యద్ ఇదం దృశ్యతే కిఞ్చిజ్ జగత్ స్థావరజఙ్గమమ్ । తత్ సర్వం బ్రహ్మ నిర్ధర్మ నిర్గుణం నిర్మమాత్మకమ్
ఈ లోకంలో మనకు కనబడే ఏదైనా, చలించేవి అయినా, నిలిచిపోయినవైనా, అన్నీ బ్రహ్మమే. దానికి లక్షణాలు లేవు, గుణాలు లేవు, 'నా' అనే భావన కూడా లేదు.
నిత్యవ్యపేతావయవమ్ ఏకమ్ ఏకాన్తనిర్మలమ్ । నిర్వికారమ్ అనాద్యన్తం నిత్యం శాన్తం సమాత్మకమ్
అది ఎప్పటికీ విడిపోయిన భాగాలు లేని ఒకటే, పూర్తిగా పవిత్రమైనది, మార్పు లేనిది, ఆది అంతం లేని శాశ్వతమైనది, ఎప్పుడూ ప్రశాంతమైనది, ఏకత్వ స్వరూపమైనది.
కాలక్రియాకరణకారణకర్తృకార్యజన్మస్థితిప్రలయసంసరణాది సర్వమ్ । బ్రహ్మేతి దృష్టవత ఏవ తవాత్మదృష్ట్యా భూయో ఽపి కిం భ్రమణమ్ అఙ్గ ససఙ్గమ్ ఏవ
కాలం, చర్య, సాధనాలు, కారణాలు, కర్తలు, ఫలితాలు, జననం, నిలుపుదల, లయ, సంచారం ఇవన్నీ బ్రహ్మమే అని నీవు నీ అంతరదృష్టితో చూస్తున్నప్పుడు, ప్రియమైనవాడా, నీకు ఇంకెందుకు సంచారం లేదా మమకారం మిగిలిపోతుంది?
యది నాస్తి వికారాది బ్రహ్మన్ బ్రహ్మణి బృంహితే । తద్ ఇదం కథమ్ ఆభాతి భావాభావమయం జగత్
బ్రహ్మంలో మార్పు లాంటివి ఏవీ లేవని, అది విస్తరించినదని అనుకుంటే, ఈ ఉనికి-లేనితనం కలిసిన లోకం మనకు ఎలా కనిపిస్తోంది?
అపునఃప్రాగవస్థానం యత్ స్వరూపవిపర్యయః । తద్ వికారాది కథితం యత్ క్షీరాదిషు విద్యతే
ఒక వస్తువు తన మునుపటి స్థితికి తిరిగి రాకుండా, దాని స్వభావం మారిపోతే, దానిని మార్పు అంటారు. ఇది పాలలో వంటి పదార్థాల్లో కనిపిస్తుంది.
పయస్తాం పునర్ అభ్యేతి దధిత్వాన్ న పునః పయః । బుద్ధమ్ ఆద్యన్తమధ్యేషు బ్రహ్మ బ్రహ్మైవ నిర్మలమ్
పాలు పెరుగు అయిన తర్వాత మళ్లీ పాలు కావు. కానీ బ్రహ్మం మొదలు, మధ్య, అంత్యాల్లో ఎప్పుడూ నిష్కళంకమైన బ్రహ్మమేగా ఉంటుంది.
క్షీరాదేర్ ఇవ తేనాస్తి బ్రహ్మణో న వికారితా । అనాద్యన్తావికారస్య న చైవావయవిక్రమః
పాలూ ఇతర పదార్థాల వలె బ్రహ్మంలో ఎలాంటి మార్పు ఉండదు. ఆది, అంత్యం, మార్పు లేని దానికి భాగాల క్రమం ఉండదు.
సమస్యాద్యన్తయోర్ యేయం దృశ్యతే వికృతిః క్షణమ్ । సంవిదస్ తం భ్రమం విద్ధి నావికారే ఽస్తి విక్రియా
ఏదైనా సమ్మిళిత వస్తువులో మొదట, చివర క్షణం కనిపించే మార్పు, అది మన మనస్సులో కలిగే మాయ మాత్రమే. మార్పు లేనిదానిలో ఎలాంటి మార్పు ఉండదు.
సంవేద్యే సతి సంవిత్తిస్ తన్ న బ్రహ్మణి విద్యతే । తద్ బ్రహ్మశబ్దకథితం నిస్సంవేద్యం చిదాత్మ యత్
ఏదైనా తెలుసుకోవడానికి అవకాశం ఉన్నప్పుడు మాత్రమే జ్ఞానం కలుగుతుంది; కానీ అది పరబ్రహ్మంలో ఉండదు. పరబ్రహ్మ అని పిలవబడేది ఎలాంటి తెలిసిన వస్తువు లేని, స్వచ్ఛమైన చైతన్య స్వరూపమే.
యాదృగ్ ఆద్యన్తయోర్ వస్తు తాదృగ్ ఏవ తద్ ఉచ్యతే । మధ్యే తస్య యద్ అన్యత్వం తద్ అబోధవిజృమ్భితమ్
ఏదైనా వస్తువు మొదట, చివర ఎలా ఉంటుందో, అదే నిజంగా దాని స్వరూపం. మధ్యలో కనిపించే తేడా అన్నీ అజ్ఞానం వల్లే కలుగుతాయి.
ఆత్మా త్వ్ ఆద్యన్తమధ్యేషు సమస్ సర్వత్ర సర్వదా । ఖమ్ అప్య్ అన్యత్వమ్ ఆయాతి నాత్మతత్త్వం కదాచన
ఆత్మ మొదట, మధ్య, చివర ఎప్పుడూ, ఎక్కడైనా ఒకేలా ఉంటుంది. ఆకాశం కూడా వేరుగా కనిపించొచ్చు, కానీ ఆత్మ తత్వం ఎప్పుడూ మారదు.
భారూపత్వాత్ తదేకత్వాన్ నిత్యత్వాచ్ చాయమ్ ఈశ్వరః । వశం భావవికారాణాం న కదాచన గచ్ఛతి
ఇది ప్రకాశ స్వరూపం, ఏకత్వం, నిత్యత్వం కలిగి ఉండటం వల్ల, ఈ పరమేశ్వరుడు ఎప్పుడూ మార్పులకు లోనవడు కాదు.
విద్యమానే సదైకస్మిన్ బ్రహ్మణ్య్ ఏకాన్తనిర్మలే । సంవిద్భ్రమస్వరూపాయా అవిద్యాయాః క ఆగమః
ఒక్కటే, పూర్తిగా పవిత్రమైన బ్రహ్మం మాత్రమే ఉన్నప్పుడు, మనసు మాయలో కలిగే అజ్ఞానం ఎక్కడి నుంచి వస్తుంది?
బ్రహ్మతత్త్వమ్ ఇదం సర్వమ్ ఆసీద్ అస్తి భవిష్యతి । నిర్వికారమ్ అనాద్యన్తం నావిద్యాస్తీతి నిశ్చయః
ఇది అంతా గతంలోనూ, ఇప్పుడూ, భవిష్యత్తులోనూ బ్రహ్మ తత్వమే; అది మారదు, దానికి మొదలు లేదు, అంతం లేదు. అజ్ఞానం అసలు లేదు అనేది నిస్సందేహం.
యస్ తు బ్రహ్మేతి శబ్దేన వాచ్యవాచకయోః క్రమః । తత్రాపి నాన్యతాభావ ఉపదేష్టుం కృతో హ్య్ అసౌ
బ్రహ్మం అనే పదానికి, దాని అర్థానికి మధ్య తేడా ఉందని చెప్పడమూ ఉపదేశం కోసం మాత్రమే; వాస్తవానికి అక్కడ ఎలాంటి భేదం లేదు.
త్వమ్ అహం జగద్ ఆశాశ్ చ భూః ఖమ్ అగ్న్యనిలాది చ । బ్రహ్మమాత్రమ్ అనాద్యన్తం నావిద్యాస్తి మనాగ్ అపి
నీవు, నేను, ఈ లోకం, ఆశలు, భూమి, ఆకాశం, అగ్ని, గాలి మొదలైనవి అన్నీ ఆద్యాంతరహితమైన బ్రహ్మమే; ఇక్కడ అజ్ఞానం కణమంత కూడా లేదు.
నామైవేదమ్ అవిద్యేతి భ్రమమాత్రమ్ అసద్ విదుః । న విద్యతే యా తస్యా హి కీదృఙ్ నామ భవిష్యతి
అజ్ఞానం అనే పేరు కేవలం మాయ మాత్రమే అని జ్ఞానులు తెలుసుకున్నారు. అది నిజంగా లేనిది కాబట్టి, దానికి ఎలాంటి స్వరూపం ఉండగలదు?
ఉపదేశప్రకరణే హ్యః కిమ్ ఏతత్ త్వయోదితమ్ । అవిద్యేయం తథేత్థం చ నిర్ధార్యత ఇతి ప్రభో
ప్రభూ, ఉపదేశ భాగంలో మీరు ఇదే అజ్ఞానం అని, అలాగే గుర్తించాలి అని ఎందుకు చెప్పారు?
ఏతావన్తమ్ అబుద్ధస్ త్వమ్ అభూః కాలం రఘూద్వహ । కల్పితాభిః కిలైతాభిర్ బోధితో ఽసి సుయుక్తిభిః
రఘువంశంలో పుట్టినవాడా, ఇంతకాలం నీవు తెలియని వాడివిగా ఉన్నావు. ఇప్పుడు ఈ మంచి కారణాలతో చెప్పిన మాటల వల్ల నీవు బోధ పొందావు.
అవిద్యేయమ్ అయం జీవ ఇత్యాదికలనాక్రమః । అప్రబుద్ధప్రబోధాయ కల్పితో వాగ్విదాం వరైః
ఇది అజ్ఞానం, ఇది జీవుడు అని వగైరా భావనలు, ఇంకా తెలియని వారికి జ్ఞానం కలిగించేందుకు జ్ఞానులు ఊహించి చెప్పినవి.
అప్రబుద్ధం మనో యావత్ తావద్ ఏవ భ్రమం వినా । న ప్రబోధమ్ ఉపాయాతి తావద్ వర్షశతైర్ అపి
మనస్సు మేలుకోని ఉండగా ఎప్పటికీ అయోమయం తప్పదు; వందల ఏళ్ళు గడిచినా అది మేలుకోదు.
యుక్త్యైవ బోధయిత్వైష జీవ ఆత్మని యోజ్యతే । యద్ యుక్త్యా సాధ్యతే కార్యం న తద్ యత్నశతైర్ అపి
బుద్ధితోనే జీవుడు మేల్కొని తన అసలైన స్వరూపంతో ఏకమవుతాడు; బుద్ధితో సాధించేది వందల ప్రయత్నాలతో సాధ్యం కాదు.
సర్వం బ్రహ్మేతి యో బ్రూయాద్ అప్రబుద్ధస్య దుర్మతిః । స కరోతి సుహృద్భ్రాన్త్యా స్థాణౌ దుఃఖనివేదనమ్
మేలుకోని, తప్పుదారి పట్టిన మనసుతో ఎవడు 'అన్నీ బ్రహ్మమే' అని అంటాడో, అతడు స్నేహంతో అయినా, దుఃఖాన్ని ఒక దిమ్మెకు చెప్పినట్టే అవుతుంది.
యుక్త్యా ప్రబోధ్యతే మూఢః ప్రాజ్ఞస్ తత్త్వేన బోధ్యతే । మూఢః ప్రాజ్ఞత్వమ్ ఆయాతి న యుక్త్యా బోధనం వినా
మూఢుడు బుద్ధిచేత మేల్కొంటాడు; జ్ఞాని నిజాన్ని తెలుసుకొని మేల్కొంటాడు. బుద్ధిచేత బోధించకుండా, మూఢుడు జ్ఞానం పొందడు.
ఏతావన్తమ్ అబుద్ధస్ త్వం కాలం యుక్త్యా ప్రబోధితః । ఇదానీం సమ్ప్రబుద్ధో ఽసి తత్త్వేనైవావబోధ్యసే
ఇంతకాలం నీవు తెలియని నిద్రలో ఉన్నావు, కానీ ఇప్పుడు యుక్తితో నీవు మేల్కొన్నావు. ఇప్పుడు నీవు నిజంగా మేల్కొని ఉన్నావు, సత్యమే నిన్ను బోధించగలదు.
బ్రహ్మాహం త్రిజగద్ బ్రహ్మ బ్రహ్మ త్వం బ్రహ్మ దృశ్యభూః । ద్వితీయా కల్పనా నాస్తి యథేచ్ఛసి తథా కురు
నేను బ్రహ్మ, మూడు లోకాలు బ్రహ్మ, నీవు బ్రహ్మ, కనబడే ప్రతిదీ బ్రహ్మే. రెండవదని ఎలాంటి భావన లేదు. నీవు కోరినట్లు చేయు.
అసంవేద్యమహాసంవిత్కోటిమాత్రం జగత్త్రయం । ఏవం ప్రత్యయవాన్ అన్తః కుర్వన్న్ అపి న లిప్యసే
ఈ మూడు లోకాలు తెలియని మహాసంపూర్ణ చైతన్యంలో ఒక కొలత మాత్రమే. ఈ జ్ఞానం మనసులో ఉండగా, నీవు ఏ పని చేసినా దానికి అంటుకోకుండా ఉంటావు.
భారూపశ్ చేతనో వ్యాపీ పరమాత్మాహమ్ ఇత్య్ అలమ్ । రాఘవానుభవాన్తస్ త్వం తిష్ఠన్ గచ్ఛన్ స్వపఞ్ శ్వసన్
నేను పరమాత్మ, చైతన్య స్వరూపుడిని, అన్నింటికీ వ్యాపించి ఉన్నాను. రాఘవా, నీ అనుభవంలో నీవు నిలబడి, నడిచినా, నిద్రపోయినా, ఊపిరి పీల్చినా, ఎలాగైనా ఉండు.
నిర్మమో నిరహఙ్కారో బుద్ధిమాన్ అసి రామ చేత్ । తద్ బ్రహ్మవేదనం శాన్తం సర్వభూతస్థితం భవ
రామా, నీవు మమకారం లేకుండా, అహంకారం లేకుండా, మంచి బుద్ధితో ఉన్నావు. అందువల్ల, అన్ని జీవుల్లో నిలిచిన ఆ శాంతమైన బ్రహ్మజ్ఞానంగా మారిపో.
తద్ అనాద్యన్తమ్ ఆభాసి సత్త్వమ్ ఏవ పరం పదమ్ । స్థితో ఽసి సర్వగైకాత్మా శుద్ధసంవిన్మయాత్మకః
ఆది అంతం లేని, వెలుగుగా కనిపించే స్వరూపమే పరమ పదం. నీవు అన్ని జీవుల్లో ఒకటిగా, పవిత్రమైన చైతన్య స్వరూపుడిగా స్థిరంగా ఉన్నావు.