బ్రహ్మానన్తమ్ అజం శాన్తమ్ అతో ఽస్తీదం న సర్గధీః । కారణాభావతస్ తేన బ్రహ్మైవేదమ్ అఖణ్డితమ్
బ్రహ్మం అనంతమైనది, జననములేనిది, శాంతమైనది. అందువల్ల ఇక్కడ సృష్టి అనే భావన లేదు. కారణం ఏదీ లేనందున, ఈ బ్రహ్మమే అఖండంగా ఉంది.
అతశ్ శిలోదరాభో ఽసి వ్యోమకోశోపమో ఽసి చ । బ్రహ్మైకఘనరూపత్వాద్ అజో ఽనవయవో ఽసి చ
అందువల్ల నీవు నిర్మలమైన గవాక్షంలా, ఆకాశపు విస్తారంలా ఉన్నావు. బ్రహ్మం ఒక్కటే రూపంగా ఉన్నందున, నీవు జన్మించని వాడవు, నీవు భాగాలుగా విడగొట్టలేనివాడవు.
జ్ఞో ఽసి కిఞ్చిన్ న కిఞ్చిద్ వా నిశ్శఙ్కమ్ అలమ్ ఆస్యతామ్ । అచేతనచిదాభాస శామ్యతామ్ ఆత్మనాత్మని
నీవే జ్ఞానమయుడు. ఏదైనా ఉందా లేదా అనేది పట్టించుకోకుండా, సందేహం లేకుండా ఉండిపో. జడత్వం, చైతన్యం అనే భావాలు నీలోనే మౌనమవ్వనివ్వు.
నిత్యానన్తతయాజస్య కారణం నాస్తి కార్యకృత్ । సర్గాద్యసమ్భవే తస్మాద్ యద్ అస్తి తద్ అజం శివమ్
ఎప్పటికీ అనంతమైన, జన్మించని దానికి ఫలితాన్ని కలిగించే కారణం ఉండదు. సృష్టి మొదలైనవి అసంభవమైనప్పుడు, ఉన్నదంతా జన్మలేని, మంగళకరమైనదే.
అజో యేషాం తు చిద్రూపో నాస్తి మౌర్ఖ్యవిలాసినామ్ । సర్వనాశే సముత్పన్నే కిం తేషాం ప్రవిచార్యతే
అవిధ్యలో ఆనందించే వారికి, చైతన్య స్వరూపం లేకపోతే, అంతా నాశనం అయినప్పుడు వారికి ఏమి విచారించాలి?
యత్ర యత్ర పరం తత్ర తత్ర సన్తి జగన్తి హి । జగచ్ఛబ్దార్థరూపేణ ముక్తాన్య్ ఏవంవిధాని చ
ఎక్కడ పరమాత్మ ఉన్నాడో, అక్కడే లోకాలు ఉన్నాయి. అవి 'లోకం' అనే పదార్థంగా, అలాగే విముక్త స్వరూపంగా కూడా ఉంటాయి.
తృణే కాష్ఠే జలే కుడ్యే సర్వత్రైవ పరం స్థితమ్ । సర్వత్రైవ చ సర్గౌఘḫ పరిప్రోతస్ స్థితో మిథః
పుల్లలోనూ, దారులోనూ, నీటిలోనూ, గోడలోనూ — ప్రతిచోటా పరమాత్మ ఉన్నాడు. అలాగే సృష్టి సమూహం అంతా పరస్పరం కలిసిపోయి ప్రతిచోటా స్థిరంగా ఉంది.
బ్రహ్మణẖ కింస్వభావో ఽసావ్ ఇతి వక్తుం న యుజ్యతే । అనన్తే పరమే తత్త్వే స్వత్వాస్వత్వాత్యసమ్భవాత్
బ్రహ్మ స్వభావం ఏమిటి అని చెప్పడం సాధ్యం కాదు. ఎందుకంటే అనంతమైన పరమ తత్వంలో 'నాది', 'నా కాదు' అనే భావనలు అసలు ఉండవు.
అభావసవ్యపేక్ష్యస్య భావస్యాసమ్భవాద్ అపి । పదం బధ్నన్తి నానన్తే స్వభావాద్ యా దురుక్తయః
అనంతమైనదానికి ఉన్నదీ, లేనిదీ అనే సంబంధం ఉండదు. దానికి స్థానం కట్టిపెట్టాలని చేసే మాటలు, దాని సహజ స్వభావం వల్లే వక్రీకరణగా మారిపోతాయి.
అస్వత్వాభావయోర్ నిత్యే ఽనన్తే ఽత్యన్తమ్ అసమ్భవాత్ । స్వత్వభావేషు సిద్ధేషు స్వభావోక్తిర్ న తిష్ఠతి
శాశ్వతమైన, అనంతమైన దానిలో స్వంతమూ, స్వంతం కానిదీ అసలు ఉండదు. నిజమైన స్వంతత్వం ఉన్న చోట, దాని గురించి చెప్పే మాటలు నిలవవు.
నాహన్త్వం లభ్యతే సాధో బుద్ధ్యాలం కిం నిరీక్షితమ్ । అసద్ ఏవ కుతో ఽప్య్ ఏతద్ బాలయక్ష ఇవోత్థితమ్
ఓ మహానుభావా, 'నేను' అనే భావనను బుద్ధితో పట్టుకోలేరు. మరింత విచారించడం ఎందుకు? ఇది నిజంగా లేనిది, పిల్లవాడి ఊహా రాక్షసంలా ఎక్కడో నుండి పుట్టింది.
ముక్తం త్వ్ అహన్త్వశబ్దార్థైర్ లభ్యతే యచ్ చ తత్ పరమ్ । యుక్తం త్వ్ అహన్త్వశబ్దార్థైḫ ప్రేక్ష్యమాణం విలీయతే
'నేను' అనే భావనను పూర్తిగా వదిలిపెట్టినప్పుడు దొరికేది పరమమైనది. కానీ ఆ భావనను పరిశీలిస్తే అది కరిగిపోతుంది.
భేదో జగద్బ్రహ్మదృశోర్ అభేదḫ పర్యాయశబ్దార్థవిలాసతుల్యః । సఙ్కల్పమాత్రప్రథితో న సత్యో యథానయోర్ వై కటకత్వహేమ్నోః
ఈ లోకమూ బ్రహ్మమూ వేర్వేరు అనిపించడమూ, వాస్తవానికి ఒకటే అని చెప్పే పదాల ఆటలాంటిది. మన ఊహలో మాత్రమే ఈ భేదం కనిపిస్తుంది, నిజంగా లేదు. ఇది గాజు, బంగారం మధ్య ఉన్న తేడా లాంటిది — గాజు వేరు, బంగారం వేరు అనిపించినా, రెండూ ఒకటే.
శస్త్రాణి దయితాఙ్గాని మగ్నాన్య్ అఙ్గే నిరమ్బరే । యో బుధ్యమానస్ సుసమస్ స పరస్మిన్ పదే స్థితః
ఏ ఆయుధాలు గానీ, ప్రియమైనవారి చేతులు గానీ, తన దేహాన్ని తాకినా, ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు కూడా, ఎవడు పూర్తిగా సంతులితంగా, జాగ్రత్తగా ఉండగలడో, అతడు పరమపదంలో స్థిరంగా ఉన్నవాడే.
తావత్ పురుషయత్నేన ధైర్యేణాభ్యాసమ్ ఆహరేత్ । యావత్ సుషుప్తతోదేతి పదార్థోదయనం ప్రతి
దీర్ఘకాలం సహనం చూపిస్తూ, మనుష్య ప్రయత్నంతో సాధన కొనసాగించాలి. ఎప్పటివరకు అంటే, పదార్థాల ఉత్పత్తి, నిద్రలో ఎలా తెలియదో, అలాగే అనిపించే వరకు.
యథాభూతార్థతత్త్వజ్ఞమ్ ఆధయో ఽఙ్గగతా అపి । న మనాగ్ అపి లిమ్పన్తి పయాంసీవ సరోరుహమ్
వాస్తవాన్ని నిజంగా తెలిసినవాడిని, శరీరంలో బాధలు ఉన్నా కూడా, అవి ఏమాత్రం తాకవు. ఇది సరస్సులోని తామర ఆకుపై నీరు అంటకపోవడంలా ఉంటుంది.
శస్త్రాఙ్గనానభాంస్య్ అఙ్గలగ్నాన్య్ అలమ్ అసంవిదన్ । అలగ్నానీవ శాన్తాత్మా యḫ పశ్యతి స పశ్యతి
శస్త్రాలు తగిలినా, అవి శరీరాన్ని తాకనట్టుగా, శాంతమైన మనసుతో ఎవరు చూస్తారో వారు నిజంగా చూస్తారు.
విషం యథా స్వాన్తర్ ఏవ ఘుగ్ఘున్థీభవతి స్వయమ్ । న చ ఘుగ్ఘున్థతా నామ విషాద్ అన్యాస్తి కాచన
విషం లోపలే తానే పురుగు అవుతుంది; ఆ పురుగు అవడానికి విషం తప్ప ఇంకేమీ కారణం ఉండదు.
స్వరూపమ్ అజహన్న్ ఏవ జీవతామ్ అధితిష్ఠతి । తథాత్మా తత్పరిజ్ఞానమాత్రైకప్రవిలాయినీమ్
అదే విధంగా, ఆత్మ తన స్వరూపాన్ని విడిచిపెట్టకుండా, జీవులలో ఉండి, ఆ పరమార్థాన్ని తెలుసుకున్న జ్ఞానంలో మాత్రమే లయమవుతుంది.
జీవీభవతి ఘుగ్ఘున్థో మృత్యాత్మైవ యథా తథా । అత్యజన్తీ నిజం రూపం చిజ్ జడం రూపమ్ ఋచ్ఛతి
విషం పురుగుగా మారినట్లే, చైతన్యం తన స్వరూపాన్ని వదిలిపెట్టినప్పుడు, అది జడరూపాన్ని పొందుతుంది.
బ్రహ్మణ్య్ అనన్యో ఽప్య్ అన్యాభో ఘుగ్ఘున్థకవద్ ఉత్థితః । తత్స్థస్ స ఏవాస ఇవాప్య్ అతత్స్థ ఇవ సర్గకః
బ్రహ్మంతో వేరుగా లేని వాడు, మరొకరిలా కనిపించినా, విషంలో నుంచి ఘుఘ్ఘుంథ అనే పురుగు పుట్టినట్టు ఉద్భవిస్తాడు. ఆ పరమసత్యంలో స్థిరంగా ఉన్నప్పటికీ, సృష్టికర్త లా, స్థిరంగా ఉన్నట్టు, లేనట్టు కూడా కనిపిస్తాడు.
విషం విషత్వమ్ అజహద్ యథా స్వాన్తẖ క్రిమిẖ క్రమాత్ । న జాయతే న మ్రియతే జాయతే మ్రియతే ఽపి చ
పురుగు తన విష స్వభావాన్ని వదలకుండా లోపల క్రమంగా పుట్టినట్టు, అది పుట్టదు, చావదు, అయినా పుట్టినట్టు, చచ్చినట్టు కనిపిస్తుంది.
స్వేనైవ సంవిదర్థేన పదార్థానామ్ అరూపిణా । తీర్యతే గోష్పదమ్ ఇవ న తు దైవాద్ భవార్ణవః
తన సహజమైన, రూపం లేని చైతన్య స్వరూపంతోనే, ఈ Samsāra సముద్రాన్ని ఆవు పాదంలో నీరు ఉన్నంత సులభంగా దాటి పోవచ్చు; అదృష్టం వల్ల కాదు.
సర్వభావాన్తరావస్థా సర్వభావాతిశాయినీ । అన్తశ్శీతలతా యస్మింస్ తస్మిన్ కిమ్ అవహేలనమ్
అది అన్ని జీవుల అంతరంగ స్థితి, అన్నిటినీ మించిపోయినది, లోపల చల్లదనం ఉన్నది—అలాంటి దానిని ఎవరు తక్కువగా చూడగలరు?
జగత్పదార్థసత్తాన్తస్ సామాన్యేనాశు భావ్యతామ్ । మనోఽహఙ్కారబుద్ధ్యాదిẖ కẖ కలఙ్కో ఽమలాత్మని
ఈ లోకంలోని వస్తువుల ఉనికిని సాధారణంగా త్వరగా పరిశీలించు. మనస్సు, అహంకారం, బుద్ధి మొదలైనవి నిష్కళంకమైన ఆత్మకు ఎలా మచ్చలుగా ఉండగలవు?
యథా ఘటపటాద్య్ అర్థాన్ పశ్యస్య్ అర్థం శరీరకమ్ । తథాహన్త్వమనోబుద్ధివేదనాద్య్ అపి పశ్య హే
ఎలా నువ్వు మట్టి పాత్రలు, బట్టలు వంటి వస్తువుల్లో శరీర పదార్థాన్ని చూస్తావో, అలాగే స్నేహితా, అహంకారం, మనస్సు, బుద్ధి, అనుభూతి మొదలైనవన్నీ కూడా అలాగే చూడుము.
జగత్పదార్థసార్థౌఘం మనోబుద్ధ్యాదిసంయుతమ్ । జ్ఞ ఏవాసంవిదంస్ తిష్ఠ పరినిష్ఠితనిష్ఠయా
ఈ లోకంలోని అనేక వస్తువులను, మనస్సు, బుద్ధి కలిపి ఉన్న సమూహంగా మాత్రమే గుర్తించు. నీవు నిశ్చయంగా స్థిరమైన జ్ఞానస్వరూపుడిగా నిలుచు.
న కేనచిత్ కస్యచిద్ ఏవ కశ్చిద్ దోషో న చైవేహ గుణẖ కదాచిత్ । సుఖేన దుẖఖేన భవాభవేన న చాస్తి భోక్తా న చ కర్తృతేతి
ఇక్కడ ఎవరికీ ఎవరి వల్ల ఎలాంటి తప్పు లేదు, ఎప్పుడూ ఎలాంటి గుణమూ లేదు. సుఖం, దుఃఖం, ఉనికి, లేనివాటిలో అనుభవించేవాడు లేదా చేసేవాడు ఎవ్వరూ లేరు.
ఖ ఏవ వ్యోమ సమ్పన్నమ్ ఇతి సఙ్కల్పనం యథా । భ్రాన్తిమాత్రమ్ అసద్రూపం తథాహమ్భావభావనమ్
ఆకాశం నిండింది అనేది మన ఊహ మాత్రమే, అది నిజంగా లేదు. అలాగే, 'నేను' అనే భావన కూడా భ్రమ మాత్రమే, అది వాస్తవం కాదు.
ఖం ఖే జాతమ్ ఇతి భ్రాన్తేర్ అహం కల్పయితా యథా । తథా నిర్వ్యపదేశ్యాత్మ సద్ అస్త్య్ అసద్ ఇవాతతమ్
ఆకాశంలోనే ఆకాశం పుట్టింది అని మన భ్రమలో ఊహించుకున్నట్టు, వర్ణించలేని ఆత్మ నుండి నిజమైనది కూడా అసత్యంలా వ్యాపించినట్టు కనిపిస్తుంది.