అతస్ సత్యమ్ అసత్యం వా నేహ కిఞ్చన విద్యతే । యద్ యథా భావ్యతే యత్ర తత్ తథా తత్ర దృశ్యతే
కాబట్టి, ఇక్కడ సత్యమో అసత్యమో ఏదీ లేదు. మనసులో ఏది ఎలా ఊహించబడితే, అక్కడ అదే విధంగా కనిపిస్తుంది.
ఇతి నాస్తీదమ్ అఖిలమ్ అస్తి వా బ్రహ్మసత్తయా । ఆకాశాత్మ నిరాకాశం సుప్తమానవహృత్సమమ్
అందువల్ల, ఈ సర్వం అసలు లేదు, లేదా పరబ్రహ్మ తత్వంతో మాత్రమే ఉంది. అది ఆకాశ స్వరూపమైనదైనా, ఆకాశరహితమైనదైనా, కలలో మనసులో ఉన్నట్టే సమంగా ఉంటుంది.
ఇతీయం హృదయేనైవ త్రిజగత్పుస్తపుత్రికా । న జన్యతే జన్యతే వా ధార్యతే వా న ధార్యతే
ఇలా, ఈ మూడు లోకాలు మనసు ఊహలోని చిత్రపుస్తకంలా ఉంటాయి. ఇవి హృదయం వల్ల neither పుట్టవు, లేకపోయినా పుట్టవు, నిలబడవు, నిలబడకపోయినా ఉండవు.
యాదృశేన యదా యత్ర సంస్థానేనాభిరోచతే । తాదృశేన తదా తత్ర స్వేచ్ఛయోత్పాద్యతే న వా
ఏ రూపం, ఎప్పుడు, ఎక్కడ మనసుకు నచ్చితే, అది అక్కడ మన స్వేచ్ఛతో కలుగుతుంది, లేదా కలగకపోవచ్చు.
ఇత్య్ అస్మిన్ పేలవాకారే సఙ్కల్పాయత్తరూపిణి । స్వాయత్తే సదసద్భావభ్రమే కేవ కదర్థనా
ఈ బలహీనమైన రూపంలో, మన సంకల్పంతో ఏర్పడినదీ, మన చేతుల్లో ఉన్నదీ అయినప్పుడు, ఉన్నదా లేనిదా అనే అయోమయంపై వాదించడం有什么 ప్రయోజనం?
స్వయత్నమాత్రసంసిద్ధిర్ ఏష సో ఽఙ్గ శిశోర్ అపి । సర్గో ఽపవర్గలాభో వా మన్యే సిధ్యతి హేలయా
ప్రియమైనవాడా, ఈ సాధనంతా మన స్వంత ప్రయత్నంతోనే సాధ్యమవుతుంది; చిన్నపిల్లకైనా సృష్టి లేదా మోక్షం సులభంగా లభిస్తుంది అని నేను భావిస్తున్నాను.
ఏతద్ బుద్ధ్వా బుద్ధిమత్త్వాన్ నిరామయమనోమయః । భావాభావోభయాత్తస్ త్వమ్ అమనోమయ ఏవ వా
ఇది తెలుసుకున్న తర్వాత, నీ తెలివితో నీవు రోగరహితమైన మనస్సుతో ఉండగలవు; నీవు ఉన్నదీ లేనిదీ రెండింటి స్వభావం కలవాడవైనా, లేక పూర్తిగా మనస్సుకు అతీతుడవైనా అవుతావు.
ఇతి భ్రాన్తిమయం విశ్వం బుద్ధ్వా విష్వగ్ అసారవత్ । విశ్వశబ్దార్థసన్త్యాగే నిష్ఠాయాం తిష్ఠ సారవత్
ఈ లోకం భ్రమతో కూడినదని, ఎక్కడ చూసినా అసారమైందని గ్రహించిన తర్వాత, 'లోకం' అనే భావాన్ని వదిలిపెట్టి, నీవు అసలైన తత్త్వంలో స్థిరంగా ఉండు.
నేహ సత్యం న వాసత్యం నావస్తుత్వం న వస్తుతా । కేనాపీదం క్వచిత్ కిఞ్చిత్ కిమ్ అపీవ క్వచిత్ స్థితమ్
ఇక్కడ నిజమూ లేదు, అబద్ధమూ లేదు, అసలు లేనిదీ లేదు, ఉన్నదీ లేదు. ఎవ్వరూ ఎక్కడా ఏదీ స్థిరంగా పెట్టలేదు, ఏదీ ఎక్కడా ఉండదూ.
కా నామ సాస్తి కలనా కలయాపవర్గో వాచాం యయైతి విషయం విశదావభాసః । శాస్త్రేణ కేవలమ్ అసౌ పరివర్ణ్యతే ఽన్తస్ సమ్బోధమ్ ఏతి తు కయాపి నిజైకయుక్త్యా
ఈ లెక్కలేమీ, ఆ లెక్కలు మానిపోవడమేమిటి? మాటల ద్వారా స్పష్టంగా కనిపించే స్థితికి ఎలా చేరతాయి? ఇవన్నీ గ్రంథాల్లో మాత్రమే వివరించబడతాయి, కానీ లోపల నిజమైన జ్ఞానం ఒక్కొక్కరి స్వంత ఆలోచనతోనే వస్తుంది.
భగవన్ భూమికామధ్యమరణోక్తిప్రసఙ్గతః । ఏతద్ ఉక్తం త్వయా సారమ్ ఇదానీం తద్ ఉదాహర
ప్రభూ, మీరు మధ్య మరణ స్థితి గురించి చెప్పిన సందర్భంలో ఇప్పుడు అసలు విషయాన్ని వివరించారు. దయచేసి దానికి ఒక ఉదాహరణ చెప్పండి.
పరలోకగతో యోగీ శుభసఙ్కల్పసంసృతౌ । భోగాన్ సురపురే భుక్త్వా భూయో భవతి కీదృశః
ఒక యోగి పరలోకానికి వెళ్లి, మంచి సంకల్పాలతో దేవతల లోకంలో ఆనందాలు అనుభవించిన తర్వాత, తిరిగి అతని స్థితి ఎలా ఉంటుంది?
తతస్ సుకృతసమ్భారే దుష్కృతే చ పురాకృతే । భోగక్షయే పరిక్షీణే జాయన్తే యోగినో భువి
అప్పుడప్పుడు, గత జన్మల్లో చేసిన మంచి చెడు పనుల ఫలితాలు పూర్తిగా తీరిపోయిన తర్వాత, అనుభవాలు కూడా ముగిసినపుడు, యోగులు భూమిపై జన్మిస్తారు.
శుచీనాం శ్రీమతాం గేహే గుప్తే గుణవతాం సతామ్ । అసతాం నైవ పశ్యన్తి పైశున్యాభిముఖం ముఖమ్
వారు పవిత్రులైన, ధనికులైన, సద్గుణాలున్న, మంచి మనుషుల ఇళ్లలో జన్మిస్తారు; దుష్టులు, అపవాదం చేయడంలో ఆసక్తి ఉన్నవారి ముఖాలను వారు చూడరు.
తత్ర ప్రాగ్వాసనాభ్యస్తం యోగభూమిక్రమం బుధాః । స్పృష్ట్వా పరిపతన్త్య్ ఉచ్చైర్ ఉత్తరం భూమికాక్రమమ్
అక్కడ, గత జన్మల్లో యోగ సాధనను అభ్యసించిన జ్ఞానులు, యోగంలో ఉన్నత స్థాయిలను తేలికగా తాకుతూ, త్వరగా పై స్థాయిలకు ఎదుగుతారు.
తత్రోద్వేగమదగ్లానిమోహమాత్సర్యవిభ్రమైః । దూరోజ్ఝితాḫ ప్రతిష్ఠన్తే సమం సోమ్యా ఇవేన్దవః
అక్కడ, కలవరము, అహంకారం, అలసట, మాయ, అసూయ, అయోమయం లాంటివన్నీ దూరంగా పారద్రోలిన వారు, చంద్రునిలా ప్రశాంతంగా, మృదువుగా స్థిరంగా ఉంటారు.
అసంసక్తధియో ధీరా ధన్యా ధవలబుద్ధయః । భవన్తి భవభారస్థాస్ తృతీయాం భూమికామ్ ఇతాః
మనసు ఏ విషయానికీ అంటుకోని, స్థిరంగా ఉండే ధీరులు, నిజంగా ధన్యులు, నిర్మలమైన బుద్ధి కలవారు, ఈ జనన మరణాల భారాన్ని భరిస్తూ, మూడవ స్థాయిని చేరుకుంటారు.
జాగ్రత్స్వప్నసుషుప్తాంశతుర్యతుర్యాతిగాభిధా । సప్తప్రకారా బ్రహ్మాత్మసత్తేయం పారమాత్మికీ
జాగ్రత్త, స్వప్నం, సుషుప్తి, తురీయ స్థితి, ఆ తురీయ స్థితిని దాటి ఉన్నది — ఇవి ఏడు విధాలుగా పరమాత్మ స్వరూపమైన ఆత్మ తత్వంగా ఉంటాయి.
భూమికాత్రితయం హ్య్ ఏతద్ రామ జాగ్రద్ ఇతి స్థితమ్ । తచ్ చ బ్రాహ్మమ్ అవస్థానమ్ అన్యాసమ్భవసమ్భృతమ్
రామా, ఈ మూడు స్థితులు జాగ్రత్త స్థితిగా స్థిరంగా ఉంటాయి. అవే బ్రాహ్మ స్థితి, మరెవరూ పొందలేని దివ్యమైన స్థితి.
భూమికాత్రితయే యోగీ సర్వం జాగ్రద్ ఇదం స్ఫుటమ్ । పరిపశ్యతి సంసారం పృథక్కార్యశతాకులమ్
ఈ మూడు స్థితుల్లో యోగి ఈ లోకాన్ని జాగ్రత్త స్థితిగా స్పష్టంగా చూస్తాడు; జనన మరణాల ప్రపంచంలో వేర్వేరు కార్యాలతో నిండిన దృశ్యాన్ని గమనిస్తాడు.
ఘటాదితా ఘటాంశాదౌ పటాంశాదౌ పటాదితా । వటాంశాదౌ వటాదిత్వమ్ అవస్థాత్రయసంస్థితౌ
ఒక మట్టి కుండలోని భాగాల్లో కుండ లక్షణం ఉన్నట్లే, బట్ట తాడుల్లో బట్ట లక్షణం ఉన్నట్లే, వటవృక్షం భాగాల్లో వటవృక్ష స్వభావం ఉన్నట్లే, మూడవిధాల స్థితుల్లో కూడా వాటి అసలు స్వరూపం ఉంటుంది.
యథావద్ భేదబుద్ధ్యేదం జగజ్ జాగ్రతి దృశ్యతే । ఉదేతి యోగయుక్తానామ్ అత్ర కేవలమ్ ఆర్యతా
జాగ్రత్త స్థితిలో ఈ లోకం వేర్వేరు రూపాల్లో కనబడుతుంది, భేదబుద్ధి కలవారికి. కానీ యోగంలో స్థిరమైనవారికి ఇక్కడ మంచి ప్రవర్తన మాత్రమే కలుగుతుంది.
అపరామృష్టతత్త్వస్య యత్ పదార్థైకభావనమ్ । అమ్లానం తద్ భవేజ్ జాగ్రద్ అసద్ అస్తు సద్ అస్తు వా
సత్యాన్ని గ్రహించని వాడికి, జాగ్రత్త స్థితిలో వస్తువులు నిజమైనవే అన్న భావన మారదు; అవి నిజమైనవైనా, అబద్ధమైనవైనా, ఆ భావన అలాగే ఉంటుంది.
కర్తవ్యమ్ ఆచరన్ కార్యమ్ అకర్తవ్యమ్ అనాచరన్ । తిష్ఠతి ప్రకృతాచారో యస్ స ఆర్య ఇతి స్మృతః
ఏది చేయాలో అది చేస్తూ, చేయకూడదనుకున్నదాన్ని దూరంగా ఉంచుతూ, సహజంగా ప్రవర్తించే వాడిని 'ఆర్యుడు' అని అంటారు.
యథాచారం యథాశాస్త్రం యథాచిత్తం యథాస్థితమ్ । వ్యవహారమ్ ఉపాదత్తే యస్ స ఆర్య ఇతి స్మృతః
ఎవరైనా సరిగ్గా ప్రవర్తిస్తూ, ధర్మశాస్త్రం చెప్పినట్లు, తన మనసుకు అనుగుణంగా, తన పరిస్థితిని బట్టి వ్యవహరిస్తే, అతడిని మంచి మనిషి అంటారు.
ప్రాప్తం కర్మేన్ద్రియైర్ యాతి నాప్రాప్తమ్ అభివాఞ్ఛతి । హర్షామర్షమదోన్ముక్తో యస్ స ఆర్య ఇతి స్మృతః
ఎవరైనా తన చేతులతో వచ్చినదాన్ని మాత్రమే స్వీకరించి, రాని దానికోసం ఆశపడకుండా, ఆనందం, కోపం, గర్వం లేని వాడైతే, అతడిని మంచి మనిషి అంటారు.
ప్రథమాయామ్ అఙ్కురితం భూమౌ వికసితం తతః । ఫలీభూతం తృతీయాయామ్ ఆర్యత్వం యోగినో భవేత్
మొదటి దశలో మంచి లక్షణం మొలకెత్తుతుంది; తరువాత భూమిపై పుష్పిస్తుంది; మూడవ దశలో ఫలిస్తుంది. ఇలానే యోగులకు మంచితనం ఏర్పడుతుంది.
ఆర్యతాయాం మృతో యోగీ శుభసఙ్కల్పసమ్భృతాన్ । భోగాన్ భుక్త్వా కల్పితాంశ్ చ యోగవాఞ్ జాయతే పునః
మంచితనంలో స్థిరమైన యోగి మరణించిన తరువాత, శుభమైన మరియు ఊహించిన సుఖాలను అనుభవించి, మళ్లీ యోగంతో పుట్టుకొస్తాడు.
ఆదేహం భావితం యత్ స్యాత్ తద్ దేహాన్తే ఽనుభూయతే । తన్ ముహూర్తే యుగావస్థా కిం జీవేనానుభూయతే
మనిషి జీవితం మొత్తం మనసులో ఏది అలవాటు చేసుకుంటే, అది శరీరం విడిచే సమయంలో అనుభవంగా వస్తుంది. ఆ క్షణంలో ఒక యుగం అంతా గడిచినట్టు అనిపిస్తుంది. నిజంగా ఆ ప్రాణికి ఏమి అనుభవమవుతుంది?
యద్ ఇదం దృశ్యతే కిఞ్చిజ్ జగత్ స్థావరజఙ్గమమ్ । కాలత్రయవిభాగస్థమ్ ఆద్యన్తపరివర్జితమ్
ఈ లోకంలో మనకు కనిపించే స్థావరజంగమాలు అన్నీ మూడు కాలాల్లోనూ ఉంటాయి. అయినా వాటికి మొదలు, ముగింపు లేవు.