అయం స రాజా లక్ష్మీవాన్ యో మమాపి ప్రియః పతిః । హృది మోహఘుణక్షుణ్ణామ్ ఇమామ్ అద్యాగతో దశామ్
ఇతనే అదృష్టవంతుడైన రాజు, నా ప్రియమైన భర్త కూడా. ఇప్పుడు ఇతని హృదయం మోహరూపమైన పురుగు కొరికినట్టు ఈ స్థితికి చేరింది.
తద్ అవశ్యమ్ ఇహైవాద్య నాథం విదితవేద్యతామ్ । నయామ్య్ ఏనం న సన్దేహో భోగమోక్షశ్రియం తథా
కాబట్టి, ఈరోజే ఇక్కడే నా భర్తకు తెలిసికోవలసిన జ్ఞానాన్ని నేనే అందించాలి. దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఆనందం, మోక్షం రెండింటి శ్రేయస్సు కూడా కలుగుతుంది.
ఇదం రూపం పరిత్యజ్య రూపేణాన్యేన కేనచిత్ । సకాశమ్ అస్య గచ్ఛామి బోధం దాతుమ్ అనుత్తమమ్
ఈ రూపాన్ని వదిలిపెట్టి, ఇంకొక రూపంలో నేను అతని దగ్గరకు వెళ్ళి, అతనికి అత్యుత్తమమైన జ్ఞానాన్ని అందిస్తాను.
బాలేయం మమ కాన్తేతి మదుక్తం న కరోత్య్ అయమ్ । తస్మాత్ తాపసరూపేణ బోధయామి పతిం క్షణాత్
ఈ చిన్నవాడు నన్ను తన ప్రియంగా భావించి, నేను చెప్పిన మాటలను పట్టించుకోవడం లేదు. అందుకే తాపసి రూపంలో వెంటనే నా భర్తను బోధిస్తాను.
భర్తా కషాయపాకేన పరిపక్వమతిస్ స్థితః । చేతస్య్ అస్యాద్య విమలే స్వం తత్త్వం ప్రతిబిమ్బతి
నా భర్త అంతర్గత తపస్సుతో పక్వమైన మనస్సుతో నిలిచాడు. ఈ రోజు అతని నిర్మలమైన మనస్సులో నిజమైన తత్వం ప్రతిబింబిస్తుంది.
ఇతి సఞ్చిన్త్య చూడాలా బభూవ ద్విజదారకః । ఈషద్ధ్యానాద్ గతాన్యత్వం క్షణాద్ అమ్బుతరఙ్గవత్
ఇలా ఆలోచించిన చూడాలా, క్షణంలోనే కొద్దిగా ధ్యానం చేసి, నీటి అలలా తాను బ్రాహ్మణ బాలుడి రూపంలోకి మారింది.
పపాత విపినే తస్మిన్ ద్విజపుత్రకరూపిణీ । భర్తుర్ అభ్యాజగామాగ్రం మన్దస్మితలసన్ముఖీ
ఆ అడవిలో, బ్రాహ్మణ కుమారునిగా రూపం ధరించి, ఆమె తన భర్త దగ్గరకు మృదువుగా నవ్వుతూ, ప్రకాశమానమైన ముఖంతో వచ్చింది.
దదర్శ ద్విజపుత్రం తం పురో యాతం శిఖిధ్వజః । వనాన్తరాద్ ఉపగతం తపోమూర్తిమ్ ఇవాస్థితమ్
శిఖిధ్వజుడు, అడవి లోతుల్లోంచి వచ్చిన ఆ బ్రాహ్మణ కుమారుణ్ణి తన ముందర నిలబడి ఉన్నట్లు చూశాడు. అతడు తపస్సు స్వరూపంగా కనిపించాడు.
ద్రవత్కనకగౌరాఙ్గం ముక్తాహారవిభూషితమ్ । శుక్లయజ్ఞోపవీతాఙ్గం శుక్లామ్బరయుగావృతమ్
అతని శరీరం కరిగిన బంగారం వర్ణంలో మెరిసిపోతూ, ముత్యాల హారం అలంకరించబడి, తెల్ల యజ్ఞోపవీతం ధరించి, రెండు తెల్ల వస్త్రాలలో మునిగిపోయి కనిపించాడు.
కమణ్డలుధరం కాన్తం శాన్తం దాన్తమ్ అనామయమ్ । వ్యాప్తప్రకోష్ఠం ద్విగుణేనాక్షసూత్రేణ చారుణా
అతడు కమండలును పట్టుకుని, అందంగా, ప్రశాంతంగా, ఇంద్రియ నిగ్రహంతో, ఎలాంటి వ్యాధిలేని వాడిగా కనిపించాడు. అతని రెండు భుజాలు అందమైన రెట్టింపు జపమాలలతో అలంకరించబడి ఉన్నాయి.
భూమావ్ అలగ్నచరణం కిష్కుమాత్రోపరి స్థితమ్ । కున్తలవ్యాప్తమూర్ధానం సాలిమాలమ్ ఇవామ్బుజమ్
ఆ మనిషి తన పాదాలు మట్టిలో మురికి పడకుండా, చిన్న గడ్డి ముద్దపై నిలబడి ఉన్నాడు. అతని తల నిండుగా జుట్టుతో, అది బియ్యం పూదోటలతో అలంకరించిన కమలాన్ని పోలి ఉంది.
భాసయన్తం ప్రదేశం తం శారీరైర్ దీప్తిమణ్డలైః । కుణ్డలాభూషితముఖం నవమ్ అర్కమ్ ఇవోదితమ్
అతని శరీరం వెలిగే వలయాలతో ఆ ప్రదేశాన్ని ప్రకాశవంతం చేస్తోంది. అతని ముఖం కుండలాలతో అలంకరించబడి, కొత్తగా ఉదయించిన సూర్యుడిలా కనిపిస్తోంది.
శిఖాసమ్ప్రోతమన్దారం శృఙ్గస్థేన్దుమ్ ఇవాచలమ్ । కాన్తోపశాన్తవపుషమ్ ఊర్జితం విజితేన్ద్రియమ్
అతని జడలో మందారపువ్వులు అల్లుకుని ఉన్నాయి, అది పర్వతం మీద చంద్రుడు మెరిసేలా ఉంది. అతని రూపం మృదువుగా, ప్రశాంతంగా, బలంగా, ఇంద్రియాలను జయించినవాడిగా ఉంది.
హిమాభభస్మతిలకభూషితాలికసున్దరమ్ । మేరుం హేమతటాలీనపూర్ణేన్దుమ్ ఇవ చఞ్చలమ్
అతని నుదురు తెల్ల బస్మం, చందనంతో అలంకరించబడి అందంగా ఉంది. అది బంగారు కొండలు, పూర్ణచంద్రుడితో అలంకరించబడిన మెరువు పర్వతాన్ని పోలి ఉంది.
తమ్ ఆలోక్య ద్విజసుతం సముత్తస్థౌ శిఖిధ్వజః । దేవపుత్రాగమధియా సమ్పరిత్యక్తపాదుకః
ఆ బ్రాహ్మణ కుమారుడిని చూసిన వెంటనే శిఖిధ్వజుడు తన పాదరక్షలు తొడిగి, దేవత వచ్చిందన్న భావంతో లేచి నిలబడ్డాడు.
దేవపుత్ర నమస్కార ఇదమ్ ఆసనమ్ ఆస్యతామ్ । ఇత్య్ అస్య దర్శయామ్ ఆస పాణినా పత్త్రవిష్టరమ్
"ఓ దేవతా, మీకు నమస్కారం. ఇది మీకు ఆసనం, దయచేసి కూర్చోండి," అని చెప్పి తన చేతితో ఆకుల మీద పరచిన చోట చూపించాడు.
దదౌ చ ద్విజపుత్రస్య పుష్పవృష్టిం కరోదరే । చన్ద్రః కుముదషణ్డస్య ప్రాలేయమ్ ఇవ పల్లవే
తర్వాత ఆ బ్రాహ్మణ కుమారుడికి తన చేతిలో పుష్పాలను వేసి, చంద్రుడు కమలాల మీద చల్లదనం పోసినట్టు పుష్పవర్షం ఇచ్చాడు.
హే రాజర్షే నమస్ తుభ్యమ్ ఇతి ద్విజసుతో వదన్ । గృహీత్వా కుసుమాన్య్ అస్మాద్ వివేశ దలవిష్టరే
అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణ కుమారుడు, "ఓ రాజర్షీ, మీకు నమస్కారం," అని చెప్పి ఆ పువ్వులను తీసుకుని ఆకుల మీద పరచిన ఆసనంపై కూర్చున్నాడు.
దేవపుత్ర మహాభాగ కుత ఆగమనం కృతమ్ । దివసస్ సఫలో ఽయం మే యత్ త్వామ్ అద్యాస్మి దృష్టవాన్
దేవపుత్రా, మహాభాగా! నువ్వు ఎక్కడి నుంచి వచ్చావు? నిన్ను ఈ రోజు చూశానని నా ఈ రోజు నిజంగా ఫలించిందని అనిపిస్తోంది.
ఇదమ్ అర్ఘ్యమ్ ఇదం పాద్యం పుష్పానీమాని మానద । ఇమాః ప్రగ్రథితా మాలా గృహ్యన్తాం భద్రమ్ అస్తు తే
ఇదిగో నీకు పాద్యమూ, ఇదిగో అర్ఘ్యమూ, ఇవిగో పువ్వులు. గౌరవనీయుడా, ఇవే నూలు మాలలు కూడా. దయచేసి ఇవన్నీ స్వీకరించు. నీకు శుభం కలగాలి.
ఇత్య్ ఉక్త్వా పాద్యమ్ అర్ఘ్యం చ మాలాః పుష్పాణి చానఘ । శిఖిధ్వజస్ తదిష్టాయై దదౌ దేవ్యై యథాఖిలమ్
ఇలా చెప్పి, పాపరహితుడైన శిఖిధ్వజుడు ఆ దేవికి ఇష్టంగా ఉండాలని పాద్యమూ, అర్ఘ్యమూ, మాలలు, పువ్వులు అన్నీ విధిగా సమర్పించాడు.
సుబహూని పరిభ్రాన్తో భూతలాయతనాన్య్ అహమ్ । త్వత్తః పూజా యథా ప్రాప్తా మయేయం న తథాన్యతః
నేను భూమిపై ఎన్నో చోట్ల తిరిగాను. కానీ నువ్వు ఇచ్చిన这种 పూజ నాకు ఎక్కడా దక్కలేదు.
పేశలేనానురూపేణ ప్రశ్రయేణామునానఘ । మన్యే ఽహం నూనమ్ అత్యన్తచిరజీవీ భవిష్యసి
నీవు ఎంతో మృదువుగా, తగిన విధంగా, గౌరవంతో ఆతిథ్యం చూపినందుకు, పాపరహితుడా, నీవు నిజంగా చాలా కాలం ఆయుర్దాయంగా జీవిస్తావని నేను అనుకుంటున్నాను.
శాన్తేన మనసోదారమ్ ఆరాద్ ఉన్ముక్తకల్పనమ్ । నిర్వాణార్హం తపస్ సాధో కచ్చిత్ సమ్భృతవాన్ అసి
శాంతమైన మనసుతో, ఉదారంగా, అన్ని ఊహలనుండి విముక్తుడై, ముక్తికి యోగ్యమైన తపస్సు నీవు సంపూర్ణంగా ఆచరించావా, మహనీయుడా?
అసిధారాసమం సోమ్య శాన్తం వ్రతమ్ ఇదం తవ । స్ఫీతం యద్ రాజ్యమ్ ఉత్సృజ్య మహావననిషేవణమ్
సౌమ్యా, నీవు చేపట్టిన ఈ శాంతమైన వ్రతం కత్తిపైన నడిచినట్లుంది. ఎందుకంటే నీవు అభివృద్ధి చెందిన రాజ్యాన్ని వదిలి, మహావనంలో నివసించడానికి వచ్చావు.
జానాసి భగవన్ సర్వం దేవస్ త్వం కో ఽత్ర విస్మయః । శ్రియైవ లోకోత్తరయా జ్ఞాయసే చిహ్నభూతయా
భగవంతుడా, నీవు అన్నీ తెలుసు. నీవు దేవుడే కదా! ఇక్కడ ఆశ్చర్యపడాల్సినదేముంది? లోకానికి అతీతమైన ఆ మహిమే నీకు గుర్తుగా కనిపిస్తోంది.
ఏతాన్య్ అఙ్గాని తే చన్ద్రాద్ ఘటితానీతి మే మతిః । అన్యథా కిం సమాలోకాద్ అమృతేనేవ సిఞ్చసి
నీ అవయవాలు చంద్రుని నుండి తయారయ్యాయని నాకు అనిపిస్తోంది. లేనిదే, నువ్వు కేవలం చూపుతోనే నన్ను అమృతంలా తడిపేస్తున్నావు ఎందుకు?
అస్తి మే దయితా కాన్తా పాతి మే రాజ్యమ్ అద్య తత్ । తవేవ తస్యా దృష్టాని తాన్య్ అఙ్గాన్య్ అద్య సున్దర
నాకు ఒక ప్రియమైన భార్య ఉంది, ఆమె ఈ రోజు నా రాజ్యాన్ని పాలిస్తోంది. అయినా, అందాలవతీ, ఈ రోజు నీవు చూపిన అవయవాలు ఆమెవే అనిపిస్తున్నాయి.
ఉపశాన్తం చ కాన్తం చ వపుర్ ఆపాదమస్తకమ్ । శృఙ్గం శుభ్రామ్బుదేనేవ పుష్పేణాచ్ఛాదయామునా
నీ శరీరం తల నుండి పాదాల వరకు శాంతంగా, అందంగా ఉంది. ఈ పువ్వుతో దాన్ని అలంకరించాలి, ఎలా అంటే తెల్ల మేఘం పర్వత శిఖరాన్ని కప్పినట్టు.
నిష్కలఙ్కేన్దుసఙ్కాశమ్ అఙ్గమ్ ఆదిత్యతేజసా । మన్యే తే మ్లానిమ్ ఆయాతి సుమనఃపత్త్రపేలవమ్
నీ అవయవం మచ్చలేని చంద్రునిలా ప్రకాశవంతంగా ఉంది. కానీ అది సూర్యుని తేజస్సు ఎదురుగా, పువ్వు రేకులా మలినమవుతున్నట్టు అనిపిస్తోంది.