ్ అకారణకో భాతి స స్వభావో విజృమ్భతే । సర్వరూపేణ సఙ్కల్పగన్ధర్వనగరాదివత్
కారణం లేకుండా కనిపించేది దాని స్వభావమే విస్తరించడమే. అది అన్ని రూపాల్లో వ్యక్తమవుతుంది, మనసులో ఊహించుకున్న గంధర్వనగరంలా.
దేశాద్ దేశాన్తరప్రాప్తౌ క్షణాన్ మధ్యం విదో వపుః । స్వరూపమ్ అజహత్ త్వ్ ఏవ రాజతే ఽర్థవివర్తవత్
ఒక శరీరం ఒక చోటు నుండి మరో చోటుకు వెళ్లినప్పుడు, నిజాన్ని తెలిసినవారు దాని స్వరూపం ఎప్పుడూ మారదని చూస్తారు. అది వస్తువు ఒక రూపం నుండి మరో రూపానికి మారినట్టు ప్రకాశిస్తుంది.
బోధ ఏవ కచత్య్ అర్థరూపేణ స చ ఖాద్ అణుః । దృష్టాన్తో ఽత్రానుభూతో ఽన్తస్ స్వప్నసఙ్కల్పపర్వతః
బోధనే వస్తువుల రూపంగా ప్రకాశిస్తుంది. అది ఆకాశంలా, పరమణువులా ఎంతో సూక్ష్మంగా ఉంటుంది. దీనికి ఉదాహరణగా మన కలలో ఊహించుకున్న పర్వతాన్ని తీసుకోవచ్చు.
విద్యతే వటబీజే ఽన్తర్ యథా భావీ మహాద్రుమః । పరమాణౌ తథా సర్గో బ్రహ్మన్ కస్మాన్ న విద్యతే
ఎలా వటవృక్షం భవిష్యత్తులో వటబీజంలో దాగి ఉంటుందో, అలాగే పరమాణువులో సృష్టి దాగి ఉండకూడదా, ఓ బ్రహ్మన్?
యత్రాస్తి బీజం తత్ర స్యాచ్ ఛాఖా వితతరూపిణీ । జన్యతే కారణైస్ సా చ వితతా సహకారిభిః
ఎక్కడ బీజం ఉంటుందో, అక్కడ దాని కారణాలతో, సహాయులతో, విస్తరించిన కొమ్మలు పుట్టొచ్చు.
సమస్తభూతప్రలయే బీజమ్ ఆకారి కిం భవేత్ । సహకార్య్ అథ కిం తస్య జాయతే యద్వశాజ్ జగత్
అన్ని భూతాలు లయమైపోయినప్పుడు ఆ బీజానికి ఏమవుతుంది? దాని సహాయకులు లేకపోతే, వారి వల్ల ఈ జగత్తు ఎలా పుడుతుంది?
యత్ తు బ్రహ్మ పరం శాన్తం కా తత్రాకారకల్పనా । పరమాణుత్వయోగో ఽపి నాత్ర కేవాత్ర బీజతా
కానీ పరమశాంతమైన బ్రహ్మంలో రూపాన్ని ఊహించటం ఎలా సాధ్యం? అక్కడ పరమాణువు అనే భావనకూడా లేదు, బీజం అనే ఆలోచనకూ స్థానం లేదు.
కారణస్యేతి బీజస్య సత్యాసత్యైకకారిణః । అసమ్భవాజ్ జగత్సత్తా కథం కేన కుతẖ క్వ వా
కారణం అంటే విత్తనం నిజమైనదా, అబద్ధమైనదా రెండూ కలిసే ఉంటే, అలాంటి అసాధ్యమైన పరిస్థితిలో ఈ లోకానికి ఉనికెప్పుడు, ఎవరి వల్ల, ఎక్కడ, ఎలా కలుగుతుంది?
జగద్ ఆస్తే పరస్యాణోర్ అన్తర్ ఇత్య్ అపి నోచితమ్ । సార్షపే కణకే మేరుర్ ఆస్త ఇత్య్ అజ్ఞకల్పనా
ఈ లోకం పరమసూక్ష్మమైన కణంలో ఉంది అనడం సరికాదు. అది మినప్పప్పులో లేక చిన్న ధాన్యంలో మెరుపర్వతం ఉందని ఊహించడంలాంటిది. ఇలాంటి కల్పన అజ్ఞానులదే.
సతి బీజే ప్రవర్తన్తే కార్యకారణదృష్టయః । నిరాకారస్య కిం బీజం క్వ జన్యజనకక్రమః
విత్తనం ఉన్నప్పుడు కారణం-ఫలితాల భావనలు కలుగుతాయి. కానీ రూపరహితమైనదానికి విత్తనం ఎక్కడ ఉంటుంది? అక్కడ పుట్టినదీ, పుట్టించిందీ అనే క్రమం ఎలా ఉంటుంది?
అతో యత్ పరమం తత్త్వం తద్ ఏవేదం జగత్ స్థితమ్ । నేహ ప్రజాయతే కిఞ్చిన్ న చ కిఞ్చన నశ్యతి
అందువల్ల పరమసత్యమే ఈ లోకంగా నిలిచిఉంది. ఇక్కడ ఏదీ పుట్టదు, ఏదీ నశించదు కూడా.
చిదాకాశశ్ చిదాకాశే హృది చిత్త్వాజ్ జగద్భ్రమమ్ । అశుద్ధవద్ ఇవాశుద్ధే శుద్ధశ్ శుద్ధే ప్రపశ్యతి
చైతన్యాకాశం లోని చైతన్యాకాశంలో మనస్సు వల్ల ఈ జగత్తు మాయగా కనిపిస్తుంది. అపవిత్రుడు అపవిత్రతను చూసినట్టు, పవిత్రుడు పవిత్రతను చూస్తాడు.
స్వమ్ ఏవ భాసతే తస్య రూపం స్పన్ద ఇవానిలే । సర్గశబ్దార్థకలనా నేహ కాశ్చన సన్తి నః
దాని స్వరూపమే వెలుగుతుంది, గాలిలో అలజడి లాగానే. మనకు ఇక్కడ 'సృష్టి' అనే మాటలు, అర్థాల కల్పనలు లేవు.