ఏవం దురుత్తరాద్ అస్మాత్ సంసారకుహరాద్ అహమ్ । ఉత్తారితో యయా బుద్ధ్యా సా హి కేనోపమీయతే
ఈ లోకజీవితపు లోతైన, దుర్గమమైన అగాధంలోనుండి నన్ను బయటకు తీసిన ఈ జ్ఞానం ఎంత గొప్పదో, దానికి పోలికగా మరేదైనా ఉందా?
అరున్ధతీ శచీ గౌరీ గాయత్రీ శ్రీస్ సరస్వతీ । సమస్తాః పేలవాయన్తే తన్వ్యాస్ సత్త్వగుణశ్రియా
అరుంధతీ, శచీ, గౌరీ, గాయత్రీ, శ్రీ, సరస్వతి — వీళ్లందరూ కూడా నీ సద్గుణాల ముందు ఎంతో చిన్నవాళ్లుగా కనిపిస్తున్నారు.
ధీశ్రీకాన్తిక్షమామైత్రీకరుణాద్యాసు సున్దరి । కాన్తాస్వ్ ఆకారకాన్తాసు ప్రథమైవాసి లక్ష్యసే
అందమైనవాడా! జ్ఞానం, కాంతి, సహనం, స్నేహం, దయ వంటి గుణాలతో అలంకరించబడిన స్త్రీలందరిలో, రూపంలో, ఆకర్షణలో నువ్వే ముందున్నవాడివి.
పరేణాధ్యవసాయేన త్వయాహమ్ అవబోధితః । కేన ప్రత్యుపకారేణ తులామ్ ఏష్యన్తి మే గుణాః
నీ గొప్ప సంకల్పంతో నేను బోధించబడ్డాను. నీకు సమానంగా నా గుణాలు ఏ విధంగా ప్రతిఫలం ఇవ్వగలవు?
మోహాద్ అనాదిగహనాద్ అనన్తవిషమాద్ అపి । పతిమ్ అధ్యవసాయిన్యస్ తారయన్తి కులస్త్రియః
అది ఎంతగానో తెలియని, ఆది లేని మాయ అంధకారంలోనుండి, అంతులేని విషపూరితమైన స్థితిలోనుండికూడా, ధైర్యంగా ఉండే మంచి ఇంటి మహిళలు తమ భర్తలను రక్షిస్తారు.
శాస్త్రార్థగురుమన్త్రాది న తథోత్తారణక్షమమ్ । యథైతాస్ స్నేహశాలిన్యో భర్తౄణాం కులయోషితః
శాస్త్రార్థాలు, గురువులు, మంత్రాలు ఇవన్నీ కూడా భర్తలకు మంచి ఇంటి మహిళలు చూపించే ప్రేమలా రక్షించలేవు.
సఖా భ్రాతా సుహృద్ భృత్యో గురుర్ మన్త్రో ధనం సుఖమ్ । శాస్త్రమ్ ఆయతనం దాస్యస్ సర్వం భర్తుః కులస్త్రియః
ఒక మంచి ఇంటి భార్య భర్తకు స్నేహితురాలు, అన్నయ్య, మిత్రురాలు, సేవకురాలు, ఉపాధ్యాయురాలు, మంత్రం, ధనం, ఆనందం, శాస్త్రం, ఆశ్రయం — అన్నీ అవుతుంది.
సర్వదా సర్వయత్నేన పూజనీయాః కులాఙ్గనాః । లోకద్వయసుఖం సమ్యక్ సర్వం తాసు ప్రతిష్ఠితమ్
మంచి ఇంటి మహిళలను ఎప్పుడూ, అన్ని విధాలా గౌరవించాలి. ఎందుకంటే ఇహపరలోక సుఖమంతా వారిలోనే నిలిచి ఉంది.
నిరిచ్ఛాయాః ప్రయాతాయాః పారం సంసారవారిధేః । కథమ్ అస్యోపకారస్య కరిష్యే తే ప్రతిక్రియామ్
ఇచ్చిక కూడా లేకుండా, ఈ సంసారసముద్రాన్ని దాటి వెళ్లిన నీ సహాయాన్ని నేను ఎలా తిరిగి చెల్లించగలను?
మన్యే కులాఙ్గనాలోకో లోకే సర్వస్ త్వయాధునా । నారీసౌజన్యచర్చాసు వ్యపదేశ్యో భవిష్యతి
ఇప్పటి నుంచి నీ వల్ల, ఈ లోకంలో మంచి గుణాలున్న మహిళల పేర్లు, స్త్రీల సౌజన్యంపై జరిగే మాటల్లో తప్పకుండా ప్రస్తావించబడతాయని నేను అనుకుంటున్నాను.
త్వాం నిర్మితవతో ధాతుర్ గుణజాలాతిశాయినీమ్ । మన్యే ప్రకుపితా నూనమ్ అరున్ధత్యాదికాస్ స్త్రియః
నీకు సృష్టికర్త అన్ని మంచి లక్షణాలతో కలిగి ఉండేలా రూపొందించాడని నేను భావిస్తున్నాను. అందుకే అరుంధతి వంటి మహానుభావులు కూడా నిన్ను చూసి అసూయపడతారని అనిపిస్తోంది.
సతీత్వరూపసౌజన్యగుణరత్నసముద్గికే । ఏహి మే త్వద్గుణోత్కస్య పునర్ ఆలిఙ్గనం కురు
పతివ్రత, అందం, సౌజన్యం, మంచి గుణాల రత్నాల భాండాగారమైనవాడా! నీ గుణాలకు మళ్లీ ఆకర్షితుడనై ఉన్నాను. రా, నన్ను మళ్లీ ఆలింగనం చేయి.
ఇత్య్ ఉక్త్వా మృగశావాక్షీం చూడాలాం స శిఖిధ్వజః । ఆలిలిఙ్గ పునర్ గాఢం నకులో నకులీమ్ ఇవ
ఇలా చెప్పి, మృగశావాక్షి అయిన చూడాలాను శిఖిధ్వజుడు మళ్ళీ గట్టిగా ఆలింగనం చేసుకున్నాడు. అది మగ ముంగిస తన జతను ఎలా కౌగిలించుకుంటుందో అలా.
దేవ శుష్కక్రియాజాలపరే త్వయ్య్ ఆకులాత్మని । తథాభూవం భృశమ్ అహం త్వదర్థం దుఃఖితా కిల
ప్రభూ, నీవు ఆ ఎండబడ్డ కర్మలలో మునిగి, మనసు కలవరపడి ఉన్నప్పుడు, నీ కోసం నేను నిజంగా చాలా బాధపడ్డాను.
తేన త్వదవబోధాత్మా స్వార్థ ఏవోపపాదితః । మయా తద్ అత్ర కిం దేవః కరోతి మయి శంసనమ్
ఆ విధంగా నీకు జ్ఞానం కలిగి, నీకావలసినది నీవే సాధించావు. మరి ఈ విషయంలో నన్ను పొగడటంలో ప్రభువు ఏం చేయగలడు?
త్వయా యథా వరారోహే స్వార్థస్ సమ్పాదితశ్ శుభః । తథేదానీం సతాం సర్వాస్ సాధయన్తు కులస్త్రియః
నీవు, ఓ సుందరీ, నీ శుభమైన లక్ష్యాన్ని ఎలా సాధించావో, ఇప్పుడు మంచి కుటుంబాలలోని అన్ని సతీస్త్రీలు కూడా అలాగే సాధించగాక.
బుద్ధ్యంశైకాన్తవిశ్రాన్తజగజ్జాలక దేవ హే । అద్య తం ప్రాక్తనం కచ్చిన్ మోహం సమనుపశ్యసి
బుద్ధి తేజంతో ఈ జగత్తును నిలిపే పరమేశ్వరా! నీవు ఇప్పుడైనా ఆ పూర్వపు మాయను గుర్తు చేసుకుంటున్నావా?
ఇదం కరోమి నేదం తు ప్రాప్నోమీదమ్ ఇతస్ త్వ్ ఇతి । అన్తర్ హససి తాం కచ్చిద్ ఆశాపేలవతాం ధియః
"ఇది చేస్తాను, అది చేయను; ఇది పొందుతాను, అది కాదు" అని మనసు కలిగిన ఆశలపై నీవిప్పుడు లోపలపడి నవ్వుతున్నావా? అవి వృథా ఆశల మాదిరిగా అనిపిస్తున్నాయా?
తాస్ తుచ్ఛతృష్ణాకలనాస్ తాస్ సఙ్కల్పకుకల్పనాః । త్వయి నాద్యావలోక్యన్తే దేవ వ్యోమ్నీవ పర్వతాః
ఆ తక్కువ ఆశలు, తప్పుడు ఊహలు, వంకర ఆలోచనలు నేడు నీలో కనిపించవు దేవా! ఆకాశంలో పర్వతాలు కనిపించని విధంగా అవి నీలో లేవు.
కస్ త్వమ్ అద్యాఙ్గసమ్పన్నః కింనిష్ఠో ఽసి కిమ్ ఈహసే । కథం పశ్యసి పాశ్చాత్యం దేహావస్థాక్రమం ప్రభో
ఇప్పుడున్న నీవెవరు? నీ శక్తులన్నీ నిండుగా ఉన్న ఈ స్థితిలో నీవు ఏదిని ఆధారంగా ఉంచుకున్నావు? ఏదిని కోరుకుంటున్నావు? శరీర స్థితి మార్పులను నీవు ఎలా చూస్తున్నావు ప్రభూ?
సుమనఃపూర్ణనీలాబ్జమాలాసారవిలోకనే । యస్య త్వమ్ ఏవ తజ్జ్ఞాసి తద్ ఏవాహమ్ ఉపస్థితః
ప్రశాంతమైన మనసుతో నీలకమలాల హారాన్ని ఎక్కడ చూచినావో, అక్కడ నేనే ఉన్నాను అని తెలుసుకో; ఎందుకంటే నేను అక్కడే ఉంటాను.
నిరీహో ఽస్మి నిరంశో ఽస్మి నభస్స్వచ్ఛో ఽస్మి నిస్స్పృహః । శాన్తాహమర్థరూపో ఽస్మి చిరాయాహమ్ అహం స్థితః
నాకు ఆశలు లేవు, నాకు భాగాలు లేవు, ఆకాశంలా నిర్మలంగా ఉన్నాను, ఎలాంటి కోరికలు లేవు; నేను శాంతంగా, అర్థస్వరూపుడిగా, చాలా కాలంగా నా స్వరూపంలోనే నిలిచిపోయాను.
తాం దశామ్ ఉపయాతో ఽస్మి యతశ్ చణ్పకవర్ణిని । ప్రతిభాన్తి మహాన్తో ఽపి శోచ్యా హరిజినాదయః
ఆ స్థితిని నేను పొందిన తర్వాత, ఓ బంగారు వర్ణముతో ఉన్నవాడా, ఇంద్రుడు వంటి గొప్పవారు కూడా బాధపడే వారిగా నాకు కనబడుతున్నారు.
నకిఞ్చిన్మాత్రచిన్మాత్రనిష్ఠో ఽస్మి స్వస్థ ఆస్థితః । భ్రమేణాలం విముక్తో ఽస్మి సంసారేణాలిలోచనే
నేను ఏదీ మిగిలిపోని చైతన్య స్వరూపునిగా, నా స్వభావంలో స్థిరంగా ఉన్నాను; ఓ కమలనయన, భ్రమ కూడా, ఈ సంసారం కూడా నన్ను ఏమాత్రం తాకలేవు.
న తుష్టో ఽస్మి న ఖిన్నో ఽస్మి నాయమ్ అస్మి న చేతరత్ । న స్థూలో ఽస్మి న సూక్ష్మో ఽస్మి సర్వమ్ అస్మి చ సున్దరి
నాకు సంతోషం లేదు, బాధ కూడా లేదు. నేను ఇది కాదు, మరేదీ కూడా కాదు. నేను పొడవుగా లేను, సూక్ష్మంగా కూడా లేను. అయినా, అందులో అన్నీ నేనే, ఓ సుందరి.
తేజోబిమ్బాత్ ప్రయాతేన భిత్తావ్ అపతితేన చ । క్షయాతిశయముక్తేన ప్రకాశేనాస్మి వై సమః
వెలుగు బింబం నుంచి వెలువడిన కాంతి గోడపై పడకుండా, తగ్గడం పెరగడం లేకుండా ఎలా సమంగా ఉంటుందో, నేను కూడా అలా ఎప్పుడూ సమంగా ఉంటాను.
శాన్తో ఽస్మి సామ్యమ్ ఏవాస్మి స్వచ్ఛో ఽస్మి విగతామయః । పరినిర్వాణ ఏవాస్మి సద్ అస్మ్య్ అతిసతీవ్రతే
నేను ప్రశాంతుడిని, సమత్వమే నా స్వభావం. నేను నిర్మలుడిని, వ్యాధిలేని వాడిని. నేను పరినిర్వాణమే, ఉన్నదానిలో ఉన్న వాడిని, అత్యున్నత వ్రతంలో స్థిరంగా ఉన్న వాడిని.
యత్ తద్ అస్తి తద్ ఏవాస్మి వక్తుం శక్నోమి నేతరత్ । తరఙ్గతరలాపాఙ్గే గురుస్ త్వం మే నమో ఽస్తు తే
ఏది నిజంగా ఉందో, అది నేనే. నేను చెప్పగలిగేది ఇదే తప్ప మరొకటి కాదు. అలజడి తీరని తరంగాల్లాంటి దృష్టి కలిగిన గురువూ, మీకు నా నమస్కారం.
ప్రసాదేన విశాలాక్ష్యాస్ తీర్ణో ఽస్మి భవసాగరాత్ । పునర్ మలం న గృహ్ణామి శతధ్మాతసువర్ణవత్
విశాలమైన కళ్లతో ఉన్న ఆ దేవికి కృప వలన నేను ఈ సంసార సముద్రాన్ని దాటి వచ్చాను. బంగారం వందసార్లు శుద్ధి చేసినట్టు, ఇకపై మళ్లీ మలినాన్ని ఎప్పుడూ అంగీకరించను.
స్వస్థశ్ శాన్తో మృదుర్ దాన్తో వీతరాగో నిరంశధీః । సర్వాతీతస్ సర్వగశ్ చ ఖమ్ ఇవాయమ్ అహం స్థితః
ఇప్పుడు నేను సుఖంగా, ప్రశాంతంగా, మృదువుగా, నియమంతో, రాగద్వేషాలు లేకుండా, మనస్సులో విభాగాలు లేకుండా ఉన్నాను. అన్ని దాటి, అన్నింటిలో వ్యాపించి, ఆకాశంలా స్థిరంగా ఉన్నాను.