బ్రహ్మ సర్వపరాణ్వాత్మ యో యస్మాద్ అర్థతో ఽణుకః । స స తత్ తద్ భవేద్ వస్తు బ్రహ్మ బ్రహ్మైవ తిష్ఠతి
ప్రపంచంలోని ప్రతి వస్తువు, ప్రతి కణం బ్రహ్మనుంచి పుట్టింది. ఏది ఏ రూపంలో పుట్టిందో అది అదే వస్తువుగా మారుతుంది; అయినా బ్రహ్మ ఎప్పుడూ బ్రహ్మగానే ఉంటుంది.
ద్రవ్యమ్ ఏవ యథా ద్రవ్యం తిర్యగ్ ఊర్ధ్వమ్ అధస్ తథా । సర్వమ్ ఏవ తథా బ్రహ్మ యేన తేన యథా తథా
ఏదైనా పదార్థం ఎక్కడ ఉన్నా, పైకి, కిందకి, అడ్డంగా ఉన్నా అది పదార్థమే. అలాగే, ఏది ఎక్కడ ఉన్నా, ఏ రూపంలో ఉన్నా, అన్నీ బ్రహ్మమే.
హేమత్వమ్ ఏవ నాన్యత్వం హేమ్నో రూపశతే యథా । శాన్తత్వమ్ ఏవ శాన్తస్య సర్గాహన్త్వగణే తథా
ఎలా బంగారం ఎన్నో రూపాల్లో ఉన్నా అది బంగారమే అవుతుంది, అలాగే సృష్టి, అహంకారాల మధ్య ఉన్న శాంతుడు ఎప్పటికీ శాంతుడిగానే ఉంటాడు.
పార్శ్వస్థస్వప్నమేఘోర్జా యథా తవ న కాశ్చన । సర్గప్రలయసంరమ్భాస్ తథా ఖాత్మాన ఏవ మే
నీ పక్కన ఉన్న కలలో మేఘానికి నీకు ఎలాంటి సంబంధం లేదని ఎలా ఉంటుందో, అలాగే సృష్టి, లయాల కలకలాలు నా ఆకాశస్వరూపమైన స్వంత స్వరూపంలోనే ఉంటాయి.
పఙ్కతాకల్పితా వ్యోమ్నో యా పుత్రకపతాకినీ । సా యథా శాన్తతామాత్రం ఖమ్ ఏవేదం తథా జగత్
ఆకాశంలో ఊహించుకున్న మట్టిబొమ్మ చివరికి ఆకాశమే అవుతుంది కదా, అలాగే ఈ జగత్తు కూడా అంతా శుద్ధమైన శాంతమే.
సఙ్కల్పభ్రమ ఏవాన్తḫ పుష్టీభూయ జగత్ స్థితమ్ । జలావనితలక్లిన్నబీజం కల్ప ఇవ ద్రుమః
మనసులో కలిగే ఊహాభ్రమ వల్లే ఈ జగత్తు నిలిచిఉంది; అది నీరు, మట్టిలో నానిన విత్తనం నుంచి మొలిచే చెట్టు లాంటిది.
అనహన్తాత్మనో జ్ఞస్య సత ఏవ త్వ్ ఇవాసతః । జరత్తృణలవాయన్తే నను రామాణిమాదయః
అహంకారం లేని జ్ఞానికి, మనస్సు యొక్క అణిమాదులు మొదలైన శక్తులు, రామా, ఎండిపోయిన గడ్డి తుప్పలు లాగానే విలువ లేనివిగా ఉంటాయి.
త్రైలోక్యే తన్ న పశ్యామి సదేవాసురమానుషే । ఏకరోమాంశవిశ్వస్య యల్ లోభాయ మహాత్మనః
ఈ మూడు లోకాలలో—దేవతలు, అసురులు, మనుషుల మధ్య—even ఒక వెంట్రుకంతైనా గొప్ప మనసున్నవాడిని ఆకర్షించగలదని నేను ఎక్కడా చూడలేదు.
యథాతథాస్థితస్యాపి యత్ర తత్ర గతస్య చ । ద్వైతసఙ్కల్పసన్దేహా న సన్త్య్ అధిగతాత్మనః
ఆత్మను తెలుసుకున్నవాడికి, ఎక్కడ ఉన్నా, ఎక్కడికి వెళ్లినా, ద్వైత భావనలూ, సందేహాలూ ఉండవు.
విశ్వమ్ ఏవ నభో యస్య శూన్యం సర్వం మహాత్మనః । కుతẖ కస్య కథం తస్య భవత్వ్ ఇచ్ఛా నిరాత్మనః
ఎవరికి ఈ జగత్తు అంతా ఖాళీ ఆకాశంలా కనిపిస్తుందో, ఆ మహాత్ముడికి అన్నీ శూన్యమే. అలాంటి ఆత్మరహితునికి ఎప్పుడు, ఎవరి కోసం, ఎలా కోరిక కలుగుతుంది?
శాన్తాశేషవిశేషస్య నిరేషణవిశేషిణః । సత్తామ్ అసత్తాసదృశీం క ఆకలయితుం క్షమః
ప్రపంచ భేదాలన్నీ మిగలకుండా శాంతంగా, ఏదీ వెతకని స్వభావంతో ఉన్నవాడిలో, ఉండడమా లేక ఉండకపోవడమా అన్న తేడా కనిపెట్టగలవాడు ఎవరు?
మారైర్ న కిఞ్చిన్ మ్రియతే జీవైẖ కిఞ్చిన్ న జీవతి । శుద్ధసంవిన్మయస్యాస్య సమలోకస్య ఖస్య చ
ఈ శుద్ధమైన చైతన్యమయమైన లోకానికి, ఆకాశానికి కూడా, మరణదూతలు ఏమీ చంపలేవు; జీవదూతలు ఏదీ జీవింపజేయలేవు.
మిథ్యా లోకస్య కచతో భ్రాన్తీ మరణజన్మనీ । అసత్య్ అపి భ్రాన్తిభాజి మృగతృష్ణానదీతటే
ఈ లోకం అసత్యమే, మాయా పూటగొడుగు లాంటిది; జననం మరణం అన్నవి భ్రమ మాత్రమే. నిజంగా లేనప్పటికీ, అది మృగతృష్ణా నది ఒడ్డున కనిపించడంలా భ్రమకు లోనవుతుంది.
సమ్యక్పరీక్షితం యావన్ న భ్రాన్తిర్ న పరీక్షకః । న నామ జన్మమరణే కేవలం శాన్తమ్ అవ్యయమ్
యథావిధిగా విచారించినప్పుడు, భ్రమ కూడా ఉండదు, విచారించేవాడు కూడా ఉండడు. జననం మరణం అనే పేర్లే లేవు; శాంతమైన, అవినాశమైనదే మిగిలిపోతుంది.
దృశ్యాద్ యో విరతిం యాత ఆత్మారామశ్ శమం గతః । స సన్న్ ఏవాసదాభాసḫ పరితీర్ణభవార్ణవః
కనిపించే ప్రపంచం నుంచి మనసు వాపసు తీసుకుని, తనలో తానే ఆనందిస్తూ, శాంతిని పొందినవాడు, ఉన్నవాడే అయినా లేనట్టు కనిపిస్తాడు. అతడు జనన మరణాల సముద్రాన్ని దాటి పోయాడు.
దీపనిర్వాణనిర్వాణమ్ అస్తఙ్గతమనోమతిమ్ । ఆత్మన్య్ ఏవ శమం యాతం సన్తమ్ ఏవామలం విదుః
దీపం ఆరిపోయినట్టు, మనస్సు ఊహలు మాయమైనట్టు, తనలో తానే శాంతిని పొందినవాడిని నిజంగా నిర్మలుడని జ్ఞానులు అంటారు.
ఆబుద్ధ్యాది జగద్ దృశ్యం యస్మై న స్వదతే స్వతః । ఆకాశస్యేవ శాన్తస్య తమ్ ఆహుర్ ముక్తమ్ ఉత్తమాః
బుద్ధి మొదలుకొని ఈ లోకం తనంతట తానే ఆకర్షించని వాడిని, ఆకాశం లా శాంతంగా ఉన్న వాడిని, ఉత్తమ ముక్తులు నిజంగా విముక్తుడని అంటారు.
అహమ్ అస్త్య్ అవిచారేణ విచారేణాహమ్ అస్తి నో । అభావాద్ అహమర్థస్య క్వ జగత్ క్వ చ సంసృతిః
విచారణ లేకుండా 'నేను ఉన్నాను' అనిపిస్తుంది; విచారణతో 'నేను' అనే భావనే ఉండదు. ఆ 'నేను' అనే భావం లేకపోతే, లోకం ఎక్కడ? సంసారం ఎక్కడ?
సంవిత్సంవేదనాద్ ఏవ బుద్ధ్యాద్యాకారవత్ స్థితమ్ । రూపాలోకమనోరూపం జగద్ వేత్తి విదమ్బరమ్
చైతన్యం, అవగాహన రూపంలో, బుద్ధి మొదలైన రూపాలుగా నిలిచి, ఈ లోకం — రూపాలు, దృశ్యాలు, మనస్సులో కలిగే భావాల్లా కనిపించే — ఒక మాయాజాలంలా తెలుస్తుంది.
సర్వార్థశాన్తమనసస్ సతస్ సర్వాత్మనస్ తవ । సర్వథా సర్వదా సార్వం సర్వమ్ ఆచరణం శివమ్
నీ మనస్సు సంపూర్ణంగా ప్రశాంతంగా ఉండి, నీ సత్తా అన్నింటిలో వ్యాపించి ఉన్నప్పుడు, ఎప్పుడైనా, ఎక్కడైనా, ఏ పని చేసినా, అవన్నీ శుభమే అవుతాయి.
యత్ కరోషి యద్ అశ్నాసి యజ్ జుహోషి దదాసి యత్ । యచ్ చ పశ్యసి హంస్య్ ఏషి తత్ సర్వం శివమ్ అవ్యయమ్
నీవు చేసే పని ఏదైనా, తినేది ఏదైనా, అర్పించేది, ఇస్తది, చూస్తది, వదిలేది, కోరేది ఏదైనా — ఇవన్నీ శాశ్వతంగా శుభమే.
యద్ అహమ్ యత్ త్వమ్ ఆశా యద్ యత్ క్రియాకాలఖాదయః । యల్ లోకాలోకగిరయస్ తచ్ చిద్వ్యోమ శివం తతమ్
నేను అనే భావన, నీవు అనే భావన, ఆశ, చేసే పనులు, కాలమూ దాని విభాగాలు, లోకాలు, లోకాంతరాలు, పర్వతాలు — ఇవన్నీ చైతన్యాకాశంతో శుభంగా నిండిపోయి ఉన్నాయి.
యద్ రూపలోకమననం యత్ కాలత్రితయం జగత్ । యజ్ జరామరణార్త్యాది తన్ మహాచిన్నభశ్ శివమ్
ఏది రూపమై కనిపించేదో, ఏది లోకమో, ఏది మనస్సులో ఆలోచనలై ఉన్నదో, ఏది గత, వర్తమాన, భవిష్యత్తు కాలమో, ఈ జగత్తు, ఏది వృద్ధాప్యం, మరణం, బాధలు మొదలైనవో—ఈ అన్నీ కూడా ఆ మహత్తరమైన, శుభమైన, చైతన్య ఆకాశమే.
నిర్వివిత్సో నిరాభాసో నిరిచ్ఛో నిర్మనా మునిః । భూత్వా నిరాత్మా నిర్వాణస్ తిష్ఠ సన్తిష్ఠసే యథా
ఏ ఆశ లేకుండా, ఏ రూపం లేకుండా, ఏ కోరిక లేకుండా, మనస్సు లేకుండా, ఆత్మ భావన లేకుండా, నిశ్చలంగా, ముక్తిగా ఉండే మునిగా మారి, నీవు ఎలా ఉన్నావో అలా ఉండిపో.
గతేచ్ఛామననం శాన్తమ్ అనన్తస్స్థమ్ అభావనమ్ । వ్యవహారో ఽస్తు తే మా వా స్పన్దాస్పన్దైర్ యథానిలః
కోరికలు, ఆలోచనలు పోయిన తర్వాత, శాంతంగా, అనంతంగా, ఏ భావన లేకుండా ఉన్నప్పుడు, నీ ప్రవర్తన గాలిలా—కదిలినా, కదలకపోయినా—ఉండాలి లేదా ఉండకపోయినా పరవాలేదు.
నిర్వాసనా నిష్కలనా శాన్తా పురుషతాస్తు తే । శాస్త్రేణ యన్త్రవాహేన వాహ్యా దారుమయీ యథా
నీ వ్యక్తిత్వం ఏ వాసనలూ లేకుండా, ఏ భేదాలు లేకుండా, శాంతంగా ఉండాలి. అది శాస్త్రం వల్లా, యంత్రం నడిపినట్లు అయినా, బొమ్మలా నిశ్చలంగా ఉండాలి.
భూతాలోకో ఽస్తు మాన్తస్ తే స చాస్నేహస్య బాహ్యగః । అనిర్దేశ్యపరాలోకశ్ చిత్రదీపవద్ ఆస్యతామ్
భూతాలయము బయటే ఉండనీ, నీవు అసక్తుడవైతే అది నీకు బయటిదే. వర్ణించలేని పరలోకము, అద్భుతమైన దీపంలా, అది ఎలా ఉందో అలాగే ఉండనీ.
నిర్వాసనస్య విరసస్య నిరేషణస్య శాస్త్రాద్ ఋతే క ఇవ విత్త్వవినోదహేతుః । శాస్త్రార్థసఞ్చలనమ్ అప్య్ అలమ్ అస్య తస్య సంవేదనేష్వ్ అనభిసన్ధిమ్ అతẖ ఖరూపమ్
వాంఛలు లేని వానికి, రుచి లేని వానికి, వెతకని వానికి, శాస్త్రం తప్ప మరేదైనా జ్ఞానం లేదా ఆనందం కోసం ప్రయత్నించడంలో ప్రయోజనం ఏముంది? శాస్త్రార్థం కొంత కదిలినా చాలు, ఎందుకంటే అతని జ్ఞానంలో ఎలాంటి స్వార్థం ఉండదు. అందుకే అది మామూలుగానే ఉంటుంది.
సఞ్జాతకృత్రిమక్షీణసంసృతిప్రత్యయḫ పుమాన్ । అసఙ్కల్పో న సఙ్కల్పం వేత్తి తేనాసద్ ఏవ సః
కృత్రిమంగా కలిగిన, క్షీణించిన సంసార భావనలు పోయినవాడు, సంకల్పాలు లేని వాడు, ఆ సంకల్పాలను తెలుసుకోడు. అందుకే అతడు నిజంగా లేడనే చెప్పాలి.
శ్వాసాన్ మ్లానిర్ ఇవాదర్శే కుతో ఽప్య్ అహమ్ ఇతి స్థితా । విద్ ధి సాకారణా దృష్టా నశ్యత్య్ ఆశు న లభ్యతే
ఉపిరి మసకబారినట్లు అద్దంలో కనిపించడంలా, 'నేను' అనే భావన ఎక్కడోంచో పుట్టుకొస్తుంది. దాని కారణం తెలిసినప్పుడు, అది వెంటనే పోయిపోతుంది, మళ్లీ దొరకదు అని తెలుసుకో.