ఏవమ్ ఆధేర్ భవేద్ వ్యాధిర్ ఆధ్యభావాచ్ చ నశ్యతి । యథా మన్త్రైశ్ చ నశ్యన్తి వ్యాధయస్ తత్క్రమం శృణు
ఇలా బాధ వల్ల వ్యాధి కలుగుతుంది. ఆ బాధ పోయినప్పుడు వ్యాధి కూడా పోతుంది. మనత్రాలతో వ్యాధులు పోయినట్టు, ఆ విధానాన్ని ఇప్పుడు విను.
యథా విరేకం కుర్వన్తి హరీతక్యస్ స్వభావతః । భావనావశతః కార్యం తథా యరలవాదయః
హరీతకీ సహజంగా విరేచనాన్ని కలిగించేది. అలాగే, మనసులో నిశ్చయంతో యరలాది పదార్థాలు కూడా తగిన ఫలితాన్ని ఇస్తాయి.
శుద్ధయా పుణ్యయా సాధో క్రియయా సాధుసేవయా । మనః ప్రయాతి వైమల్యం నికషేణేవ కాఞ్చనమ్
పవిత్రమైన, సద్గుణమైన పనులు చేయడం వల్ల, మంచివారిని సేవించడం వల్ల మనస్సు నిర్మలంగా మారుతుంది. ఇది నికషపట్టు తాకినప్పుడు బంగారం శుద్ధమయ్యేలా ఉంటుంది.
ఆనన్దో వర్ధతే దేహే శుద్ధే చేతసి రాఘవ । పూర్ణేన్దావ్ ఉదితే వ్యభ్రే నైర్మల్యం భువనే యథా
రాఘవా! శరీరం శుభ్రంగా, మనస్సు నిర్మలంగా ఉన్నప్పుడు ఆనందం పెరుగుతుంది. మేఘాలు లేని ఆకాశంలో పూర్ణచంద్రుడు ఉదయించగానే లోకమంతా వెలుగు పండినట్లు.
సత్త్వశుద్ధౌ వహన్త్య్ ఏతే క్రమేణ ప్రాణవాయవః । జరయన్తి తథాన్నాని వ్యాధిస్ తేన వినశ్యతి
మనస్సు శుద్ధి కలిగినప్పుడు ప్రాణవాయువులు క్రమంగా సరిగ్గా ప్రవహిస్తాయి. అలా ఆహారం సరిగ్గా జీర్ణమవుతుంది, వ్యాధులు కూడా అంతే తొలగిపోతాయి.
ఆధివ్యాధ్యోర్ ఇతి ప్రోక్తౌ నాశోత్పత్తిక్రమౌ త్వయి । కుణ్డలిన్యాః కథాయోగాద్ అధునా ప్రకృతం శృణు
బాధలు, వ్యాధులు ఎలా కలుగుతాయో, ఎలా పోతాయో నీకు వివరించాను. ఇప్పుడు కుండలినీ కథకు సంబంధించిన విషయాన్ని విను.
పుర్యష్టకాపరాఖ్యస్య జీవస్య ప్రథమాశ్రయమ్ । విద్ధి కుణ్డలినీమ్ అన్తర్ ఆమోదస్యేవ మఞ్జరీమ్
పుర్యష్టక అనే సూక్ష్మదేహంలో జీవునికి మొదటి ఆశ్రయం కుండలినీ అని తెలుసుకో. అది పరిమళానికి మూలంగా ఉండే పువ్వు మంజరి లాంటిది.
తాం యదా పూరకాభ్యాసాద్ ఆపూర్య స్థీయతే చిరమ్ । తదైతి మైరవం స్థైర్యం కాయస్యాపీనతా తథా
పూరక అభ్యాసం వల్ల ఆ కుండలినీ శక్తి నిండిపోయి ఎక్కువసేపు స్థిరంగా ఉంటే, మేరు పర్వతం లాంటి దృఢత కలుగుతుంది. అలాగే శరీరం గట్టి, బలంగా మారుతుంది.
యదా పూరకపూర్ణాన్తర్ అముక్తప్రాణమారుతమ్ । నీయతే సంవిదైవోర్ధ్వం సోఢఘర్మక్లమశ్రమం
పూరకంగా లోపలికి ఊపిరి నింపుకొని, ప్రాణవాయువు బయటకు విడవకుండా, ఆ జ్ఞానం దానిని పైకి లాగినప్పుడు, ఎంత వేడి, అలసట, శ్రమ వచ్చినా సహించాలి.
సర్పీ ప్రకుపితేవోచ్చైర్ యాతి దణ్డోపమాం గతా । నాడీస్ సర్వాస్ సమాదాయ దేహే బద్ధా లతోపమా
అప్పుడు, నెయ్యి మరిగినట్టు, అది బలంగా పైకి ఎగసి, దండంలా రూపం దాల్చుతుంది. అందులోని అన్ని నాడులు కలిపి, శరీరంలో తాడిపొదలా బిగుతుగా కట్టబడి ఉంటాయి.
తదా సమస్తమ్ ఏవేమం ఖం ప్లావయతి దేహకమ్ । నీరన్ధ్రా పవనాపూర్ణా భస్త్రేవామ్బుగతం నరమ్
ఆ సమయంలో, ఈ అంతటా ఖగోళం శరీరాన్ని నింపేస్తుంది. ఎలాంటి అడ్డంకీ లేకుండా, గాలి నిండిన బెల్లోస్లో నీరు నిండినట్టు, శరీరాన్ని నింపుతుంది.
ఇత్యభ్యాసవిలాసేన యోగేన వ్యోమగామితామ్ । యోగినః ప్రాప్నువన్త్య్ ఉచ్చైర్ దీనాస్ తే సుదశామ్ ఇవ
ఇలా యోగాభ్యాసంతో, యోగులు ఆకాశంలో సంచరించే స్థితిని పొందుతారు. బలహీనులు మాత్రం, అది కలలో ఉన్నట్టు మాత్రమే అనుభవిస్తారు.
బ్రహ్మనాడిప్రవాహేణ శక్తిః కుణ్డలినీ యదా । బహిర్ ఊర్ధ్వప్రవాహేణ ద్వాదశాఙ్గులమూర్ధని
బ్రహ్మనాడిలో ప్రవహించే శక్తి అయిన కుండలినీ శక్తి, బయటకు పైకి ప్రవహించినప్పుడు, తలపై పన్నెండు వేలాదుల దూరంలో ఉన్న స్థలాన్ని చేరుతుంది.
రేచకేన ప్రయోగేణ నాడ్యన్తరనిరోధినా । ముహూర్తం స్థితిమ్ ఆప్నోతి తదా వ్యోమగదర్శనమ్
ఉపశ్వాసాన్ని సాధనగా ఉపయోగించి, లోపలి నాడులను నియంత్రించినప్పుడు, కొంతసేపు స్థిరతను పొందుతారు; అప్పుడు ఆకాశాన్ని దర్శించగలుగుతారు.
దర్శనం కీదృశం బ్రహ్మన్ నయనాంశుగణం వినా । అన్యేషామ్ ఇన్ద్రియాణాం చ తత్త్వమ్ ఏవం కథం భవేత్
బ్రహ్మన్, కళ్ల కిరణాలు లేకుండా ఇది ఎలా దర్శనం? అలాగే, ఇతర ఇంద్రియాల వాస్తవికత కూడా ఇలా ఎలా సాధ్యమవుతుంది?
న కేచన మహాబాహో భూచరేణ నభశ్చరాః । అదివ్యైర్ ఆశ్రితాజ్ఞానైర్ దృశ్యన్తే పురుషేన్ద్రియైః
ఓ మహాబాహూ, భూమిపై నివసించే మనుషుల ఇంద్రియాలకు, దివ్యజ్ఞానం లేని వారికి, ఆకాశంలో సంచరించే వారు కనబడరు.
విజ్ఞానాదూరసంస్థేన బుద్ధినేత్రేణ రాఘవ । దృశ్యన్తే వ్యోమగాస్ సిద్ధాస్ స్వప్నవత్ స్వార్థదా అపి
ఓ రాఘవా, జ్ఞానంతో నిలిచిన బుద్ధి అనే కన్నుతో ఆకాశంలో సంచరించే సిద్ధులు కనబడతారు. వారు తమ కోరికలను నెరవేర్చగలిగినా, అది కలలో కనిపించినట్టే అనిపిస్తుంది.
స్వప్నావలోకనం యద్వత్ తద్వత్ సిద్ధావలోకనమ్ । కేవలో ఽయం విశేషో యత్ సిద్ధప్రాప్తౌ స్థిరార్థతా
ఎలా కలలు కనిపిస్తామో, అలాగే సిద్ధులను చూడడమూ జరుగుతుంది. కానీ ఒకే తేడా ఏమిటంటే, సిద్ధులను పొందినప్పుడు మన కోరిక ఫలితం స్థిరంగా ఉంటుంది.
ముఖాద్ బహిర్ ద్వాదశాన్తే రేచకాభ్యాసయుక్తితః । ప్రాణే చిరం స్థితిం నీతే ప్రవిశన్త్య్ అపరాం పురీమ్
ముఖం నుంచి బయటకు, ద్వాదశాంత వరకు ఊపిరిని నెమ్మదిగా విడిచే సాధన చేయడం వల్ల, ఆ ఊపిరి అక్కడ ఎక్కువసేపు నిలిపితే, మనం మరో పట్టణంలోకి ప్రవేశిస్తాము.
వద స్వభావస్య కథం బ్రహ్మన్ న చలతి స్థితిః । వక్తారస్ సానుకమ్పా హి దుష్ప్రశ్నే ఽపి న ఖేదినః
బ్రహ్మన్, నీవు చెప్పు. మన సహజ స్వభావ స్థితి ఎలా మారదు? ఎందుకంటే, దయగలవారు ఎంత కష్టమైన ప్రశ్నలు అడిగినా అలసిపోరు.
శక్తిర్ వస్తుస్వభావాఖ్యా యథా స్ఫురతి యాత్మనః । సర్గాదినా తథైవాసౌ స్థితిం యాతీతి నిశ్చయః
ఏదేనా వస్తువు యొక్క సహజ స్వభావంగా ఉన్న శక్తి, అది తనంతట తానే వెలుగులోకి వస్తుంది. అలాగే సృష్టి మొదలైన వాటి ద్వారా, ఆ వస్తువు తన స్థితిని తప్పకుండా పొందుతుంది.
అవస్తుత్వాద్ అవిద్యాయా వస్తుశక్తిర్ అపి క్వచిత్ । భిద్యతే దృశ్యతే హ్య్ అఙ్గ వసన్తే శారదం ఫలమ్
అజ్ఞానం నిజమైనది కాదు కాబట్టి, నిజమైన వస్తువు యొక్క శక్తి కొన్ని సందర్భాల్లో విడిపడినట్టు కనిపిస్తుంది. ఇది ప్రియమైనవాడా, వసంతంలో శరదృతువు ఫలం కనబడినట్టు ఉంటుంది.
సర్వమ్ ఏవంవిధం బ్రహ్మ నానానానాతయానయా । దృశ్యతే వ్యవహారార్థం కేవలం కల్ప్యతే స్థితిః
ఈ ప్రపంచమంతా ఇలాంటి బ్రహ్మమే. భిన్నత్వ భావన వల్ల, కేవలం లోకవ్యవహారాల కోసం మాత్రమే, ఈ స్థితి ఊహించబడింది.
సూక్ష్మచ్ఛిద్రాదిగత్యర్థం పూరణార్థం చ ఖస్య వా । అణుతాం స్థూలతాం వాపి కాయో ఽయం నీయతే కథమ్
సూక్ష్మ రంధ్రాల ద్వారా కదలడానికి లేదా ఖంలో నింపడానికి, ఈ శరీరం ఎలా సూక్ష్మంగా లేదా స్థూలంగా మారుతుంది?
కాష్ఠక్రకచయోశ్ శ్లేషాద్ యథా చ్ఛేదః ప్రవర్తతే । తయోస్ సఙ్ఘర్షణాద్ అగ్నిస్ స్వభావాజ్ జాయతే తథా
ఎలాగైతే ఒక దుంగతో ఒక రేచకాన్ని కలిపితే కోయడం జరుగుతుందో, అలాగే ఆ రెండింటి ఘర్షణ వల్ల సహజంగా అగ్ని పుట్టుకొస్తుంది.
మాంసాబ్జయన్త్రం జఠరే స్థితం శ్లిష్టముఖం మిథః । ఊర్ధ్వాధస్సమ్మిలన్మూలం ద్యుభూమ్యోర్ ఇవ వై తలమ్
అలాగే, కడుపులో ఉన్న మాంసపు పద్మాకార యంత్రం, రెండు ముఖాలు కలిసినట్టు, పైకీ కిందకీ వేరుచేసిన మూలాలతో, ఆకాశం భూమి మధ్యనున్న తలంపు వలె ఉంటుంది.
తస్య కుణ్డలినీ లక్ష్మీర్ నిలీనాన్తర్ నిజాస్పదే । పద్మరాగసముద్గస్య కోశే ముక్తావలీ యథా
దానిలో, కుండలినీ దేవి తన స్వస్థానంలో దాగి ఉంటుంది, పద్మరాగ రత్నపు పొదిలో ముత్యాల హారం దాగినట్టే.
ఆవర్తఫేనమాలేవ నిత్యం శలశలాయతే । దణ్డాహతేవ భుజగీ సుసన్నతవివర్తనా
ఆమె ఎప్పుడూ అలజడి నీటి నురుగు మాదిరిగా మృదువుగా శబ్దించుతూ, లేదా దండుతో తాకిన పాము మెల్లగా తిరిగినట్టు సొగసుగా కదులుతూ ఉంటుంది.
ద్యావాపృథివ్యోర్ మధ్యస్థా క్రియేవ స్పన్దరూపిణీ । సంవిన్మధువిబోధోత్థా హృత్పద్మపుటషట్పదీ
ఆకాశం, భూమి మధ్యలో ఉండే ఒక చలనం లాంటి క్రియగా ఆమె కనిపిస్తుంది. ఆవిడ, మనస్సు మధురత నుండి పుట్టిన జ్ఞానమయమైన తేనెటీగలా, హృదయపు పద్మపు రేకులలో నివసిస్తుంది.
తత్ సర్వం శక్తిపద్మాది బాహ్యైర్ ఆభ్యన్తరైస్ సదా । హృది వ్యాధూయతే వాతైర్ అభ్రవృన్దమ్ ఇవాభితః
ఈ శక్తి, పద్మాలు మొదలైనవన్నీ — బాహ్యమైనవి, అంతర్గతమైనవి — ఎప్పుడూ హృదయంలో గాలుల వల్ల కలకలలాడుతూ ఉంటాయి; అవి మేఘ సమూహాలు చుట్టూ చెలరేగినట్లు విస్తరిస్తుంటాయి.