అహన్తోల్లేఖతస్ సత్తా భ్రమభారవికారిణీ । తదభావాత్ స్వభావైకనిష్ఠతా శమశాలినీ
నేను అనే భావన వల్లే మనకి ఉన్నట్టు అనిపించే జీవితం మాయా భ్రమల్లో పడిపోతుంది. ఆ భావన పోయినప్పుడు, మన సహజ స్వరూపంలో ప్రశాంతంగా నిలిచి ఉంటాం.
హేమ్నẖ కటకశబ్దార్థో వ్యతిరిక్తో యథాస్తి నో । వ్యతిరిక్తా తథాసత్యా నాహన్తాస్తి శమాత్మనః
బంగారం కాకుండా వేరే దేనికీ కడికె (బ్రేస్లెట్) అనే పేరు ఉండదు కదా, అలాగే అసత్యం తప్ప ఇంకేదీ లేకపోతే, శాంత స్వభావం గలవాడికి 'నేను' అనే భావన ఉండదు.
నిర్వాణో నిర్మనా మౌనీ కర్తాకర్తా చ శీతలః । జ్ఞ ఏకశ్ శాన్త ఏవాస్తే శూన్య ఏవాభిపూరితః
జ్ఞాని విముక్తుడిగా, మనస్సు లేనివాడిగా, మౌనంగా, చేయువాడిగా, చేయనివాడిగా, చల్లగా, ఒంటరిగా, ప్రశాంతంగా, ఖాళీగా కనిపించినా అంతర్గతంగా నిండుగా ఉంటాడు.
నిర్వాసనం స్పన్దమానో యన్త్రపుత్రకగాత్రవత్ । స యథాస్థితమ్ ఏవాస్తే జ్ఞస్ సంవ్యవహరన్న్ అపి
వాంఛలు లేకుండా, యంత్రపు బొమ్మ చేతులు కదిలినట్టు, జ్ఞాని ఏ పని చేసినా, ఎలా ఉన్నా, తన సహజ స్థితిలోనే స్థిరంగా ఉంటాడు.
యథా మఞ్చకసంస్థస్య స్పన్దతే నైవ వా శిశోః । అఙ్గాలిర్ అనుసన్ధానం వినైవం విదితాత్మనః
బల్లపై పడుకున్న చిన్నవాడి చేతులు కాళ్లు అతనికి ఉద్దేశం లేకుండా కదలవు కదా, అలాగే ఆత్మను తెలుసుకున్నవాడికి పనుల పట్ల ఆసక్తి ఉండదు.
నిస్సమ్బోధైకబోధస్య నిరాశేహైషణాశిషః । శాన్తాహన్త్వాత్మరూపత్వాద్ అనుసన్ధానితా కుతః
ఎటువంటి ఆశలు, కోరికలు, ఆశయాలు లేని, శాంతమైన మనస్సుతో, అహంకారం లేని వాడికి పనుల పట్ల ఆసక్తి ఎలా కలుగుతుంది?
అద్రష్టుర్ అపదృశ్యస్య దృగ్రూపస్యాపరూపిణః । కుతẖ కిలానుసన్ధానమ్ అనపేక్షస్య పశ్యతః
ఏదీ చూడని, రూపం లేని, కేవలం దర్శనం మాత్రమే ఉన్న, ఎటువంటి ఆశలు లేని, కేవలం సాక్షిగా ఉన్న వాడికి ఏ పనిపట్ల ఆసక్తి ఎలా కలుగుతుంది?
అపేక్షైవ ఘనో బన్ధో హ్య్ అనపేక్షైవ ముక్తతా । సర్వశబ్దాన్వితా తస్యాం విశ్రాన్తేన కిమ్ ఈక్ష్యతే
ఏదైనా ఆశించడమే బంధనం, ఆశలు లేకపోవడమే విముక్తి. అన్ని మాటల్లోనూ విశ్రాంతి పొందినవాడికి చూడాల్సింది ఇంకేముంది?
పార్థివత్వే శరీరే ఽస్మిన్ స్వస్వప్నాద్రావ్ ఇవాసతి । భ్రమమాత్రాత్మని కుతẖ క్వ కస్య కిమ్ అపేక్షణమ్
ఈ శరీరం భూమిలో ఉన్నప్పుడు, మనం కలలో ఉన్నట్టు, స్వయాన్ని కల్పించుకున్న భ్రమ మాత్రమే మిగిలి ఉంటుంది. అలాంటప్పుడు, ఎవరికీ, ఎక్కడా, ఏదైనా ఆశించాల్సిన అవసరం ఏముంది?
ఉపశాన్తసమస్తేహం విగతాఖిలకౌతుకమ్ । నిరస్తవేదనం జ్ఞేన విదా కేవలమ్ ఆస్యతే
అన్ని కోరికలు శాంతించిపోయినప్పుడు, అన్ని ఆశ్చర్యాలు పోయినప్పుడు, అన్ని అనుభూతులు తొలగిపోయినప్పుడు, జ్ఞానిని సాదాసీదగా ఉండిపోతాడు.
మఙ్కినేతి శ్రుతవతా తతో మోహో మహాన్ అపి । అశేషేణ పరిత్యక్తస్ తత్ర వై త్వగ్ ఇవాహినా
'మంకినీ' అనే మాట విన్న తరువాత కూడా, ఎంతటి మోహమొచ్చినా, అది అక్కడ పాము తన చర్మాన్ని వదిలేసినట్టు పూర్తిగా విడిచిపెడతాడు.
ప్రవాహాపతితం కార్యం కుర్వతాపాస్తవాసనమ్ । తేన వర్షశతస్యాన్తే స్థితమ్ అద్రౌ సమాధినా
జీవిత ప్రవాహంలో జరిగే పనులు చేసి, బాధలను వదిలేసి, వంద సంవత్సరాలు ఆ కొండపై సమాధిలో ఉండిపోయాడు.
తత్రాద్య యావత్ పాషాణసమధర్మా స తిష్ఠతి । శాన్తాన్తẖకరణో యోగీ బోధ్యమానḫ ప్రబుధ్యతే
అక్కడ ఆ యోగి, మనస్సు ప్రశాంతంగా ఉండగా, రాయిలా నిశ్చలంగా ఉంటాడు. ఎవరో లేపినప్పుడు మాత్రమే అతడు మేల్కొంటాడు.
ఏతేన రాఘవ వివేకపదేన శాన్తిమ్ ఆసాదయోదయవతా మనసా విహర్తుమ్ । మా దీనతాం వ్రజతు రాగమయీ మతిస్ తే క్షీణా క్షణాద్ అసలిలేవ శరద్ఘనాలీ
రాఘవా, వివేకమార్గం ద్వారా మనస్సు ఉదయించే వెలుగు లాగా ప్రశాంతతను పొందుతుంది. నీ మనస్సు మోహంతో నిండిపోయి నిరుత్సాహంగా మారకూడదు—ఎండిన ఆకాశంలో శరదృతువులో మేఘాల వలె అది క్షణంలో కనుమరుగవుతుంది.
నిర్వాణో భవ శాన్తాత్మా యథాప్రప్తానువృత్తిమాన్ । సన్న్ ఏవాసత్సమస్ సోమ్యస్ స్ఫటికాద్ ఇవ నిర్మితః
నీవు ముక్తుడై, ప్రశాంతమైన హృదయంతో, వచ్చినదాన్ని అంగీకరించు. నీవు ఉన్నదీ కానిదీ రెండింటిలోనూ ఉన్నట్టు, స్ఫటికంలా నిర్మలంగా ఉండు, మృదువైనవాడా.
ఏకస్మిన్న్ ఏవ సర్వస్మిన్ సంస్థితే వితతాత్మని । నైకస్మిన్ న చ సర్వస్మిన్ నానాతా కలనాẖ కుతః
ఒకటిలోనూ అన్నిటిలోనూ వ్యాపించిన ఆత్మ స్థిరపడినప్పుడు, ఒక్కటిలోనూ అన్నిటిలోనూ భేదం ఉండదు—అయితే, వేర్వేరు భావనలు ఎలా కలుగుతాయి?
ఆద్యన్తరహితం సర్వం వ్యోమ చిత్తత్త్వనిర్భరమ్ । శరీరోత్పత్తినాశేషు కా చిత్తత్త్వస్య ఖణ్డనా
ప్రపంచం అంతా ఆది అంతం లేని ఆకాశంలా, మనస్సు సత్యాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని ఉంది. ఈ శరీరం పుట్టినా, పోయినా, ఆ మనస్సు సత్యంలో ఎలాంటి చీలిక ఉండదు.
స్ఫురన్తి హి జగత్క్రీడాశ్ చిచ్చమత్కారచాపలాత్ । అచాపలాత్ ప్రలీయన్తే తరఙ్గా ఇవ వారిణి
ఈ లోకమంతా మనస్సు ఆశ్చర్యకరమైన చంచలత వల్ల ఆడుకుంటూ కనిపిస్తుంది. ఆ చంచలత లేకపోతే, అది నీటిలో అలలు మాయమయ్యేలా, అంతా మాయమైపోతుంది.
యథా శుభ్రామ్బుదే వస్త్రశఙ్కా న ఫలభాగినీ । దేహో ఽయమ్ అహమ్ ఇత్య్ ఏషా తథా శఙ్కా న వాస్తవీ
పచ్చిక మబ్బులో వస్త్రం ఉందేమో అన్న అనుమానం నిజమైనదికాదు, అలాగే 'ఈ శరీరమే నేను' అనే భావన కూడా వాస్తవం కాదు.
మావస్తుని నిమగ్నస్ త్వం భవ భూరిభయప్రదే । వస్త్వ్ అనన్తసుఖాయాద్యం భవ్య భావయ భూతయే
నిజం కానిదాంట్లో మునిగిపోకు, అది ఎన్నో భయాలను తెస్తుంది. నిజమైనది, అనంతమైన ఆనందానికి మూలమైనదాన్ని మనసారా ఆలోచించు, నీ మేలు కోసం.
చిద్వ్యోమానన్త ఏవాస్మి నేయత్తాస్తి మమాత్మనః । ఇత్య్ ఏవం పరమం వస్తు వస్తుతస్ స్తుత్యమ్ అస్తు తే
నేను నిజంగా అనంతమైన చైతన్య ఆకాశమే. నా ఆత్మకు ఎలాంటి పరిమితి లేదు. ఇలాంటి పరమార్థం, నిజంగా మహత్యానికి పాత్రమైనది, నీ ద్వారా స్తుతించబడాలని కోరుకుంటున్నాను.
ఏవంనిశ్చయవాన్ రామ త్వమ్ ఏవాసి నిరఞ్జనః । ధ్యాతా ధ్యేయం తథా ధ్యానం సత్యం వాపి న కిఞ్చన
ఇలాంటి నిశ్చయంతో, రామా, నీవు నిజంగా మలినతలేని వాడవు. ఇక్కడ ధ్యానం చేసే వాడు, ధ్యేయం, ధ్యానం అన్నీ లేవు; వీటి వెలుపల వేరే సత్యం కూడా లేదు.
ద్రష్టా దృశ్యం దర్శనం చ చిత ఏతా విభూతయః । అతస్ తత్ సంవిదో నాన్యద్ అధ్యేయం ధ్యేయమ్ అస్తి వా
చూసేవాడు, కనిపించేది, చూడటం—ఇవి అన్నీ చైతన్య శక్తులే. అందువల్ల ఆ అవగాహన తప్ప వేరే ఏదీ తెలుసుకోవాల్సినదీ, ధ్యానించాల్సినదీ లేదు.
ఉద్యతి ప్రతిపచ్చన్ద్రే వహతి ప్రలయానిలే । ఆత్మతత్త్వం సమం సోమ్యం న క్షుభ్యతి న శామ్యతి
పెరుగుతున్న చంద్రుడు, తగ్గుతున్న చంద్రుడు, ప్రళయ గాలి వీచినా, ఆత్మ తత్వం ఎప్పుడూ సమంగా, శాంతంగా ఉంటుంది; అది కలవరపడదు, పూర్తిగా నిశ్శబ్దమూ కాదు.
యథా నౌయాయినస్ స్థాణుతరుశైలాదిచోపనమ్ । యథా శుక్తౌ రజతధీస్ తథా దేహాది చేతసః
ఎలా ఒక పడవ కదులుతున్నప్పుడు, మనకు చెట్లు, కొండలు, ఇతర స్థిరమైన వస్తువులు కదులుతున్నట్టు అనిపిస్తుందో, అలాగే ఒక శంఖంలో వెండి ఉందని మనసు ఊహించుకుంటుందో, అలాగే ఈ శరీరం మొదలైనవన్నీ మనసే ఊహించుకుంటుంది.
యథా దేహాది చిత్తస్య తథా దేహస్య చిత్తకమ్ । తథైవ జీవḫ పరమే ద్వైతమ్ ఐక్యమ్ అతẖ కుతః
ఎలా శరీరం మొదలైనవి మనసు వల్ల కలుగుతాయో, అలాగే మనసు కూడా శరీరం వల్లే కలుగుతుంది. అలాగే, జీవుడు, పరమాత్మ ఇద్దరూ వేరువేరు కాదు—అయితే ఏకత్వం, ద్వైతం అనే భావనలకు అర్థమే లేదు.
సర్వమ్ ఏవమ్ ఇదం శాన్తం బ్రహ్మ బృంహితవేదనమ్ । న కిఞ్చిజ్ జగదాద్య్ అస్తి భ్రాన్తిర్ అన్యా న విద్యతే
ఈ సర్వం శాంతంగా, విశాలమైన బ్రహ్మ జ్ఞానమే. జగత్తు లేదా దాని ఆది అనే దేనికీ వాస్తవికత లేదు—ఇంకా వేరే మాయా భావన ఏదీ లేదు.
న విద్యతే యథా వ్యోమ్ని వనం స్నేహశ్ చ సైకతే । విద్యుచ్ ఛశాఙ్కబిమ్బే వా తథా దేహాది చేతసి
ఎలా ఆకాశంలో అడవి ఉండదు, ఇసుకలో తేమ ఉండదు, చంద్రుని ప్రతిబింబంలో మెరుపు ఉండదో, అలాగే శరీరం మొదలైనవి కూడా మనసులో వాస్తవంగా ఉండవు.
అవిద్యమానే ఏవాస్మిన్ మా బిభీహి జగద్భ్రమే । ఏతద్ ఏవ పరం సత్యం విద్ధి సత్యవిదాం వర
ఈ లోకమంతా మాయ మాత్రమేనని, అది నిజంగా లేనిదేనని భయపడకుము. ఇదే పరమ సత్యమని, సత్యాన్ని తెలుసుకునే వారిలో నీవు శ్రేష్ఠుడవని గుర్తుంచుకో.
జగద్ అస్తి న మే వేతి యాసీద్ భ్రాన్తిస్ తవాద్య సా । శాన్తా మదుపదేశేన కిమ్ అన్యద్ బన్ధకారణమ్
ఈ లోకం నాకు ఉంది లేదా లేదు అని నీవు అనుకున్న భ్రమ, నా ఉపదేశంతో ఇప్పుడు పోయింది. ఇంకేమీ బంధానికి కారణం లేదు.