హేమాభే ద్విగుణాకారే బాలాబాహూపధానకే । మగ్నైకశ్రవణాపాఙ్గకపోలతలకున్తలమ్
వారు బంగారు వర్ణంలో, ఇద్దరూ కలిసినట్టుగా కనిపించారు. ఆ యువతి చేతిని తలదానంగా వేసుకుని, ఆమె జుట్టు చెంపపై చెలరేగి, ఒక చెవి, ఒక కన్ను దాగిపోయాయి.
మిథునం తద్ దదర్శాథ మిథః ప్రహసితాననమ్ । అన్యోఽన్యవదనాసక్తం ఛన్నం కల్పలతాంశుకైః
ఆ జంట ఒకరినొకరు చూసుకుంటూ నవ్వుతూ, పెదవులు కలిపి, కల్పవల్లీ కొమ్మలతో మరుగున పడిపోయి ఉన్నారు.
ఆలోలమాల్యశయనం మదనాతురమ్ ఆకులమ్ । అఙ్గరాగచ్ఛలేనాత్మరాగమ్ అన్యోఽన్యమ్ అర్పయత్
వాళ్ల మాలలు, మంచం అన్నీ గందరగోళంగా ఉన్నాయి. కామంతో ఉలిక్కిపడి, ఒకరికి ఒకరు అంగరాగం పెట్టినట్టు నటిస్తూ, తమ ప్రేమను పరస్పరం పంచుకున్నారు.
రత్యున్ముఖం ఘనానన్దమ్ ఉద్దామమదమన్మథమ్ । పరస్పరాహతం పుష్పైర్ వక్షోభ్యాం పీడితస్తనమ్
అతిరేకమైన ఆనందంతో, మదంతో ఉప్పొంగిపోతూ, ఇద్దరి రొమ్ములు ఒకదానికొకటి తగిలి, పువ్వులతో శరీరాలు తాకుతూ పరవశంలో ఉన్నారు.
తద్ ఆలోక్యావికారేణ చేతసా స తుతోష చ । అహో సుఖం స్థితౌ శిడ్గావ్ ఇత్య్ ఆహ స శిఖిధ్వజః
ఇదంతా ప్రశాంతమైన మనసుతో చూసి, అతడు సంతోషించి, 'అయ్యో! ఈ జంట కలిసుండి ఎంత ఆనందంగా ఉంది!' అని అన్నాడు.
తిష్ఠథో ఽఙ్గ యథాకామం సుఖం శిడ్గౌ యథాస్థితమ్ । విఘ్నం మా కురుథః ప్రీతావ్ ఇత్య్ ఉక్త్వా నిర్జగామ సః
'మీరు ఇష్టమైనట్లు, కలిసి సంతోషంగా ఉండండి. మీ ఆనందాన్ని ఎవరూ భంగం చేయవద్దు,' అని చెప్పి, అక్కడినుంచి వెళ్లిపోయాడు.
తతో ముహూర్తమాత్రేణ ప్రపఞ్చం స్వమ్ ఉపేక్ష్య సా । నిర్యయౌ దర్శయన్తీ స్వం రతియుద్ధాకులం వపుః
తరువాత కొద్దిసేపటికి, తన లోకాన్ని పట్టించుకోకుండా, ప్రేమయుద్ధంలో అలసిన తన అందాన్ని చూపిస్తూ, ఆమె అక్కడి నుండి బయలుదేరింది.
ఉపవిష్టం దదర్శైనం నృపం హేమశిలాతలే । సమాధిసంస్థమ్ ఏకాన్తే మనాగ్వికసితేక్షణమ్
ఆమె అక్కడికి వచ్చి, ఒక బంగారు రాయిమీద ఒంటరిగా ధ్యానంలో మునిగిపోయి, కొద్దిగా తెరిచిన కళ్లతో కూర్చున్న రాజును చూసింది.
తం ప్రదేశమ్ ఉపాగత్య లజ్జావనమితాననా । తూష్ణీమ్ ఆసిత్ క్షణం ఖిన్నా మ్లానా మదనికాఙ్గనా
ఆమె ఆ ప్రదేశానికి చేరుకుని, లజ్జతో తలవంచి, అలసిపోయి, మనసు మాడిపోయిన నర్తకి అక్కడ కాసేపు మౌనంగా కూర్చుంది.
క్షణాచ్ ఛిఖిధ్వజో ధ్యానాద్ విరతస్ తామ్ ఉవాచ హ । ప్రసన్నమధురం వాక్యమ్ ఇదమ్ అక్షుబ్ధయా ధియా
కొంతసేపటికి శిఖిధ్వజుడు ధ్యానం నుండి బయటపడి, ప్రశాంతమైన, మధురమైన మాటలతో ఆమెను అశాంతి లేకుండా ఇలా అడిగాడు.
తన్వి కిం శీఘ్రమ్ ఏవ త్వం విఘ్నితానన్దమ్ ఆగతా । ఆనన్దాయైవ భూతాని యతన్తే యాని కానిచిత్
సున్నితమైనవాడా, నీ ఆనందాన్ని అడ్డగించినట్టుగా ఇంత త్వరగా ఎందుకు వచ్చావు? ఈ లోకంలో ఉన్న ప్రతి జీవి ఎప్పుడూ సుఖాన్నే కోరుకుంటూ ప్రయత్నిస్తుంటారు.
భూయస్ తోషయ తం గచ్ఛ కాన్తం ప్రణయవృత్తిభిః । పరస్పరేప్సితస్నేహో దుర్లభో హి జగత్త్రయే
పోయి, నీ ప్రియుడిని మరింత ప్రేమతో సంతోషపెట్టు. ఈ మూడు లోకాల్లో పరస్పరం కోరుకునే ప్రేమ చాలా అరుదుగా లభిస్తుంది.
అహమ్ ఏతేన చార్థేన నోద్వేగం యామి మానిని । యద్ యద్ ఇష్టతమం లోకే తద్ తద్ దేయం విజానతా
ఈ విషయానికి నేను అసహనపడడం లేదు, గర్వితురాలా. ఈ లోకంలో ఎవరికైతే ఏది ఎంతో ఇష్టమో, దాన్ని తెలిసినవాడు ఇవ్వాలి.
అహం కుమ్భశ్ చ తన్వఙ్గి వీతరాగావ్ ఇహ స్థితౌ । దుర్వాసశ్శాపజా బాలా త్వం యద్ ఇచ్ఛసి తత్ కురు
నేను, కుంభుడు ఇద్దరం ఇక్కడ రాగరహితులుగా ఉన్నాము, సన్నని అవయవాలున్నవాడా. దుర్వాసుడి శాపంతో పుట్టిన చిన్నవాడా, నువ్వు కోరినదాన్ని చేసుకో.
ఏవమ్ ఏష మహాభాగ స్త్రీపుమ్భావో హి చఞ్చలః । కామో హ్య్ అష్టగుణస్ స్త్రీణాం న కోపం కర్తుమ్ అర్హసి
ఈ విధంగా, ఓ మహానుభావా, స్త్రీపురుషుల స్వభావం నిజంగా చంచలంగా ఉంటుంది. స్త్రీలకు ఆకాంక్ష ఎనిమిది రకాలుగా ఉంటుంది. అందువల్ల నీవు కోపపడకూడదు.
అబలాహమ్ అనేనాస్మి క్రాన్తా గహనకాననే । త్వయి సన్ధ్యాజపపరే కిం కరోమి వరాకికా
నేను బలహీనురాలిని, ఈ వాంఛ నన్ను ఈ అడవి లోపల పూర్తిగా కబళించింది. నీవు సంధ్యా జపంలో మునిగిపోయినప్పుడు, ఈ దురదృష్టవంతురాలైన నేను ఇంకేమి చేయగలను?
అబలా వాక్యమాత్రేణ తావన్ నరనిరోధనమ్ । కరోతి యావచ్ ఛిడ్గేన నాఙ్గే స్వే వినివేశితా
బలహీనురాలు మాటలతో కొంతసేపు పురుషుడిని ఆపగలదు. కానీ, తక్కువ ప్రయత్నంతోనే ఆమె తనను అతని శరీరంపై ఉంచుకుంటుంది.
స్త్రియాస్ సున్దర యాతాయాః పరపుంసాఙ్గసఙ్గమమ్ । మన్యుర్ నిషేధ ఆక్రన్దస్ సతీత్వం కిం కరిష్యతి
ఓ సుందరా, ఒక స్త్రీ పరపురుషుని శరీరాన్ని కలిసిన తర్వాత, కోపం, నిషేధం, లేదా విలాపం—పతివ్రతత్వం ఏమి చేయగలదు?
అబలా స్త్రీ తథా బాలా మూఢాహమ్ అపరాధినీ । క్షన్తుమ్ అర్హసి మాం నాథ క్షమావన్తో హి సాధవః
ప్రభూ, నేను బలహీనురాలిని, చిన్నదానిని, మూర్ఖురాలిని, తప్పు చేసినదానిని. దయచేసి నన్ను క్షమించండి. మంచివారు ఎప్పుడూ క్షమించేవారే.
మన్యుర్ మమ న బాలే ఽన్తర్ విద్యతే ఖ ఇవ ద్రుమః । కేవలం సాధునిన్ద్యత్వాన్ నేచ్ఛామి త్వామ్ అహమ్ వధూమ్
నాకు చిన్నవారిపై కోపం రావడం లేదు, ఆకాశంలో చెట్టు లేనట్లు. మంచివారు తప్పు అంటారని మాత్రమే, నేను నిన్ను భార్యగా అంగీకరించను.
సుహృత్త్వేన వనాన్తేషు పూర్వవత్ సమమ్ అఙ్గనే । వీతరాగతయా నిత్యం తపసైవ రమావహే
అంగనే, మునుపటిలాగే అడవిలో స్నేహంతో నీతో కలిసి, మనసులో ఆశలు లేకుండా, ఎప్పుడూ తపస్సులో ఆనందంగా ఉంటాను.
ఏవం సమతయా తత్ర స్థితే తస్మిఞ్ శిఖిధ్వజే । చూడాలా చిన్తయామ్ ఆస తత్సత్యేనోదితాశయా
అలా సమభావంతో శిఖిధ్వజుడు అక్కడ నిలిచినప్పుడు, చూడాలా నిజాయితీతో చెప్పిన ఆ ఉద్దేశంతో ఆలోచించసాగింది.
అహో బత పరం సామ్యం భగవాన్ అయమ్ ఆగతః । వీతరాగభయక్రోధో జీవన్ముక్తో ఽవతిష్ఠతి
ఓహో! ఎంత అద్భుతమైన సమత్వం వచ్చిందో చూడండి. ఈ మహానుభావుడు, రాగం, భయం, కోపం లేనివాడిగా, బ్రతికుండానే ముక్తుడై నిలిచాడు.
నైనం హరన్తి భోగాశా న మహత్యో ఽపి సిద్ధయః । న సుఖాని న దుఃఖాని నాపదో న చ సమ్పదః
ఆయనను భోగాల ఆశ ఆకర్షించదు, ఎంతటి మహత్తర సిద్ధులు వచ్చినా ఆయనను ప్రభావితం చేయవు. సుఖమూ, దుఃఖమూ, అపదలూ, ఐశ్వర్యమూ ఆయనను తాకవు.
చిన్తితాస్ సకలా ఏవ ప్రయాన్త్య్ ఏనమ్ అనిన్దితాః । మన్యే మహర్ద్ధయః కాన్తా నారాయణమ్ ఇవాపరమ్
ఆయనలో ఏ ఆలోచన వచ్చినా, అవి నింద లేకుండా పోతాయి. నాకు అనిపిస్తోంది — ఎంతటి మహా ఐశ్వర్యాలైనా, అవి ఎంత ఆకర్షణీయమైనా, ఆయనకు మరొక నారాయణుడిలా ఉంటాయి.
ఆత్మవృత్తాన్తమ్ అఖిలం తద్ ఏనం స్మారయామ్య్ అహమ్ । కుమ్భరూపమ్ ఇదం త్యక్త్వా చూడాలైవ భవామ్య్ అహమ్
ఆయన గత జీవితాన్ని మొత్తం గుర్తు చేస్తాను. ఎందుకంటే ఈ కుంభకారుని రూపాన్ని వదిలి, నేను నిజంగా చూడాలానే.
ఇతి సఞ్చిన్త్య చూడాలా చూడాలావపుర్ అక్షతమ్ । దర్శయామ్ ఆస తత్రాశు త్యక్త్వా మదనికావపుః
ఇలా ఆలోచించి, చూడాలా తన మదనికా రూపాన్ని వదిలేసి, అక్కడ తక్షణమే తన నిర్మలమైన స్వరూపాన్ని చూపించింది.
తస్మాన్ మదనికాదేహాచ్ చూడాలా నిర్గతేవ సా । బభావ్ ఇన్ద్వమలా ముక్తా నిర్గతేవ సముద్గకాత్
అప్పుడు, మదనికా శరీరం నుండి బయటకు వచ్చినట్లు, చూడాలా సముద్రపు గవ్వలో నుండి వెలువడిన ముత్యంలా నిష్కళంకంగా కనిపించింది.
తాం దదర్శానవద్యాఙ్గీం పురః ప్రణయపేశలామ్ । కాన్తో మదనికామ్ ఏవ చూడాలాం దయితాం స్థితామ్
అతడు తన ఎదుట మదనికా రూపంలో నిలిచిన, సర్వాంగ సుందరమైన, ప్రేమతో నిండిన తన ప్రియమైన చూడాలాను చూశాడు.
సముదితామ్ ఇవ మాధవపద్మినీమ్ ఉపగతామ్ ఇవ భూమితలాచ్ ఛ్రియమ్ । ప్రకటితామ్ ఇవ రత్నసముద్గకాత్ పరిదదర్శ నిజాం దయితాం నృపః
రాజు తన ప్రియమైనవారిని చూసాడు. ఆమె వసంతకాలంలో వికసించిన పద్మంలా, భూమిపైకి దిగిన లక్ష్మిలా, రత్నపు పెట్టె నుండి బయటపడిన మణిలా ప్రకాశిస్తూ నిలిచింది.