మహారాజో మహారాజ్ఞీం భూషయిత్వేదమ్ ఆహ తామ్ । రాజసే మృగశావాక్షి లక్ష్మీర్ ఇవ నవోత్థితా
రాజు తన భార్యను అలంకరించి, ఆమెను ఇలా సంబోధించాడు: 'చిరుతెన్నెల కన్నులవాలా, నీవు ఇప్పుడు లేచిన లక్ష్మీదేవిలా ప్రకాశిస్తున్నావు.'
శక్రేణ సహ యచ్ ఛచ్యా యల్ లక్ష్మ్యా హరిణా సహ । యద్ గౌర్యాశ్ శమ్భునా సార్ధం తత్ తే భవతు మఙ్గలమ్
ఇంద్రుడికి శచిదేవి కలిగిన శుభం, హరిదేవునికి లక్ష్మీదేవి కలిగిన శుభం, శివుడికి గౌరీదేవి కలిగిన శుభం — ఆ శుభం నీకు కలగాలని కోరుకుంటున్నాను.
పద్మకన్దాఙ్కురరదా లోలనీలోత్పలేక్షణా । ఆమోదసుభగాకారా త్వం స్థితా పద్మినీసమా
నీ కళ్ళు తేలియాడే నీలకమలాల్లా మెరిసిపోతున్నాయి, నీ చేతులు కమలపు కాండాల్లా అందంగా ఉన్నాయి, సువాసనతో నిండిన రూపంతో నీవు కమలవనంలో ఉన్న పున్నములాంటి యువతిగా నిలిచావు.
సురక్తపల్లవకరా స్తబకస్తనధారిణీ । త్వమ్ ఏవ ఫలదా మన్యే కామకల్పతరోర్ లతా
నీ చేతులు రక్తవర్ణపు కొత్త కాయలవంటివి, నీ వక్షోజాలు పుష్పగుచ్ఛాల్లా ఉన్నాయి. కామవృక్షానికి ఫలదాయిని అయిన వల్లి నీవేనని నేను భావిస్తున్నాను.
హిమశీతావదాతాఙ్గీ జ్యోత్స్నాప్రసరహాసినీ । పూర్ణేన్దుశ్రీర్ ఇవోద్యుక్తా దృష్టైవాహ్లాదయస్య్ అలమ్
ఆమె అవయవాలు మంచు వలె తెల్లగా మెరిసిపోతుండగా, చంద్రకాంతి పరచిన చిరునవ్వుతో మెరిసింది. ఆమె పూర్తిగా వెలిగిన పూర్ణచంద్రుని సౌందర్యంతో అలంకరించబడి, సిద్ధంగా కనిపించింది. ఆమెను చూసిన క్షణంలోనే ఆనందం వెల్లివిరిసింది.
తద్ ఉత్తిష్ఠ వరారోహే వేదీం వైవాహికీం స్వయమ్ । రత్నపుష్పలతాజాలై రచయావో యథాక్రమమ్
అందమైనవాడా, లేచి రా. మనిద్దరం కలసి, రత్నాలు, పువ్వుల తాడులతో వివాహ వేదికను ఒక్కొక్కదాన్ని క్రమంగా అలంకిద్దాం.
ఇత్య్ ఉక్త్వా దమ్పతీ కాన్తౌ రచయామ్ ఆసతుస్ తదా । వేదీమ్ ఆత్మవివాహాయ మహేన్ద్రమణికన్దరే
అలా చెప్పి, ఆ ప్రేమతో ఉన్న దంపతులు, మహేంద్రుని రత్నాలతో అలంకరించబడిన గుహలో తమ వివాహానికి వేదికను సిద్ధం చేయడం ప్రారంభించారు.
ముక్తాజాలైస్ సఝాఙ్కారైః పుష్పోత్తంసైస్ సషట్పదైః । రత్నమాల్యైస్ సటాఙ్కారైర్ వైజయన్తీపటైశ్ చలైః
వారు ముత్యాల దండలు, మెరిసే అలంకారాలు, తేనెటీగలు చుట్టిన పువ్వుల గుచ్చులు, రత్నాల మాలలు, మెరుస్తున్న అలంకారాలు, అలలాడే వైజయంతి వస్త్రాలతో వేదికను అలంకరించారు.
కల్పవృక్షలతాసూత్రైః కల్పస్తబకమణ్డలైః । కల్పపాదపపట్టైశ్ చ కల్పద్రుమఫలోత్కరైః
కల్పవృక్షాల తంతులతో, వాటి కాండాల వలయాలతో, చెక్క తొక్కల పలకలతో, కల్పవృక్షాల ఫలాల గుత్తులతో అలంకరించారు.
దేవదారులతాజాలైః కాణ్డప్రతిసరాఙ్కితైః । ముక్తాకుసుమలాజానాం ప్రకరైస్ తారకోపమైః
దేవదారు వనమాలలతో, ముడులు గల కొమ్మలతో, ముత్యాల పువ్వుల హారాల గుత్తులతో, నక్షత్రాల్లా మెరిసే వాటితో అలంకరించారు.
చతుర్దిక్కం చతుర్భిశ్ చ నారికేలమహాఫలైః । పూర్ణకుమ్భతయా గాఙ్గవారిపూరైః ప్రకల్పితైః
నాలుగు దిక్కులలో, నాలుగు పెద్ద కొబ్బరికాయలను, పూర్ణకుంభాల్లా, గంగానది నీటితో నింపి ఏర్పాటు చేశారు.
జ్వలయామ్ ఆసతుస్ తస్యాం మధ్యే చన్దనదారుభిః । జ్వలనం జ్వలితజ్వాలం దక్షిణస్థప్రదక్షిణమ్
ఆ మధ్యలో, చందనపు దారుతో అగ్ని వెలిగించి, దక్షిణ దిశలో ఉంచి, ప్రదక్షిణగా ప్రదక్షిణ చేశారు.
పూర్వాభిముఖమ్ అగ్నేస్ తావ్ అగ్రే పల్లవవిష్టరే । నియోజ్య దమ్పతీ కాన్తౌ తయోర్ వివిశతుస్ స్వయమ్
తూర్పు దిశవైపు, అగ్ని ముందుగా, కొత్త ఆకులపై పరచిన మంచంపై ఆ dampatulu ఇద్దరూ కూర్చున్నారు. వారు ఇద్దరూ అక్కడ స్వయంగా ప్రవేశించారు.
స హుత్వా తిలలాజాది పావకాయ శిఖిధ్వజః । ఉత్థాయోత్థాప్య కాన్తాం చ పాణిభ్యాం స్వయమ్ ఆదదే
శిఖిధ్వజుడు నువ్వులు, బియ్యం ఇంకా ఇతర ధాన్యాలు అగ్నికి హోమం చేసి, లేచి తన ప్రియమైన భార్యను తన చేతులతో లేవనెత్తి దగ్గరకు తీసుకున్నాడు.
అన్యోఽన్యం శోభమానౌ తావ్ అన్యావ్ ఇవ నవౌ శివౌ । చక్రతుర్ దమ్పతీ తస్య పావకస్య ప్రదక్షిణమ్
ఆ dampatulu ఇద్దరూ కొత్తగా పెళ్లైన జంటలా కాంతివంతంగా కనిపిస్తూ, అగ్నిని కలిసి మూడు సార్లు ప్రదక్షిణగా తిరిగారు.
స్వదాయం జ్ఞానసర్వస్వం హృదయం ప్రేమ చాచలమ్ । దదతుస్ తౌ మిథో మాన్యౌ స్మితకాన్తముఖశ్రియౌ
ఆ గౌరవనీయమైన dampatulu ఇద్దరూ చిరునవ్వుతో, అందమైన ముఖాలతో, ఒకరికి ఒకరు తమ హృదయాన్ని, నిలకడైన ప్రేమను, సంపూర్ణ జ్ఞానాన్ని ఇచ్చుకున్నారు.
ప్రదక్షిణత్రయం కృత్వా లాజాన్ సన్త్యజ్య వహ్నయే । మద్భార్యామ్ అమ్బరాద్ దృష్ట్వా కరౌ తత్యజతుః క్రమాత్
మూడు సార్లు ప్రదక్షిణలు చేసి, లాజలు అగ్నికి సమర్పించి, ఆకాశంలో నుండి నా భార్యను చూసిన తరువాత, వారు ఒక్కొక్కరుగా చేతులు విడిచారు.
స్మయమానముఖౌ కాన్తౌ చన్ద్రావ్ ఇవ నవోదితౌ । పూర్వోపరచితే పుష్పతల్పే వివిశతుర్ నవే
చిరునవ్వుతో, కొత్తగా ఉదయించిన రెండు చంద్రుల్లా అందంగా కనిపిస్తూ, ఆ మధుర జంట కొత్తగా అలంకరించిన పుష్పాల మంచంలోకి ప్రవేశించారు.
ఏతస్మిన్న్ అన్తరే చన్ద్రశ్ చతుర్భాగం నభస్తలాత్ । శనైర్ ఆక్రమయామ్ ఆస శోభాం ద్రష్టుమ్ ఇవైతయోః
అంతలో, ఆ జంట యొక్క అందాన్ని చూడాలని ఆశించినట్లుగా, చంద్రుడు నెమ్మదిగా ఆకాశంలో నాలుగవ వంతు ఎత్తుకు చేరాడు.
తస్మిన్ సానౌ లతాచ్ఛిద్రైర్ ద్రష్టుం దృష్టీర్ ఇవాభితః । లోలైస్ సఞ్చారయామ్ ఆస కరాన్ ఇన్దుర్ వరాఙ్గనే
ఆ కొండపై, చంద్రుడు తన ప్రకాశాన్ని లతల మధ్య ఖాళీల్లోంచి చెలరేగిస్తూ, అందమైన ఆ యువతిని అన్ని వైపులా చూడాలని చేతుల్లా ఆ కాంతిని కదిలించాడు.
తైస్ తైస్ తత్ర కథాలాపైర్ ఇన్దావ్ అభ్యుదితే తథా । తావ్ ఆసాం చక్రతుః కాన్తౌ దమ్పతీ తు ముహూర్తకమ్
చంద్రుడు మెల్లగా ఉదయించేటప్పుడు, ఆ ఇద్దరు ప్రియులు అక్కడ色色 కథలు, మాటలతో కొంతసేపు ఆనందంగా గడిపారు.
అథోత్థాయ జ్వలద్రత్నదీపాం కాఞ్చనకన్దరామ్ । స్వయం పూర్వోపరచితాం గుప్తాం వివిశతుః ప్రియౌ
తర్వాత, ఇద్దరూ లేచి, తాము ముందే సిద్ధం చేసి, రహస్యంగా ఉంచిన, మణిప్రకాశంతో వెలిగిపోయే బంగారు గుహలోకి ప్రవేశించారు.
నవం దదృశతుస్ తత్ర తల్పం కుసుమకల్పితమ్ । పరితో వ్యాప్తమ్ ఉత్ఫుల్లైర్ హేమపఙ్కజరాశిభిః
ఆ గుహలో, వారు కొత్తగా పువ్వులతో తయారుచేసిన మంచాన్ని చూశారు. అది చుట్టూ ఎక్కడ చూసినా వికసించిన బంగారు తామరపువ్వుల గుత్తులతో నిండిపోయి ఉంది.
మన్దారాదిభిర్ అన్యైశ్ చ పుష్పైర్ మ్లానివివర్జితైః । ఉచ్చకైః పుంప్రమాణేన నిర్మితం కుసుమైస్ సమైః
ఆ మంచం మందారాది పువ్వులతో, ఎక్కడా వాడిపోని, సమాన పరిమాణంలో ఉన్న పుష్పాలతో, మనిషి ఎత్తులో ఉన్నట్లు అందంగా అలంకరించబడింది.
దీర్ఘేన్దుబిమ్బప్రతిమం తుషారస్థలశీతలమ్ । క్షీరోదజలధారాభం జ్యోత్స్నాసమ్పిణ్డపాణ్డురమ్
ఆ ఆకారం పొడవైన పూర్ణచంద్రుని వలె మెరిసింది; మంచుతో కప్పబడిన పొలాల్లా చల్లగా, చంద్రకాంతి పొంగినట్లుగా, పాలసముద్రపు నురగలా తెల్లగా మెరుస్తూ ఉంది.
ప్రతిబిమ్బమ్ అనన్తస్య రత్నభిత్తావ్ ఇవ స్థితమ్ । సుగన్ధమ్ ఉన్నతం కాన్తం విశరారుతయోజ్ఝితమ్
అది అనంతమైన పరిమళాన్ని కలిగి, రత్నాల గోడపై ప్రతిబింబంలా కనిపించింది. పరిమళభరితంగా, ఎత్తుగా, ఆకర్షణీయంగా, ఎలాంటి మలినతలు లేకుండా వెలిగింది.
మిథునం పుష్పరాశౌ తత్ పపాత ధవలామలే । తస్మిన్ సమసమాభోగే క్షీరోదే మన్దరో యథా
ఆ ఇద్దరూ ఆ శుభ్రమైన తెల్లని పువ్వుల మేడపై కలిసి పడుకున్నారు. పాలసముద్రంలో మందరపర్వతం ఎలా విశ్రాంతి తీసుకుంటుందో, అలా ఒకరినొకరు ఆలింగనం చేసుకున్నారు.
తైస్ తైస్ తతః ప్రణతిపేశలవాగ్విలాసైస్ తత్కాలకార్యసుభగైః ప్రణయోపచారైః । సత్కాన్తయోర్ నవనవేన తయోస్ సుఖేన దీర్ఘా ముహూర్త ఇవ సా రజనీ జగామ
ఆ ఇద్దరు ప్రియులు మృదువైన మాటలు, సున్నితమైన హావభావాలు, సమయానుకూలమైన ప్రేమపూర్వక చర్యలతో పరస్పరం ఆనందాన్ని పంచుకున్నారు. ప్రతి క్షణం కొత్త ఆనందాన్ని ఇచ్చింది. ఆ రాత్రి వారికి ఒక పొడవైన క్షణంలా గడిచింది.
అథ సూర్యాంశురఙ్గేణ రఞ్జితే భువనోదరే । శిఖిధ్వజాఙ్గనా భూయో మదనీ కుమ్భతాం యయౌ
అప్పుడే సూర్యకిరణాలతో లోకాంతరం రంగులమయమై ఉన్న వేళ, శిఖిధ్వజ అనే యువతి మళ్లీ ప్రేమలో మునిగి మత్తులోకి వెళ్లిపోయింది.
ఏవం మహేన్ద్రదర్యాం తావ్ ఉభౌ కుమ్భశిఖిధ్వజౌ । స్వయం వివాహితావ్ ఇష్టౌ సమ్పన్నౌ నవదమ్పతీ
అలా, ఆ మహా పర్వతంపై కుంభుడు, శిఖిధ్వజ ఇద్దరూ తమ ఇష్టానుసారం పెళ్లి చేసుకుని, సంతోషంగా కొత్త దంపతులుగా మారారు.